હેપ્પી બર્થડે, ડેબિયન!

p6

(સ્ત્રોત: https://salsa.debian.org/valessio-guest/DebianArt/tree/master/posters/25th)

હેપ્પી બર્થડે, ડેબિયન!

અને હા, ડેબિયન ડેવલોપર બન્યાને પણ ૧૦ વર્ષ થઇ ગયા એ તો ધ્યાન બહાર જતું રહ્યું 🙂

અપકમિંગ ઘટનાઓ

ડેબકોન્ફમાંથી પાછા આવીને હવે ઓગસ્ટ-સપ્ટેમ્બર હર્યો ભર્યો રહેશે. અહીંનું તાપમાન વિચિત્ર છે એટલે દોડવાનું કંઇ ખાસ થયું નહી. હા, ચાલવાનું બહુ થયું. કારણ કે, એક જ કેમ્પસમાં હોવા છતાં કોન્ફરન્સ, જમવાનું (બ્રેકફાસ્ટ-લંચ-ડિનર) માટે અલગ જવાનું અને ઊંઘવા માટે રુમ પણ અલગ. એટલે લગભગ ૯-૧૦ કિમી દરરોજ એમાં જ થઇ જતા!

ઓગસ્ટ

* મુંબઈ અલ્ટ્રા – જ્યાંથી મને લાંબુ દોડવાનો ચેપ લાગ્યો હતો. ૨૦૧૪, ૨૦૧૫ અને ૨૦૧૬માં ૧૨ કલાક દોડ્યો હતો, તેમાં પણ ૨૦૧૬ વખતે થોડું સાહસ કરેલું.

* ૪૦૦ બીઆરએમ – વાર્મ અપ રાઇડ!

સપ્ટેમ્બર

* ૧૦૦૦ બીઆરએમ – સરળ રસ્તો પણ ઊંઘ અને લાંબું અંતર – મુશ્કેલ છે, પણ થઇ જશે!

* ૨૦૦ બીઆરએમ – રીકવરી રાઇડ!

* ૧૦ કિમી – રનિંગ રેસ

ઓક્ટોબર

* આરામ અથવા પછી કંઇ નવું શોધી કાઢવામાં આવશે!!

PS: મુંબઈ મેરેથોન – ફુલ મેરેથોન આ વખતે તૈયારી સાથે કરવામાં આવશે \0/

કાલે

img_20180722_183732_502
આજ કરે સો કલ, કલ કરે સો પરસો!

અહીં ડેબકોન્ફમાં ઉપરોક્ત ટી-શર્ટ પહેરી હતી ત્યારે ડેનમાર્કના એક મિત્રે તેનો અર્થ પૂછ્યો એટલે કે Kal નો અર્થ પૂછ્યો ત્યારે સમજાવ્યું કે આ મારા આળસપણાની નિશાની છે. ત્યારે તેણે ડેનમાર્કની એક વાર્તા કહી.

એક ભરવાડને પોતાનાં ઘેટાંના ઊનમાંથી વસ્ત્ર બનાવવું હતું. તે દરજી પાસે ગયો અને ઊન આપીને કહ્યું કે આમાંથી મને એક સરસ વસ્ત્ર બનાવી આપો. દરજીએ કહ્યું, ઓકે – કાલે આવીને લઇ જજે. ભરવાડ બીજા દિવસે ગયો અને પૂછ્યું તૈયાર છે? દરજીએ કહ્યું એક કામ કર, આજે ફરીથી માપ લઉં કાલે આવજે. ભરવાડ ફરી ગયો અને દરજીએ ફરીથી કાલે આવવાનું કહ્યું.

ઉપરોક્ત વાર્તા ભારતની લોકકથાઓમાં પણ છે. અને, હું તો હજુ પણ એવું કરું છું 🙂

PS: આળસ બુરી બલા છે, પણ આ આળસ હું કાલે ચોક્કસ છોડી દઇશ!

ડેબકોન્ફ ૧૮ – ભાગ ૧

* ડેબકોન્ફ ૧૮ તાઇવાનમાં છે અને અત્યારે કોફી-બ્રેક પડ્યો છે એટલે ઊંઘ આવે એવા વાતાવરણમાં હું આ લખી રહ્યો છું.

