કાર વોશ

* બે દિવસ પહેલા સાંજે એક ફોન આવ્યો..

લેડી: હું વસઇથી ફલાણી કાર સર્વિસ કંપનીમાંથી બોલું છું. કાર વોશ પર અમે આકર્ષક ઓફર શરૂ કરી છે. શું તમને રસ છે?

હું: ના.

થોડા સમય પછી ફરીથી ફોન આવ્યો..

લેડી: હું વસઇથી ફલાણી કાર વોશ કંપનીમાંથી બોલું છું. તમને રસ છે?

હું: મારી પાસે કાર નથી. શું તમે સાઇકલને વોશ કરી આપો છો?

લેડી: સોરી સર.

હું: ઓકે 😀

Advertisements

આજની ટીપ

.. વિકિપીડિયા વાંચવા (કે તેમાં ફેરફાર કરવા માટે પણ) માટે લોગ-ઇન /પ્રવેશ કરવાની (અથવા એકાઉન્ટ / નવું ખાતું બનાવવાની પણ) જરૂર નથી!

આ અઠવાડિયાની ફિલમો – ૨૯

ડેક્કન ક્લિફહેંગર પછી સાયકલિંગ-રનિંગ લગભગ રજા પર જ છે (સાયકલ તો હજુ રવિવારે જ ઘરે પાછી આવી!) એટલે આ અઠવાડિયું ફિલમો પર..

* ટ્રુ ગ્રિટ (૨૦૧૦)

આ ફિલમ કેમ ધ્યાન બહાર રહી ગઇ? અફલાતૂન અભિનય અને અલગ જ વાર્તા. જેને કાઉબોય પ્રકારની ફિલમોમાં રસ હોય તેને જોવી જ રહી.

* હંટ ફોર ધ વાઇલ્ડરપીપલ (૨૦૧૬)

આના માટે નિરવભાઇનો આભાર. મસ્ત ફિલમ. સહકુટુંબ માણવામાં આવી. ન્યૂ ઝિલેન્ડની સુંદરતા એટલે ૧૦/૧૦. અભિનય ૧૦/૧૦.

* ઇત્તેફાક (૨૦૧૬)

અલગ વાર્તા. બેકાર એક્ટિંગ. કંઇ વિચિત્ર અકળામળ થાય તેવી ફિલમ. PS: આ તો IMDBમાં જઇને વાંચ્યુ ત્યારે ખબર પડીકે તેમાં સોનાક્ષી સિંહા હતી 😀

ડેક્કન ક્લિફહેંગર ૨૦૧૭ – રેસ રિપોર્ટ

* મારી પહેલી લાંબી સાયકલ રેસનો ટૂંકો રિપોર્ટ હાજર છે.

