પૂછતાં..

.. પંડિત તો ન થવાય, પણ સાચી બસમાં ચડાય!

હવે, થયું એવું કે various લગ્ન પ્રસંગો હોવાથી કવિન અને કે બન્નેને તેમનાં ગામડે (એ હાલો..) મૂકવા માટે ગયો. આ બાજુ મારા પર મગજ ફાટી જાય તેવું કામ. બપોરે જમી અને મસ્ત ગરમીમાં ઉંઘ ખેંચી કાઢી નીકળ્યો અને જોયા વગર ગામનાં પાદરે ઉભેલી બસ (એસ.ટી.)માં ઘૂસી જઈને ટીકીટ લીધી (છાપી નામનાં ગામનાં હાઈ-વેની). પછી, બસ અજાણ્યાં વિસ્તારમાં જતી જણાઈ, કંડકટરને પૂછ્યું. એ કહે, ભાઈ, આ બસ તો છાપી હાઈ-વે ન જાય. મેં કહ્યું, તો કહેવાય નહી? કંડકટર: એ તો પેસેન્જરને પૂછી લેવાનું. શું થાય? કોઈક અજાણ્યાં ગામમાં રાત વિતાવવાની મારી તૈયારી નહોતી એટલે છેલ્લાં સ્ટેન્ડ સુધી ગયો. ત્યાંથી હાઈ-વે નજીક હતો એટલે પછી બસ મળી ગઈ. હાશ.

નિયમ મુજબ ત્યાં મારી ઘડિયાળ ઘરે ભૂલી ગયો, પણ અત્યારે ઘડિયાળ કરતાં ઠંડા પાણીની વધુ જરુર હોવાથી, આ પોસ્ટ પૂરી કરવામાં આવશે..

One thought on “પૂછતાં..

  1. ભણેલા ભીંત ભૂલે ( અને અભણ સામે વાળાને પોતાનું ઘર ભૂલાવે!)

    મને યાદ છે અમાર ગામડેથી મારા નાનીમા સાથે મોરબી આવતા અને જ્યારે મોરબીથી પાછું ગામડે જવાનું હોય ત્યારે એક તો મારા નાનીમા એક કલાક પહેલા એસ.ટી. ઘસડી જાય – “ત્યાં બેઠા સારા” ,એમ કહે.

    હવે અમારા પાસે તો પૂરતો ટાઈમ હોય (કોઇકને પરેશાન કરવાને વાસ્તે જ તો !)હું બોર્ડ વાંચુ એ મારા નાનીમાને વિશ્વાસ નહી (મતલબ એમને મારા “જ્ઞાન” પર પૂરો ભરોસો) અને દરેક બસ આવે ત્યારે કોઇક્ને પુછે કે ભાઈ આ બસ ક્યાં જાય?!

    એ કદી એમ ન પુછે કે “આ બસ ‘ધૂળકોટ’ જાય? ”

    પણ તેઓ કદી બસ ચૂક્યા નથી કે ખોટી બસમાં બેઠા નથી જ્યારે મારે એ બન્ને થયુ છે!

    Like

આપની ટીપ્પણી...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s