મારા વિચારો, મારી ભાષામાં!

* 18(ફેબ્રુઆરી)મીએ મારા લગ્નની પ્રથમ વર્ષગાંઠ હતી. હમમ. 16મીએ બપોરે કર્ણાવતી એક્સપ્રેસમાં ઘરે પહોંચ્યો. (વાઉ, એસી ચેરકારની ટીકીટ પહેલી વાર લીધી). કોકીને તેનાં ઘરેથી લઇ આવ્યો. (તે પહેલા આલુપરોઠા ખાધા..) બપોરે મારા દ્રિતિય પ્રેમ એવાં કમ્પ્યુટરને થોડો સમય આપ્યો. અને જોયું કે એક રીલીઝ ક્રીટીકલ (RC) બગ (બગ એટલે સોફ્ટવેર બનાવતી વખતે કે તેનું પેકેજ બનાવતી વખતે તેમાં રહી ગયેલ ક્ષતિ. માઇક્રોસોફ્ટની જેમ ડેબિયન કે બીજાં લિનક્સમાં તે છુપાવીને રખાતાં નથી – તે જાહેર હોય છે.) મારા પેકેજ LDTPમાં છે. બાપ રે! ફટાફટ તેનો ઉકેલ લાવી દીધો અને પેકેજ અપલોડ કરી દીધું. વળી, તેની નવી આવૃતિ પણ આવી ગઇ હતી એટલે તે પણ થોડી મહેનત કરી તૈયાર કરી દીધી. રાત્રે અદિતિ નામની સરસ રેસ્ટોરાંમાં જમવા માટે ગયા.

* 17મી પણ વ્યસ્તતામાં ગુજરી ગઇ. ઓફિસ, બિગબજાર (જ્યુસ, એક પર એક મફત!) અને સિનેમેક્સની ટીકીટ લેવામાં બપોર થઇ ગઇ. જોકે ઓફિસમાં મારાં કામ પૂરાં થઇ ગયા એ વાતનો આનંદ હતો. બપોર પાછી કમ્પ્યુટરને નામ.. સાંજે તો એક સ્પેશિયલ જગ્યાની મુલાકાત અને પછી આરામ. એક નોવેલ વાંચી. છાપાંની પસ્તી પર થોડી નજર નાખી. રાત્રે “પાઇરેટ્સ ઓફ ધ કેરેબિયન 1” મુવી દેખ્યું. થિએટરમાં દેખ્યું હોત તો જુદી વાત હોત પણ, તે ત્રણ-ચાર વર્ષ પહેલાં આવેલું જ્યારે મને મુવીનો ખાસ શોખ નહોતો કે તે પોસાય તેમ પણ નહોતું.

* 18મી. થોડા sms. ફોન. આજે ઘણાં દિવસ પછી હચ, એરટેલ કરતાં ખરેખર મનુષ્યોનાં sms અને ફોન વધારે આવ્યા. બપોરે બહાર જમવા માટે અને ત્યારપછી “એકલવ્ય” જોયું. તમે જરૂરથી આ મુવી જોજો (કારણકે, માથું દુખાડવાની ગોળી મારે એકલાં લેવી જરુરી નથી, તમે પણ આનંદ માણો!). જવા દો. ત્યાર પછી, મજા આવી. અમારાં ઘરનો મુખ્ય દરવાજો લેચ વાળો છે. ત્રણ ચાવી હોય છે. જેમાં એક અંદર કોકીનાં પર્સમાં હતી. એક મારી પાસે હતી, જે અમે બાજુમાં આપીને આવેલાં હતાં, પપ્પા માટે. કોકીનાં ઘરે આરામથી જમીને નીકળવાની તૈયારી કરતાં હતાં. અચાનક, મેં પપ્પાને પૂછ્યું, ચાવી? પપ્પાએ કહ્યું, એ તો હું અંદર મૂકીને આવ્યો. ઇહીહીહી… એક ચાવી તો મમ્મી પાસે પાલનપુર હતી. મારું મગજ છટકવાની તૈયારી હતી, કોકીએ મને શાંત રાખ્યો. પરિસ્થિતિને વધુ શાંત બનાવવા અમે બન્ને ATM માં ગયાં, એજન્ટ પાસેથી ટ્રેનની ટીકીટ લીધી. ઘરે ગયાં, જોયું તો, ઘર ખૂલ્લું હતું. બન્ને જણ આરામથી બેઠા હતાં. અને એક ચાવી તો ખરેખર તો સામેવાળાને આપેલી હતી. સરસ. પછી જ્યુસ પીધો. ડેબિયનનું કામ બાકી હતું. પૂરુ કર્યું. અને આરામથી 12 વાગે સૂઇ ગયો. કારણકે, મારે ગુજરાત એક્સપ્રેસ ટ્રેનમાં પાછાં અમદાવાદ આવવાનું હતું.

* બીજું વર્ષ શરુ થઇ ગયું છે. થેન્કસ કોકી.. આ વર્ષ કેટલીય મુશ્કેલીઓ આવવાં છતાં તારા કારણે કેટલી સરળતાથી નીકળી ગયું છે..