* રેસ આમ તો શનિવારે શરૂ થતી હતી (એટલે કે ૪ નવેમ્બર) પણ આગલા દિવસે બાઇક ઇન્સપેક્શન અને બીજી ફોર્માલિટી પૂરી કરવા માટે પહોંચી જવાનું હતું. પૂનેમાં માંડમાંડ હોટલ મળી, એ પણ સ્ટાર્ટ પોઇન્ટથી ૧૯ કિમી દૂર. સવારે ૫ વાગે ઐરોલી પહોંચી ગયા (કિરણ અને નીલય ઘરે આવ્યા, ઉબર બોલાવી અને બંને સાયકલો અને ઢગલાબંધ સામાન એમાં મૂક્યો. અને હા, એ પહેલા કિરણની સાયકલ મીરા રોડથી ઘરે લાવ્યો એ પણ સાહસ જ ગણાય. અને હા, એ પહેલા.. જવા દો!) ત્યાંથી ફરી પાછો સામાન નીલેશની કારમાં મૂક્યો. રસ્તામાંથી સુશીલને પિક-અપ કર્યો અને પુને તરફ આગળ વધ્યા. એક મિનિટ, આ રેસ તો મારી હતી પણ કોણ હતા, આ લોકો? તેઓ હતા મારા ક્રૂ મેમ્બર્સ. આ સપોર્ટેડ રેસ હતી એટલે દરેક સાયકલિસ્ટની જોડે એક (કે બે) કાર હોય. સાયકલિસ્ટનું કામ ખાલી સાયકલ ચલાવવાનું. ખાવાનું-પીવાનું અને ટેકનિકલ તેમજ મેડિકલ ઇમરજન્સી ક્રૂ મેમ્બર્સના હાથમાં હોય. પુને બહુ જલ્દી પહોંચી ગયા અને સ્ટાર્ટ પોઇન્ટ પર કોઇ આવ્યું નહોતું એટલે ધ ક્લિફમાં ટાઇમપાસ કર્યો. લગભગ ૧૦ વાગે બધી પ્રક્રિયાઓ શરૂ થઇ અને પહેલાં તો ખબર પડી કે કારની RC બૂકની પણ કોપી જોઇએ. સદ્ભાગ્યે નજીકમાં દુકાન મળી અને અમારી ચકાસણી આગળ ચાલી. સાયકલ પર રિફલેક્ટિવ પટ્ટીઓ લગાવવામાં એક કલાક ગાળ્યો. તે પછી બ્રિફિંગ સેશનમાં નિયમો અને સલામતી વિશે ચર્ચા ચાલી અને અમે રેડી ટુ રેસ હતા. ત્યાંથી અમારી હોટલ ગયા અને દર વખતે થાય છે તેમ લોકોએ પૂછ્યું કે આ સાયકલ કેમ રુમમાં લઇને જાઓ છો? 🙂 સાંજ પછી બજારમાં નાસ્તો કરવા નીકળ્યા. હજુ થોડો સામાન (પાણી વગેરે) લેવાનું બાકી હતું. જોડેજોડે ડિનર પણ પતાવ્યું અને હોટલ પાછા આવી હું રેસર હોવાને નાતે સૂઇ ગયો. કિરણે અને બીજા લોકોએ સાયકલના વ્હીલ અને ટાયર આમથી તેમ કરીને પરફેક્ટ કર્યા.

