ફોટોગ્રાફી વર્કશોપ @ IPR

* ફ્લિકરના ગ્રુપ ઉપરથી ખબર પડી કે IPR માં ૩૦ તારીખે સાંજે એક ફોટોગ્રાફી વર્કશોપનું આયોજન કરવામાં આવ્યું છે. મેં પ્રભાતકુમારનો સંપર્ક કર્યો અને નક્કી થયું કે અમારે પાલડી આગળ ગુજરાત ફોટોમાં મળવાનું અને ત્યાંથી વર્કશોપના આયોજક પ્રભાતકુમાર અને જાણીતા ફોટોગ્રાફર ભાર્ગવ પંડ્યા સાથે ગાડીમાં જવાનું છે. હું બહુ જ ઉત્સાહિત થયો કારણકે કેમેરો નવો છે અને નવું કંઈ શીખવા મળે અને પાછું વર્ષો પછી પ્લાઝમા જોડે સંપર્ક થાય.

બપોરે મસ્ત ગરમીમાં હું પાલડી ગયો અને ચાર રસ્તાની થોડે આગળ રીક્ષામાં પંકચર પડ્યું. હવે, રીક્ષા મારી ન હોવાથી તેને ત્યાંજ છોડી જાત મહેનત ઝીંદાબાદ કરતો એ દુકાન શોધવા નીકળ્યો. પ્રભાતકુમારે ગુગલ મેપ્સનો ઉપયોગ કરેલોને ખોટા શોપિંગ સેન્ટરનું સરનામું આપેલું એટલે ૧૦ મિનિટ ગોથાં ખાધાં પછી દુકાન મળી. થોડીવાર અંદર આંટાફેરા માર્યા. એકાદ નવી બેગ દેખી. અમદાવાદમાં કેમેરો વગેરે લેવો હોય તો આ દુકાન સારી એવું જાણવા મળ્યું. પ્રભાતકુમાર અને ભાર્ગવ પંડ્યા આવ્યા અને અમે રવાના થયા. મને એમ કે ગાડીવાળો હમણાં એસી ચાલુ કરશે પણ, અરેરે, ગાડીમાં એસી નહી અને ચાર વાગે સરસ ઠંડો પવન ખાતાં અમે આગળ વધ્યા. સારું થયું કે રસ્તામાં કેરીનો રસ પીધો. પણ, પેલી ચા પીધેલી નહી એટલે મારું માથું ડોલતું જ હતું..

IPR પહોંચ્યા. સિક્યુરીટી વગેરે પતાવી આગળ મુખ્ય ગેટમાં પહોંચ્યા. પ્રભાતકુમારની લેબમાં પહોંચ્યા. ત્યાં બાજુમાં જ પ્લાઝમા ટોકોમાક SSST જોયું અને સાડા પાંચ સુધી આડાઅવળી વાત કરી. એક વાત મને ન ગમી કે IPR માં પહોંચ્યા પછી મને મારી મનગમતી ટોપી કાઢી દેવાનું કહેવામાં આવ્યું. કારણ? આ ઓડ લાગે છે. ઓહ, માય ગોડ. પણ, આપણે વળી ક્યાં ગાંધીજી એટલે મન મનાવી લીધું.

વર્કશોપ પ.૩૦ એ ચાલુ થઈ અને એકદમ સરસ રહી. મારા ઘણાં બધાં ખ્યાલો પરથી અમદાવાદની ગરમ ધૂળ નીકળી ગઈ. ખાસ કરીને વ્હાઈટ બેલેન્સ અને મીટરિંગ વગેરેનો સારો ખ્યાલ આવ્યો. વર્કશોપમાં બતાવેલા વિડિઓ અને ટ્રીક ફોટોગ્રાફીનો ડેમો એકદમ સરસ રહ્યો.

ફોટોગ્રાફીના મુખ્ય પરિમાણો સમજાવતાં ભાર્ગવ પંડ્યા..

