મારા વિચારો, મારી ભાષામાં!

* કવિનનો આજે શાળામાં પ્રથમ દિવસ હતો. લિટલ જીનિયસ નામની એક બંગલામાં ચાલતી શાળા (એટલે કે સ્કૂલમાં) તેને મૂકવામાં આવ્યો છે. સ્કૂલ ઠીક-ઠીક છે, કંઈ વધારે પડતી હાઈપ વાળી નથી. ઘરથી નજીક છે અને મને પોસાય તેવી ફી છે. કવિનને લઈ જઈને પહેલાં ફોર્મ-ફી વગેરે ભર્યા. સ્કૂલના સંચાલક જોડે થોડી વાત-ચીત કરી, તે દરમિયાન કવિન રમવામાં મશગૂલ થઈ ગયો. હું થોડી વાર પછી ઘરે આવ્યો અને એકાદ કલાક પછી કવિનને ખેંચીને ઘરે લાવવો પડ્યો. એને એમ કે સ્કૂલ એટલે બહાર પડેલા હિંચકામાં રમ્યા કરવાનું! આશા રાખીએ છીએ કે કવિન તેના ટીચર્સને ભારે ના પડે અને સરખી રીતે ભણવાનું-રમવાનું-શીખવાનું ચાલુ કરે

અને, હા. કવિનની સ્કૂલ અંગ્રેજી મિડિયમમાં છે. જોઈએ છીએ, કેટલી પોઅમ અમારે શીખવી પડે છે..

* માત્ર એક જ સંકલ્પ, આ વખતે:

(ટી-શર્ટ: પ્લેનેટ-એમ)

* નવાં વર્ષનાં અભિનંદન અને નવા વર્ષમાં તમે સૌ કોઈ મજા-જલ્સા કરો. બીજું શું? નવા વર્ષમાં ફાસ્ટ ફૂડ ખાવા છતાં તમારું પેટ તમારો સાથ આપે, ખોટું બોલવા છતાં તમારું ભલું થાય, નિંદા કરવા છતાં તમારી પ્રશંસા થાય તેવી અંતરની શુભેચ્છાઓ. અને, આ બધી શુભેચ્છાઓ મારા પર પણ લાગુ પડે તેવો સ્વાર્થ પણ ખરો…

* આજે મમ્મી કવિન માટે મુંબઈથી નવો નાઈટ ડ્રેસ લાવી અને પછી અમને ખાતરી થઈ કે ગુગલ માત્ર સર્ચ એન્જિન, જીમેલ કે વેવ પૂરતું જ લોકપ્રિય નથી..

* .. મને પણ મળત જો મેં આવા પોસ્ટર બનાવડાવ્યા હોત તો.

* અફસોસ કે એ ફાફડાનો હું ફોટો ન પાડી શક્યો જે મને અત્યારે વિતાડી રહ્યા છે.. ત્યાં સુધી ઈનો અને સોડા ઝિંદાબાદ! પણ એકલા ફાફડા-જલેબીનો વાંક નથી. સવારે ફાફડા-જલેબી, બપોરે સ્વાતિમાં ઉત્તપમ અને માર્ગારિટા પીઝા, હેવમોરનો આઈસક્રીમ અને બપોરે મગ ભરીને ચા. આમાંથી કોઈ પણ, શકના ઘેરાવામાં આવી શકે છે..

અપડેટ: શકમંદ માર્ગારિટા પીઝાનો ફોટો,

* કવિન અને કોકી કોઈક મુવી જોતા હતા, ત્યારે મારામારીનું કોઈ દ્રશ્ય આવ્યુ ત્યારે કવિન બોલ્યો: શીટ, મૅન.

બોધપાઠ: બોલતી વખતે ધ્યાન રાખવું.

* કોકી: ગરમીમાં કેમ બેઠો છે. બહારના રૂમમાં પંખા નીચે બેસ.

હું: એ તો મારા લેપટોપને કેટલી ગરમી લાગે છે તે જોઉં છું.

બોધપાઠ: લેપટોપને ગરમી લાગે છે.

* આજે ૩૦ પૂરા થયાં. હવે, ભગવાન કંઈક સમજણ, શાણપણ આપે તો મજા આવી જાય હા, ગિફ્ટ તો માત્ર મનુષ્ય અને એલિયન્સ જ આપી શકે છે. સવારે કોકીએ લેપટોપની બાજુમાં ગિફ્ટ મૂકી દીધી હતી અને હું બ્રશ કરતો-કરતો લેપટોપ ચાલુ કરવા ગયો ત્યારે નજર પડી!

.. બધાને થેન્ક્સ!

* ધ્યાન રાખજો કે દુકાન કે લારીવાળા તમને છુટા પૈસા કે નોટ્સ પાછી આપે ત્યારે શોધી-શોધીને સૌથી ગંદી, સડેલી નોટ્સ કે પરચૂરણ જ પાછી આપશે અને પછી સામે તમે પણ એવું કરશો…

આજે અમે ઘરના ભાડાનો કરાર (એટલે કે રેન્ટ એગ્રિમેન્ટ) ફરી એક વર્ષ માટે વધાર્યો. આ માટે મકાનમાલિક છેલ્લી મિનિટે મને ફોન કરી કહ્યું કે એક વિટનેસ (એટલે કે સાક્ષી) તમારી તરફથી જોઈશે. મને થયું કોને લઈ જઉં. ઓફિસમાં બધાને પૂછ્યું તો પેન કાર્ડ તો કોઈની પાસે હતું નહીં. ડ્રાઇવિંગ લાયસન્સ પણ બે જણાં પાસે નહોતું (બન્ને દૂર દૂરથી આવે છે. હમમ.. હમમ..) એક જણાં પાસે લાયસન્સ હતું તેનાથી ચાલી શકાય તેમ નહોતું (જય માડી અંબે, ચાલતા અંબાજી!) એક જણાંનું લાયસન્સ કોઈ કાળે ઓળખાય તેવું નહોતું. છેવટે એક ટ્રેઈની પાસે બધી ક્વોલિટી મળી અને અમે જૂની હાઈકોર્ટ ગયા. નોટરી પાસે બધી વિધી કરાવી. પછી, નોટરી એ કહ્યું કે ભાઈ આ વિટનેસની સહી કેમ બાકી રાખી? અમે કહ્યું કે તમારી સામે ના કરવાની હોય? નોટરી કહે કે એ તો તમારે ઘરે થી જ પતાવીને લાવવાનું. ન તો એણે અમારા ઓળખાણ પત્રો માગ્યા કે ન તો વિટનેસ ના.

આહ. પછી કંઈ થાય તો બિચારા મકાનમાલિક અને ભાડૂઆતની વાટ લાગે જ ને.

પાછા આવતા હતા ત્યારે ટ્રાફિક પોલીસે પકડ્યા. તાજેતરમાં જ કરાર કર્યો હોવાથી અમારી ફરાર થવાની ઈચ્છા નહોતી. હેલ્મેટ ન પહેરેલું હોવાથી અમને તેણે ૫૦ રૂપિયા ફાઇન કર્યો જે અમે પાવતી, પહોંચ આપી સહર્ષ ભર્યો.