મારા વિચારો, મારી ભાષામાં!

* કોકી મુંબઈમાં રહેલી એટલે તેને અમદાવાદની ઠંડી  (અને ગરમી) થોડી વધુ પડતી લાગે છે, પણ આ વખતે મારા માટે પણ શિયાળાની શરૂઆત બહુ સારી થઈ નથી. શરદીથી નાક ખરડાઈ ગયું છે, અને આખો દિવસ ટોપી અને મોજા પહેરીને ફરવું પડે છે અને અમારો ફ્લેટ થોડો વિચિત્ર છે, જ્યારે જોઈએ ત્યારે તડકો નથી આવતો..

* પોસ્ટનું ટાઈટલ વાંચી ભોળવાવું નહીં. હું ક્યાંય હોટલ કે રેસ્ટોરાંમાં જમી આવીને થયેલ આનંદ વિશે વાત નથી કરતો. આ વાત છે ‘ભોજનનો આનંદ’ (લેખક: અંજલિ મંગળદાસ) નામનાં રસોઈ પુસ્તકની. ગઈકાલે કવિનની સ્કૂલની ફાઈલ માટે પેપર પંચ કરવાનું યંત્ર લેવા ગયો ત્યારે અચાનક આ નજરે ચડી ગયું. અને, મને થયું કે ચાલો કોકીને કંઈ ગિફ્ટ-બિફ્ટ આપીએ અને એનો લાંબા ગાળે ફાયદો મને પણ થશે એમ વિચાર્યું. જોડે બે મુવીસ – સેવિંગ પ્રાઈવેટ રાયન અને કિસ ધ ગર્લ્સ (નામ વિચિત્ર છે, પણ મોર્ગન ફ્રીમેન હોવાથી મારાથી રહેવાયું નહીં..) લીધા.

તો પુસ્તકમાં શું છે? સરસ બોક્સમાં ૫ નાનકડી પુસ્તિકાઓમાં ૫ પ્રકારની વિવિધ ૨૧ વસ્તુઓ બનાવવાની રીત છે. સ્ટાર્ટર, કચુંબર, રાયતાં, ચટણી અને અથાણાં. એમાંથી આપણને સ્ટાર્ટર અને સલાડમાં વધારે રસ છે. ૧૪૫ રુપિયા બરોબર કહેવાય.

મજાની વાત છે કે પુસ્તક પર આપેલ વેબસાઈટ સરનામું, www.houseofmg.com/cookbook ખૂલતું નથી! હા, હાઉસ ઓફ એમજીની સાઈટ ખૂલે છે અને ઠીક-ઠીક છે..

* ઓપનસુઝે-ઉબુન્ટુ પાર્ટી વાળી પોસ્ટમાં લખ્યું તેમ હું અશોક પાસેથી મેકબુકનો MiniDVI->VGA કેબલ લઈ આવ્યો. આ કેબલ તમારા મેકબુકને પ્રોજેક્ટર સાથે જોડવા માટે જરુરી છે. મેકબુક VGA પોર્ટની જગ્યાએ વિચિત્ર એવા MiniDVI પોર્ટ સાથે આવે છે અને 99% પ્રોજેક્ટર આ પોર્ટને આધાર આપતા નથી. અને, પાછો આ કેબલ આવે ૧૧૦૦ કે ૧૨૦૦ રુપિયાનો. લેપટોપ જોડે ફ્રી ન આવે! ગમે તે કારણસર મેં હજી સુધી તે ખરીદવાનું ટાળ્યું. એટલે, દર વખતે મારે લેવા જવું પડે. જુઓ નીચે તે કેબલનો ફોટો..

વડોદરામાં પ્રેઝન્ટેશન આપ્યા પછી, મેં કેબલ કાઢીને ક્યાંક મુક્યો. ઘરે આવીને બીજા દિવસે જોયું તો કેબલ ન મળ્યો. મારો તો જીવ અધ્ધર થઈ ગયો. બીજાની ઉછીની લીધેલ વસ્તુ આપણે ખોવાડી દઈએ ત્યારે જે લાગણી થાય એવી આખો દિવસ રહી (અમુક લોકોને આનંદ થાય, પણ એ વાત જુદી છે ). મહિનાનું બજેટ જોયું અને ક્યારે એ કેબલ ખરીદી શકાય એવી ગણતરી પણ કરી દીધેલી. નક્કી કર્યું કે ક્યાંય પણ બહાર પ્રેઝન્ટેશન માટે જઈએ ત્યારે ધ્યાન રાખીને ચેક-લિસ્ટ બનાવી બધી વસ્તુઓ પાછી બેગમાં મૂકવી. આ બાજુ, જીગીશભાઈ અને પ્રતિકને પણ મેં ઊંચા-નીચા કરી મૂક્યા. એકાદ વખત ફોન લગાવ્યો, ઈમેલ કર્યો, ગુગલ વેવ પર પિંગ કર્યું, જીગીશભાઈ તો ત્યાં લેબમાં જઈને પણ જોઈ આવ્યા.

