કાર્તિકબૉટ

* હવે ખાટલે પડ્યા પડ્યા નવરા એવા મગજમાં શેતાની વિચારો આવે તેના કરતાં કંઇક સારું થાય એ માટે વચ્ચે-વચ્ચે સમય મળ્યે ગુજરાતી વિકિપીડિયા પર એક બૉટ કાર્તિકબૉટ (રોબૉટનું ટૂંકું નામ – બૉટ) ચલાવવામાં આવે છે (એમ તો ક્યારનોય ચાલુ છે, પણ હવે થોડો સ્માર્ટ બનાવવામાં આવેલો છે). બૉટ વડે કંટાળાજનક અને વારંવાર કરવા પડતાં ફેરફારો ઝડપથી કરી શકાય છે. દા.ત. ગુજરાતમાં નવા જિલ્લાઓ અને તાલુકાઓ બન્યા પછી તેનાં ગામોનાં નામ અને વિગતો બદલવી પડે એ જો જાતે કરવા જઇએ તો મહિનાઓ લાગે. કાર્તિકબૉટ વડે આ ફેરફારો (લગભગ ૧૫,૦૦૦ જેટલાં) માત્ર એક અઠવાડિયા જેટલાં સમયમાં કરી દેવાયા છે. હજુ ઘણું કામ બાકી છે, પણ બૉટ હજુ ચાલુ છે. એટલે કે જ્યાં સુધી હું અસ્તિત્વમાં છું અને વિકિપીડિયામાં યોગદાન આપુ છું – ત્યાં સુધી તો!

PS: આ આખું બૉટ ફ્રેમવર્ક પાયથોનમાં લખાયેલું છે અને અહીં તેના વિશે વધુ માહિતી મળી શકે છે.

PS II: મહારાષ્ટ્રમાં પાલઘર નજીક બૉટ નામનું ગામ છે, તેના પાટિયાનો ફોટો આવતી કોઇ રાઇડમાં લેવામાં આવશે🙂

ડોન્ટ બી હીરો

* આનાંથી વધુ સારું શીર્ષક મને ગુજરાતીમાં મળ્યું નહી એટલે અંગ્રેજીમાં જ રાખ્યું. કેમ? કારણ છે, નાનકડી ઘટના કે દુર્ઘટના.

ગયા વર્ષે લગભગ આ જ સમયે મને સાયકલ પર એક્સિડેન્ટ થયેલો. લગભગ ત્રણ મહિના સાયકલ વગર જેમ-તેમ ચલાવ્યું પણ પછી આરામથી સાયકલ ચલાવી. ૪૦૦ કિમી સાયકલ ચલાવી અને બીજા દિવસે ૭૨ કિમી દોડ્યો. કચ્છ જઇ આવ્યો (એટલે કચ્છ જઇ આવ્યા). ઓક્ટોબર-નવેમ્બરમાં બહુ દોડ્યો. ડિસેમ્બરમાં પ્લાન હતો અમદાવાદ થી માઉન્ટ આબુ દોડવાનો. થયું એવું કે ગઇકાલે સ્ટ્રેચિંગ કરતી વખતે થોડો આગળ નમ્યો અને અચાનક મારી કમરમાં દુખાવો ઉપડ્યો. સામાન્ય રીતે હું ચિંટુ-પિંટુ દુખાવાને અવગણું છું પરંતુ આતો ચિંટુ-પિંટુના કાકા જેવો દુખાવો હતો (સૌ કોઇ ચિંટુ-પિંટુ અને તેમના કાકાઓની ક્ષમાપના સાથે, નામ માત્ર ઉદાહરણ માટે લેવાયું છે!). હવે બપોર સુધી રાહ જોઇ પણ પછી રહેવાયું નહી. દીપ-કિરણની મદદથી ફિજીયોથેરાપિસ્ટ શોધી કઢાયો અને મુલાકાત લેવાઇ. થોડો ફરક પડ્યો પણ આજે સવારે ફરીથી પરિસ્થિતિ એવી જ હતી. ફરી મુલાકાત લીધી અને સાંજે ૫ કિમી ટેસ્ટ રનિંગ પણ કર્યું, ફિજીયો જોડે ચર્ચા કરી અને નક્કી કર્યું કે હવે ૨૨૦ કિમી દોડવું આ સંજોગોમાં શક્ય નથી.

