મારા વિચારો, મારી ભાષામાં!

અમારી બીજી કોઇ ટૅગલાઇન નથી!

Posts Tagged ‘નિટ્ટે

સ્કૂલ રીયુનિયન, મીનીડેબકોન્ફ – ૨

with 7 comments

* લગભગ દોઢેક કલાકની મુસાફરી અને વચમાં “એક હજાર થાંભલાવાળા મંદિર” ની મુલાકાત લઈને અમે નિટ્ટેના ગેસ્ટ હાઉસમાં પહોંચ્યા ત્યારે લગભગ પોણા બાર થઈ ગયા હતા. લોબીમાં જ ક્રિસ્ટિઅન પેરિઅર પોતાના લેપટોપ સાથે બેઠા હતા અને અમે ૪ વર્ષ પછી ફરી મળ્યા. ક્રિસ્ટિઅન એ ફ્રાન્સના ડેબિયન ડેવલોપર છે, ડેબિયનમાં તેઓ મુખ્યત્વે i18n, Samba અને બીજા પેકેજીસ સંભાળે છે. ડેબકોન્ફમાં ચીઝ-વાઈન પાર્ટી અને બીજી સોશિયલ એક્ટિવિટિ માટે તેમનું બહુ નામ છે. ૫૦ વર્ષના હોવા છતાં દરરોજ ૨૦ કિમી. દોડવું એ મોટી વાત છે અને મારા પેલા દોડ-કાર્તિક-દોડ પોસ્ટ અને પછીનો દોડવાનો શોખ ક્રિસ્ટિઅનને આભારી છે. તેમનું પેટ નેમ બુબુલે છે અને મોટાભાગે તેમને બધા બુબુલે જ કહે છે :) તેમના માટે ફેબઈન્ડિયાથી લીધેલો કુર્તો આપ્યો જે સદ્ભાગ્યે ફીટ થઈ ગયો. ફેબઈન્ડિયા આપણને ગમ્યું. પછી, ઘણીબધી વાતો કરી અને યાદ આવ્યું કે જમવાનું તો બાકી છે. થોડું જમ્યા, બીયર ટેસ્ટ કર્યો અને પછી થોડું ડેબિયનનું કામકાજ હાથ પર લીધું. દર વખતે થાય છે તેમ જ્યારે પણ હું રજા પર હોઉં કે કોન્ફરન્સ માટે જાઉં – ઓફિસમાં ક્રિટિકલ બગ્સ મારા ભાગે આવે જ છે :P

રાત્રે વીજળીના કડાકા અને વરસાદ શરુ થઈ ગયો અને અમને લેપટોપ કે કોઈક ઈલેક્ટ્રિક ઉપકરણ ન વાપરવાની સલાહ આપવામાં આવી. વાઈફાઈ પણ BSNLની લિંક ડાઉન થઈ જવાથી જતું રહ્યું અને છેવટે અમારે જમીને ૧૦ વાગે તો પથારીમાં લંબાવી દેવું પડ્યું. બીજા દિવસે સવારે વહેલાં ઉઠ્યાં. ડેનમાર્કથી આવેલા જોનાસ જોડે મુલાકાત થઈ. સરસ મજાનો બ્રેકફાસ્ટ હતો અને ફિલ્ટર કાપ્પી. ફિલ્ટર કાપ્પી પીતી વખતે હું ગમે તેવા પાપીને માફ કરી દઉં એટલી મજા આવે છે (આ વાક્યનો પ્રેરણા સ્ત્રોત – મિત્ર કુનાલ ધામી :)). કોલેજમાં ઈન્ટરનેટ સારું એવું ચાલતું હતું. ઉદ્ઘાટન, સ્ટેજ પર સન્માન વગેરે અજબ લાગ્યું કારણ કે ડેબિયનની કોન્ફરન્સમાં આ વસ્તુ અસામાન્ય છે. ફોર્મલ કપડાંની જગ્યાએ મેં તો વિચિત્ર ટી-શર્ટ પહેરી હતી કારણ કે મને ખ્યાલ જ ન હતો કે આટલું ફોર્મલ-ફોર્મલ લાગશે :) બધાંના વક્તવ્યો પૂરા થયા અને અમારી કોન્ફરન્સ શરુ થઇ. ત્યાં ચાની જગ્યા એ કંઈક બદામ-કેસર વાળું દૂધ હતું – જે મને ખાસ ભાવ્યું નહી. લાગે છે કે ત્યાં ચાનું બહુ ચલણ નથી. જમવાનું વગેરે કોલેજની કેન્ટિનમાં હતું – જે સારું હતું. ખાસ કરીને જ્યુશ વગેરે :)