સવારે ૩.૨૦ જેવો હું જાગી ગયો ત્યારે ખબર પડીકે બાકીના લોકો તો સૂતા છે! બધાંને ફટાફટ જગાડીને તૈયાર થયો અને નીકળતા થોડું મોડું થયું પણ સમયસર પહોંચી ગયા. જોકે મારા ફ્લેગ-ઓફ્ફ સમયે થોડી ગરબડ થઇ કારણ કે રેસ સિકવન્સ જળવાઇ હોય તેમ લાગ્યું નહી. રેસ સવારે ૫.૩૦ જેવી શરૂ થઇ અને લગભગ પહેલાં ચેક પોઇન્ટ આગળ ૮૮ કિમી સુધી વાંધો ન આવ્યો. રસ્તામાં એક સાયકલિસ્ટને પડતા જોયો. ત્યાર પછી વાઇ અને પંચગનીનો ખરાબ રસ્તો શરૂ થતો હતો. એમ તો પહેલાનો રસ્તો મહાબળેશ્વર-મેઢા થઇને સાતારા જવાનો હતો પણ મેઢા ઘાટનો રસ્તો ખતરનાક બન્યો (થેન્ક્સ ટુ વરસાદ) હોવાથી પંચગની પછી ભિલાર થઇને જવાનો નવો રસ્તો એક મહિના પહેલા નક્કી કરાયો. અમને શું ખબર કે એ રસ્તો પણ ખતરનાક હશે? જોરદાર તીવ્ર વળાંક અને મસ્ત ઘાટ. રસ્તામાં બકરીઓ, ભેંસ અને ગાય પણ ખરા. સદભાગ્યે પંકચર જેવું કંઇ ન થયું પણ ૧૫૦ કિમી પછી કમરનો દુખાવો શરૂ થયો. સુશીલે થોડો માલીશ કરી આપ્યો એટલે આરામ મળ્યો અને ત્યાંથી પછી સાતારા સુધી કંઇ ખાસ ન બન્યું. સાતારા પછી ગરમી બહુ હતી અને ત્યાંથી ધારવાડ સુધી રસ્તો લગભગ હાઇવે પર હતો. સાતારા પછી આગળ એક જગ્યાએ અકસ્માત થયેલો ત્યાં કાર અને શેરડી ભરેલા ટ્રેક્ટર વચ્ચેથી નીકળવા જતા એક શેરડીનો સાંઠો મારા ડાબા ખભા પર લાગ્યો અને હું મસ્ત રીતે પડ્યો. બે મિનિટ તો ચક્કર આવ્યા પણ પછી તે ખંખેરીને આગળ વધ્યો. ત્યાંથી છેક નિપાનીના ત્રીજા ચેક પોઇન્ટ સુધી બરોબર રાઇડ કરી. એ પહેલાં હોટલ અમરમાં ડિનર કર્યું અને થોડું સ્ટ્રેચિંગ પણ કર્યું. ત્યાંથી હવે રાત હતી અને રસ્તો પણ હવે રોલિંગ (ઉપર-નીચે) હતો. ત્યાં મને અમદાવાદના યજ્ઞેશ આહિરે ક્રોસ કર્યો (પછી ખબર પડી કે તેને અકસ્માત થયેલો અને ટાંકા પણ આવેલા, પણ તેને બીજો ક્રમ મેળવ્યો!). ત્યાંથી છેક ધારવાડ સુધી રાઇડ કંઇ ખાસ સારી ન ગઇ, ધારવાડ કેટલા વાગે પહોંચ્યો એ પણ યાદ નથી, પણ હજુ મારી પાસે સમય હતો. ધારવાડથી મોલેમનો રસ્તો એટલો બધો સારો નહોતો અને વચ્ચે ચાર રેલ્વે ફાટક આગળ તો બહુ જ ખરાબ રસ્તો. માંડમાંડ મોલેમ પહોંચ્યા. એટલે કે હવે હું ગોઆમાં હતો! તે પછી ખબર પડી કે હવે RAAM Qualifier સમયમાં પહોંચી શકાશે નહી, તો પણ કમરના દુખાવાને અવગણીને ક્રૂ મેમ્બર્સના પોકારોના સહારે રાઇડ આગળ ચલાવી. વચ્ચે મસ્ત જંગલ આવ્યું, જોકે વાંદરાઓ સિવાય કોઇ જંગલી પ્રાણી જોવા ન મળ્યું. પોંડા (કે ફોંડા) આગળ ખોટો રસ્તો લેવાઇ જતા, યુ-ટર્ન લેવા ગયો ત્યારે ફરી પાછો લગભગ પડી ગયો. ફરી આગળ ખરાબ રસ્તો અને થોડાજ કિમી બાકી હતા ત્યારે જોરદાર ચડાણ. કોઇકે યોગ્ય રીતે તે સ્ટ્રાવા સેગમેન્ટનું નામ You can do it રાખ્યું છે! તે ઢોળાવ તો અડધો જેમ-તેમ ચડાવ્યો પણ પછી સાયકલ પરથી ઉતરવું પડ્યું. ગોઆ એરપોર્ટ આગળનો રસ્તો તો મને પાર કરતા સાત જન્મ જેવો સમય પસાર થયો હોય તેવો લાગ્યો. છેવટે, ત્યાંથી બોગમાલો બીચ આગળ વળ્યો ત્યારે શાંતિ થઇ. ફિનિશ પોઇન્ટ પર કવિન અને કોકી હતા એટલે બધો થાક ક્ષણિક ઉતરી ગયો. મેડલ લીધો અને ફોટો સેશન તો ખરું જ.

બીજા દિવસે કમરના દુખાવાને અવગણી અને લોકલાગણીને માન આપી ગોઆમાં થોડું ફરવામાં આવ્યું. મઝા આવી પણ અત્યારે ઘરે આવીને મગજ અને આંગળીઓ સુન્ન છે 🙂

બોધપાઠ્સ:
૧. હોટલ બહુ પહેલાં બૂક કરાવવી.
૨. ટ્રેન-ફ્લાઇટ પણ બહુ જ પહેલાં બૂક કરાવવી.
૩. ઓછામાં ઓછી છ મહિનાની તૈયારી કરવી. અમે હજુ જુલાઇ મધ્યમાં તો નવી સાયકલ લીધી અને તેમાં પણ ઓગસ્ટમાં ડેબકોન્ફ-વિકિમેનિયા, સપ્ટેમ્બરમાં કમરનો દુખાવો અને ઓક્ટોબરમાં દિવાળી અને બેંગ્લોર વચ્ચે આવ્યા.
૪. રેસમાં ખાવા-પીવા વિશેનું આયોજન વ્યવસ્થિત કરવું.
૫. રેસના આગલા દિવસે રખડવું નહી.
૬. બાઇક સર્વિસ, ટેસ્ટિંગ વગેરે ચાર-પાંચ દિવસ પહેલાં જ કરાવી દેવું.
૭. રેસના દિવસે નવી વસ્તુઓ ટ્રાય ન કરવી.
૮. ફોન સાચવવો!!