મને લાગે છે કે આ નિર્ણય સાચો છે. હીરો બનવા જતાં કાંકરામય થવું પડે એના કરતાં તો સાચો જ છે.

મદદ અને પૃચ્છા કરનાર સૌ મિત્રોનો આભાર. કોકી, કવિન, ઇશિતા, દીપ, કિરણ, ગુંજન અને વિમલભાઇનો ખાસ આભાર.

અપડેટ્સ – ૧૯૬

* ડિસેમ્બર મહિનો આવી ગયો પણ ઠંડી હજુ આવી નથી. હવે જોઇએ ડિસેમ્બરમાં દોડતી વખતે કેટલી ઠંડી લાગે છે, ખાસ કરીને આપણા ફેવરિટ અમદાવાદ, પાલનપુર અને આબુમાં. હા, માઉન્ટ આબુમાં ઠંડી લાગવાનો સમય થાય એ પહેલાં હું પાછો આવી જઇશ એવો પ્લાન છે! ના. બીજો કોઇ પ્લાન એટલે કે પ્લાન બી નથી!

* ગયા અઠવાડિયે બ્લોગ મિત્ર પ્રિમાએ અમારા ઘરની મુલાકાત લીધી અને ઘણાં વખતે ગપ્પાં મારવાની મજા આવી. સ્વાભાવિક રીતે વાતોનો વિષય પુસ્તકો અને પ્રવાસ જ હતો. એ જ દિવસે બીજા મિત્ર ભાવેશને મળવા બી.કે.સી. ગયો અને ત્યાં પણ વાતોના વડાં ખાધાં અને મજાની જૂની યાદો તાજી કરી દીધી.

* ખરાબ સમાચારમાં, મારા વર્ડપ્રેસના ખાતામાં કંઇક ગરબડ થઇ છે, જેથી કોઇના વર્ડપ્રેસના બ્લોગ પર લાઇક થઇ શકતું નથી. હજુ તે ઉકેલવાનો સમય મળ્યો નથી, પરંતુ બ્લોગ મિત્રો! અમને તમારા પોસ્ટ્સ ગમે જ છે!🙂

* ઘરમાં છુટ્ટા પૈસાની કોઇજ રામાયણ નથી. હજુ હમણાં સવારે જ દૂઘ વાળાએ નવી ૨૦૦૦ની સામે છૂટા આપતાં નવી ૫૦૦ રુપિયાની નોટ આપીને અમને ધન્ય કરી દીધા. હવે એક કામવાળી બાઇને પૈસા કેવીરીતે આપવા એ તકલીફ બાકી રહી છે. બાકી ઉબેર કે ઉબર, પેટીએમ, ઓનલાઇન શોપિંગ, ક્રેડિટ કાર્ડ વગેરેથી જીવન સુખમય છે. હજુ સુધી બેંકમાં ગયો નથી, પણ આજ-કાલમાં જવું પડશે એવું લાગે છે.

* કવિન આજે પિકનિક ગયો છે. ઘરમાં સંપૂર્ણ શાંતિ છે.

ગુગલ ટ્રાન્સલેટ – ૩

* ફરી પાછી અને પોસ્ટ્સ નજરે પડી. એટલે, ટેસ્ટ થઇ જાય?

૧. કાકીએ કાકાને કહ્યું કે કાચના કબાટ માંથી કાચી કેરીનું કચુંબર કાઢો.
ભાષાંતર: Raw mango salad from the glass out of the closet uncle aunt said.