 

દિવસ ૦:

મુંબઈથી રાતની બેંકોકની ફ્લાઇટ સમયસર હતી અને બેંકોક એરપોર્ટ પર બોરિંગ રીતે બે કલાક પસાર કરી એકાદ કોફી પીને તાઇપેઇની ફ્લાઇટ પકડી. તાઇ એરવેઝ – બેંકોકથી તાઇપેઇની ફ્લાઇટમાં વેજેટેરિયન લોકોની દરકાર કરતી નથી એ વાત ધ્યાનમાં રાખવી. વધુમાં આખી ફ્લાઇટમાં થાઇ ફૂડની વાસ આવતી હતી એ અલગ. ચોકડી. તાઇપેઇ એરપોર્ટ પર ઉતરી સૌથી પહેલા કરન્સી લીધી, દોઢ કલાક ઇમિગ્રેશનમાં ઊભો રહ્યો અને પછી નવું સીમ કાર્ડ (૧૦ દિવસ, અનલિમિટેડ ડેટા વત્તા ૧૦૦ NTD ટોક ટાઇમ – ૫૦૦ NTD – બે મિનિટમાં!) વત્તા ઇઝીકાર્ડ (પ્રવાસો માટે) લીધું અને ત્યાંથી એરપોર્ટ ટ્રેન પકડી. ત્યાંથી હાઇ સ્પિડ ટ્રેનની ટિકિટ લીધી જે ૨૦૦ કિમી/કલાકની ઝડપે દોડતી હતી એવું જાણવા મળ્યું. ત્યાંથી એક બસમાં ૩૦ મિનિટ પ્રવાસ કરીને બસ સ્ટોપ પર આવ્યો જ્યાંથી ૩૦ મિનિટ ચાલીને કોન્ફરન્સના સ્થળે પહોંચ્યો ત્યારે થાકી ગયો હતો પરંતુ મારો રૂમ તૈયાર થયો નહોતો. વધુમાં મારી પાસે બહુ કેશ હતા નહી એટલે ATM શોધ્યું. તરત મળી ગયું. કોન્ફરન્સની જગ્યા NCTU સરસ જગ્યા છે. આવી યુનિવર્સિટી અહીં હોય તો ભણવાની પણ મઝા આવે 🙂 રાત્રે ડિનર પછી લોકોને મળીને તરત રૂમમાં આવીને સૂઇ ગયો. એ પહેલાં મારો રૂમ પાર્ટનગર ગ્વાટેમાલાથી આવ્યો હતો તેની જોડે થોડા ગપ્પાં માર્યા.

દિવસ ૧:

IMG_20180728_191540
પેશન ફ્રૂટ, ખવાયેલું!

સવારે સૌથી પહેલાં તો શાવર અને બાથરૂમ શોધ્યા. મળી ગયા. ગયા વખતની જેમ ઓપન શાવર નહોતો એટલે શરમ ન આવી પણ સવારે ૭ વાગ્યા પછી પ્રિપ્લાન્ડ ઇલેક્ટ્રિસીટી બંધ રહેવાની હતી એટલે તરત બ્રેકફાસ્ટ કરવા ગયો. હવે ફૂડ-કોન્ફરન્સ-રૂમ – આ ત્રણેય વચ્ચે લગભગ અડધો કિમીનું અંતર છે અને ત્રણેય ત્રિકોણના ત્રણ ખૂણાઓ પર છે. એટલે દરરોજના ૬-૭ કિમી ચાલવાનું મિનિમમ! થોડી ટોકમાં હાજરી પૂરાવી અને કોફીનો પૂરતો સ્ટોક પેટમાં ઠાલવ્યો. ત્રણ-ચાર જૂનાં અને ત્રણ-ચાર નવાં મિત્રો મળ્યા એટલે વાતો કરવાની મઝા આવી. રાત્રે ફરી પાછો જલ્દી આવીને સૂઇ ગયો. અહીં એર કન્ડિશનર માટે એક પ્રિપેઇડ કાર્ડ લેવું પડે એટેલ એસી પણ ધ્યાન રાખીને વાપરવાનું. સરસ. કોઇ ખોટી વીજળી બાળે જ નહી! અને હા, સૂપ તો તમારે દરરોજ પીવો જ પડે. પેશન ફ્રૂટ નામનું નવું ફળ જાણવા મળ્યું. સરસ વસ્તુ છે.