હવે, કંઈક વિચિત્ર અખતરાઓ કરવાના પ્લાન છે. અને, ખાસ તો અમદાવાદમાં ફોટોવોકનું આયોજન કરવાનું છે. રાત્રે ૮ વાગ્યા જેવા અમને સ્ટાફ બસમાં જ પાછાં નીકળ્યાં. રસ્તામા ભાર્ગવભાઈ જોડે ઘણી સારી એવી વાતો કરી.

નવું ઘર: થોડાંક નિરિક્ષણો..

* નવાં ઘરમાં બધું નવું-નવું હોય. દા.ત. નવું ઝાડું, નવાં પગલૂછણિયાં અને નવાં પડોશીઓ.

* દુર્ભાગ્યે પડોશીઓ કવિન-ફ્રેન્ડલી લાગતાં નથી, પણ કવિને ક્યાંકથી મિત્રો શોધી કાઢ્યાં છે. નીચે નાનકડો અનમેન્ટેન્ડ ગાર્ડન છે. હિંચકા છે. એટલું સારું છે.

* ગાર્ડનમાં અમિત શાહના નામનાં બાંકડાઓ છે. કોઈ ગુજરાતી મુવી બને તો ઠેર ઠેર અમિત શાહ તારા બાંકડા કે એવું કંઈક ૧૦૦ ટકા બની શકે. મને યાદ છે ત્યાં સુધી જૂનાં ઘર આગળ એવા બાંકડાઓ પહેલા બીજા કોઈકના નામે હતા. ધારાસભ્ય બદલાય એટલે બાંકડા બદલવાની જગ્યાએ કે નવાં મૂકવાની જગ્યાએ તકતીઓ બદલી દેવાની. અદ્ભૂત બચત થાય. આવાં સ્માર્ટ નેતાઓ હોય તો દેશ કેમ ન આગળ આવે?

* ઘરની આસપાસ એક જબરજસ્ત મોલ બને છે. દર્દભરી વાત એ થશે કે પાર્કિંગ હવે અમારા ઘરની આગળ પસાર થતાં રસ્તા પર થશે (એટલે કે પાર્કિંગ ફી બચાવવા માટે કે શનિ-રવિ ભીડ હોય ત્યારે). અમારું તો ઠીક પાછળની સાઈડ વાળા બંગલાઓનું શું થશે? હોરર સ્ટોરી બની શકશે.

* અહીં પક્ષીઓ – ચકલી, કબૂતર અને કેટલાંક અજાણ્યા કાગડાઓ – બહુ છે. કબૂતર એ.સી.ને બગાડે છે એટલે અમે તેને ભગાડવાનું કામ સવાર-સાંજ મહેનતથી કરીએ છીએ.

બાકી, મજાની લાઈફ. સ્કોવશ (સ્કોચ નહી) પીવાનો અને એંગ્રીબર્ડ રમવાનું.

અપડેટ્સ

* એમ તો જીવનમાં શાંતિ છે, છતાંય તકલીફો જેવી કે ગેસનું કનેક્શન, સરનામાં બદલાવવા.. વગેરે રહેવાનું જ છે.

* ગઈકાલે પેલા વેકેશન ૨૦૧૧ની મુલાકાત લીધી. આફ્રિકાની થીમ પર શરુઆતનો ભાગ છે, પણ કોઈ કન્ઝ્યુમર એક્ઝિબિશન અને પછી ફનફેરનો મસાલો છે. કવિને બબલ્સવાળી ગન લીધી અને અત્યારે આ લખું છું ત્યારે એ ગન પછાડી રહ્યો છે અને સાંજ સુધીમાં તે ગન હતી એમ કહેવાશે. એકાદ શરબતની બોટલ લીધી અને આમ-તેમ રખડીને પાછાં આવ્યા. પગ દુખવા આવ્યા છતાંય ઊંઘ નહોતી આવતી એટલે રાત્રે સરસ મુવી – મેગામાઈન્ડ – જોયું.

* અત્યારે ટોરનું સેટિંગ કરવા પ્રયત્ન કરી રહ્યો છું. વેબ વગેરે સરસ ચાલે છે, પણ હજી આઈ.આર.સી.માં Freenode નું જોડાણ થતું નથી.