૨. કાકી એ કાકાને કહ્યું કે કાચના કબાટમાંથી કાચી કેરીનું કચુંબર કાઢો.
ભાષાંતર: Aunt and uncle said that out of the glass raw mango salad kabatamanthi.

૩. કાકી એ કાકાને કહ્યું કે કાચના કબાટ માંથી કાચી કેરીનું કચુંબર કાઢો.
ભાષાંતર: Aunt and uncle said that out of the closet raw mango salad from the glass.

૪. કાકી એ કાકાને કહ્યું કે કાચના કબાટ માંથી કાચી કેરીનું કચુંબર કાઢો
ભાષાંતર: Aunt and uncle said that out of the closet raw mango salad from glass

૫. કાકી એ કાકા ને કહ્યું કે કેરીનું કચુંબર કાચના કબાટ માંથી કાઢો
ભાષાંતર: Extract from mango salad in a glass closet aunt said the uncle

ટૂંકમાં, સુધારો થયો છે!

અને હવે યાન્ડેક્સ પર પણ ગુજરાતી ભાષાંતર પ્રાપ્ત છે (જે વિકિપીડિયાના અમારા કન્ટેન્ટ ટ્રાન્સલેશન સાધનમાં વપરાય છે), જે હજુ અત્યંત નબળું છે. દા.ત. #૫નું ભાષાંતર,

Aunt is aunt nanny said that mangoes salad glass of the closet from deleted

🙂

હોમવર્ક

* આજનો પ્રશ્ન: જો હું શાળાજીવન(!) દરમિયાન હોમવર્ક કરવામાં ધાંધિયા કરતો હતો, તો મારો છોકરો શું કામ એવું ન કરે?🙂

અપડેટ્સ – ૧૯૫

* કાલે ભારતીય નૌકાદળ (નેવી) દ્વારા આયોજીત હાફ મેરેથોન છે, પણ ત્યાં જવાના છુટ્ટા પૈસા નથી એટલે જોઇએ કેવી રીતે પહોંચીશું. દોડીને જઇ શકાય🙂 (૨૧ કિમી માટે ૨૧ કિમી દોડવું પડે). હા, બીબ નંબર લેવા માટે પણ કુલ ૨ કિમી રીક્ષા + ૫૦ કિમી ટ્રેન + ૩ કિમી ચાલીને જવું પડ્યું. બોલો, ગાંડિયા લોકો તો રનર્સ જ છેને?

* કવિન જોડે રનિંગ-સાયકલિંગ શરુ કર્યું છે. પહેલી રાઇડ અને રનિંગ સારુ રહ્યું, હવે સોમવારે લાંબુ સાયકલિંગ કરાશે. કવિનને હજુ ટ્રાફિકના બીજા મહત્વના નિયમો શીખવાડવાના બાકી છે. પહેલી રાઇડમાં જ એક ગાડીવાળાએ અચાનક જમણી બાજુનો દરવાજો ખોલ્યો પણ અમે બચી ગયા. આવા તો કેટલાય ઉદાહરણ અમને એક જ રાઇડમાં જોવા મળ્યા છે. જોઇએ બીજી રાઇડ શું લઇને આવે છે.

* આપ-કોંગ્રેસ દ્વારા પ્રેરિત અને પોષિત બ્લોગ-સમાચારપત્રો-સમાચારો-ફેસબુકિયા લેખકો હવે અર્થશાસ્ત્રીઓ બની ગયા છે, એટલે આ દેશનું ભવિષ્ય ઉજળું છે. હજુ મારે લાઇનમાં ઉભા રહેવાનો મોકો નથી આવ્યો પણ આવતીકાલે હાફ મેરેથોન દોડ્યા પછી આવવાની શક્યતા છે અેટલે ટાંટિયા ટાઇટ થવાના છે.

* બાકી શાંતિ છે. વલસાડની હાફ મેરેથોન દોડવાનું શંકાસ્પદ છે, કારણ કે આગલા દિવસે આ સીઝનની પહેલી બી.આર.એમ. છે!