દિવસ ૨:

અહીં કૂકડા બોલ્યા વગર સવાર જલ્દી થાય છે એટલે વહેલો ઉઠી ગયો અને યુનિવર્સિટીમાં દોડવા ગયો. પણ ૬ કિમીમાં ગરમી અને ભેજને કારણે હાલત ખરાબ થઇ એટલે પછી ૧૦ કિમીનો કાર્યક્રમ પડતો મૂક્યો અને આરામથી તૈયાર થઇ બ્રેકફાસ્ટ કર્યો. કોન્ફરન્સમાં જઇ નવાં લોકોને મળ્યો અને કી-સાઇનિંગ પાર્ટીની પ્રક્રિયામાં ભાગ લીધો. કોફીનો ડોઝ તો ચાલુ જ હતો અને સાંજે ફરી પાછો ડિનર પછી રૂમમાં આવીને આરામ કર્યો. અહીં મુંબઈ કરતાં વધુ ભેજ છે જેને કારણે થાક પણ વધુ લાગે છે. આપણે તો ઠીક, યુરોપ-અમેરિકાના લોકોની હાલત ખરાબ છે. છતાંય, કેમ્પસ હર્યુ-ભર્યું છે એટલે હજુ પણ સારું છે. ટાપફૂન આવવાની સંભાવના વ્યક્ત કરાઇ હતી એટલે હું તો છત્રી-રેઇનકોટ-બેગ કવર લઇને આવ્યો છું પણ હજુ વરસાદનું એક ટીપુંય પડ્યું નથી 🙂

વધુ આવતા અંકે..

પાસવર્ડ રીસેટ

થોડા દિવસ પહેલાં fast&upમાં એક-બે વસ્તુઓ ઓર્ડર કરી. ઉતાવળ હતી એટલે લોગીન કર્યા વગર ગેસ્ટ લોગીન વાપરી ઓર્ડર કર્યો. પૈસા ભર્યા અને બેંકમાંથી પણ સંદેશો આવી ગયો પણ એ લોકો તરફથી ન આવ્યો. એક દિવસ રાહ જોઇ, બે દિવસ જોઇ પછી વેબસાઇટ ઉપર કોન્ટેક્ટ અસમાંથી ફોર્મ ભરી સંદેશો મૂક્યો પણ કંઇ જવાબ ન આવ્યો. પછી ફોન કર્યો. તો એ લોકોએ કહ્યું કે, હા તમારા પૈસ મળ્યા છે. તમારી ડિટેલ્સ આ નંબર પર SMS કરો. કર્યો અને બે દિવસમાં મંગાવેલી વસ્તુઓ આવી પણ ગઇ.

હવે, એમ થયું કે ચાલો મારું એકાઉન્ટ જોઇએ. પાસવર્ડ તો યાદ નહોતો એટલે થયું કે Forget Password કરીએ. તો પછી, આ પાનાં પર ગયો: https://www.fastandup.in/reset_pass હવે ખાટલે મોટી ખોડ કે આ લોકો Last Old Password You Remember માંગે અને મને તો યાદ જ નહી કે કયો પાસવર્ડ વાપર્યો. બહુ પ્રયત્ન કર્યા પણ પરિણામ શૂન્ય.

ટૂંકમાં, આવું પાસવર્ડ રીસેટ પાનું ન બનાવવું!!

પાસવર્ડ સંબંધિત મારી જૂની પોસ્ટ્સ:
* પ પાસવર્ડનો પ..
* ઇ(જી)મેલ અને સલામતી
* તમારો પાસવર્ડ કેટલો મજબૂત?

PS: લોકોને તો એ પણ ખબર નથી કે વિકિપીડિયામાં Special:PasswordReset થી પાસવર્ડ બદલવાની વિનંતી મોકલી શકાય છે!

