દોડવાનું કઇ રીતે શરુ કરવું – ૪

ડિસક્લેમર : આ મારા અંગત સૂચનો છે. જરુરી નથી કે આ વડે તમે ૧૦૦ ટકા સલામત હોવ જ.

* આ વખતની પોસ્ટ છે, સલામતી. સેફ્ટી ફર્સ્ટ! અહીં જોકે ચોથી છે, પણ તેથી કંઇ મહત્વની નથી એવું નથી.

કેટલાંક સૂચનો. મોટાભાગે અહીં-તહીંથી લીધેલા, અનુભવે લખેલા અથવા મળેલી ટીપ્સ પરથી.

૧. તમે જે રસ્તે દોડવા જાવ તે રસ્તો ઘરના એકાદ સભ્યને ખબર હોવો જોઇએ. એમને કહી દેવાનું કે હું આટલા સમયમાં પાછો આવીશ. સાથે ફોન રાખવો જેથી બે ફાયદા થાય – સંપર્કમાં રહેવાય વત્તા સંકટ સમયે ગુગલ મેપ્સ વગેરે ઉપયોગ કરીને પાછા ઘરે પહોંચી શકાય ie ભૂલા ન પડાય. જોડે તમારું કોઇ ID કે બિઝનેશ કાર્ડ રાખવું. ઘણાં લોકો બ્લડ ગ્રુપ વાળું કાર્ડ રાખે છે, એ પણ સરસ. સાથે થોડા જ પૈસા વગેરે રાખવા, જેથી વચ્ચેથી પાણી-એનર્જી ડ્રિંક લઇ શકાય, અથવા દોડવાનું અટકાવવું પડે તો રીક્ષા-ટેક્સી કરી શકાય.

૨. ટ્રાફિક બહુ હોય એવો રસ્તો ન લેવો.

૩. અથવા જો ટ્રાફિક હોય એવો રસ્તો હોય તો સામા ટ્રાફિકે રસ્તાની એક બાજુ જ દોડવું. કારણ કે, પાછળથી તમને કોઇ અડાવી જાય એના કરતાં સામેથી આવે તો આપણે ચેતી શકીએ. પણ, આ દેશમાં રોંગ સાઇડ પર વાહન ચલાવવું એ જન્મસિધ્ધ હક્ક હોવાથી આ રીતનું કાર્ય કરવું એમાં ૧૦૦ ટકા જોખમ છે.

૪. જો આજુ-બાજુ પાર્ક હોય તો એમાં દોડવું શ્રેષ્ઠ. વચ્ચે કોઇ હડફેટે ન આવે એટલા માટે વહેલી સવારે કે સાંજે મોડા દોડી શકાય. તેમ છતાંય એક વખત હું એક નાનાં છોકરાં જોડે અથડાયો હતો. ટેક કેર!

૫. રાત્રે દોડવાનો અનુભવ મને નથી, પણ અંધારામાં શક્ય હોય તો રીફલેક્ટર ધરાવતી ટી-શર્ટ, શૂઝ પહેરવાં. મોટા ભાગની રનિંગ ટી-શર્ટ, શૂઝ આ પ્રકારની સગવડ ધરાવે જ છે.

૬. બની શકે તો મ્યુઝિક-હેડ ફોન સાંભળવાનું ટાળવું અથવા વોલ્યુમ એકદમ ધીમું રાખવું જેથી તમે ટ્રાફિક કે અણધારી વ્યક્તિઓથી સાવધાન રહો.

૭. અજાણ્યા લોકોથી દૂર રહેવું, પણ અજાણ્યા રનર્સ સામે મળે ત્યારે સ્મિતની આપ-લે કે હાથ ઉંચો કરીને hi કરવામાં કંઇ ખોટું નથી.

૮. ઠંડી-ગરમી પ્રમાણે વસ્ત્રો પહેરવા. એ પરથી યાદ આવ્યું કે ઠંડી માટે એકાદ જેકેટ મારે લેવાની જરુર છે.