કેટલું દોડો છો?

* ગઇકાલે સવારે દોડવા માટે જતો હતો ત્યારે ઉપર રહેતા (એટલે કે ઉપરના માળે સામેની બાજુ રહેતા, ઉપરવાળાની સ્ટોરી અલગ છે, એ પછી ક્યારેક!) અંકલ મને કહેતા ગયા, કેટલું દોડે છે.. એકાદ મિનિટ પછી તેમના પત્નિ ધીમે-ધીમે દાદરા ચડતા આવ્યા અને ઉપરના માળે ગયા. મને તેમના સંવાદ સંભળાયા:

અંકલ: અરે, કેમ અહીં દાદરા પર બેસી ગઇ?
આંટી: શ્વાસ ચડી ગયો, હવે શિયાળો આવ્યો ને!

હું કેટલું દોડું છું એનો જવાબ હવે મારે આપવાની જરુર નથી🙂

અપડેટ્સ – ૧૯૪

* છેલ્લી અપડેટ આવ્યાને ઘણો સમય થઇ ગયો અને ત્યારબાદ તો મુંબઈમાં ઠંડી પણ શરુ થઇ ગઇ છે! હા, અમે ૨૩ ડિગ્રી તાપમાન થાય એને ઠંડી કહીએ છીએ. સીએટલમાં ૯ ડિગ્રી સે. માં દોડવાની મજા આવી પણ વચ્ચે વરસાદ નડી ગયો. નવાં શૂઝ અને મોજાં આવ્યા એટલે આજકાલ દોડવાનું પણ જોશમાં ચાલે છે, સાયકલિંગ ઠંડુ છે, પણ કાલે “રાઇડ અગેઇન્સ્ટ કરપ્શન”માં ૧૦૦ કિમીનો પ્લાન છે (એમ તો રાઇડ તો ૨૦ કિમીની છે, પણ આવવા જવામાં ૭૦ વત્તા દસેક બીજા કરી દઇશું).

* કવિનના વેકેશનનાં છેલ્લાં દિવસો છે. આ વખતે દિવાળીમાં મજાથી ફટાકડા ફોડ્યા. પોલ્યુશન કર્યું અને નોઇઝ પોલ્યુશન પણ. વળી, કોઇકના મુજબ લાઇટ પોલ્યુશન પણ. ઢગલાબંધ મિઠાઇઓ (ઘરનું મગસ, બહારનો મુંબઈ હલવો વગેરે) ખાઇને બીજા પ્રકારનું પોલ્યુશન પણ કર્યું હશે જે અમે તો અનુભવ્યું નથી, પણ જેણે અનુભવ્યું હોય એના નશીબ!

* દિવાળીની બીજી મહત્વની ખરીદી કરી – નવો બેલ્ટ. જૂનાં બેલ્ટમાં કાણાં પડાવવા (ઢીલા પડતાં બેલ્ટ માટે) એના કરતાં નવો સરસ બેલ્ટ લીધો. એમાં વળી હજુ પણ વજન (અને કમર) ઓછું થાય તો એક કાણું હાજર છે જ એટલે થોડા વર્ષો સુધી ચિંતા નથી😉

કેડ

* વાંકો વળું તો મારી કેડ નમી જાય. ના, આ નવરાત્રિ વિશેની પોસ્ટ નથી. થયું એવું કે મને અચાનક જીમમાં જવાનો શોખ ઉપડ્યો અને એક જીમમાં એક દિવસનું ફ્રી ટ્રાયલ હતું તો મને થયું કે જઇ આવીએ. આજે સવારે ૭.૫ કિમી દોડ્યા પછી ત્યાં ગયો અને ટ્રેનરને મળ્યો અને કસરતની શરુઆત થઇ. થોડો સમય તો બધું બરાબર ચાલ્યું પણ પછી પગથી વજન ઉપાડવા જતાં કમરમાં એક ઝાટકો આવ્યો અને ઓહ મારી કમર! (મૂવ જોડે નહોતું!!) ત્યાર પછી ઘરે માંડ-માંડ રીક્ષામાં આવ્યો અને પછી હજુ સુધી કેડ વળતી નથી.

