આવજો, સિંગાપોર!!

* એમ તો આજે નહી પણ આવતી કાલે જવાનો છું, પણ આખરી રાત છે, કાલે ખબર શું થાય એટલે આજે સાંજે જ પોસ્ટ મૂકી દઉં છું. ઓકે, મજાક કરું છું. મોડે રાત્રે ઘરે પાછો આવીશ ત્યારે સામાન પેક કરવાનો હશે જ એટલે કોઇ પોસ્ટ કરવાનો સમય નહી મળે.

* તો શું કર્યું અહીં? થોડી શોપિંગ, થોડી પાર્ટી, થોડું કામ-કાજ. એકંદરે કામ-કાજ જ વધુ કર્યું, કારણ કે ઓફિસ તો ચાલુ જ હતી અને હું સિંગાપોર હોઉં કે સિંકદરાબાદ, કોઇ ફરક પડતો નથી. હા, તાપમાન પ્રમાણે મારો મૂડ બદલાય ખરો. અહીં ઓર્ચાડ રોડ થોડો ઝાકમઝોળ વાળો એટલે મજા આવી ગઇ. હજી પણ પેલી કાલની મેરેથોનની વાત યાદ આવે છે, તો અત્યંત દુ:ખ થાય છે.

* પરમ દિવસે, કુણાલભાઇને મળ્યો અને લિટલ ઇન્ડિયામાં બેઠા-બેઠાં સુખ, દુ:ખ, સિંગાપોર, ઇન્ડિયા અને ગામનાં ગપ્પાં માર્યા. પછી, મુસ્તફામાંથી થોડી મેન્ડેટરી શોપિંગ કરી અને પાછો આવ્યો. ડિનર સરસ રહ્યું. કેમેરો લઇ જવાનો ભૂલી ગયેલો. અહીં આવ્યા છતાંય, બહુ ઓછી છબીઓ લીધી છે, એ દુર્ભાગ્યની વાત છે. ટેકનિકલી, અહીંના જેટલા પણ પ્રવાસી આકર્ષણ છે ત્યાં ગયો જ નથી ;) આજે કેટલાંક ખાસ રાત્રિ આકર્ષણોમાં જવાનો પ્લાન છે. મજા આવશે!

* ગઇકાલે હેકરસ્પેસ.sg ની મુલાકાત લીધી. સરસ લોકો. એક ડેબિયન ડેવલોપર અને બીજો એક જુનો ડેબિયન વાળો મળી ગયેલો. મોટાભાગના મલેશિયાના હતા, એટલે મલેશિયા v/s સિંગાપોરની ચર્ચાઓ અને પછી Archlinux vs/ Debian ની ચર્ચાઓ ચાલી. સરસ ડેઝર્ટ અને વાતો વાગોળતાં થોડું ફર્યા અને રાત્રે પાછો આવ્યો ત્યારે ઢગલાબંધ કામ પડ્યું હતું.

PS: સિંગાપોર મોંધુ છે!

PS ૨: થોડાંક ચિત્રો. ફરી પાછું ફ્લિકર મને ગમવા માંડ્યું છે!

હોંગ કોંગ – ૨: સિમ સીમ!

* આ સ્પેશિઅલ પોસ્ટ છે!!

સિમ સીમ
સિમ સીમ

થયું એવું કે હોટેલનું વાઇ-ફાઇ કંઇ બહુ સારુ નહોતું અને નવાં શહેરમાં ફરવા માટે લોકલ સીમ (ખાસ કરીને ઇન્ટરનેટ માટે) લેવું જરુરી બન્યું. એટલે, એક દુકાનમાં તપાસ કરી. મને એમ કે આપણાં ભારતની જેમ ‘ડોક્યુમેન્ટ્સ’ આપવા પડે. પણ, બધાંએ કહ્યું કે એવું કશું નથી! તો પણ, મને હજી માનવામાં આવતું નહોતું. રાત્રે દુકાને ગયા અને દુકાનવાળાએ કહ્યું ૮૮ ડોલર, સાત દિવસ, અનલિમિટેડ ૩જી નેટવર્ક. અદ્ભૂત. કોઇ ડોક્યુમેન્ટ નહી (હા, ગર્વમેન્ટ કદાચ તમારા ફોનમાં ડોકિયાં કરે – એ વાત અલગ છે!).

તો, અમે ૨૪ કલાક ૭ એમ-બી-પી-એસ માણીએ છીએ અને પાર્ટી કરીએ છીએ!

PS: અત્યારે ૫જી નેટવર્ક પર છું.

इस थप्पड की गूंज सुनाई देगी…..

કાર્તિક:

આજની રીબ્લોગ પોસ્ટ!

Originally posted on મારી રોજનીશી:

સુપ્રિમ કોર્ટનો એક ઐતિહાસિક ચૂકાદો અને 122 ટેલીકોમ લાઇસન્સો રદ્દ. લોકો ખુશ થયા કે ચાલો રાજાએ જે ચૂનો લગાવ્યો હતો એમાંથી દેશ કદાચ બચી ગયો. મને પણ થોડી ખુશી થઇ આમ તો આ ચૂકાદાથી પણ પછી વિચારતા લાગ્યું કે આ ચૂકાદો એવો છે કે જેના વિશે કહી શકાય કે "इस थप्पड की गुंज तुम्हे सुनाई देगी…" હવે મને એવું કેમ એમ લાગે છે એ માટે નીચેના કારણો છે.

કુલ 122 ટેલીકોમ લાઇસન્સો રદ્દ થયા. આ ટેલીકોમ લાઇસન્સો ધરાવતી કંપનીઓ પાસે આશરે 11.5 કરોડ ગ્રાહકો છે. હવે જો આ ટેલીકોમ ઓપરેટરોની દુકાન બંધ થઇ જાય તો આ બધાં ગ્રાહકોને નવા ઓપરેટર પાસે જવું પડે અને નવા ઓપરેટર પાસેથી સર્વિસ લેવી પડે. આમ જોવા જઇએ તો આ કોઇ મોટી સમસ્યા નથી પણ ગ્રાહકોને થોડી તકલીફ તો વગર જોઇતી પડવાની જ.

જે ટેલીકોમ કંપનીઓના લાઇસન્સ રદ્દ થયા છે એ કંપનીઓ પર નભતા લોકોનું શું? જેમ કે આ ટેલીકોમ કંપનીઓમાં કામ કરતા કર્મચારીઓનું શું?…

View original 571 more words

બે સમાચાર

૧. ભોપાલ ગેસ કાંડનો ચુકાદો

૨. આ લેખ: Is the nation in a coma?

સ્વાભાવિક રીતે, બંને વસ્તુઓ એવી છે કે જે મને (અને કદાચ તમને) હતાશ કરી નાખે. આ દેશ હવે દેશમાં જવું છે એમ કહેવું પડે એવી સ્થિતિમાં ન મૂકે તો સારી વાત છે.