રાત્રે ઘરે આવ્યો, અને કેબલ મારા ૬ પોકેટ જીન્સનાં એક નાનકડાં ખિસ્સામાંથી મળ્યો..

૧. મારા ૫૪-૮ = ૪૬ રુપિયા બચી ગયા.

૨. રીક્ષાવાળાઓ જોડે થતી દરરોજની બબાલમાંથી મુક્તિ મળી.

૩. સવારનાં પહોરમાં (એટલે કે ૧૧.૩૦ વાગે) થોડું ચાલવાથી અને વહેલું નીકળવાથી શરીરને ફાયદો થયો.

૪. પ્રદૂષણ થોડું ઓછું થયું.

* આજ-કાલ બ્લોગ પર કંઈ લખી શકાતું નથી. કારણ?
૧. દાંત મેં સડન. કારણ? RCT એટલે કે રુટ કેનાલ ટ્રિટમેન્ટ. તેમ છતાં, બે દિવસથી ભયંકર દુખાવો થઈ રહ્યો છે. પેઈનકિલર અત્યારે મારો પરમ મિત્ર બની સાથ આપે છે..
૨. કવિનની સ્કૂલ. એક બેગ અને એક વોટર-બોટલની વાટ લાગ્યા પછી અમને સમજાયું કે મા-બાપ બિચારા કેમ કહેવાય છે..
૩. ટ્વીટર-આઈડેન્ટિકા-ફેસબુકનું ડેડલી કોમ્બિનેશન. છતાં, બ્લોગ એટલે બ્લોગ.

બીજાં સમાચારો,
૧. આ શનિવારે બરોડામાં ઓપનસુઝે-ઉબુન્ટુની રીલીઝ પાર્ટી છે. જેને આ વિશે ખબર છે એટલે આ બન્ને શું બલા છે – તેઓ માટે આ પાનાં પર નોંધણી કરવા માટે અંતરપૂર્વક આવકાર. હું ત્યાં એકાદ-બે પ્રેઝન્ટેશન આપવાનો છું.
૨. ફોસ.ઈન/૨૦૦૯માં મારી (એટલે કે વર્કઆઉટ-અને-બોફ (BOF)) પસંદગી થઈ ગયેલ છે. ટીકીટના મોટા પ્રશ્નનું પણ નિરાકરણ આવી ગયું છે – એટલે મજા આવશે.

* કવિનનો આજે શાળામાં પ્રથમ દિવસ હતો. લિટલ જીનિયસ નામની એક બંગલામાં ચાલતી શાળા (એટલે કે સ્કૂલમાં) તેને મૂકવામાં આવ્યો છે. સ્કૂલ ઠીક-ઠીક છે, કંઈ વધારે પડતી હાઈપ વાળી નથી. ઘરથી નજીક છે અને મને પોસાય તેવી ફી છે. કવિનને લઈ જઈને પહેલાં ફોર્મ-ફી વગેરે ભર્યા. સ્કૂલના સંચાલક જોડે થોડી વાત-ચીત કરી, તે દરમિયાન કવિન રમવામાં મશગૂલ થઈ ગયો. હું થોડી વાર પછી ઘરે આવ્યો અને એકાદ કલાક પછી કવિનને ખેંચીને ઘરે લાવવો પડ્યો. એને એમ કે સ્કૂલ એટલે બહાર પડેલા હિંચકામાં રમ્યા કરવાનું! આશા રાખીએ છીએ કે કવિન તેના ટીચર્સને ભારે ના પડે અને સરખી રીતે ભણવાનું-રમવાનું-શીખવાનું ચાલુ કરે

અને, હા. કવિનની સ્કૂલ અંગ્રેજી મિડિયમમાં છે. જોઈએ છીએ, કેટલી પોઅમ અમારે શીખવી પડે છે..

* બે દિવસથી દાંતના દુખાવા (અને પછી RCT) અને પેટનાં પરાક્રમને કારણે ઓફિસમાં નથી ગયો, પણ આ બાજુ કવિન-કોકી પણ ઘરમાં નથી – એટલે કે પાલનપુર ગયા છે. ખાલી ઘર કોને કહેવાય તે અત્યારે ફરી સમજાય છે. અરે, રવિવારે કવિન મારી મમ્મી જોડે બહાર ગયેલો ત્યારે પણ હું-કોકી કંટાળી ગયેલા, છેવટે શોપિંગ કરવા માટે નીકળી પડ્યા! અને, અત્યારે કવિન જોડે (આ લખતાં-લખતાં) વાત થઈ તો તેણ કહ્યુ, “પપ્પા, અમે આવીએ જ છીએ!”