જીમનો પહેલો અને છેલ્લો દિવસ પૂરો. આપણે તો રનિંગ-સાયકલિંગ જ બરાબર છે, ભાઇઓ (અને બહેનો).

મેઇડ ઇન …

* આજકાલ મેઇડ ઇન ચાઇનાનો વિરોધ કરવાનો જુસ્સો ચાલી રહ્યો છે, તેમાં ખોટું પણ કંઇ નથી, કારણકે સરવાળે તો મેઇડ ઇન ચાઇનાનો ધ્યેય અન્ય દેશોની ઉત્પાદન ક્ષમતા તોડી પાડવાનો છે (ડમ્પિંગ). જોકે કેટલાંક બુદ્ધિજીવીઓ આ વાતને પકડીને એવી દલીલ કરી રહ્યા છે કે, ફટાકડાંની શોધ ચાઇનામાં થઇ હતી એટલે ફટાકડા ન ફોડવા જોઇએ. ઓકે. આ વાત પર ફેસબુક પરની એક ચર્ચામાં જવાબ આવ્યો કે એમ તો ઝીરો એટલે કે શૂન્યની શોધ ભારતમાં થઇ હતી, પણ તેનાંથી ફાયદો ભારતને થાય છે? (એટલે કે રોયલ્ટી મળે છે?) મેઇડ ઇન ચાઇનામાં ન બનેલા (દા.ત. શિવાકાશીમાં) ફટાકડા ફોડવામાં વાંધો ન હોવો જોઇએ.

તા.ક. પર્યાવરણવાદીઓએ દલીલ કરવી નહી.

તા.ક. ૨. અક્કલઓછીધરાવતાવાદીઓની કમી નથી.

મુંબઇ થી કચ્છ

મારી હજારો ઇચ્છાઓની યાદીમાંથી એટલે કે વિશલિસ્ટમાંથી એકનો ઘટાડો થયો છે.

લગભગ ત્રણ-ચાર મહિનાથી અમે મુંબઈથી કચ્છ સાયકલ પર જવાની યોજના બનાવતા હતા. યોજના એવી હતી કે દર વર્ષે નવરાત્રિ પહેલાં મુંબઈ અને પુનેથી ઘણાં લોકો આશાપુરા-માતાનો મઢ જવા નીકળે છે, તેવી રીતે અમે પણ જઇએ, પણ આ સાયકલ રાઇડ જલ્દી પૂરી કરીએ. સ્વાભાવિક રીતે, ઓફિસમાં રજાઓ ૧૦ દિવસની રજાઓ ન જ મળે વત્તા રાઇડ એટલી પણ સરળ ન બનાવીએ. બહુ પ્લાનિંગ થયું અને વળતી ટ્રેન ટિકિટ છેલ્લી ઘડીએ કન્ફર્મ ન થઇ વત્તા સામાનનો ભાર ઓછો કરવા માટે જોડે ગાડી એટલે કે સપોર્ટ વ્હીકલ રાખવાનું પણ નક્કી થયું. નક્કી કરેલા દિવસ પહેલાં અનિવાર્ય સંજોગોને કારણે દીપ જોડે ન આવી શક્યો, પણ કિરણ, સંતોષ અને કિરણ કોટિયન અને હું એમ ચાર જણાં કચ્છ જવા માટે નીકળી પડ્યા.