આજની કડી

આ લેખ ચોરી કરવા માટેની પધ્ધતિઓ શીખવાડતો નથી પણ, ખરેખર વાંચવા જેવો લેખ. ખાસ કરીને મારા જેવાઓ માટે કેટલીક સારી શિખામણો, ટીપ્સ વગેરે આપેલ છે. જુઓ: HOW TO STEAL LIKE AN ARTIST (AND 9 OTHER THINGS NOBODY TOLD ME)

સ્ત્રોત: અંજન ઉર્ફે ટક્સમેનિઆકનું ટ્વિટ

સ્કાયપે અને બીજું ઘણું..

સ્કાયપેનું નામ સાંભળ્યું ન હોય એવું ન બને. અને માઈક્રોસોફ્ટે સ્કાયપેને ખરીદ્યું એ ન સાંભળ્યું હોય એવું પણ ન બને. આવી જ એક બીજી ડિલ એટલે કદાચ નોકિઆનું મોબાઈલ ડિવિઝન માઈક્રોસોફ્ટ ખરીદવાનું છે એવી વાતો સંભળાય છે. સ્કાયપેનું હવે શું થશે?

૧. સ્કાયપે વિન્ડોઝમાં જોડે જ આવશે, તેનું નામ માઈક્રોસોફ્ટ સ્કાયપે ૨૦૧૨ કે એવું કંઈક હશે.

૨. સ્કાયપેનું નામ બદલાઈને માઈક્રોસોફ્ટ લાઈવ સ્કાયપે મેસેન્જર કે એવું થશે.

૩. લોકો સ્કાયપે ડિફોલ્ટ કેમ આવે છે એનો વિરોધ કરશે.

૪. માઈક્રોસોફ્ટ સામે મોનોપોલીનો કેસ ચાલશે. સ્કાયપેની સામે બીજું ઓપનસોર્સ સોફ્ટવેર આવશે. અને,

૫. સ્કાયપેના હાલ ઈન્ટરનેટ એક્સપ્લોરર જેવા થશે.

ખેર, ૪ અને પ મારી પોતાની ભવિષ્યવાણી છે, જે કદાચ સાચી ન પણ પડે. પણ, ૧,૨,૩ તો સાચાં પડશે જ. લખી રાખજો, સિવાય કે માઈક્રોસોફ્ટના અપર મેનેજમેન્ટને કંઈ બુધ્ધિ આવે. ટ્વિટર પણ હવે આ રસ્તે જતું દેખાય છે. તેણે ટ્વિટડેક નામના સરસ ક્લાયન્ટ ખરીદી લીધું છે અને હવે તે કંઈક ચાલીસ ડોલરમાં વેચશે. વધુમાં, ટ્વિટર ક્લાયન્ટ માટેની API ઉપર નિયંત્રણો વધતા જાય છે.

PS: હેપ્પી ટોવેલ ડે!

ગાઢ મિત્રો

* ગઈકાલે રાત્રે મારો મિત્ર હિરેન ઘરે આવ્યો અને તેનો દિકરો – હેત અને કવિન ઘણાં વખતે મળ્યાં. મળ્યાં તો ખરાં પણ લડ્યાં પણ. છેલ્લે, બન્ને જણનો પ્રેમભર્યો પોઝ પણ લીધો 🙂

કવિન અને હેત - ગાઢ મિત્રો..

ફિલમ: સ્ટેન્લી કા ડબ્બા

* છેલ્લે તીસ માર ખાઁ જોયા પછી થિએટરમાં મુવી જોવા જવાની હિંમત ચાલતી નહોતી. પણ, પછી સ્ટેન્લી કા ડબ્બા વિશે ઘણું સાંભળ્યું અને વધુમાં આ મુવી કેનોન 7D ડિજીટલ કેમેરા વડે ઉતરેલું છે (ના, મારી પાસે 7D નથી :D) એટલે વધુ ઇચ્છા થઈ ગઈ. આજે સવારે ટિકિટ લેવા ગયો અને તરત મળી ગઈ. એ પહેલા ઓનલાઈન ટિકિટ બુક કરાવવાનો નિષ્ફળ પ્રયત્ન કર્યો (અને શા માટે એક ટિકિટના ૨૦ રુપિયા વધુ આપવા?).