૯. જ્યાં આવી ઉપરની કોઇ સલાહ કામ ન આવે ત્યારે કોમન સેન્સ વાપરવી!

આવતી વખતે – દોડ્યા પછીની તકલીફો વત્તા ખાવા-પીવાની ચર્ચા.

વર્ડપ્રેસ: ઇમેલ પોસ્ટ ચેન્જીસ

* પાછલી પોસ્ટમાં પ્રશમભાઇના નામના ઉચ્ચારણ વત્તા માઉન્ટ મેઘદૂતના સંચાલકો કે લેખકો વિશેની થોડી અપડેટ તેમની જોડે વાત કરી કરી ત્યારે એક સરસ ફિચર મારા ધ્યાનમાં આવ્યું. ઇમેલ પોસ્ટ ચેન્જીસ. આ શું છે? ધારો કે તમે મલ્ટિ-ઓથર બ્લોગ ચલાવતા હોવ અને એક જણ પોસ્ટ કે પેજીસમાં કોઇ ફેરફાર કરે અને બહુ મોટ્ટી પોસ્ટ હોય તો નાનકડો ફેરફાર નજરે ન ચડે. વર્ડપ્રેસે diff નામના ટુલનો ઉપયોગ કરી આનો સરસ ઉકેલ શોધી કાઢ્યો છે. કરેલો ફેરફાર તમને ઇમેલ દ્વારા મળે છે. સૌપ્રથમ તમારે Settings વિભાગમાં જઇ Email Post Changes માં ઇમેલ (કે એકથી વધુ ઇમેલ, જેટલા સભ્યોને ફેરફાર માટે ઇમેલ કરવો હોય તો) ઉમેરવો અને જરુરી વિકલ્પો પસંદ કરવા.

Email Post Changes

પછી, તમને આ પ્રકારનું પરિણામ મળશે. જો વિકિપીડિઆમાં તમે યોગદાન આપેલું હોય કે લિનક્સમાં કામ કરેલું હોય કે તમે ડેવલોપર હોવ તો તમને diff વિશે ખબર જ હશે 🙂

છે ને મસ્ત? અહીં એક બગ છે, પણ અત્યારે તો ચાલે તેમ છે.

ત્રણ બ્લોગ્સ

* થોડા સમય પહેલાં મારી નજરે એવાં ત્રણ બ્લોગ ચડ્યા, જેમણે મારા કલાકો બગાડ્યા (કે સુધાર્યા!). અને, મને થયું કે હું એકલો જ કેમ આ પાપી કાગડા કે પ્રિમા કે વિશાલભાઇને સહન કરું? તો હાજર છે ત્રણ મસ્ત ગુજરાતી બ્લોગ્સ!

૧. માઉન્ટ મેઘદૂત

ચાર જણાં આ બ્લોગ ચલાવે છે અને ખૂણે-ખાંચરે સંવેદના, માહિતી અને સંવાદોથી ભરેલો. ભૂમિકા, પ્રશમ, શ્રુતિ અને હર્ષ એનાં લેખકો (અને સંચાલકો) છે. બૂકમાર્ક, લિંક, સબસ્ક્રાઇબ – જે કરવું હોય, મસ્ટ રીડ.

૨. રખડતાં ભટકતાં

પ્રિમા સાથે પરિચય ક્યાંક ગુગલ+ પર થયો. જોયું? કોણે કહ્યું ફેસબુક જ લોકપ્રિય છે? 😉 પ્રિમાની લખવાની ઇસ્ટાઇલ આપણને એકદમ બંધ બેસે તેવી એટલે આ બ્લોગ પહેલી જ નજરે ગમી ગયો. ટોપિક્સ બોલ્ડ, વિચારો પણ બોલ્ડ અને પોસ્ટનાં ટાઇટલ પણ બોલ્ડ (આઇ મીન, બોલ્ડ ટાઇપફેસ!). વાંચવા કરતાં એનાં પોસ્ટ્સ વિશે વિચારવામાં કલાકો નીકળે તો મને દોષ ન આપતા, એ આ બ્લોગને જ આપજો.

