મારા વિચારો, મારી ભાષામાં!

અમારી બીજી કોઇ ટૅગલાઇન નથી!

Archive for the ‘પાલનપુર’ Category

અપડેટ્સ

with 3 comments

* ફરી પાલનપુરની એક ઝડપી મુલાકાત અને સામાજીક પ્રસંગ. પણ, બધાં ભેગા થાય એટલે જલ્સા પડે. કવિન આ વખતે પહેલી વખત અમારાથી બે દિવસ એકલો એના દાદી જોડે રહ્યો. સૌથી મોટી વાત એ કે તેને લોકોને બહુ હેરાન ન કર્યા અને મજા કરી.

* બારકેમ્પ ૪ મિસ થયો. પણ, એના રીપોર્ટ સારા આવ્યા છે. સંચાલકો, વોલિયન્ટર્સને અભિનંદન!

* હજી ફેબ્રુઆરી પત્યો નથી અને ગરમી પડવાની સરસ શરુઆત થઈ છે. ક્યાંક વાંચ્યું છે કે આ વખતે અમદાવાદમાં ૫૦ ડિગ્રી સેલ્સિયસ તાપમાન જવાનું છે! તાપમાન વધવાની સૌપ્રથમ  અસર મારા લેપટોપ પર દેખાય છે. કૂલિંગ પેડ લાવવાનું વસૂલ થશે એમ લાગે છે.

* કિન્ડલનો રીવ્યુ કાલે કે પરમ દિવસે પાક્કો. બહુ આશા ન રાખજો કે રીવ્યુ સારો હોય, કારણ કે કિન્ડલ એ ખાસ US માટેનું ઉપકરણ છે. ખાટલે સૌથી મોટી ખોડ એ છે કે ફ્રી એપ્લિકેશન્સ ડાઉનલોડ કરવા માટે પણ તમારે અમેરિકાનું ક્રેડિટ કાર્ડ જોઈએ. એટલે હવે, તેના પર એન્ડ્રોઈડ નાખ્યા વગર ઉધ્ધાર નથી. અત્યારે અક્ષરનાદના ઈ-પુસ્તકો વંચાઈ રહ્યા છે. તમે તેને અહીંથી ડાઉનલોડ કરી શકો છો. ડિઅર, ગુજરાતી પ્રકાશકો, જરા જાગશો?

વાર્ષિક કાર્યક્રમ વત્તા પાલનપુર મુલાકાત

with one comment

* કવિનને શનિવારે એની શાળાનો વાર્ષિક કાર્યક્રમ હતો. ટાઉન હોલ ખાતે બપોરે ૩.૩૦ થી ૫.૩૦ જેવા બોરિંગ સમયે અને આ દિવસે રાખેલો કાર્યક્રમ હોવાથી અમને બે વાતોનો ડર હતો. ૧. કવિનનો દરરોજનો સૂવાનો સમય ૨.૩૦ થી ૪.૩૦ છે (એટલે કે અમારો સૂવાનો સમય પણ!). ૨. અમારે સાંજે પાલનપુર જવાનું હતું.

કવિનને દેશી બોયસ્ ગીત પર ડાન્સ કરવાનો હતો. ડાન્સ અને મારે જરાય બનતું નથી એમ કવિનને ય ડાન્સમાં કંઈ મેળ પડતો નથી. પણ, કવિને થોડો-થોડો ડાન્સ કર્યો અને અમને સ્ટાન્ડર્ડ પેરન્ટને થાય એવી ખુશી થઈ. કેમેરા વગેરે લઈ જવાની મનાઈ હતી (કારણ કે, સ્કૂલ સીડી-ફોટાના ધરખમ પૈસા પડાવવાની હતી), એટલે કાર્યક્રમ પહેલા તેનો એક સરસ ફોટો લીધો.

અને, ફરી પાછી, પાલનપુરની મુલાકાત.

આ મુલાકાતની હાઈલાઈટ્સ તો મોબાઈલ વડે પાડેલા ક્લિક્સ વડે ફેસબુક, ગુગલ+ પર મૂકી દીધી છે, એટલે વધુમાં કંઈ લખવાનું રહેતું નથી. પણ, લગ્ન પ્રસંગે જમણવાર શિયાળામાં પણ ખતરનાક હોય છે. કવિનની ફેવરિટ મીઠાઈઓ વત્તા પાલનપુરની ઠંડી એટલે તબિયત ખરાબ.

