મારા વિચારો, મારી ભાષામાં!

* એકાદ મહિના પહેલાં નવાં મકાનમાં રહેવા ગયા પછી અમને અત્યાર સુધી તો સારાં જ અનુભવો થયા (હા, નવું ઘર અને હજી બધી વસ્તુઓ વસાવવાની એટલે થોડી-ઘણી તકલીફો તો થાય જ. એ તો સામાન્ય છે).

પણ:

૧. હવે, સોસાયટીમાં નવરાત્રીનાં ગરબાં રાખ્યા. સરસ. અમે ફાળો પણ આપ્યો. પણ, તકલીફ એ કે કોઇ નાચતું ન હોવા છતાં ૨ વાગ્યા સુધી ગરબા ચલાયે રાખવામાં આવ્યા. ધ્વનિ પ્રદૂષણની સાથે કવિનની ઉંઘની વાટ લાગી (બીજા નાનાં બચ્ચાઓનું શું થતું હશે). ફરિયાદ કોને કરવી? વોચમેને અને ચેરમેને – બન્ને જણાંએ હાથ ઉપર કરી દીધા.

૨. એરટેલનું ઇન્ટરનેટ જોડાણ લીધું. બાજુનાં બ્લોકમાંથી જોડાણ લેવાનું હતું ત્યાં લોકોએ નાનું મંદિર નવરાત્રી પૂરતું બનાવી દીધું. મેં કહ્યું કે જરા ખસેડી લો. અડધો કલાકનું કામ છે – પણ ના, આપણે તો બહુ ભક્તિભાવ વાળા અને શ્રધ્ધા ધરાવતાં જડ લોકો – ના ખસેડ્યું અને મારું ઇન્ટરનેટ જોડાણ ૧૦ દિવસ સુધી અટકી ગયું.

૩. સોસાયટીમાં નવચંડી યજ્ઞ રાખ્યો. સરસ. ૨૦ રૂપિયાનો પાસ. સંમત. પણ, જ્યારે અમારે સામેવાળા (એ પણ બહારથી આવેલ – ભાડૂઆત છે) એ પાસ માંગ્યો, ત્યારે ચેરમેને કહ્યું કે ભાડાં પર રહેતાં હોય તેમને ૭૦ રૂપિયા! સવાલ રૂપિયાનો નથી, પણ અમારે કંઇ શીંગડા છે?

૪. મારા ઇન્ટરનેટ જોડાણનો વાયર ખૂલ્લો કરી દેવામાં આવ્યો. ભલું થજો – એરટેલનું. એ તો તરત સરખો થઇ ગયો છે.