૩. ફ્રેન્કલી સ્પિકિંગ

સરસ બ્લોગ. પરફેક્ટ સમયે પરફેક્ટ માહિતી લાવતો બ્લોગ. વિશાલભાઇ જોડે કોઇ પરિચય નથી, પણ તેમનો બ્લોગ મને ગમતાં બ્લોગમાં મોખરાનું સ્થાન લઇ રહ્યો છે.

foss.in: ઐતહાસિક અહેવાલો ૨

બીજો ભાગ હાજર જ છે.

* ૨૦૦૬:

૨૦૦૬ની મુલાકાત વિશેષ રહી. કારણ? કારણ કે હું અને કોકી – ie સહપરિવાર ગયેલા. થેન્ક્સ ટુ, foss.in ટીમ કે જેમણે મારી સાથે કોકીની હોટલની એરેજમેન્ટ કરી આપેલી (એટલે કે જોડે જ, કેવી વાત કરો છો?). અને, બીજી સરસ વાત કે આ વખતે હું પહેલી વાર ડેબિયન પર ટોક આપવાનો હતો. મારો વિષય હતો: “હાઉ ટુ બીકમ થર્ડ ઇન્ડિયન ડેબિયન ડેવલોપર?” વેલ, હું થર્ડ ડીડી ના બન્યો પણ સાતમો બન્યો ખરો! મારી ટોક સારી રહી અને સારા એવા સવાલો મને પૂછાયા અને મેં સારા એવા જવાબો પણ આપ્યા! આ વખતે પણ ઘણાં લોકોનો પરિચય થયો. કપિલ, જ્હોન (jewel) – આ બે ડેબિયન ડેવલોપર્સ ત્યાં હાજર હતા. બાકી, અમારી રેગ્યુલર કોમ્યુનિટી તો ખરી જ. પ્રૂફ? આ ફોટો 😉

અને, મારો અને કોકીનો અત્યાર સુધીનો બેસ્ટ ફેમિલી ફોટો આ ઇવેન્ટમાં જ લેવાયેલો. મારી ફેસબુક પ્રોફાઇલ પર તે જોવા મળી શકશે.

* ૨૦૦૭:

આ વખતે પણ ઇવેન્ટ હતી ખાસ-મ-ખાસ કારણ કે અમે ડેબિયન-ઉબુન્ટુ પ્રોજેક્ટ ડે નું આયોજન કર્યું હતું, જ્યાં સળંગ આખો દિવસ ડેબિયન પર ટોક-વર્ક શોપ થવાની હતી. ધાર્યા કરતાં ઓછાં લોકો આવ્યા, પણ આ વખતે ડેબિયન પ્રોજેક્ટ લીડર (એ સમયના) – સામ હોસેવર અને ક્રિસ્ટિઅન પેરીઅર (ડેબિયન i18n ગુરુ) ત્યાં આવેલા. એમની જોડે ઘણું નવું શીખવા મળ્યું વત્તા અંકિતની જગ્યાએ ફાયરફોક્સ-મોઝિલા લોકલાઇઝેશનની ટોક પણ આપી. અમારા પ્રોજેક્ટ ડે માં સન માઇક્રોસિસ્ટમનો એક માર્કેટિંગ વાળો ઘુસી ગયેલો જે સોનાની થાળીમાં ગોબા જેવું થયેલું, પણ ઓવરઓલ અમારો પ્રોજેક્ટ ડે સરસ ગયેલો.

આ ખાસ ઇવેન્ટ એટલા માટે પણ હતી કે મારો એક જોબ ઇન્ટરવ્યુ IISC ની સીડીઓ પર બેસીને થયેલો (અને પછી હું બેંગ્લોર ગયેલો.. ડોન્ટ રીમાઇન્ડ મી ધેટ!) તો બીજી બાજુ જૂની જોબમાંથી હેન્ડઓવર કરવાનું ભયંકર પ્રેશર પણ હતું.