અપડેટ્સ – ૨૧૮

* વરસાદ: ધોધમાર ચાલુ જ છે અને વરસાદમાં પ્રવાસોનું આયોજન થઇ રહ્યું છે. સ્થાનિક, રાષ્ટ્રીય અને આંતરરાષ્ટ્રીય પ્રવાસો! દર વખતની જેમ “વ ફોર વિઝા”ની પોસ્ટ પણ કદાચ ટૂંક સમયમાં આવશે.

* સાયકલિંગ: ટુર-દી-ફ્રાન્સ DSports ચેનલ પર આવે. સરસ. પણ, એ લોકો વચ્ચે-વચ્ચે WWE એટલે કે રેસ્લિંગ જેવી રમતો(?) માટે ખરા સમયે TdFને પડતી મૂકે. કદાચ આપણે ૮-૯ વર્ષના હતા ત્યારે રેસ્લિંગ ગમતું હતું, પણ સાયકલિંગ જેવી ખરેખરી રમતો માટે રેસ્લિંગ જેવી નકલી રમતો બતાવવાની? પૈસા મહત્વના છે!!

૧૫મી જુલાઇએ ટુર-દી-વસઈ છે, જે ટુર-દી-ફ્રાન્સ જેવી નથી 🙂 પણ, મજા આવશે. બાકી હાલમાં તો સાયકલિંગ લગભગ બંધ જ છે.

સાયકલ ટ્રેઇનરનો પ્લાન ટૂંક સમય માટે પડતો મૂકવામાં આવ્યો છે.

* રનિંગ એકંદરે સારું છે. ૧૨ કલાક પછી પગના નખના હાલ બેહાલ હોવા છતાંય સારું દોડી રહ્યો છું. હવે સપ્ટેમ્બર અંતમાં ૧૦ કિમી સિવાય કોઇ રનિંગ ઇવેન્ટ દેખાતી નથી (હાલ પૂરતી) એટલે શાંતિ છે.

* નેટફ્લિક્સ પર હવે સરસ ડોક્યુમેન્ટરી અને ફિલ્મો આવી રહી છે. સેક્રેડ ગેમ્સની પહેલી સીઝન દોઢ દિવસમાં પૂરી કરી દીધી છે. રાધિકા આપ્ટેના અભિનય સિવાય દરેક બાબતે એ સારી છે. ૧૮+ છે, એટલે બાળ-બચ્ચાઓને દૂર રાખવા. ચોખલિયા લોકોને પણ દૂર રાખવા અને જોવી.

ગુગલ મેપ્સ – ઉપ્સ

* થોડા સમય પહેલાં ગુગલને એવું લાગ્યું કે તેમના મેપ્સમાં સ્થાનિક ભાષા વાપરીએ તો વધુ સારું. સારું જ કહેવાય પણ તેમને તેમાં “ઓટોમેટિક ટ્રાન્સલિટરેશન” – ભાષાંતર નહી, પણ “લિપ્યાંતરણ”ની મદદ લીધી અને પરિણામ કેવું આવ્યું તે તમે જોઇ શકો છો, છતાં પણ બે ઉદાહરણો તેને સમજવા પૂરતા છે. બાકી હસી હસીને પેટ દુખી જાય એવા ઉદાહરણો તો દરરોજ મળે છે.

PS: વિકિપીડિયામાં હવે નકશામાં લેબલનું ભાષાંતર કરી શકો છો, જોકે તે માટે સૌથી સહેલો રસ્તો ઓપનસ્ટ્રીટમેપમાં જઇને સુધારવાનો છે.