ઘણાં સમયે ભાવેશના ઘરે ગયા અને ટેણિયાંઓએ ભેગા થઈને as usual ધમાલ મચાવી. પાલનપુરની ગલીઓની થોડી મુલાકાત લીધી અને કોકી-કવિનને મારું બાલમંદિર (જે ટાવર તરીકે વધુ ઓળખાય છે) બતાવ્યું.

સંકલ્પ પાલનપુરમાં પણ છે, તો એની મુલાકાત લીધી. આજે સવારે પાછાં અને ઓહ, સોમવાર :)

પાલનપુર મુલાકાત

leave a comment »

* આ મહિનામાં બીજી વાર પાલનપુર જવાનું થયું (અને મજા આવી ગઈ). એક લગ્ન પ્રસંગે જવાનું હતું અને આગલીવારની જેમ ફટાફટ નક્કી કરેલું એટલે બીજા કોઈ મિત્રો વગેરેને મળાયું નહી. આ મુલાકાતની હાઈલાઈટ ખાસ તો કવિનને પડેલી મજા અને અચાનક મારા બાયોલોજીના શિક્ષક જે.બી. પ્રજાપતિ જોડે રસ્તામાં થયેલી મુલાકાત કહી શકાય. લગ્ન સ્થળે ચાલતાં જતાં રસ્તામાં જ તેઓ મળી ગયા અને મારી પાલનપુર મુલાકાત સાર્થક થઈ ગઈ. કવિનને તેના દાદા (ie નાના) અને મામા(ઓ) જોડે મજા આવી. તેણે ખૂબ મસ્તી કાઢી અને નિયમ મુજબ કપાળમાં નિશાન લગાવ્યું.

ફોનથી પાડેલા ચુનિંદા ત્રણ-ચાર ફોટાઓ ગુગલ પ્લસ/પિકાસા પર અપલોડ કરવામાં આવ્યા છે.

વિધામંદિર – મહારિયુનિયન વત્તા સંમેલન અહેવાલ

with 4 comments

* આ વર્ષે મારી શાળા શ્રી વિવિધલક્ષી વિધામંદિર, પાલનપુર ના ૬૦ વર્ષ પૂરા થયા એ નિમિત્તે અત્યાર સુધી શાળામાં ભણી ગયેલા તમામ વિદ્યાર્થીઓનું મહાસંમેલન શાળાના પ્રાંગણમાં રાખેલું હતું. કાર્યક્રમમાં જવું કે ન જવું તે નક્કી કરેલું નહી, છેવટે ઉત્તરાયણની રાત્રે મોડા નક્કી કર્યું કે ચાલો જઈએ!

રાબેતા મુજબ અમે અમારી અનુકુળતાએ પાલનપુર પહોંચ્યા ત્યારે ૧૧ વાગી ગયા હતા. ભોજન સંભારભ મિસ કર્યો અને વિનયના ઘરે દાળ-બાટી ઝાપટી. ત્યાં પહોંચ્યા ત્યારે જ્યોર્જ ફિફ્થ ક્લબમાં એક્ઝિબિશન જોયું ન જોયું અને અમે મુખ્ય સ્નેહ મિલન સંમેલનમાં ગયા. ૧૯૯૭ની બેચના બહુ ઓછા લોકો આવ્યા એ જાણીને દુ:ખ થયું, પણ મૂક્યું એ દુ:ખ તડકે અને મજા માણી જે આવ્યા હતા તેમની સાથે. આશા, કિરણ, અલ્પા – છોકરીઓમાંથી આ ત્રણ જ જણાં મળ્યા. દેવેન, ભરત, પ્રજ્ઞેશ ચોક્સી – ઘણાં વર્ષે મળ્યા. મારા ગ્રુપના વત્તા કોમર્સ સ્ટ્રીમમાંથી અનેક લોકો મળ્યા. બીજી બેચમાંથી પણ અમુક જણાં દેખાયા, મળ્યા, ઓળખાણ પડી કે ન પડી કે હાય-હેલો થયું. ફોટોગ્રાફી તો ખરી જ (ઓવર ટુ ફેસબુક વગેરે!).