PS: ક્રિસ્ટિઅન પેરીઅરનો રીપોર્ટ

* ૨૦૦૮:

વેલ, ૨૦૦૮માં હું foss.in માં નહોતો ગયેલો 😉 કારણ? લૉ હેંગિગ ફ્રુટ્સ.

ધેટ્સ ઓલ. ૨૦૦૯ કંઇ ઐતહાસિક ન કહેવાય એટલે તેના વિશે ખાસ લખતો નથી. ૨૦૧૨ નો અહેવાલ રવિવારે કે સોમવારે આપવામાં આવશે.

foss.in: ઐતહાસિક અહેવાલો ૧

* ૨૦૧૦માં foss.in ચૂકી જવાયા પછી અને ૨૦૧૧માં આયોજન ન થવાથી, ૨૦૧૨ની foss.in મુલાકાત ખાસ બની રહેશે એવું લાગે છે. મારા માટે ખાસ એટલે કે ૨૦૦૪ પછી પહેલી વાર એક ‘સામાન્ય મુલાકાતી’ની જેમ જવાનું થશે. ૨૦૦૫, ૨૦૦૬, ૨૦૦૭ અને ૨૦૦૯ – આ વર્ષો દરમિયાન હું ‘સ્પિકર’ હતો. ૨૦૦૪માં હું અને કુનાલ સાથે ગયેલા ત્યારે ઇવેન્ટનું નામ Linux Bangalore હતું. મારો લિનક્સ, ફ્રી સોફ્ટવેર-ઓપનસોર્સ સાથેનો સંબંધ foss.in ને કારણે જ ગાઢ થયો એમ કહી શકાય. અને, લાગે છે કે આ પોસ્ટ બહુ મોટ્ટી થશે, કારણ કે મારો વિચાર ૨૦૦૪ થી ૨૦૦૭ ના અનુભવો લખવાનો છે. એ સમયે આ બ્લોગ નહોતો (૨૦૦૬માં હતો, પણ કોણ જાણે કેમ, મેં આ વિશે કંઇ પોસ્ટ ન કરેલું! ૨૦૦૭માં ખાલી પોસ્ટ જ અને ૨૦૦૮માં તો અલગ કારણોસર મુલાકાત ન લઇ શકાઇ). તો શરુ કરીએ ૨૦૦૪ થી?

૨૦૦૪:

૨૦૦૪, હમમ. ૨૦૦૪ એટલે કે મુંબઇનો શરુઆતી સમય. (જોકે હું તો મુંબઇમાં છેક જાન્યુઆરી એન્ડ થી હતો જ.) નિરવ ટૉક આપવાનો હતો અને અમારી પાસે એવું કંઇ હતું નહી એટલે અમે ખાલી એટેન્ડ કરવાના હતા. કુનાલ જોડે થોડા સમય પહેલાં પરિચય થયેલો અને સરખી વિચારસરણીને કારણે પરિચય મિત્રતામાં પરિણમ્યો. તેણે બેંગ્લોર જોયેલું હતું એટલે અમે બન્નેએ ટ્રેન-હોટેલ ટિકિટ જોડે બુક કરાવેલી. ૨૨ કલાકની સરસ મુસાફરી પછી અમે મેજેસ્ટિક પાસે કોઇક હોટલમાં રહેલા એવું યાદ છે. એ વખતે Linux Bangalore એ IISC ખાતે હતી અને પ્રમાણમાં નજીક જગ્યા હતી એટલે આવવા-જવાનો વાંધો નહોતો આવતો.

