મારા વિચારો, મારી ભાષામાં!

* એક દિવસમાં બે બનાવો બન્યા એટલે આ પોસ્ટ લખવાની ઇચ્છા થઇ:

૧. મારો એક મિત્ર અને એની એક મિત્ર (વાંચો ગર્લફ્રેન્ડ) નજીકનાં બગીચામાં ફરવા ગયા. સાંજ પડી ગઇ અને રાત થવા આવી હતી. બે પીધેલાં પોલીસદાદા આવ્યા અને કહ્યું જે કરવું હોય તે કરો પણ અમને રૂપિયા આપો. બિચારા બન્ને, શરમાઇને પાછા આવ્યા.

૨. રાત્રે ઢોંસા ખાવા ગયો. મસ્ત હતા. ઢોંસાવાળો પણ મસ્ત છે, એકદમ ખુશમિજાજી માણસ. એ શું બોલે તે મને ખબર ન પડે (તેને માત્ર ભાંગ્યુ તૂટ્યું હિન્દી-અંગ્રેજી ખબર પડે દા.ત. હાઉ મચ, વોટર વગેરે..) અને મસ્તીમાં કન્નડા ગીતો ગાય. હા, તો ઢોંસા ખાતો હતો અને એક પોલીસ આવ્યો, ઢોંસા વાળાએ કંઇ પણ બોલ્યા વગર ૧૦ રૂપિયા આપી દીધા. મેં પૂછ્યું ઢોંસા ખાધા વગર? તેણે સમજાવ્યું કે ન આપું તો તમે પણ નહી ખાઇ શકશો અને હું પણ નહી ખાઇ શકું.

આખી રાત મને આ જ વિચારો આવ્યા…