મંગળવારે સાંજે બોરિવલીથી સૌપ્રથમ અમે ફાઉન્ટેન હોટેલ પહોંચ્યા અને સંતોષની રાહ જોઇ, એ છેક ચેમ્બુરથી આવવાનો હતો. સંતોષ આવ્યા પછી રાતની રાઇડ શરુ થઇ. રાત્રે મોડા તલાસરી પહોંચી હોટેલ બૂક કરાવી ત્યાં રાત્રિ નિવાસ કર્યો પણ રાત્રે માત્ર ૨.૩૦ કલાકની જ ઉંઘ મળી. સવારે ૫ વાગ્યે તો ઉઠવું પડ્યું અને ૬.૩૦એ ફરી આગળ રાઇડ શરુ કરી. બીજા દિવસની રાઇડ પણ NH8 પર હતી.

ભરુચ પહેલાં સુધી સારી એવી સરળ મુસાફરી રહી પણ જેવાં પેલા ક્યારેય ન સૂતા પુલ પાસે પહોંચ્યા ત્યાં પહેલાં ટ્રાફિક જામ થયો અને પુલના અંત સુધી પહોંચતા ટાયર પંકચર. એક વખત હવા ભરી પણ પંકચર હતું એટલે ટ્યુબ બદલીને આગળ વધ્યો. નક્કી કર્યા મુજબ અમે કરજણ પહેલાં એક હોટલમાં રોકાયા, જે ધાર્યા કરતા સરસ હતી અને જમવાનું પણ સારુ હતું (ઓનેસ્ટ જિંદાબાદ). ત્યાં હવે થોડી વ્યવસ્થિત ઉંઘ મળી. બીજા દિવસનો માર્ગ અમે આગલા દિવસે બદલ્યો હતો અને વડોદરા જવાની જગ્યાએ પાદરા થઇને તારાપુર ચોકડી અને ત્યાંથી ચોટીલા જવાનું નક્કી કર્યું. પાદરા પછી અમે આંતરિક માર્ગ લીધો અને ત્યાંથી મુશ્કેલી શરુ થઇ. રસ્તો તો ખરાબ હતો જ પણ નાનો અને વધુ ટ્રાફિક ધરાવતો હતો, જોકે આ વડે અમે ૧૦ થી ૧૫ કિમી બચાવ્યા. આગળ જઇને કિરણના જીજાજીના કેમ્પમાં નાસ્તો કરવા રોકાયા અને મઝાની વાતો કરી. વધુ આગળ વધીને બપોરે આરામ કરવાનું નક્કી કર્યું અને કેમ્પમાં જ જમી આરામ કર્યો પણ તડકા અને મકોડાં – આ બંનેએ મને ઉંધવા ન દીધો. વધુ આગળ વધ્યા અને લીમડી ગામે ગાડી મલી એ વાક્ય યાદ કરીને આગળ વધ્યા અને ત્યાં સુધીમાં તો રાત થઇ ગઇ હતી અને દુર્ભાગ્યે મારી ફેવરિટ હેડલાઇટ બગડી હોય એવું લાગ્યું. જેમતેમ કરીને આગળ વધ્યો પણ ચોટીલા લગભગ ૫ કે ૬ કિમી બાકી હતું ત્યાં હું કંટાળ્યો અને સાયકલ ગાડીમાં મૂકી ચોટીલા પહેલાં હોટલમાં રોકાવાનું હતું ત્યાં પહોંચી ગયો. સસ્તી અને એકદમ ભંગાર (દા.ત. બાથરુમમાં મોટી વિન્ડો પણ પડદા નહી) પણ જે મળે તે આ જ હતું અને આપણે ક્યાં બોલીવુડ હિરોઇન છીએ એ વાતે એ ઓપન જેવાં બાથરુમમાં નાહવાનો કાર્યક્રમ કર્યો🙂 બીજા દિવસે સવારે નીકળ્યા અને હવે થાક દેખાવાનો હતો અને સૂકું વાતાવરણ દેખાતું હતું. પહેલાં વાંકાનેર અને પછી મોરબી. મોરબીમાં બ્રેકફાસ્ટ કર્યો અને ત્યાંથી માળિયામાં બપોરે લંચ. લંચ પછી ખબર પડીકે મારી સાયકલનું પાછલું ટાયર બે-ત્રણ કટ ધરાવતું હતું. સદ્ભાગ્યે સંતોષ જોડે વધારાના બે ટાયર્સ લઇ આવ્યો હતો એટલે ફટાફટ ટાયર બદલ્યું અને આગળ વધ્યા.