 

પુસ્તક: પાના નંબર બસો સત્તાવન

* એપ્રિલમાં ચિરાગભાઇ “ઝાઝી” ઝાએ  જ્યારે તેમની ટૂંકી નવલિકાઓના પુસ્તક પર ફેસબુકમાં પોસ્ટ કરી, ત્યારે તે મને ક્યાંથી મળશે તેની પૃચ્છા કરી. તેમણે મને પુસ્તક ભેટ તરીકે જ મોકલાવી દીધું. ત્યાર પછી, વેકેશન અને પછી સ્કૂલ ઓપનિંગ જેવી સારી-નરસી ઘટનાઓ વચ્ચે બનવાથી પુસ્તક વાંચવાનું રહી ગયું અને છેવટે ધીમે-ધીમે એક-એક વાર્તાઓ રેન્ડમ ક્રમમાં વાંચી. પુસ્તકમાં તેમણે અને તેમના દીકરાઓએ લીધેલા ફોટોગ્રાફ્સ દરેક વાર્તાની જોડે છે. એક સરસ નવો પ્રયોગ આપણને ગમ્યો.

સૌથી પહેલાં તો તેમણે મને સરસ સંદેશ લખ્યો છે:

કાર્તિક મિસ્ત્રીને સંદેશ

૩૭ વાર્તાઓ ધરાવતું પુસ્તક ચિરાગભાઇની લેખન શૈલીનો સચોટ ખ્યાલ આપે છે. એ જે રીતે વિવિધ દેશોમાં રહ્યા છે અને વિશાળ અનુભવ ધરાવે છે, એ રીતે આ વાર્તાઓ વિવિધ વિષયો ધરાવે છે. ટૂંકમાં, સરસ મઝાની વાર્તાઓ છે. પુસ્તક માટે ચિરાગભાઇનો ખૂબ-ખૂબ આભાર.

અને હા, આજ-કાલ પુસ્તકોનું વાચન કોકી અને મારા દ્વારા સહિયારા વાતાવરણમાં થાય છે. હું ચૂપકેથી કામકાજની વચ્ચે વાંચતો રહ્યો છું, તે જ્યારે તેને સમય મળે ત્યારે વાંચે છે.

અપડેટ્સ – ૨૧૭

* ફરી પાછા બે અઠવાડિયા થઇ ગયા અને બ્લોગ ભૂલાઇ ગયો. ફરી યાદ આવ્યો આજે તો થઇ જાય નાનકડી અપડેટ્સ પોસ્ટ. આમાં ફીચર્ડ છબી ફીચરનો ઉપયોગ કર્યો છે. જોઇએ કે કેવું દેખાય છે.

* વરસાદ પડે છે અને નથી પડતો, એટલે આ સીઝનમાં હું સાયકલ પરથી પડ્યો નથી. ટચ વુડ, પીટર સાગાન.

* શનિ-રવિ ૧૨ કલાક સ્ટેડિયમ રન હતું. આ વખતે રાત્રિનો સમય (સાંજે ૫ થી સવારે ૫) પસંદ કરેલો. પહેલી વખત એવું થયું કે રેસ શરૂ થયા પછી હું સ્ટાર્ટ લાઇન પર પહોંચ્યો. ૩૦ સેકન્ડ્સ મોડો! થેન્ક્સ ટુ હાજી અલી આગળની ભીડ. રનિંગ દરમિયાન વચ્ચે પડેલા ધોધમાર વરસાદ અને ત્યાર પછીના ભેજમય વાતાવરણથી પાછલો રેકોર્ડ ન તૂટ્યો, પણ એકંદરે મજા આવી. જોકે શૂઝ કે ટી-શર્ટ-ચડ્ડી ન બદલવાના મારા નિર્ણયે પગની હાલત ખરાબ કરી પણ રીકવરી થઇ ગઇ છે.

* હવે પછીની રનિંગ રેસ ૧૦ કિમી છે, જે રીનીત જોડે ૩૦ સપ્ટેમ્બરે દોડવામાં આવશે. તેનો ટ્રેઇનિંગ પ્લાન ઓગસ્ટમાં શરૂ થશે એટલે ત્યાં સુધી આરામ કરીશું.

* ડેબકોન્ફ ૧૮ આવે છે!

જ્યારે અમે નાના હતાં – embarrassing ક્ષણો – ૨

* છેલ્લી embarrassing ક્ષણો વિશે છેક ૨૦૧૩માં લખી હતી. તે પોસ્ટ ક્યાંકથી નજરે ચડી તો થયું કે ધોરણ ૪ પછી આવી ઘટનાઓ વારંવાર બની છે. તો આ શ્રેણીમાં નવી પોસ્ટ..

