મારા વિચારો, મારી ભાષામાં!

અમારી બીજી કોઇ ટૅગલાઇન નથી!

Posts Tagged ‘સુરત

અપડેટ્સ – ૧૦૬

with 12 comments

* થોડા સમય સુધી કોઇ પોસ્ટ ન આવી એટલે મને લાગ્યું કે મારો અસ્તિત્વ ધરાવતો જ નથી (કેટલાક લોકોને હાશ પણ થઇ હશે અને થયું હશે કે કાર્તિક પણ અસ્તિત્વ ધરાવતો નથી! સોરી અબાઉટ ઇટ ;)). પણ, આજે થયું કે, ચાલો અત્યંત વ્યસ્ત દિવસે પણ કંઇક અપડેટ્સ લખી નાખીએ.

* બર્થ ડેની છેલ્લી બોરિંગ પોસ્ટ પછી કંઇ ખાસ ઘટનાઓ બની નથી. પણ તેમ છતાંય,

૧. કવિન દાદા-દાદી-કાકા-કાકીનાં ઘરે રહેવા ગયો અને અને તકનો લાભ લઇને અમે કોઇ મોલમાં ફરવા ગયા અને ત્યાં કંટાળ્યા એટલે જેની ટિકિટ મળે તે મુવી જોવાનું નક્કી થયું. સદ્ભાગ્યે અમને લંચબોક્સની ટિકિટ મળી અને એકંદરે સારું મુવી નીકળ્યું. થિએટર પણ પેક હતું. બીજી રો માં બેસવું પડ્યું, પણ સરસ એક્ટિંગ, એક પણ ગીત ન હોવાને કારણે કંટાળો ન આવ્યો. અંત થોડોક ઢીલો મૂક્યો હોય એમ લાગ્યું, પણ તે ડિરેક્ટરની શોર્ટ ફિલ્મો બનાવવાની આદત હશે એ પરથી લાગ્યું.

૨. રવિવારે પિંકેથોન – એટલે કે બ્રેસ્ટ કેન્સર અવેરનેસ, સેલ્ફ ડિફેન્સ ટેક્નિક્સ વગેરેની સાથે – શિવાજી પાર્ક (દાદર) ની આજુ-બાજુ રનિંગ હતું. મિલિંદ સોમણ મળ્યો અને એ પણ આટલો ફાસ્ટ રનર છે તે થોડીવારમાં જણાયું (તે સારો રનર છે, એ તો ખબર જ હતી, કારણ કે એ લોકો દિલ્હી-મુંબઇ દોડીને ગયા હતા). થોડી ફોટોસેશનબાજી વગેરે થયું, પણ આપણે આરામથી નાસ્તો, સ્ટ્રેચિંગ વગેરેમાં વધારે ધ્યાન આપ્યું. શિવાજી પાર્કનું એક ચક્કર ૧.૨૭ કિલોમીટર થાય છે તે રનર ભક્તો ની જાણ ખાતર. અમારા રનિંગ ગ્રુપના લોકો જોડે ફરીથી મજા આવી ગઇ.

૩. રવિવારે જ – બ્લોગર મિત્ર સૂર્ય મોર્ય – ના ઘરે (સહકુટુંબ) મુલાકાત લેવામાં આવી. આપણાં દર્શિતભાઇની (બાબા બગીચાનંદજી કી જય!) જેમ તેઓ પણ બ્લોગ જગતમાં એક સરસ બ્લોગર છે. તેમની અંગતતા નિતી કારણોસર બીજી વિગતો જાહેર નહી કરવામાં આવે, પણ અમે સાથે જાગરણ ફિલ્મ ફેસ્ટિવલમાં સમય મળ્યે જવાનું નક્કી કર્યું છે. વધુ વિગતો-પોસ્ટ ત્યાંની મુલાકાત પછી.

૪. આજ-કાલ લોકોને મફતમાંય વસ્તુ-સલાહ આપતાં લેતા નથી. કચ કચ કચ.

૫. વાંચન, ફિલમ – આ બન્ને શોખ માળિયે મૂકાઇ ગયા છે. ભાદરવા મહિનાનો તડકો હજી ઉઘડ્યો નથી એટલે તડકો આવે ત્યારે આ શોખો પાછાં પ્રકાશમાં લાવવા પડશે.