કેટલાક આંકડાઓ:
૧. કુલ સમય: ૩૪ કલાક ૬ મિનિટ ૧૩ સેકન્ડ્સ, કુલ રાઇડિંગ સમય: ૨૯ કલાક ૫ મિનિટ. એટલે કે લગભગ ૫ કલાકનો બ્રેક. ના ચાલે ભાઇ, ના ચાલે!
૨. કુલ ઉંઘ: ૧૫ મિનિટ.
૩. રસ્તામાં આવતા ઘાટ: ૫. એમાંથી મોટો તો એક જ (પારસણી).
૪. કેલરી ખર્ચી: ૧૦૫૮૫.
૫. કુલ ઉંચાઇ પ્રાપ્ત: ૫૩૫૭ મીટર.
૬. રસ્તામાં પડેલા પંકચર: ૦, રસ્તામાં પડેલો કાર્તિક: ૩ 🙂

ધ ટેટૂ

* આજે એરપોર્ટ પર બોર્ડિંગ પાસની કતારમાં ઉભો હતો ત્યારે આગળ અને પાછળ લગભગ બધા લોકોના હાથમાં સરસ ટેટૂ હતા. આ જોઇને મારો હાથતો મને ફિક્કો લાગ્યો. આગળ જઇને એક જગ્યાએ નાસ્તો કરવા બેઠો ત્યાં સામે લગભગ મારા સાયકલિંગ ટેટૂ જેવું જ ટેટૂ એક જણના હાથમાં દેખાયું. હવે રહેવાયું નહી અને હાય-હેલ્લો કહ્યું ત્યારે ખબર પડીકે તે BRMમાં નિયમિત આવે છે અને આવતા અઠવાડિયે મારી સાથે રેસમાં પણ છે. એટલિસ્ટ, એરપોર્ટની બે ક્ષણો તો આનંદદાયક બની 🙂

ફટાકડા – ૨

* અમે ધાર્યું હતું તેમ, ફટાકડા ન ફોડવાનો સંકલ્પ એકાદ દિવસ ચાલ્યો. પછી છેલ્લે છેલ્લે માળિયાંની સાફ-સફાઇ કરતાં તેમાંથી ગયા વર્ષના વધેલા ફટાકડાઓ મળ્યા એટલે કવિને એક દિવસે તે ફોડ્યા અને પછી પોકેમોન કાર્ડ્સના બજેટમાંથી અડધાનો ખર્ચ ફટાકડામાં કરવામાં આવ્યો (એને પ્લાન બી કહેવાય?) 🙂

IMG_20171019_124546_710
.. અને લાગે છે કે સદામ હજુ પણ લોકપ્રિય છે 🙂

ધ મેન વ્હુ સોલ્ડ હિઝ સફારી

* ના! આ પોસ્ટ ધ મેન વ્હુ સોલ્ડ હિઝ ફરારી વિશેની નથી. કારણ કે,

૧. રોબિન શર્મા આપણને ન ગમે,
૨. મારી પાસે ફરારી નથી.

તો શું છે, મારી પાસે? સફારી! હા. સફારીના જૂના અંકો (છેલ્લા ચાર-પાંચ વર્ષોના) એટલા વધી પડ્યા છે કે હવે નિર્ણય લેવામાં આવ્યો છે કે બધાં સફારીઓ પસ્તીમાં આપી દેવામાં આવે. એવું ન સમજતા કે સફારી હવે કંઇ કામના નથી, પણ હવે અમારા ઘરમાં જગ્યા નથી અને હવે જ્ઞાન-વિજ્ઞાનના બીજાં અઢળક સ્ત્રોત સંદર્ભ અને અન્ય માધ્યમો સાથે છે, એટલે હવે સફારી વાંચીને થોડો સમય રાખીને પસ્તીમાં દુ:ખ સાથે જવા દેવામાં આવશે.

વી વિલ મિસ યુ, સફારી (ના જૂના અંકો)!!