ત્રણ દિવસ દરમિયાન બહુ મજા આવી. કોન્ફરન્સ તો માણી વત્તા બેંગ્લોરમાંય ફર્યા. સાયન્સ મ્યુઝિયમ અને કબન પાર્ક વગેરે. ફોટાઓ પડ્યા છે, પણ ક્યાં છે એ યાદ નથી. ૨૦૦૪ની ખાસ યાદો કહેવી હોય તો, એમ.જી. રોડ પરથી ખરીદેલું એક મેગેજીન જેમાં ડેબિયનની સીડી આવેલી. જેના વડે મેં ઘરે પહેલી વાર ડેબિયન ઇન્સ્ટોલ કરેલું અને પછીની ઘટનાઓ-દુર્ઘટનાઓનાં તમે સાક્ષી છો જ. ૨૦૦૪માં પહેલી વખત મયંક-શશાંક શર્માને મળેલો એ પણ એક યાદગાર ક્ષણ હતી.

સૌથી ભયંકર યાદ હોય તો પહેલી વાર વિમાની મુસાફરી કરવાની. એ વખતે ઉડતી હતી તે સહારા એરલાઇન્સમાં પંખા વાળા વિમાનમાં પંખાની બાજુમાં મારી વિન્ડો સીટ હતી. વેલ, માત્ર નિરવ જ સમજી શકે છે કે સિવાય મને બીજી કઇ બીક હતી 🙂

PS: એ વખતની અંગ્રેજી બ્લોગની પોસ્ટ

૨૦૦૫:

૨૦૦૪ અને ૨૦૦૫ વચ્ચે મારું ઇવોલ્યુશન થોડું થયું અને મેં મોનો અને લોકલાઇઝેશન એવા વિષય પર ટોક આપેલી. સ્વાભાવિક રીતે નિરવે પ્રેઝન્ટેશન વત્તા કન્સ્પટમાં સારી એવી મદદ કરેલી. ઇવેન્ટ આ વખતે બેંગ્લોર પેલેસ ગ્રાઉન્ડમાં હતી. મોટા-મોટા હોલ બનાવેલા. આ ઇવેન્ટ મારા માટે ખાસ હતી કારણકે, જલધર વ્યાસ અમેરિકાથી ડેબિયનની ટોક માટે આવેલા અને સ્પિકર તરીકે મને ખાસ ટ્રીટમેન્ટ મળેલી. આ વખતે રોક શો વગેરે પણ ખાસ આકર્ષણ હતા. ૨૦૦૫માં પણ અમે દરેક રાતે ડિનર માટે અલગ-અલગ જગ્યાએ ગયેલા એમાં વિન્ડસર પબ ખાસ યાદ છે.

૨૦૦૫માં ખબર પડી કે લોકો સામે પ્રેઝન્ટેશન આપવું એ કેટલું અઘરું છે (જોકે મારી ટોકમાં ખાસ કોઇ પબ્લિક નહોતી એ સારી વાત હતી!). ઘણું શીખવા મળ્યું. કેટલાય નવાં લોકોનો પરિચય થયો અને નવાં મિત્રો બન્યા. ૨૦૦૫ની મુસાફરી સરળ રહી, કારણ કે સ્પિકર હોવાના નાતે બન્ને વખતહવાઇ મુસાફરી કરવા મળેલી. એ વખતે નવું-નવું હતું એટલે બહુ મજા આવેલી.

PS: ૨૦૦૫ની અંગ્રેજી પોસ્ટ્સ: , , અને .

PS 2: અરર, હું આવું ગંદુ અંગ્રેજી ધરાવતો હતો? (હજી પણ ધરાવું છું. ડોન્ટ વરી ;)).

૨૦૦૬-૨૦૦૭-૨૦૦૮ હવે પછીનાં ભાગ-૨ માં.