૬.૩૦ નો શો હતો અને અમને એમ કે અમે મોડા પડીશું, પણ અમે ગયા ત્યારે થિએટરમાં અમારી સાથે ગણીને પાંચ જણા હતા. મને ડર લાગ્યો કે આ લોકો શો કેન્સલ ના કરી દે, પણ મુવી ચાલુ થતાં સારી એવી પબ્લિક આવી પહોંચી એટલે શાંતિ થઈ.

સ્ટેન્લી એ એક વિદ્યાર્થી છે અને કોઈક હોલી સ્કૂલમાં ભણે છે. દરેક સ્કૂલમાં હોય એમ અમુક ટીચર સારા છે, અમુક ખરાબ અને અમુક ખડ્ડુસ. હિન્દીના ટીચર વર્મા (અમોલ ગુપ્તે) એ ડબ્બાપ્રેમી ઉર્ફે ખડ્ડુસ ટીચર છે અને જ્યાં ત્યાંથી છોકરાઓ અને ટીચર્સનો પણ ડબ્બો ઝાપટી જાય છે. રોઝી મિસ સારા છે જે સ્ટેન્લીની ક્રિએટીવિટીને વખાણે છે, પણ ક્રિસમસ વેકેશન પછી એ પોતાના વેડિંગ વેકેશનમાં જવાના છે અને પાછું ક્રિસમસ પછી ત્રણ લેકચર્સ (ક્લાસ) એકસ્ટ્રા લેવાના હોય છે. સ્ટેન્લી કોઈ કારણોસર ડબ્બો લાવતો નથી, પણ તેના મિત્રો (ખાસ કરીને પૈસાદાર છોકરો અમન) તેના માટે મોટું ટિફિન લઈ આવે છે. ખડ્ડુસની નજર આ ટિફિન પર પડે છે, પણ સ્ટેન્લી અને કંપની ખડ્ડુસને જે રીતે દોડાવે છે તે કદાચ ફિલ્મનો સૌથી સરસ ભાગ છે. પણ, એ લોકો પકડાઈ જાય છે અને તે સ્ટેન્લી જ્યાં સુધી ડબ્બો નહી લાવે ત્યાં સુધી સ્કૂલમાં આવવાની ના પાડે છે. સ્ટેન્લી કોઈ કારણોસર ડબ્બો લાવી શકતો નથી અને સ્કૂલે પણ નથી આવતો. રોઝી મિસ પાછા આવે છે ત્યારે વાર્તામાં થોડો વળાંક આવે છે.. બાકીની વાર્તા માટે જુઓ.. સ્ટેન્લી કા ડબ્બા.

(રિવ્યુ: રોટ્ટન વડાપાઉં માટે લખ્યો અને અહીં જ પ્રકાશિત થયો) 😀

આજની..

૧. ભવિષ્યવાણી – ૨૧ તારીખે, સાંજે ૬ વાગે આ બ્લોગ બંધ થશે. કારણકે, દુનિયાનો વિનાશ થવાથી વર્ડપ્રેસના ડેટાસેન્ટર વગેરેનો પણ નાશ થશે. કોઈને આ બ્લોગનો બેકઅપ વગેરે લેવો હોય તો કહેજો 😉

૨. કડી – TermKit

૩. અને આજનાં સમાચાર – વર્ડપ્રેસ.કોમે એડમિન પેનલને નવા રંગરુપ આપ્યા છે, સેટ થતાં હજી વાર લાગશે પણ ત્યાં સુધીમાં તો ભવિષ્યવાણી..

જોઈએ છે..