બોનસ: ધ મેન વ્હુ સોલ્ડ ધ વર્લ્ડ

ફટાકડા

* સુપ્રીમ કોર્ટે દિલ્હીમાં ફટાકડા (વેચવા પર) પ્રતિબંધ મૂક્યો એ સાથે કવિને પણ અમને કહ્યું કે હું પણ આ દિવાળીમાં ફટાકડા નહી ફોડું. તેની આ સમજ પર અમને આનંદ થયો પણ સામી એવી શરત હતી કે પેલા ફટાકડામાં ખર્ચવાના પૈસાની જગ્યાએ પોકેમોન કાર્ડ લેવામાં આવશે. હવે ૨-૩ હજાર રૂપિયાના પોકેમોન કાર્ડ અમારા ઘરમાં રખડતા હોય એ દ્રશ્ય મારી નજરે આવે છે ત્યારે થાય છે કે આના કરતાં તો ફટાકડા ફોડીને પાર મૂકવો સારો 😀

વિકિડેટા આધારિત ઇન્ફોબોક્સ – હવે ગુજરાતી વિકિપીડિયા પર!

વિકિપીડિયા પર સામાન્ય રીતે કોઇપણ લેખમાં (ખાસ કરીને કોઇ વ્યક્તિ વિશેના) ઇન્ફોબોક્સ એટલે કે જમણી બાજુ (કે ડાબી બાજુ, જો તમે ઉર્દૂ, અરેબિક કે હિબ્રુ જેવી ભાષાઓ વાપરતા હોવ) મળતા બોક્સનું બહુ મહત્વ છે. આ ઇન્ફોબોક્સમાં સામાન્ય રીતે આપણને જોઇતી માહિતી ઉડતી નજરે મળી જાય છે. આ ઇન્ફોબોક્સ મૂકવા માટે પહેલા બહુ મહેનત કરવી પડતી હતી અને દરેક પેરામીટર (એટલે કે પરિમાણો) જાતે ઉમેરવા પડતા. ચિત્ર કે છબી પણ કોમન્સમાંથી શોધીને લેવી પડતી કે પછી અંગ્રેજી જેવાં સમૃદ્ધ વિકિપીડિયામાંથી કોપી-પેસ્ટ કરવું પડતું.

ગુજરાતી વિકિના અનિકેતભાઇની મહેનતથી હવે ઇન્ફોબોકસ પર્સન (ie Infobox person) હવે વિકિડેટા સંચાલિત કે આધારિત બન્યું છે. એટલે કે, કોઇપણ વ્યક્તિ વિશેના લેખમાં માત્ર નીચેનો કોડ (ie વિકિટેક્સ્ટ),

{{infobox person/Wikidata
| fetchwikidata = ALL
| onlysourced = no
}}

ઉમેરતા આપણને વિકિડેટામાંથી માહિતી મેળવતું ઇન્ફોબોક્સ મળી જશે. ઉદાહરણ તરીકે, આર. ડી. બર્મનના લેખમાં ઉમેરેલું ઇન્ફોબોક્સ આવું જોવા મળશે.

Screenshot_20171008_115818

તમે જોઇ શકો છો કે પેલા પેન્સિલ જેવા આઇકન પર ક્લિક કરતાં લેખનું વિકિડેટા પાનું ખૂલશે અને તમે ખૂટતી માહિતી ઉમેરી શકશો. હવે આગળનું કામ એ છે કે, જે પેરામીટર્સ ગુજરાતીમાં નથી એનું ભાષાંતર કરવું એટલે કે હવે વિકિડેટામાં યોગદાન આપવાનું બહાનું મળ્યું છે 🙂

પોસ્ટમેન ક્યારેય રીંગ ન વગાડે..

* ના. આ પોસ્ટ આ મુવી વિશે નથી.

* અમારું નસીબ ખરાબ કે અમે એમેઝોનમાંથી એક મોબાઇલ કવરનો ઓર્ડર આપ્યો. જૂનો મોબાઇલ હતો એટલે કવર માંડ માંડ મળ્યું અને કાર્તિક ખુશ હુઆ. જોકે જ્યારે આ કવર આઉટ ફોર ડિલિવરી માટે નીકળ્યું ત્યારે હું સાયકલ રાઇડ પર હતો અને ઘરે કોઇ હતું નહી. રાત્રે ઘરે આવ્યો ત્યારે કોકીએ કહ્યું કે એક ચીઠ્ઠી પડી હતી. જોયું તો પોસ્ટ વિભાગની હતી, જે અત્યંત જર્જરિત, ચોળાયેલી અને અસ્પષ્ટ હતી. નિષ્ણાતોની મદદ લઇને અક્ષરો ઉકેલતા ખબર પડીકે એમેઝોનમાંથી કંઇક આવ્યું હતું અને એ ૫ દિવસમાં લઇ જવાનું છે. બોલો, ફરીથી પ્રયત્ન જ નહી કરવાનો. સોમવારે નક્કી કર્યું કે પોસ્ટ ઓફિસ જઇ આવીશ. એ પહેલા ફરી સંદેશ આવ્યો કે તમારું કવર આઉટ ફોર ડિલિવરી છે. અમે ફરી ખુશ થયા. મોડા ઘરે આવીને ઉત્સાહિત થઇને કવર ખોલ્યું અને તે તૂટેલું નીકળ્યું. હવે એમેઝોનને તે પાછું મોકલવાનું છે.