૬. વોટ્સએપ પર ફાલતુ જોક્સનો ડોઝ (વત્તા દરરોજનું ગુડ મોર્નિંગ-ગુડ નાઇટ પણ ખરું) હવે સહન થતો નથી. એનાં કરતાં તો આ વિડિઓ શેર કરવા વિનંતી: https://www.youtube.com/watch?v=8hC0Ng_ajpY ગંભીરતાથી વિચારીએ તો, વોટ્સએપ કે ફેસબુકમાં મૂકાતા ૯૦ ટકા જોક્સ ફિમેલને (કે કોઇ ચોક્કસ જાતિ-જ્ઞાતિ-વાડાને) સંબંધીને હોય છે. જો આપણી માનસિકતા આવી જ હોય તો શું કહેવું?

બીજાં સમાચારોમાં મારો મત જોઇએ તો,

૧. સુરતનાં પૂરનાં ગઇસાલનાં ફોટા જોયા પછી અત્યંત દુ:ખ થયું. મને એમ થાય છે કે, આ સમસ્યાનું કોઇ ઉપાય નથી. એ વાત અલગ છે કે આપણે લોકોની માનસિકતા ન બદલી શકીએ, પણ મારા નાનકડાં જીવનમાં જ ૧૦ થી ૧૧ વાર સુરતનાં પૂરનાં સમાચારો સાંભળ્યા છે, તો એનું કંઇક કરી ન શકાય? હલ્લો, મોદીજી?

૨. ત્રાસવાદ- નૈરોબી અને પેશાવર – સાંભળી દુ:ખનો ડોઝ ડબલ થયો. ત્રાસવાદને ધર્મ હોતો નથી જેવું ફાલતુ વાતો ફરીથી ફેસબુક પર વહેતી થઇ અને આપણે જોયા કર્યું.

બસ, બસ. આ તો મોટી પોસ્ટ થઇ ગઇ!!

સુરત, લિનક્સ અને લોચો

with 2 comments

* થોડા સમય પહેલાં લખેલું તેમ સુરતની એન.આઈ.ટી.ની વાર્ષિક ઈવેન્ટ – માઈન્ડબેન્ટ – માં મારું લેક્ચર રાખેલ હતું. ટ્રેનની ટેસ્ટ પોસ્ટ લખ્યા પછી રાત્રે ૧૦ વાગ્યા જેવો સુરત પહોંચ્યો, ત્યાં ઈવેન્ટનાં વોલિઅન્ટર્સ (સ્વયંસેવકો) મને લેવા માટે આવી ગયા હતા. કોલેજ અઠવા લાઈન્સ જેવા સરસ વિસ્તારમાં છે, મને તેની સામે ગેસ્ટ હાઉસમાં ઉતારો આપવામાં આવ્યો. ડિનરમાં તો થેપલાં ઘરેથી લઈને જ આવ્યો હતો, જે બધાં ટ્રેનમાં જ પૂરા થઈ ગયા. રાત્રે ભૂખ નહોતી એટલે થોડી વાર પછી પ્રેઝન્ટેશન બનાવવા બેઠો પણ એટલી બધી ઊંઘ આવી કે પ્રેઝન્ટેશન પડતું મૂકી પથારીમાં પડ્યો (હા, એ પહેલાં એસી રીમોટ વગર કઈ સ્વિચથી બંધ થાય એ માટે ૧૦ મિનિટ બગાડી).

સવારે વહેલા ઉઠી સૌ પહેલાં પ્રેઝન્ટેશન ચકાચક કરી દીધું અને ત્યાં સુધીમાં તો ચા આવી ગઈ હતી. ૧૦ વાગ્યાની આસપાસ કોલેજ પહોંચ્યો અને થોડા લોકો જોડે લિનક્સ, ડેબિયન વગેરેની વાતો કરી. મોટાભાગનાં લોકોને કર્નલ વગેરેમાં વધારે રસ હતો એ જાણી નવાઈ ન લાગી.

પ્રેઝન્ટેશન શરુ થવાનો સમય થઈ ગયો હતો, પણ પ્રોજેક્ટનો કેબલ ક્યાંક ખોવાઈ ગયો હતો, ત્યાં સુધીમાં ઓફિસનું થોડું કામ પતાવ્યું. પ્રેઝન્ટેશન – લેક્ચર એકંદરે સારું રહ્યું એમ કહી શકાય, કારણ કે સારા એવાં પ્રશ્નો પૂછવામાં આવ્યા અને જવાબ પણ આપવામાં આવ્યા :) પ્રેઝન્ટેશન પૂરુ કરી બધાં જોડે વાતો કરી, ઈમેલ એક્સચેન્જ કરવામાં આવ્યા અને બીજી જોઈતી માગી-વણમાગી સલાહો આપવામાં આવી. પણ, અચાનક ઓફિસનું કામ આવી પડ્યું એટલે ગેસ્ટ હાઉસ પાછા ફરવું પડ્યું.