ધોરણ ૫

પાંચમું ધોરણ આવ્યું અને અમને પ્રિ-મુગ્ધાવસ્થા ફૂટવાની ચાલુ થઇ. સાયકલ પણ ભાડેથી ચલાવવાની શરૂ કરી અને નવી સાયકલ પણ લીધી. હીરો રેંજર. ૧૦૨૫/- રૂપિયામાં. સરસ લાલ રંગની. હવે એમાં embarrassing એ બન્યું કે મને મોટી સાયકલ બરાબર નહોતી આવડતી એટલે ત્રણ-ચાર વખત મસ્ત રીતે પડ્યો. એકાદ વાર તો ક્લાસની છોકરીની સામે પડ્યો. ના ચાલે. તો પણ ચલાવ્યું.

ધોરણ ૬

છઠ્ઠું ધોરણ આ માટે બહુ જાણીતું નથી, પણ નિરવ પછી મારો બીજો નંબર હતો તે મને નડતો. ખાસ કરીને મૌખિક પરીક્ષાઓમાં. બીજી પરીક્ષા પછી મારો ક્રમાંક જોખમાયો એટલે વાર્ષિકમાં થોડી મહેનત કરીને સાચવી લીધું હતું એવું યાદ છે.

ધોરણ ૭

સાતમા ધોરણમાં આવ્યો ત્યારે કોમ્પ્યુટર વિષય નવો આવ્યો અને બધાં વર્ગોના “હોંશિયાર” વિદ્યાર્થીઓને ભેગા કરીને એક વર્ગ રચવામાં આવ્યો (અમારો હતો ૭ એ). પહેલી ઘટના એ બની કે ક્લાસ પ્રમુખની ચૂંટણીમાં મારો પોતાનો મત મેં બીજાને આપ્યો તોય પ્રમુખ હું બન્યો. છેવટે, આ સ્વીકારવું પડ્યું અને નક્કી કર્યું કે હવે ક્યારેય પ્રમુખ પદની દાવેદારી ન કરવી. થોડાક સમય માટે હું પદભ્રષ્ટ પણ કરવામાં આવ્યો પરંતુ પાછો સ્થાપિત કરાયો. પદભ્રષ્ટ દરમિયાન હું નિરાશ નહોતો થયો પણ ખુશ થયો હતો 😀 જે હોય તે, મજા હતી.

ધોરણ ૮

આઠમા ધોરણમાં સાયકલ પર સ્ટાઇલો મારવામાં ધોરણ ૫ જેવું તો એકાદ-બે વખત થયેલું. તો પણ, એટલું બધું નહી. આઠમા ધોરણમાં આવ્યા પછી ખબર પડીકે અહીં તો ભણવાનું અઘરું છે, ie મહેનત કરવી પડશે. હવે, અહીં સંગીત અને ચિત્ર બેમાંથી એક પસંદગી કરવાની હતી. બાય ડિફોલ્ટ, જે છોકરા-છોકરીઓ સંગીતમાં સારા હોય એને ધરાર સંગીત લેવું પડતું હતું. અમને તો ગીત-સંગીત ગમે નહી અને ચિત્રકામ આવડે નહી એટલે શું કરવું એમાં મૂંઝવણ પણ એટલિસ્ટ સંગીતમાં તો ગાવું પડે એ અમને ન ગમ્યું. સંગીત શિક્ષક પંડ્યા સાહેબ ક્લાસમાં એક એક જણાં પાસે ગીત ગવડાવે અને લોકોએ સરસ ગીતો ગાયા. મારો ક્રમ આવ્યો ત્યારે મેં કહ્યું, સાહેબ મને કોઇ જ ગીત નથી આવડતું. સાહેબે કહ્યું, રાષ્ટ્રગીત તો આવડે ને, એ ગા. અત્યારે કહેતા શરમ આવે કે રાષ્ટ્ગીત પણ મેં સારું નહોતું ગાયું અને છેવટે ચિત્રકામ અમારા ભાગે આવ્યું કે અમે પસંદ કર્યું 🙂

ધોરણ ૯ અને ૧૦ની આવી ક્ષણોની વાતો આવતી પોસ્ટમાં, ક્યારેક!

