જ્યારે અમે નાનાં હતા – ૬

* ધોરણ ૮. બીજું પરિવર્તન. હવે અમે માધ્યમિકમાં આવ્યા હતા. સ્કૂલ બસ બંધ થઈ ગઈ હતી અને સાયકલ પર સ્કૂલ આવવાનું શરુ કર્યું. છેક આનંદનગરથી વિદ્યામંદિર આવવું એટલે મોટી વાત હતી. સ્કૂલ બદલાઈ હતી. ઓફિશિઅલી પેન્ટ પહેરવા મળ્યું હતું. (૧ થી ૭ સુધી છોકરાઓને ચડ્ડી પહેરવાની હતી, ચડ્ડી એટલે હાફ-પેન્ટ, પેલી યે અંદર કી બાત હૈ વાળી ચડ્ડીની વાત નથી.) શિક્ષકો બદલાયા હતા. વિષયો બદલાયા હતા. નવો ક્લાસ બનાવવામાં આવ્યો હતો, પણ થયું એવું કે કોમ્પ્યુટરનો ક્લાસ હતો એટલે ફરી પાછાં એ જ મિત્રો ફરી મળી ગયા. મોટાભાગે અમુક ચોક્કસ છોકરીઓ જે ક્લાસમાં હોય એ ક્લાસમાં જવા માટે સૌ-કોઈને મન થાય તે સ્વાભાવિક છે, જો કે ધોરણ ૮ સુધી મને આવો કોઈ વિચાર આવ્યો નહોતો. આવ્યો હોય તો તે કદાચ ક્ષણિક હતો એવું મારું દ્રઢ પણે માનવું છે. આવા વિચારો વિશેની વધુ વાતો ધોરણ ૯નાં પ્રકરણમાં થશે 😉

તો ધોરણ ૮ એટલે સંસ્કૃત નવો વિષય, પરંતુ અમારા સંસ્કૃતનાં શિક્ષક કે.કે.શાસ્ત્રી સરસ, એટલા સરસ કે વ્યાકરણ પ્રત્યે બહુ ધ્યાન આપેને અને મારો સંસ્કૃત સાથેનો પહેલો પ્રેમ ત્યાંજ મરી પરવાર્યો. ધોરણ ૯માં જ્યારે નવીનભાઈએ સંસ્કૃત શીખવાડવાની શરુઆત કરી અને મૃચ્છકટિકં વિશેની વાર્તાઓ કીધી ત્યારે કદાચ બહુ મોડું થઈ ગયું હતું.

હિન્દીનાં અમારા શિક્ષક ચંદ્રકાંતભાઈ. એકદમ કડક પણ ભણાવે ત્યારે મજા પડી જાય. એકદમ શુધ્ધ હિન્દી બોલે ત્યારે સાંભળતા જ રહી જઈએ. મજાની વાત હતી કે મોટાભાગનાં શિક્ષકોએ મારી મમ્મી અને મામાને ભણાવ્યા હતા એટલે એ ખ્યાલથી મજા આવે કે આ બધા સર ત્યારે કેવા લાગતા હશે 🙂 એની વે, ૮મું ધોરણ એકંદરે મારા માર્ક્સ ઘટવાની શરુઆત કહી શકાય. અત્યારે કદાચ એમ લાગે છે કે ૫ થી ૭માં મને ઓવરએસ્ટીમેટેડ કરીને માર્ક્સ અપાતા હતા કે મારી મહેનતની જગ્યાએ આળસે સ્થાન લેવા માંડ્યુ હતું. જો કે મને ગમતાં વિષયોમાં માર્ક્સ સારા જ આવતા. મારા આખાય સ્કૂલ જીવન દરમિયાન મને મમ્મી-પપ્પાએ ચોક્કસ માર્કસ લાવવા દબાણ નથી કર્યું કે લાલચ નથી આપી – આ વાત હું યાદ રાખીશ!

ટીવી પર હવે ચેનલોનું પ્રભુત્વ વધવા માંડ્યું હતું અને કંઈક અંશે સેન્સર કરી શકાય એવા કાર્યક્રમો હું જોવા માંડ્યો કે એવું જોઈ લેવાની લાલચ શરુ થઈ ગઈ. યુવાવસ્થાની શરુઆત હતી? કાર્તિક હવે થોડો મોટો બનવા લાગ્યો હતો. મૂછો અને થોડી ઘણી દાઢી વધવા માંડી હતી..

વચ્ચે મુંબઈની એક નાનકડી મુલાકાત કરી, માછલીની પૂંછડી હાથ પર લગાડી અને બાલાછડી સૈનિક શાળાની પરિક્ષામાં બૂરી તરહ નાપાસ થયો. ત્યારે મને ખબર પડી કે દોસ્ત, તારે હજી ઘણું બધું શીખવાનું બાકી છે.

ધોરણ ૮નાં અંત પછી એવી ઘટના અમારા જીવનમાં બની કે જેણે મારા આખા જીવનને ડહોળી નાખ્યું. આ ઘટના વિશે લખવું કે ન લખવું – એ હજી વિચારી રાખ્યું નથી. જોઈશું. પણ, ધોરણ ૯ બહુ જ રસપ્રદ હતું. એકાદ દિવસમાં એની વાત છે..

Advertisements

One thought on “જ્યારે અમે નાનાં હતા – ૬

  1. self admiration and promotion 😛

    sorry.. couldn’t resist.

    [i]ટીવી પર હવે ચેનલોનું પ્રભુત્વ વધવા માંડ્યું હતું અને કંઈક અંશે સેન્સર કરી શકાય એવા કાર્યક્રમો હું જોવા માંડ્યો કે એવું જોઈ લેવાની લાલચ શરુ થઈ ગઈ.[/i] which one?? 😉

    Great post man..

    Like

આપની ટીપ્પણી...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s