સાંજે પછી પ્રશાંત (કેશવાની) ને મળવાનો કાર્યક્રમ હતો. પ્રશાંતની ઓળખાણ ઈમેલ વડે થઈ હતી અને પહેલી વાર જ મળ્યા. તેના ઘરે જઈ ટેકનોલોજી, અમદાવાદ, મુંબઈ, સફારીથી માંડીને લિનક્સ ફ્રોમ સ્ક્રેચ સુધીની ચર્ચાઓ થઈ. પછી, યુ.એસ. પીઝા ગયા અને પીઝા ઝાપટ્યા. પાછું, રાત્રે ઓફિસનું પેન્ડિંગ કામ :(

દુર્ભાગ્યે, ફોન વડે એકપણ ફોટો ન પાડ્યો. હા, સુરત સ્ટેશન પર બેન્ડવાજા વાગતા હતા એ જોઈ નવાઈ લાગી અને મજા આવી. કદાચ કોઈ અધિકારીનું લગ્ન હશે કે. શતાબ્દીમાં ઘરે પાછો આવ્યો, કવિન મારી રાહ જોઈને બેઠો હતો અને જેવો દરવાજો ખોલ્યો અને મને વળગી પડ્યો.

અને હા. નો લોચા. આ વખતે લોચાનો સમય ન મળ્યો. ફરી કોઈક વાર.

ટ્રેન ટેસ્ટ પોસ્ટ

leave a comment »

* ટેસ્ટ પોસ્ટ, ટ્રેનમાંથી. રીલાયન્સનું નેટવર્ક સારુ લાગે છે. હવે, જોઈએ છીએ, બીલ કેટલું આવે છે..

અપડેટ્સ

with 5 comments

* ઓફિસમાંથી નવું લેપટોપ Lenovo T410 મળ્યું એટલે ગઈકાલ સાંજથી તેને ક્યાં રાખવું એ મથામણ ચાલે છે. અત્યારે તો તે વિન્ડોઝ ૭ પ્રોફેશનલ (હેહે, પ્રોફેશનલ..) ધરાવે છે અને એક કી-બોર્ડ, માઉસ વડે લિનક્સ લેપટોપ જોડે સિનર્જી વડે જોડાયેલ છે. પણ, આ વિન્ડોઝ ૭ તો માત્ર ૭ દિવસ..

Lenovo T410

* ફેબ્રુઆરીમાં ફરી પાછો કોઝિકોડે, સુરત અને માર્ચમાં બેંગ્લોર – ત્રણેય જગ્યાએ ટેક-ઈવેન્ટ્સ. મજા આવી જશે. પહેલી બે જગ્યાએ ડેબિયન, ત્રીજી જગ્યાએ કેડીઈ.

* ઘર માટે સ્કેનર-પ્રિન્ટર-કોપી સુવિધા ધરાવતું MFD લેવાનું વિચારું છું. કોઈ સૂચનો?

સુરત મુલાકાત

with 7 comments

* અમે બધાં (એટલે કે ત્રણ જણાં) એપ્રિલનાં ત્રીજાં વીક-એન્ડ પર (17-18 April) સુરત જઈ આવ્યા. સુરતની આ મારી ઘણાં વર્ષો પછીની મુલાકાત. ઘણાં વર્ષો પહેલાં જ્યારે કોલેજનાં બીજાં વર્ષમાં હતો ત્યારે વિનયની હોસ્ટેલ (સાર્વજનિક, આર્કિટેકચર વિભાગ)માં રહ્યો હતો. આટલા વર્ષોમાં સુરતની સૂરત સરસ થઈ ગઈ છે. જોકે એ વખતે પણ સુરત સુધરી રહ્યું હતું. આ વખતે મુલાકાત ટૂંકી રહી પણ, મજા આવી ગઈ. તો શું કર્યું અમે?