થોડી મજાક-મસ્તી અને છાસ પીધા પછી શાળાની મુલાકાતે નીકળ્યા. કેટલાંય બિલ્ડિંગ તોડીને નવા બનાવવામાં આવ્યા છે, અમુક બિલ્ડિંગ એમને એમ જ છે. હા, અમારી હોટ ફેવરિટ કેન્ટીન એમ જ છે. ૨૫ પૈસાની ભેળ હજી યાદ છે. કચોરી પણ મસ્ત મળતી હતી અને જો ઘરે થી સેવ-મમરા લઈ જઈએ તો ચટણી તમને ફ્રીમાં પણ આપી દેવામાં આવતી હતી. કચોરી શનિવારે ખાવા મળી શકતી કારણ કે એ વખતે પોકેટમની જેવી વસ્તુઓનું ચલણ ખાસ નહોતું. કેન્ટિનની કચોરીની સુગંધ – હજીયે એવી જ તાજી છે. આઈ.જે. મહેતા વિનયમંદિરને તોડીને નવું બિલ્ડિંગ બનાવ્યું છે. વિનયમંદિરના શિક્ષકો – દિલીપભાઈ, ગોવિંદભાઈ પંચાલ, કનુભાઈ પ્રજાપતિ, હસુમતીબેન, પિનાકીનભાઈ જાની, ખોડાભાઈ સાહેબ, ગુલબાનુબહેન – શું દિવસો હતા એ. થોડી વાર આમ-તેમ આંટા માર્યા અને પછી વિનયની ગાડી જહાંનારા બાગ પાસે પાર્ક કરેલી એટલે ત્યાં રસ્તામાં મારી ધોરણ ૨ થી ૪ની શાળા – શિશુશાળા – ની ઉડતી મુલાકાત લીધી. કવિને સ્લાઈડર વગેરે જોયા અને ગાંડો થયો. ક્લાસરુમ જોયા. ક્લાસની બહાર ઊભા રહેવાની સજા, હોમવર્ક ન કર્યું હોવાથી ક્લાસની બહાર બેસવાની સજા, બેગનો પટ્ટો કાઢી ધમાલ કરવાથી દરરોજ મળતી સજા – મજાની સજા હતી એ. જૂનાં શિક્ષકો – પ્રતિમાબેન, રક્ષાબેન, પરથીભાઈ સાહેબ (આચાર્ય), અંગ્રેજીના ટીચર જેમનું નામ હું ભૂલી ગયો છું – યાદ આવી ગયા.

જે કેમ્પસ અમે નાનાં હતા ત્યારે અત્યંત વિશાળ લાગતું હતું, તે નાનું લાગ્યું :) ઊંમર વધવાની સાથે લોજીકલ પાવર વધ્યો એ આવી લાગણીવાળી મુલાકાત માટે સારું ન કહેવાય.

ઓફિસ વત્તા કવિનની સ્કૂલ – એટલે પાંચ વાગે તો બસ પકડી પાછા અમદાવાદ ભેગા. સાંજનો કાર્યક્રમ સારો હતો એવા અહેવાલ મળ્યા છે.

થોડીક (સેલ્ફ)નોટ્સ:

૧. આવો (મહા)કાર્યક્રમ અત્યંત મહેનત, તૈયારી અને ધીરજ માંગી લે છે. આયોજકો, સ્વયંસેવકો, રવિવાર છતાં સ્કૂલે આવેલા બધાંજ વિધ્યાર્થીઓ (અમેય જ્યારે ટ્રસ્ટીઓ મુલાકાત લેતા, ત્યારે પરાણે જતાં..)નો ઊંડા દિલથી આભાર.
૨. ઇન્ટરનેટની મદદ વધુ લઈ શકાત. દા.ત. રજીસ્ટ્રેશન જો વહેલાસર શરુ કરાયું હોત તો એલ્યુમની ડેટાબેઝ જલ્દી તૈયાર થઈ શકત.
૩. ઓવરલેપિંગ કાર્યક્રમને કારણે કેટલીય બિલાડીઓ મરી ગઈ (.. kills kitten નું બેડ ટ્રાન્સલેશન. સોરી). :)
૪. શાળાના શિક્ષકોને મળવાનો અલગથી કાર્યક્રમ જેવું કંઈક રાખ્યું હોત તો વધુ મજા આવત.