૧. પોસ્ટમેન દિવાળી સમયે પૈસા લેવા નિયમિત આવે છે, પણ પોસ્ટ આવતા મહિનામાં એક જ વાર આવે. જ્યારે તેણે ત્રણ-ચાર પોસ્ટ એક સાથે નાખેલી ત્યારે મને ખબર પડેલી. પૂછતા તેણે કહ્યું કે સ્ટાફ ઓછો છે!
૨. પોસ્ટ વિભાગ ક્યારેય બાજુમાં પોસ્ટ-પાર્સલ ન આપે.
૩. ક્યારેય કોલ-સંદેશ ન આવે.
૪. કહેવાની જરૂર છે કે જ્યારે છેલ્લે હું પોસ્ટઓફિસમાં ગયો ત્યારે અંદર બે શેરી કૂતરાં આરામ કરતા હતા, આથી સાબિત થાય છે કે, પોસ્ટ વિભાગ દયાળુ છે.

જય પોસ્ટવિભાગ!!

પહેલી (સાયકલ) રેસ

* એક અઠવાડિયા પહેલા ૩૦૦ કિમી બી.આર.એમ. કર્યા પછી બે દિવસ પછી અચાનક પેલો ધ ગ્રેટ પેઇન કહેવાતો પેલો કમરનો દુ:ખાવો ફરી ઉપડ્યો અને ચાર દિવસ આરામ કર્યો પણ તે પહેલા રવિવારે પહેલી સાયકલ રેસ માટે પૈસા ભરી દીધા હતા. લાંબુ વિચારવાની મારી વિચારસરણી મુજબ એમ કરવું હિતાવહ તો નહોતું, પણ એક ટેસ્ટ રાઇડ કર્યા પછી સંપૂર્ણ આરામ પછી રાહત લાગી. જોકે સવારે સ્ટાર્ટ પોઇન્ટ પર પહોંચીને નક્કી કરવાનું હતું કે રેસ કરવી કે રેસ્ટ કરવો.

સમયસર ૧૫ કિમી રાઇડ કરી હોટેલ બાવા ઇન્ટરનેશનલ પહોંચ્યો. સરસ. હાર્ટ રેટ્સ થોડા ઉંચા ગયા પણ કમર ઓકે હતી એટલે નક્કી કર્યું કે રેસ કરીએ. લગભગ સમયસર રેસ ચાલુ થઇ પણ ગોરેગાંવ આગળ મેટ્રોના કામકાજને કારણે બાયપાસે સમય અને ઝડપ બગાડી પણ પછી આરામથી ચલાવ્યું. ૫૦ કિમી સુધી વાંધો ન આવ્યો પણ પછી લગભગ ૧૦ કિમી કમરે દગો દીધો એટલે ફરીથી ઝડપ ઓછી કરવાનું નક્કી કર્યું. લગભગ ફાઉન્ટેન પહોંચ્યો ત્યારે પાણી પૂરુ થઇ ગયું પણ મારા શૂઝના ક્લિટ નીકળવાનો નિષ્ફળ પ્રયત્ન કર્યા પછી પડવાના દરે પાણી પણ ન લીધું અને ચલાવે રાખ્યું. કાંદિવલી પછી જોરદાર વરસાદ શરૂ થયો અને ફોગટમાં પલળ્યો. ગોરેગાંવમાં રેસ પૂરી થતી હતી. રેસના અંત પર કોકી અને કવિન આવ્યા હતા એટલે રેસ ઇઝ વર્થ.