+ નવાં સુરતી શબ્દો શીખ્યા. મંટોડી (કવિનનો ફેવરિટ શબ્દ), ત્રોફો, પીંછી અને કરસાટો.
+ સુરતી ભાષા કઈ રીતે બોલાય છે તેનાં ઉદાહરણો મળ્યા. ઘણાં શિક્ષકો તો જેમ બોલાય એમ લખાવાનો આગ્રહ રાખે છે. દાત. દરિયો લખો તો જવાબ ખોટો આપે. અને ડરિયો લખવાનું કહે ;)
+ સવારમાં લોચો ખાધો.
+ ડુમસનો ગારો જોયો, પણ આ વખતે ભરતીને કારણે પાણી સારુ એવું હતું. ત્યાં જઈને ટામેટાં, રતાળુ અને કાંદાના ભજિયાં ઝાપટ્યા.

એકંદરે, સુરતી પ્રજા વિશે સાંભળ્યું હતું તેના કરતાં વધુ સારો (પ્રેમાળ, મોજીલી અને મસ્તીવાળી) અનુભવ થયો. બીજા દિવસે સાંજે મિત્ર કુનાલ ધામીને મળ્યો અને ચોકલેટ ફેક્ટરીમાં કોમ્પ્યુટર અને બ્લોગ-જગતની વાતો કરી, મોડી રાત્રે ખાસ મિત્ર પિયુષને મળવા ગયાં અને ત્યાં બન્નેનાં બે ટેણિયાંઓ (નિર્વિ, કવિન) પહેલી વાર મળ્યા. ફોટાઓ વધુ પાડી શકાયા નહી એ અફસોસ રહ્યો. સોમવારે સવારની ગુજરાત ક્વિનમાં પાછાં આવ્યા ત્યારે ભરપૂર થાક લાગ્યો હતો પણ બપોરે પાછું ઓફિસ જવાનું હતું :(

કરાડીની મુલાકાત

with 7 comments

* ઓફિસનાં એક કાર્ય સંદર્ભે કરાડી (નવસારી) ગામે જવાનું થયું. થાકી ગયો પણ, મજા આવી અને ખબર પડી કે અપ-ડાઉન કરવામાં કેટલી હિંમત જોઇએ! સવારે કર્ણાવતી એક્સપ્રેસમાં નીકળ્યો. કર્ણાવતી એવી ગાડી છે કે જે તમને ન રાત્રે સુવા દે કે સવારે આરામથી સ્ટેશન પહોંચવા દે. માંડ-માંડ રીક્ષા મળી અને ગાડી ઉપડવાની પાંચ મિનિટ પહેલાં સ્ટેશન પર પહોંચ્યો. ધ્યાન રાખજો સ્ટેશન પર નેસકોફી પીવાનો પ્રયત્ન ન કરતા. મોઢામાં પણ ન જાય તેવી કોફી મળે છે (પ્લેટફોર્મ-૪ પર).

સુરત પહોંચ્યો. ત્યાંથી બસમાં નવસારી ગયો. ભૂલથી લોકલ બસમાં બેસી ગયો અને સુરત જીલ્લાનાં દર્શન કરી લીધા. ચાલની.. ચાલની જેવા સુરતી શુશબ્દો વડે મન પ્રફુલ્લિત પણ થયું :) નવસારીથી એરુ ચાર રસ્તાથી રીક્ષામાં કરાડી પહોંચ્યા. ત્યાંની સ્કૂલ અને ગાંધીજીની ઝૂંપડીનાં થોડાક ફોટાઓ નીચે મૂક્યાં છે. ત્યાંથી પાછો નવસારી–>સુરત આવ્યો. કુનાલ ધામીને ફોન કરી સ્ટેશન પર મળવાનું નક્કી કર્યું. મજા આવી ગઇ! મારી ટ્રેન મોડી હતી એનો લાભ ઉઠાવીને બહુ વાતો કરી!!

ઘરે પહોંચતા ૧૦.૩૦ થઇ ગયા અને ઘરે પહોંચ્યા પછી કવિન જીભ કાઢીને મારું સ્વાગત કર્યું.

ગાંધી બાપૂની ઝૂંપડી! અહીં ગાંધીજી દાંડીકૂચ વખતે ૨૨ દિવસ રહ્યાં હતાં.. કરાડીની અફલાતૂન ઇન્ફ્રાસ્ટ્રકચર ધરાવતી શાળા..

મસ્ત લાઇબ્રેરી.. શાળાની લાઇબ્રેરીમાં ભગવદ્ગોમંડળ!!

કોકિલા - ર.વ.દેસાઇ! કોકીને ગિફ્ટ આપવી પડશે :P સ્કૂલની લેબમાં લેપટોપ!

વૃક્ષછેદન કરતાં બાપૂ ;) ખબર નહીં કોણે આ ચિત્ર બનાવ્યું હશે.. શાળાની પરસાળ

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 2,404 other followers