અપડેટ્સ – ૭૨

* શરુઆત કરીએ બે મહત્વના સમાચારો થી:

૧. ફોનને આઇસક્રિમ સેન્ડવિચ 4.0.4 પર અપડેટ કરી દેવામાં આવ્યો છે. એમ તો સેમસંગ વાળાએ Galaxy R ફોનને અંગૂઠો જ બતાવેલો પણ કોઇક સ્વિડનમાંથી આ ફર્મવેર અપડેટ થયું છે એ પરથી લીક કરી દીધું અને લોકોએ તેના પરથી અપડેટ કરવાનો રસ્તો શોધી કાઢ્યો. xda કોમ્યુનિટીનો ખૂબ-ખૂબ આભાર!

એટલે હવે એકાદ વર્ષ સુધી ફોન વાપરવામાં વાંધો નહી આવે. જોકે આ ફોનને જેલી બિન ખાવા નહી મળે એવું લાગે છે.

અપડેટ એમ તો સારું રહ્યું. બેકઅપ સારી રીતે લેવામાં આવ્યો હતો, છતાંય કોલ લૉગનો બેકઅપ રહી ગયો. બાકી બધું બરાબર લાગે છે.

એક જ મોટી તકલીફ થઇ છે: ગુજરાતી ફોન્ટ નથી દેખાતા. જરાય નહી, એટલે હવે તેના પર મન દઇને રીસર્ચ કરવામાં આવશે 🙂

૨. અને, નવાઇભર્યા સમાચાર: મારું વજન વધ્યું. એટલે કે, વજનકાંટાને એમ લાગ્યું છે. બે વખત ચેક કરીને જોયું તો સરખું જ. હવે બીજી કોઇ જગ્યાએ ખાતરી કરવી પડશે.

* દોડવાનું નિયમિત ચાલ્યું (એટલે કે દોડ્યું) એટલે મજા આવી ગઇ! આ મહિને ૨૦૦ કિમીનો રેકોર્ડ થઇ જશે એવું લાગી રહ્યું છે! બીજા એક રનર સેંથિલ કુમારનો પરિચય થયો, જે બેરફૂટ રનિંગ કરે છે.

* અને, આજ-કાલ એંગ્રી બર્ડ્સ સ્ટારવોર્સ અને Quora પર (દિવસ)-રાતનો સારો એવો સમય પસાર થાય છે. જોકે હમણાંથી મોબાઇલ પર ગેમ્સ રમવાનું પ્રમાણમાં ઓછું છે, બાકી પેલી ફ્રોઝન બબલ્સના ૯૯ લેવલ્સ તો પૂરા થઇ ગયા હતા (અને પછી ફોન અપડેટ થયો એટલે, બૂમ!).

જીમેલ ગુજરાતી – ૨

* વર્ષો પહેલાં (ઓકે, ત્રણ વર્ષ પહેલાં ) એક બ્લોગ પોસ્ટમાં જીમેલ ગુજરાતીમાં ઉપલબ્ધ છે એવું લખ્યું હતું. આજે નવરો બેઠો કંટાળતો હતો તો થયું જરા જોઇએ કે જીમેલ વાળાઓએ શું નવું કર્યું છે. પરિણામ? અત્યંત આઘાતજનક!

કહો જોઇએ. આ શું છે?

જીમેલ ગુજરાતીમાં

ન ખબર પડી? એનું અંગ્રેજી જુઓ.

જીમેલ અંગ્રેજીમાં

ધન્ય છે, જેણે આ ભાષાંતર કર્યું છે!!

જ્યારે અમે નાના હતાં – ૧૪

* છેક ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૧માં આ સીરીઝનો તેરમો ભાગ લખાયા પછી હાજર છે સનસનાટી ભરી પોસ્ટ!!