* હવે, આ પુસ્તકો ઉર્ફે ચોપડીઓ માટે બુકશેલ્ફ બાકી છે…

બે પુસ્તક ટાવર્સ

અમદાવાદ-પાલનપુર-અમદાવાદ વાયા મેળોજ, વેસા

* ના. આ કોઈ નવી બસ નથી, પણ છે અમારી નાનકડી બે દિવસની નાનકડી ટ્રીપ. શનિવારે સવારે અમે પાલનપુર જવા માટે નીકળ્યા અને થોડીવાર પછી બસ મળી અને બસ ડ્રાઈવર ખબર નહી શું ખાઈને આવ્યો હતો, તેણે ત્રણ કલાકની મુસાફરી ચાર કલાકમાં પૂરી કરી. જે પ્રસંગમાં જવાનું હતું તે પૂરો થઈ ગયો હતો 😀 પણ બીજા દિવસે મુખ્ય પ્રસંગ હતો એટલે વાંધો ન આવ્યો. પાલનપુરની હાલત ખરાબ હતી. લગભગ દરેક જગ્યાએ કશાક માટે ખાડા ખોદેલા હતા અને તેના પર ફરીથી રોડ કરવાની જગ્યાએ દર વખતની જેમ પથ્થરના થીગડાં મારી દેવામાં આવ્યા હતા. શનિવાર હતો એટલે મને એમ કે કોઈ મિત્રની મુલાકાત થશે પણ બધા સાંજ સુધી બીઝી હતા. સદ્ભાગ્યે, ભાવેશ અમને દિલ્હીગેટ મળી ગયો અને ઘણાં વખતે મળ્યા એટલે બન્નેની પાસે આપવા-કહેવા જેવા ઘણાં સમાચારો હતા. એ પહેલા પથ્થરસડક પર જઈને જનતાની મેન્ડેટરી કચોરી ખાધી. આટલી મોંધવારી હોવા છતાં તેની કચોરી અમે જ્યારે ખાતા હતા ત્યારે ત્રણ રુપિયામાં મળતી હતી અને આજે આઠ રુપિયામાં મળે છે. સ્વાદ એવો જ છે, જોકે.

રાત્રે આરામ કર્યો. રાસ-ગરબા હતા પણ પાઉંભાજી એ પેટમાં રાસ રમ્યો એ બહુ જ હતો. બીજા દિવસે અમારે જાનમાં જવાનું હતું. દરેક જાનની જેમ આ જાન પણ એક કલાક લેટ પડી પણ છેવટે પહોંચી ખરી. અમે પહોંચ્યા સિધ્ધપુર નજીકના મેળોજ ગામે.

મેળોજ ગ્રામ પંચાયત - સિધ્ધપુર કે સિધ્ધપુ

ભયંકર ગરમી અને લગ્ન અને ભોજન સહન કરી અમે વળતી જાનમાં છાપી ઉતરી ગયા અને ત્યાં કોકીના પપ્પા ઉર્ફે સસરાજી લેવા આવ્યા હતા. ત્યાંથી જીપડામાં પહોંચ્યા વેસા. થોડો આરામ કરીને વેસાની ફોટોવોક લેવા નીકળ્યા પણ મોડું થઈ ગયું હોવાથી કંઈ ખાસ ફોટા ન આવ્યા. પછી, મસ્ત ખીચડી-છાસ ખાઈને ગપ્પા માર્યા. કવિનને ધૂળમાં રમવાની મજા આવી અને પછી તેણે હિંચકામાં બે વાર માથું ફોડ્યું. સવારે ઉઠ્યા તો વાંદરાઓ અમને જોતા હતાં અને અમે વાંદરાઓને. ફટાફટ તૈયાર થઈને નીકળ્યા. ત્યાંથી છાપી ગામ, ત્યાંથી છાપી હાઈવે અને ત્યાંથી બસ ન મળવાથી સિધ્ધપુરને ત્યાંથી અમદાવાદ. બસની મુસાફરી ભયંકર હોય છે એ ફરી સાબિત થયું. આપણેને તો લાલુજીની (સોરી, મમતાદીદીની) રેલ ગમે.

અને, સવારે જે માટે દોડાદોડી કરી નીકળ્યા એ મારી મિટિંગ તો કેન્સલ થઈ છે એવો ઈમેલ ઘરે આવ્યા ત્યારે રાહ જોતો હતો…