વેલકમ ટુ કચ્છ. વચ્ચે રણનો નાનો વિસ્તાર સરસ પવન ધરાવે છે એટલે ઝડપ પર અસર પડી. કચ્છ પહોંચ્યા પછી થાક વત્તા વાતાવરણ ખાસ તો મારા પર અસરો દેખાડતું હતું. ભૂજથી લગભગ ૩૦ કિમી પહેલાં સંતોષના ટાયરમાં પણ મુશ્કેલી થઇ પણ ટાયર બદલતાં સમય બગડે અને એ એકલો ટાયર બદલે તો વધુ સમય બગડે એટલે, બંને કિરણ આગળ વધ્યા અને અમે ટાયર બદલી ભૂજમાં હોટલ શોધવા નીકળ્યા. લો, હાઇવે પર કંઇ જ નહી. એક હોટલ માંડમાંડ મળી જે રુમમાં સાયકલ રાખવા તૈયાર નહોતા એટલે પડતી મૂકી અને બીજી હોટલમાં રીસેપ્નિસ્ટનો બકવાસ સહન કરીને પણ હોટલ બૂક કરી. એકંદરે સારા રુમ પણ જમવાની સગવડ નહોતી. અમે તો ઠીક, બાકીના બે રાઇડર્સ તકલીફમાં મૂકાયા જ્યારે તેમને ખબર પડી કે ૧.૩૦ વાગે કંઇ નહી મળે. છેવટે, બધાંની પાસે જે કંઇ ખાવાનું હતું તેના પર ચલાવ્યું અને સૂઇ ગયા. અમદાવાદના નિર્સગ કંસારાએ મને ભૂજના સાયકલિસ્ટ્સનો સંપર્ક આપ્યો હતો. એ લોકો અમને મળવા આવ્યા અને જ્યુબિલી સર્કલ આગળ વાતો, ફાફડાં-જલેબી અને ચાની જયાફત અમે ઉડાવી. ત્યાંથી અમે આશાપુરા જવા નીકળ્યા અને રસ્તામાં આવતા કેમ્પનો લાભ લેતાં-લેતાં અને મુશ્કેલ રસ્તાને પાર કરતાં લગભગ ૧.૩૦ વાગે બપોરે અમારા ફાઇનલ ડેસ્ટિનેશન પર પહોંચ્યા. ત્યાં પહોંચી સાયકલોને પેક કરી, ફ્રેશ થઇને મંદિરમાં ગયા અને ત્યાં જ પ્રાસાદરુપી જમ્યા. મઝા આવી ગઇ. પછી તરત જ પાછાં જવા નીકળ્યા.

રસ્તામાં ભૂજોડી અને કિરણના નાનીમા ના ઘરે જઇ આવ્યા. કચ્છની પ્રખ્યાત દાબેલીઓ ખાધી અને કડકનો ટેસ્ટ કર્યો.

ફોટાઓમાં ખાસ ભલીવાર આવ્યો નહી. હવેનો પ્રવાસ કદાચ કેમેરા સાથે કરીશ અને આ પ્રવાસમાંથી મળેલા બોધપાઠો યાદ રાખીશ.