વેલ, કંઇ ખાસ સનસનાટી નથી. આ પોસ્ટ બે-ત્રણ વર્ષ કવર કરી લેશે કારણ કે MCA ના છેલ્લાં બે વર્ષ મારા માટે અત્યંત દર્દદાયક નીવડ્યા. આપણે અટક્યા એટલે કે જીંદગીમાં પહેલીવાર કોઇ પરીક્ષામાં મને ATKT આવી. જ્યારે આવી ત્યારે ખબર પડી કે આ તો બહુ ભારે વસ્તુ છે. મને ક્યાં ખબર પડી કે આ વસ્તુ જીવનના કેટલાય વર્ષો સુધી હેરાન કરશે (અથવા તો નહી પણ કરે!). ખાસ કરીને જ્યારે કોલેજના પ્લેસમેન્ટમાં એક કંપનીએ બે જણાંને ટેસ્ટમાં આવેલા ઉંચા માર્ક્સ વડે પસંદ કર્યા. એકને ૮૨ ટકા હતા, મારે ૫૨. મને પૂછ્યું આને ૮૨ કેમ અને તારે ૫૨ કેમ? મેં કહ્યું એને ૮૨ કેમ આવ્યા એ ખબર નથી પણ મને ૫૨ કેમ આવ્યા તે મને ખબર છે. સ્વાભાવિક રીતે હું પસંદ ન થયો 😉

કોલેજ દરમિયાન GPSC-IAS વગેરે પરીક્ષાઓ આપવાનો નિષ્ફળ પ્રયત્ન કર્યો. જોકે GPSCમાં મેઇન એક્ઝામ સુધી વગર તૈયારીએ પહોંચ્યો, થેન્ક્સ ટુ મારું સારું એવું જનરલ નોલેજ. હજીયે આ વસ્તુ મને ઘણી જગ્યાએ કામમાં આવી છે તેનો ગર્વ છે. કોલેજ દરમિયાન સારા એવા મિત્રો મળ્યા તેનો પણ ગર્વ છે અને અમે હજી પણ વાર તહેવારે એટલીસ્ટ ફોન પર તો સંપર્કમાં રહીએ છીએ (ફેસબુક વગેરે તો છે જ). કોલેજની એક બીજી સારી વાત ગણી શકાય કે હું એકદમ સસ્તામાં ભણ્યો. મારો કોલેજનો ત્રણ વર્ષનો ટોટલ ખર્ચો કદાચ કવિનની સ્કૂલની એક વર્ષની ફી કરતાં ઓછો હોઇ શકે છે.

અને, છેલ્લા સેમિસ્ટરમાં નિરવે મને મુંબઇ પ્રોજેક્ટ કરવા માટે એની કંપનીમાં આમંત્રણ આપ્યું. પપ્પા મુંબઇ હતા એટલે ત્યાં વાંધો નહોતો. મુંબઇ જઇને અદ્ભૂત અનુભવો થયા એની વાત પછી ક્યારેક.

દોડવાનું કઇ રીતે શરુ કરવું – ૩

* ધારો કે તમે ભાગ-૧ અને ભાગ-૨ વાંચીને દોડવાનું શરુ કરી દીધું છે. આમ ધારીને જ આપણે આગળ વધીએ?

તમે દોડવાનું શરુ કર્યું છે. બરોબર? હવે, મહત્વની વાત છે કે એને ચાલુ કેવી રીતે રાખવું. આઇ મીન આજે દોડ્યા, કાલે દોડ્યા અને પાછા પરમ દિવસે હતા ત્યાંને ત્યાં. મોટિવેશન, દોસ્ત, મોટિવેશન – ક્યાંથી મેળવવું? મોટિવેશન એ મોટ્ટી વસ્તુ છે. પણ, એ ક્યાંયથી પણ મળી શકે છે. એકલા છો? તો દોડવા જાવ. ઘરે બહુ બધાં મહેમાનો આવી ગયા છે, તાજા-માજા થવા દોડવા નીકળી પડો. બહાના હજાર છે, રસ્તા બે હજાર છે. તેમ છતાંય, કેટલીક બાબતો ધ્યાન રાખવા જેવી છે.

૧. શરુઆત: દોડવાની શરુઆત હંમેશા ધીમી કરવી. જો ૨૦ કિમીની ઉપરનો પ્લાન હોય તો પહેલાં બે કિમી ધીમા જ દોડવા (જોકે લખવું સહેલું છે, ધીમું દોડવું અઘરું છે. ટ્રાય કરી જોજો!)