સ્કૂલ રીયુનિયન, મીનીડેબકોન્ફ – ૧

with 2 comments

* ૨૫ તારીખે અમારી સ્કૂલ બેચ ૧૯૯૭ના વિદ્યાર્થીઓનું સંમેલન રાખેલું હતું. આ માટે આયોજન ક્યારનું ચાલતું હતું. ફેસબુક વગેરે પર ટકી રહેવાનો જુસ્સો મને આના કારણે જ આવતો હતો :) છેવટે ૨૫ તારીખે અમે જીજ્ઞેશની ગાડીમાં (વેલ, ઘણી રાહ જોવડાવી આ આર્કિટેકે :P) પાલનપુર આવ્યા. ઘરે આવી, થોડી સાફ-સફાઈ કરી, આરામ કર્યો અને પછી વિનયના ઘરે ગયા. પરેશ ત્યાં આવ્યો, પણ ત્યાં સુધીમાં ૪ વાગી ગયા હતા (કાર્યક્રમ ૧ વાગે શરુ થતો હતો. અમે પરિચય અને થોડી ગેમ્સ વગેરે મિસ કરી). ત્યાં ગયા ત્યારે કંઈક ગેમ્સ ચાલતી હતી. ઘણાં મિત્રો સ્કૂલ છોડ્યા પછી પહેલી વખત મળ્યાં. ઘણાં બધાંની ઓળખાણ ન પડી અને ઘણાં બધાં એવાં જ લાગતાં હતાં :) કવિનને પણ મજા આવી ગઈ. સ્પાઈડરમેનનું માસ્ક પહેરી તેણે ઘણી ધમાલ મચાવી. બાલારામ રિસોર્ટ મારી ફેવરિટ જગ્યા છે (જોકે બહુ વખત જવા મળતું નથી). ક્યારેક વળી ત્યાં રાત્રે રોકાશું અને તારાઓ અને આગિયાઓના ફોટાઓ પાડીશું. ફરી ક્યારેક. ફોટા વગેરે ફેસબુક પર મૂક્યા છે.

ટૂંકમાં  – મજા આવી.

બીજા દિવસે સવારે મહેનત કરી વેસા પહોંચ્યા. વેસા મોટાભાગે આરામ જ કરવાનો હતો અને સાંજે મારે છાપીથી અરાવલી ટ્રેનમાં અમદાવાદ પાછા આવવાનું હતું. સદ્ભાગ્યે ટીકીટ કન્ફર્મ થઈ ગઈ અને સીટ મળી ગઈ. બાજુમાં એક ઘરડાં કાકા બેઠા હતા. કોકીને ફોન કરવા મારો ફોન કાઢ્યો અને વાત કર્યા પછી મૂક્યો ત્યારે પેલા કાકાએ વાતો શરુ કરી. એમની પાસે સેમસંગ ગેલેક્સી S1 હતો અને થોડી વાત-ચીત પછી ખબર પડી કે તેઓ ફોનનો સરસ ઉપયોગ કરે છે. જમીનના સોદામાં તેઓ જાત-જાતની એપ્સ ઉંચાઈ, અંતર અને માપ લેવા વાપરે છે. ઈદનો ચાંદ કે પછી નમાઝનો સમય જાણવાની એપ્સ પણ તેમણે બતાવી. અરે, અવાજનું પ્રદૂષણ માપવાની એપ્સ હોય એ મને ત્યારે જ ખબર પડી. એમની જોડે જાત-જાતની વાતો કરી. રહેવા માટે કયું શહેર સારું એ વાત પર ચર્ચા કરવાની મજા આવી. મહેસાણાથી એક બીજા ભાઈ ડબ્બામાં આવ્યા એ પણ મુંબઈના ઓળખીતા નીકળ્યા અને બોરિંગ મુસાફરી રસપ્રદ બની. ફોનનો ખરેખર પ્રેક્ટિકલ ઉપયોગ ઘણાં સમય પછી જોયો. મોંઘો ફોન લાવવો અને માત્ર કોલ માટે વાપરવો એ બોઈંગને અમદાવાદથી ગાંધીનગર જવા જેવું છે. ધન્યવાદ એ અનામી કાકા અને એમનાં વિચારોને.