અપડેટ્સ – ૨૧૬

* છેલ્લે છેક ફેબ્રુઆરીમાં અપડેટ્સ લખ્યા પછી આજે ઘણાં સમયે અપડેટ્સ લખવાનું મન થયું છે. આ સમય ગાળામાં વેકેશન આવ્યું અને ઉપરથી ગયું. ઉત્તરાખંડની મુલાકાત લીધી હતી એની પોસ્ટ ડ્રાફ્ટમાં જ પડી રહી છે :/ આજની અપડેટ્સ મિક્સ-મસાલા છે, પણ સ્વાદિષ્ટ છે એ વાતની ખાતરી!

* turing – https://turingapp.ml/ – પ્રોગ્રામિંગ શીખવા માટેનો એક વધુ પ્રોગ્રામ મળ્યો છે એટલે કવિન માટે તે ફીટ છે કે નહી તે જોવામાં આવશે! કવિને સ્વિમિંગ ચાલુ કર્યું અને સારૂ એવું શીખી પણ લીધું એ વેકેશનની એક સૌથી સારી વાત રહી છે.

* વિકિપીડિયામાં જોઇએ તો થોડા સમયથી ફરી પાછો વધુ પડતો સક્રિય થયો છું. અમદાવાદ યુનિવર્સિટીમાં વર્કશોપ કરી તેમજ પ્રોજેક્ટ ટાઇગર સ્પર્ધામાં ભાગ લીધો તે મજાની ઘટનાઓ રહી.

નવા સરસ લેખોમાં જોઇએ તો, મહારાજ લાયબલ કેસ પરથી સૌરભ શાહે મહારાજ નવલકથા લખી હતી અને તે વિશે હવે મહારાજ લાયબલ કેસ અને કરસનદાસ મૂળજીના લેખો વિકિપીડિયામાં અનુક્રમે અનંત અને મારા દ્વારા બનાવવામાં આવ્યા છે. સુધારા-વધારા કરવા વિનંતી. કરસનદાસ મૂળજીના નામ પર માથેરાનમાં પુસ્તકાલય પણ છે એટલે હવે માથેરાનની મુલાકાત લઇએ ત્યારે ફોટો લેવામાં આવશે!

વ્યોમે પાણીપતની લડાઇઓ તેમજ મરાઠા સામ્રાજ્ય અને પરમવીર ચક્ર સન્માન પામેલા સૌ સૈનિકોના સરસ લેખો ગુજરાતી વિકિપીડિયામાં બનાવ્યા છે. તો બીજી બાજુ સુશાંતભાઇ, નિઝિલે અને અન્ય લોકોએ વિવિધ વિષયોના લેખોનું સરસ ભાષાંતર કર્યું છે.

અનંતની “સ્કેનર ગ્રાંટ”ની અરજી સફળ રહી છે. વધુને વધુ લોકો તેનો લાભ લે તેવી આશા. અમે વિકિમિડિયનને જોઇતા પુસ્તકોની આપ-લે માટે સંદર્ભ વિનિમય યોજના બનાવી છે – તે પણ એક આનંદના સમાચાર છે.

* વરસાદ શરૂ થયો છે, એટલે સાયકલિંગ ઠંડુ છે (જોકે મે અંતમાં ૨૦૦ કિમી બળીને આવ્યો, એ વાત અલગ છે). પણ, આવતા અઠવાડિયે ૧૨ કલાક સ્ટેડિયમ રન છે એટલે રનિંગ ગરમાગરમ છે. વધુમાં અમદાવાદની વર્કશોપ જોડે ૧૨ કલાક ADR રાત્રિ રનનો લાભ લેવામાં આવ્યો. ઓગસ્ટમાં ફરી ૧૨ કલાક મુંબઈ અલ્ટ્રાની યોજના છે, પણ મારી યોજનાઓ છેલ્લી ઘડીએ સફળ નથી થતી તેવી મિ. મોહનની યોજના હોય છે. જોઇએ હવે શું થાય છે 🙂