૨. અંત: છેલ્લા એક-બે કિમી પણ ધીમાં હોય તો સારું. કૂલ ડાઉન, બેબી.

૩. નિયમિતતા અને આરામ: મારો પ્લાન અઠવાડિયામાં પાંચ દિવસ દોડવું, સોમ અને શુક્ર આરામનાં હોય છે.

૪. મન: મનથી દોડો, તનથી નહી. જો મનથી થાકી જવાય તો, મિ. તન તમને સાથ નહી આપે.

૫. પરિણામ: બધાં કંઇ બોલ્ટ કે પછી કેન્યન હોતા નથી. એટલે, એમ નહી વિચારવાનું કે આપણે મેડલ જીતીશું (બાય ધ વે, દરેક સ્પર્ધામાં ફિનિશર મેડલ હોય જ છે!). હાફ કે મેરેથોન પૂરી કરવી એ એક સિધ્ધિ છે (મારા માટે પણ પૂર્ણ મેરેથોન એ હજી સ્વપ્ન જ છે, પણ વાંધો નહી આવે એવું લાગે છે).

૬. બ્રેક: કોઇક વખત બ્રેક બનતા હૈ. અઠવાડિયું-બે અઠવાડિયાં કંઇક કારણોસર ના દોડી શકાય તો એમાં આપણો ટ્રેક રેકોર્ડ ખરાબ થઇ જવાનો નથી. એટલે, આ સામાન્ય છે. જોશ સારો, બહુ જોશ સારો નહી 🙂

આવતી વખતે સલામતી માટેના સૂચનો.

ખાસ લિંક (થેન્ક્સ ટુ હર્ષ via ફેસબુક): Simple secrets of lifetime running

તમારા સૂચનો આવકાર્ય. અને, તમારું શરીર-મન તમે ધારો છો એનાં કરતાં વધુ મજબૂત હોય છે!

અપડેટ્સ – ૭૧

* વેકેશન પૂરુ થયું છે અને ઓફિસ પાછી ભરાઇ ગઇ છે!

* હવે છેવટે નક્કી કર્યું છે કે અપડેટ્સ વાળી પોસ્ટ રવિવાર રાત્રે જ કરવામાં આવશે. જોયું? અમને પણ સોમવાર નથી ગમતો.

* ગયા રવિવારે IIM ખાતે વિકિપીડિઆની લેંગ્વેજ મિટઅપ વત્તા ડેવકેમ્પ (જે શુક્ર, શનિ અને રવિ – એમ ત્રણ દિવસ હતો) ની ઉડતી મુલાકાત લેવામાં આવી. ઘણા સમય પછી મિત્રોને મળવાનું થયું વત્તા સરસ ટી-શર્ટ મળી, થેન્ક્સ ટુ અલોલિતા શર્મા. લોકોએ સરસ કામ કરીને વિકિપીડિઆની ટેકનોલોજીની આસપાસ સોફ્ટવેર બનાવેલા, જે જોઇને મજા આવી. બાકી, IIM બેંગ્લોર એ સરસ જગ્યા છે, જ્યાં કંઇ કામ વગર જઇએ તો પણ મજા આવે.

ટી-શર્ટ S સાઇઝની હોવા છતાં મેં ટ્રાયલ આપી તો થઇ ગઇ. દોડવાનો આટલો તો ફાયદો થયો 😉

* અને હા, ૯૯ ટકા લોકો પાસે મારો જૂનો મોબાઇલ નંબર જ છે. નવો નંબર મેળવવા માટે તમે ૧૦૦૨૭૧૩૬૮૬૦ માંથી જૂનો નંબર બાદ કરશો તો નવો નંબર મળી જશે. whatsapp માં જૂનો નંબર જ છે (અને ચાલે છે!), એટલે ત્યાં પણ નવા નંબર માટે સંદેશ કરી શકાશે.