ઘરે પહોંચ્યો. સવારની ટેક્સી બૂક કરાવેલી હતી જે અત્યંત મોંઘી પડી અને સમય કરતાં વહેલી આવી એટલે ઉતાવળમાં શેવિંગ ક્રીમ, કાંસકો, તેલ અને એક જોડી મોંજાં ભૂલી ગયો. ઉતાવળમાં લગેજની ચાવી ક્યાં મૂકી એય ભૂલી ગયો અને નક્કી કર્યું કે ત્યાં જઈને લોક તોડી નાખીશ. એરપોર્ટ પર હેન્ડબેગ ચકાસી તો ચાવી મળી એટલે હાશ થઈ. આજ-કાલ કદાચ કનેક્ટિંગ ફ્લાઈટ્સના બોર્ડિંગ પાસ જોડે જ આપી દે છે અને લગેજ સીધો જ છેલ્લાં એરપોર્ટ પર આવે છે. નવાઈ લાગી. વધુ નવાઈ લાગી જ્યારે આ વખતે પ્લેનમાં સરસ જમવાનું મળ્યું :) મેંગ્લોર પહોંચ્યો ત્યારે બાજપે એરપોર્ટ પર વાસુદેવ અને ભૂષણ લેવા માટે આવ્યા હતા. બન્નેને પહેલી વાર મળ્યો અને પછી શરુ થઈ ૧.૩૦ કલાકની મુસાફરી. રસ્તા ભયંકર વાંકાચૂકા અને એનાથી વધુ ભયંકર હતા સામે આવતાં વ્હીકલ્સ.

મીની ડેબકોન્ફનો રીપોર્ટ પછીની પોસ્ટમાં..

PS: બેક ટુ ઓફિસ વર્ક.

દિવાળી, નવું વર્ષ અને વરસાદ

with 3 comments

* હા. કાળી ચૌદશે ઘોર રાત્રે બાલારામના ગાઢ અંધારામાં – અરર, રિસોર્ટમાં – અમે સ્કૂલના ગેટ-ટુગેધરમાં મજા કરી. આ વિશે ફોટા અને વિગતે પોસ્ટ થોડા દિવસ પછી ક્યારેક લખીશ, કારણ કે ફોટા હજી કેમેરામાં જ પડ્યા છે. દિવાળી આરામથી વેસા ખાતે મનાવી ના મનાવી અને અત્યારે વરસાદની મજા વત્તા વાઈ-ફાઈનો આનંદ લેવામાં આવે છે. વરસાદ ક્યાં છે? IXE થી થોડે દૂર. આનાં વિશે પોસ્ટ વત્તા ફોટા થોડા સમય પછી જ મળશે.

હા. બધાંને હેપ્પી ન્યૂ યર, સાલ મુબારક અને નૂતન વર્ષાભિનંદન.

PS: કોઈ કહે તો છત્રી લઈ જવી.

PS 2: ક્યાંય જવાનું હોય તો, સામાન રાત્રે જ પેક કરવો. વહેલી સવારમાં નહી.

૭ વર્ષ..

with 4 comments

.. થયા અમારી સગાઈ ઉર્ફે એન્ગેજમેન્ટના. આજે કોઈ ખાસ કાર્યક્રમ નથી, કારણ કે આ ખુશીમાં મેં તો એક લેન્સ લાવી દીધો છે એટલે બજેટ પોપા થઈ ગયું છે અને ચીજ-વસ્તુઓના ભાવ રાતે ન વધે એટલા દિવસે વધે અને દિવસે ના વધે એટલા રાતે વધે (અહીં દિવસ-રાત માત્ર અલંકાર તરીકે સમજવું) છે. એટલે, આવતે મહિને વાત.

અમારા એન્ગેજમેન્ટની વાત રસપ્રદ છે (એટલિસ્ટ, મારા માટે :P). અમે (હું અને કે) પહેલી વાર મળ્યા ત્યારે મમ્મી પાલનપુર હતી અને એક-બીજાને પસંદ કર્યા ત્યારે પણ મમ્મીએ કોકીને જોઈ નહોતી. મમ્મી અને કોકી પહેલીવાર સીધા સગાઈના દિવસે જ મળ્યા. અત્યારે તો જોકે આ કંઈ આશ્ચર્યની વાત ન ગણાય. પણ, ઘણાં લોકોને એ વખતે નવાઈ લાગેલી. મને પણ નવાઈ લાગી હતી કે કોકીએ મને હા કેવી રીતે પાડી? ;)

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 2,401 other followers