સાંજે અમે બધાં ગોમટેશ્વરની મૂર્તિ જોવા ગયા અને બધાંને ભેગા કરી જતાં-જતાં સાંજ પડી ગઈ. છેક ઉપર પહોંચ્યા ત્યારે ખબર પડીકે બધું બંધ થઈ ગયું છે. આટલા અંધારામાં પહેલી વખત હું ચાલ્યો. પાછાં આવતી વખતે એ જ ભયંકર રસ્તા. નવાઈની વાત હતી કે આટલા અંધારામાં પણ અમુક લોકો રસ્તા પર ટોર્ચ વગર ચાલતા હતા. લોકલ સ્ટુડન્ટ્સે કહ્યું કે અહીં અંધારાની આદત પડી જાય છે :)

બીજા દિવસે મારી ટોક હતી જે ઠીક-ઠીક રહી. મુખ્ય કારણ એ કે મોટાભાગનાં લોકોએ ડેબિયન કે લિનક્સ વિશે પહેલી વાર સાંભળેલું. આ બધાં લોકોમાંથી જો અમને બે કે ત્રણ એવાં લોકો મળે જે ડેબિયનમાં પોતાનો ફાળો આપી શકે તો અમારી આખી મહેનત સફળ કહેવાય. છેલ્લાં બે દિવસની દોડાદોડી પછી બહુ થાકી ગયો હતો, રાત્રે વરસાદ પાછો ચાલુ થયો. મોડી રાત્રે રખડવા નીકળ્યાં અને ફરી બીઅરનો ટેસ્ટ કરવામાં આવ્યો :)

બીજા દિવસે મારે ૨.૪૦ ની ફ્લાઈટ હતી. મને એમ કે ૧૨.૩૦ જેવા નીકળશો તો ચાલશે પણ પછી નક્કી કર્યું કે ૧૧.૩૦ એ ટેક્સી શરુ કરી દેવી અને આ નિર્ણય યોગ્ય જ સાબિત થયો. રસ્તો બહુ જ ખરાબ હતો. વળી, રસ્તામાં ક્યાંક મંદિર આવતું હતું વત્તા એક્સિડન્ટ થયેલો હતો. લગભગ ૩૦ મિનિટ્સ એમાં બગડી અને સારા નશીબે પોલીસ આવી ગઈ અને બધું થાળે પડ્યું. મેંગ્લોર એરપોર્ટ બહુ નાનું છે, નવાઈ લાગી કે ત્યાં ચેકિંગ વધુ કડકાઈથી થતું હતું. અને બોર્ડિગ પાસ લીધા પછી ખાવા-પીવાની કોઈ સુવિધા નહોતી. પણ, ફ્લાઈટમાં નાસ્તો મળ્યો. ધન્ય થઈ ગયા :) મુંબઈ એરપોર્ટ – એઝ યુઝયલ – કેઓટિક વાતાવરણ. મોડી ફ્લાઈટ અને અમદાવાદ એરપોર્ટ પર જી-ઓટોની મગજમારી. માંડ-માંડ ઘરે આવ્યો ત્યારે થાકી ગયો અને પાછો એકલો હતો એટલે ડિનર મૂક્યું પડતું અને ડેનિશ ચોકલેટની મજા લીધી :P

ફોટા વગેરે પિકાસા પર અહીં મૂક્યા છે.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 2,359 other followers