સંપૂર્ણ પ્રવાસનો નકશો (બદલેલા માર્ગ સાથે): https://www.strava.com/routes/6596579

પાવરપોઇન્ટ

* કવિનને બે દિવસ પછી પરીક્ષા છે – પાવરપોઇન્ટની. તેનું પુસ્તક હાથમાં લીધું તો ખબર પડી કે ભાઇ આ તો માઇક્રોસોફ્ટ પાવરપોઇન્ટ ૨૦૦૭ છે. હા, એ જ વર્ષનું સોફ્ટવેર જેમાં કવિનનો જન્મ થયો હતો. બોલો, શું ભલું થશે આ પાવરપોઇન્ટથી? કવિનને લેઆઉટ અને થીમ સમજાવવા ગુગલ ડ્રાઇવ ખોલીને તેને બતાવ્યું તો કવિનને બે ઘડી મજા આવી.

અપડેટ્સ – ૧૯૩

* એક અઠવાડિયામાં કંઇ ખાસ બન્યું નથી પણ વરસાદ પાછો આવ્યો છે – એટલે ફરી પાછું સાયકલિંગ બંધ છે. દોડવાનું થોડું-થોડું ચાલે છે. શનિ-રવિ આરામમાં ગયા. ૧૮૦ કિમી વેલોરેઇડનો પ્લાન પડતો મૂકાતા, ૬૦૦ કિમીનો પ્લાન બનાવ્યો હતો અને તે પણ પડતો મૂકાતા, ઘરે બેસી આરામ કર્યો. હા, ડિકાથલોનમાં ગયા અને મારી એક ટી-શર્ટની સામે કવિનની બે ટી-શર્ટ, એક સીઝન બોલ, એક બેગ અને કેટલીય વસ્તુઓ (પણ મઝાની) લઇ આવ્યા.

* કવિનની સ્કૂલમાં રેન્ડમ પરીક્ષાઓ લેવાય છે. છોકરાંઓનો જીવ જાય છે, અને સ્કૂલ વાળાઓને મઝા આવે છે.

* હાલમાં વંચાતુ પુસ્તક: મને અંધારાં બોલાવે… મને અજવાળાં બોલાવે. આનો અને અપૂર્ણવિરામનો રીવ્યુ આવતી પોસ્ટમાં!

નવું ટેટુ

img_20160911_083944

તો ઘણાં સમય સુધી બોલપેન અને ટેમ્પરરી ટેટુ પર જીવ્યા પછી અમે હંમેશ માટે અનંત સાયકલિંગ કરવા માટેનું ટેટુ કરાવ્યું છે. રોંગ સાઇડ રાજુ જોવા ગયા ત્યાં સાઇડમાં એક ટેટુ વાળો હતો (હજુ પણ છે), એટલે ઇન્ટરનેટ પર ડિઝાઇન જોઇને તેને આપી. થોડું દુખે પણ મઝા આવે.

હવે જ્યાં સુધી હાથ (સોરી પગ) છે, ત્યાં સુધી સાયકલિંગ.

હા, રનિંગ માટેના ટેટુની શોધ ચાલુ છે.

પ્રાઇમ નંબર

* એમાં થયું એવું કે ગઇકાલે કવિન તેનું ગણિતનું હોમવર્ક કરવા બેઠો ત્યારે પ્રાઇમ નંબર અને પ્રાઇમ ફેક્ટરમાં ગોથાં ખાતો હતો. થોડીવાર મેં પણ ગોથાં ખાધાં અને પછી યાદ આવ્યું કે શ્રીનિવાસ રામાનુજન વિશેની ફિલમ જોઇએ તો અમારા પ્રાઇમ નંબર વિશેના ખ્યાલો કેટલાં નબળાં તે પુરવાર થાય. એટલે, રાત્રે કવિન જોડે બેડમિન્ટનમાં ૨-૧ થી હાર્યા પછી આ ફિલમ જોવામાં અને માણવામાં આવી. વિકિપીડિયા પર તે અંગેના લેખો વાંચ્યા અને થોડી ચર્ચાઓ પણ ચાલી.

સરસ ફિલમ. જોવા જેવી.

* રાત્રે સ્વપ્નમાં પણ ૧૭૨૯ નંબર દેખાયો.