પર્સેન્ટેજ v/s પર્સેન્ટાઇલ

* છેલ્લાં કેટલાંક વર્ષથી બોર્ડના પરિણામોમાં ટકા (એટલે કે પર્સેન્ટેજ)ની જગ્યાએ પર્સેન્ટાઇલ લખવામાં આવે છે. આ વર્ષે આવાં જ પરિણામો મારા નજરે ચડ્યા અને પછી ખબર પડી કે જે લોકો કહેતા હતાં કે મને ૯૦% આવ્યા, એ તો ખરેખર પર્સેન્ટાઇલ હતા.

.. અને બોર્ડ પર અમારો વિશ્વાસ સુદ્રઢ થયો 🙂

અલવિદા વિનોદ ભટ્ટ!

* વિનોદ ભટ્ટે ગઇકાલે એટલે કે ૨૩મી મે એ બધાંને બાય-બાય કર્યું અને ગુજરાતી હાસ્યસાહિત્યનો એક યુગ પૂરો થયો એમ કહી શકાય. વિનોદ ભટ્ટ અને બકુલ ત્રિપાઠી અને અશોક દવે – આ ત્રણ મારા માનીતા હાસ્ય લેખકો છે.

વિનોદ ભટ્ટ એક વખત અકસ્માતે મળી ગયા ત્યારે ઓળખી શક્યો નહોતો (તેઓ સેલ્સ ટેક્સ કે પછી એવા કોઇ વિભાગમાં હતા ત્યારે કોઇ નિમંત્રણ આપવા મામાના ઘરે આવેલા). પછી ખબર પડી કે તેઓ વિનોદ ભટ્ટ હતા!

હવે વિકિપીડિયામાં તેમના લેખમાં વધુ માહિતી ઉમેરીને તેમને શ્રદ્ધાંજલિ અર્પવામાં આવશે.

102 નોટ આઉટ

ગઇકાલે સહ કુટુંબ 102 નોટ આઉટ માણવામાં આવ્યું. 3ડી ન હોય એવી ફિલ્મો જોવાનું વધતું જાય છે એ સારી વાત છે. ચલ મન જીતવા જઇએ પછી લાંબા વિરામ પછી સરસ બ્રેક મળ્યો.

ફિલ્મની આડઅસર રૂપે સૌમ્ય જોશી વિશે ગુજરાતી વિકિપીડિયામાં લેખ અનુવાદ કરી રહ્યો છું.

હા, 77 વર્ષ બાકી છે પેલા ચીનાનો રેકોર્ડ તોડવામાં. 😉

છૂંદો

દર વર્ષની જેમ પણ આ વખતે “કેરીનો છૂંદો” બનાવવાની પ્રક્રિયાનો આરંભ થઇ ગયો છે. મને યાદ છે કે પહેલાં રાજાપુરી કેરીઓ ઘરે લાવીને જાતે છીણીને છૂંદો બનાવાતો હતો. હવે, છીણ બજારમાં તૈયાર મળે છે એટલે ઝંઝટ ઓછી. તો પણ, દરરોજ તડકામાં છૂંદો મૂકવા અને લેવા જવાનું તો હોય છે. મૂકવા જવાનું તો ઠીક, લેવા જવાનું યાદ આવે એ માટે ખાસ એલાર્મ મૂકવામાં આવે છે. ગયા વર્ષે ધાબા પરથી છૂંદો લાવવાનું ભૂલી ગયા હતા ત્યારે ૧.૩૦ વાગે રાત્રે યાદ આવ્યું અને અમારે જવું પડ્યું હતું. ખતરો એ કે રાત્રે કોઇ ઉંદર કે પક્ષી તેને બગાડી નાખે, તેમજ ઠંડીમાં છૂંદોની ગુણવત્તા પર અસર પડી શકે.

છૂંદો એ અમારી કેરી લાલસા છેક દિવાળી સુધી પૂરી કરે છે, એટલે છૂંદો અત્યંત મહત્વનો છે!