* લાસ્ટ.એફએમ એ સરસ મજાની સાઈટ છે. તેમાં તમે તમારા સંગીત વગાડનાર ઉર્ફે મ્યુઝિક પ્લેયરમાં વાગતા ગીત-સંગીતને લોકો સુધી વહેંચી શકો છો – વહેંચી શકવાનો અર્થ તમે કયા પ્રકારનું સંગીત સાંભળો છો તે બીજાને ખબર પડી શકે છે. આ પરથી લાસ્ટ.એફએમ તમને કદાચ ગમી શકે તેવા ગીત-સંગીતનું સૂચન કરે છે. તમે તેને ફેસબુક વગેરેમાં પણ ઉમેરી શકો છો. ટૂંકમાં, સોશિયલ નેટવર્કિંગનું વધુ એક માધ્યમ. જો કે લાસ્ટ.એફએમ એ ક્લોઝ્ડ સોર્સ સાઈટ છે – તમારો ડેટા તેમનો થઈ શકે છે. આવો ડર ના રાખવો હોય તેમનાં માટે લીબરે.એફએમ પણ છે.

અને હા, સૌથી વધુ મને તેમનો બ્લોગ ગમ્યો. જો તમે ટેકનોલોજીનાં શોખીન જીવ હોવ તો તમને પણ ગમશે.

તો, મારી લાસ્ટ.એફએમ પ્રોફાઈલ

Most people are idiots, and being a manager means you’ll have to deal with it, and perhaps more importantly, that _they_ have to deal with _you_

ઉપરનું વાક્ય ૧૪૦ અક્ષરોમાં સમાતું નહોતું, એટલે ટ્વીટર કે આઈડેન્ટી.કાની જગ્યાએ અલગ પોસ્ટ તરીકે મૂક્યું છે. છે ને એકદમ બરોબર?

(સોર્સ: http://lwn.net/Articles/358701/ અને http://www.mjmwired.net/kernel/Documentation/ManagementStyle )

* બૈર્નાર (એમ તો અંગ્રેજીમાં Bernard લખાય, પણ ફ્રેંચમાં આ રીતે ઉચ્ચાર કરાય!) અને હું આઈ.આર.સી. પર મળેલા. પછી, વાત-ચીતમાં ઓળખાણ થોડી વધી અને ખબર પડી કે બૈર્નાર દંપતિ ગુજરાત આવે છે (મિસિસ બૈર્નાર નવસારી-ગુજરાતી છે). તો, અમે ક્યાંક મળવાનું નક્કી કર્યું અને છેવટે ઓફિસથી નજીક પડે એ રીતે સાંજે સી.જી.રોડ પર થોડા દિવસ પહેલાં મળ્યા. એમ.એમ. પર એક ખૂણામાં બેઠા અને વાતો શરૂ કરી. બૈનાર્ડ હિન્દી સારી રીતે જાણે છે અને હવે ગુજરાતી પણ જાણી રહ્યો છે અને અમારી મોટાભાગની વાતો ગુજરાતી ભાષા અને કોમ્પ્યુટરની આસ-પાસ રહી. ખાસ કરીને ફ્રાંસમાં ફ્રેન્ચ ભાષા અંગે કેવી પરિસ્થિતિ છે – તેનો એક દાખલો મને યાદ રહી જશે. ફ્રાંસમાં જો તમે સોફ્ટવેર બનાવો કે વેચો તો – તમારે ફરજીયાત ફ્રેંચ ઈન્ટરફેસ આપવો જ પડે, તેના સિવાય કોઈ તે વાપરે જ નહીં! બીજો દાખલો – કોમ્પ્યુટરના માઊસ ને ગુજરાતીમાં પણ માઊસ કહે છે – જ્યારે ફ્રાંસમાં માઊસ માટેનો ફ્રેંચ શબ્દ – Souris – જ વપરાય. તમે માઊસ કહો તો કોઈ સમજે નહીં. કહેવાની જરૂર છે કે ફ્રાંસમાં રહેવું હોય તો ફ્રેંચ શીખવું જ પડે!

આવી ઘણી વાતોથી મજા આવી ગઈ. પણ, હું ઓફિસમાંથી વચ્ચેથી આવ્યો હતો અને બૈનાર્રને અમદાવાદના બીજા છેડે જવાનું હતું. એટલે, રીક્ષા નક્કી કરી બૈનાર્ડને વિદાય આપી. તે પહેલાં અમે નીચેનો સરસ મજાનો ફોટો પડાવ્યો, જે બૈનારે ફ્રાંસ ગયા પછી મને મોકલ્યો – એટલે મેં આ પોસ્ટ લખી