રેસ પૂરી થયા પછી પણ સાતેક કિમીનો ન્યૂટ્રલ ઝોન હતો એટલે ત્યાંથી રાઇડ કરીને બાવા ઇન્ટરનેશનલ પર જવાનું હતું. બાવા હું ગયો અને બાવાની આગળ નીકળી ગયો ત્યારે પાછો વળવામાં પડ્યો 😀 બાવાને કારણે જમણી બાજુ પડ્યો 😉 ત્યાર પછી બ્રેકફાસ્ટ અને ટી-શર્ટ, મેડલ વગેરે લીધા. હા, એક ફ્રીજ મેગ્નેટ પણ મળ્યું!

મેડલ

હવે, આ પ્રકારની રેસ મારી પહેલી હતી પણ છેલ્લી નથી. ઘણું શીખવાનું બાકી છે.

મ્યુચ્યુલ ફંડ્સ..

.. આર સબ્જેક્ટ ટુ માર્કેટ રિસ્ક. પ્લીઝ રીડ ધ ડોક્યુમેન્ટ કેરફૂલી. ના, આ પોસ્ટ તેના વિશે નથી, પણ એ લોકો જોરદાર રીતે આપણો બર્થ ડે, એનિવર્સરી યાદ રાખે કે આપણે પોતે ભૂલી ગયા હોઇએ પણ તેઓ ન ભૂલે.

😀

ધ ટ્રાવેલિંગ સેલ્સમેન કોયડો

થોડી આછી પાતળી યાદ છે કે ધ ટ્રાવેલિંગ સેલ્સમેન નામનો એક કોયડો ભણવામાં આવતો. પણ, હાલમાં આ કોયડો એવો છે કે એમેઝોન હોય કે ફ્લિપકાર્ટ કે પછી પેટીએમ. આ બધાં અમારા ઘરે ભરબપોરે જ કેમ આવે? અમારું ઘર એવા કોઇ સ્ટ્રેટેજિક સ્થાન પર છે કે પછી અમને હેરાન કરવા માટેની કોઇ યોજના મહાસત્તાઓએ ઘડી છે? 🙂

અપડેટ્સ – ૨૦૮

* હવે પેલી દુકાનની જગ્યાએ સોડા પબ બન્યું છે 😉
* છેલ્લી અપડેટ્સ પછી મુંબઈમાં ઘણો વરસાદ પડી ગયો અને આ વરસાદમાં બહુ સાયકલ ચલાવી. હવે તો નવાં શૂઝ અને પેડલ પણ છે, એટલે વધુ સારી ઝડપ મળે છે. એટલે હવે શનિવારની ૩૦૦ કિમી બી.આર.એમ.માં મઝા આવશે. (અથવા તકલીફ થશે!) હા, આ શૂઝ-પેડલ પછી ત્રણ વખત પડ્યો અને ચાર-પાંચ વખત પડતા બચી ગયો એટલે તેના પૈસા વસૂલ છે.
* વરસાદ હવે ઓછો થયો છે અને સપ્ટેમ્બર-ઓક્ટોબરની ગરમીની શરૂઆત છે. આ ગરમીમાં અમે પતંગ કેવી રીતે ઉડાવતા (એ પણ ટોપી વગર!) એ યાદ કરીને પરસેવો આવી જાય છે.
* કિંડલનો ઉપયોગ ફરી શરૂ કર્યો છે, હવે આગામી પ્રવાસોમાં જોડે રાખીશ અને બાકી રહેલ પુસ્તકો પૂરા કરીશ તેવો નિર્ણય કર્યો છે.
* UPI નો પહેલી વખત ઉપયોગ કર્યો. સરસ વસ્તુ છે.

કમ સપ્ટેમ્બર

* ખબર નહી કેમ પણ સપ્ટેમ્બર મહિનો આવે ત્યારે મને કંઇક થવા લાગે છે (સામાન્ય રીતે મારું ગરમ રહેતું મગજ વધુ ગરમ થાય!). થોડો વિચાર કરતાં લાગ્યું કે આવું સામાન્ય રીતે નવરાત્રી અને દિવાળી વચ્ચે થાય. હવે આ સમય દરમિયાન અમારે પરીક્ષાઓ રહેતી અને આપણને પરીક્ષાઓ ગમતી નહી. આ સાયકોલોજીકલ અસર હજુ છે, એટલે મગજ ગરમ થવું સામાન્ય છે.

અને હા, હેપ્પી ટીચર્સ ડે.