જ્યારે અમે નાના હતાં – પીટી

* આજે સવારે પીટી (ફિઝિકલ એજ્યુકેશન) વિશેકંઇક વાત નીકળી ત્યારે થયું કે આના પર એકાદ પોસ્ટ લખી શકાય.

* પીટી એટલે કે ફિઝિકલ એજ્યુકેશન એમ તો અમારો પ્રિય વિષય. કારણ કે, એમાં વર્ગખંડની બહાર અધિકૃત રીતે પગ મૂકવા મળે (અન્ય રીતે પગ મૂકવામાં તો, ૧. જ્યારે શાળા પૂરી થાય, ૨. જ્યારે શિક્ષક વર્ગખંડની બહાર સજારુપે ઉભા રાખેનો સમાવેશ થતો હતો) અને રમવા મળે. ૨ થી ૪માં તો આ વિષયમાં શું કર્યું એ યાદ નથી. પણ, ધોરણ ૫ પછી તેનો ટાઇમટેબલમાં સમાવેશ થતો હતો. દુર્ભાગ્યે, પીટી શિક્ષકોને ફિઝિકલ શબ્દ બહુ ગમતો હોય એમ લાગે છે. તેઓ સીધાં ફિઝિકલ સજા જ કરતાં. એમનું કામ વાસ્તવમાં તો એજ્યુકેશન આપવાનું હતું, પણ તેઓ મોટાભાગે વિદ્યાર્થીઓને મારઝૂડ કરવામાં અગ્રેસર રહેતા. અન્ય કામોમાં, એમ.ડી. (માસ ડ્રીલ) કરાવવી, ખો-ખો રમાડવી, પરીક્ષા લેવી વગેરેનો સમાવેશ થતો હતો.

હજુ યાદ છે કે ૧૦મા (કે ૯મા) ધોરણની પ્રાયોગિક પરીક્ષા માટે ૨૦ સેકંડમાં ૧૦૦ મીટર દોડવાનું હતું, જે હું દોડી શક્યો નહોતો. કાશ, એ વખતે દોડવાનું માત્ર પરીક્ષા વખતે હોવાની જગ્યાએ દરરોજ કરાવાતું હોત તો? જે હોય તે, પીટીની યાદો કડવી છે. હું તો બહુ માર ખાવામાંથી બચતો, પણ અન્ય કમનશીબ વિદ્યાર્થીઓને ભાગે હંમેશા માર ખાવાનો આવતો.

પીટીના સર્વ શિક્ષકોની યાદ સાથે. અસ્તુ.

અપડેટ્સ – ૧૮૦

* અપડેટ ટાઇમ!

* ગઇકાલે સવારે મુંબઈ પાછો આવ્યો. તો શું કર્યું અમદાવાદમાં? અમદાવાદ જવાના મુખ્ય બે (કે ત્રણ) હેતુઓ હતા. ૧. વિકિપીડિયા મીટઅપ ૭, ૨. મેકરફેસ્ટ ૨૦૧૬ અને ૩. હિડન એજન્ડા હતો, દોડવાનો (જે સફળ ન થયો).

* શુક્રવારે રાત્રે અમદાવાદ પહોંચ્યો ત્યારે કર્ણાવતી એક્સપ્રેસના પ્રવાસને કારણે થાકી ગયો હતો. અમદાવાદના રીક્ષાવાળાનો ફરી અનુભવ અને ડિનરમાં ઓનેસ્ટ પાઉંભાજી. શનિવારે પહેલાં તો “ગુજરાતમાં કલાના પગરણ – રવિશંકર રાવળ” લેવા માટે આર્ચર આર્ટ ગેલેરીની મુલાકાત લીધી. પછી, BRTS ઝિંદાબાદ અને અડધું અમદાવાદ દેખ્યું. નિશિથ, મિનલ-ઝિયુસને મળ્યો. સાંજે ફરી પાછા અમદાવાદના ટ્રાફિક (સેન્સ)ની ઝલક. સાંજે અનિકેતભાઇને મળવાનું હતું અને અમદાવાદમાં સાયકલ શેરિંગની દુકાનો દેખીને અત્યંત નવાઇ લાગી પણ ચલાવવાનો સમય કે હેલ્મેટ હતા નહી. અનિકેતભાઇ જોડે ગામ-પરગામની વાતો કરી, સેવ-ઉસળ ખાધા અને વધુ વાતો કરી. મજા આવી. તેમણે ભાવનગરી ગાંઠિયાની ગિફ્ટ આપી. રાત્રે મામાના ઘરની ઉડતી મુલાકાત.

* રવિવારે સવારે દોડવાનો કાર્યક્રમ હતો પણ મારું પેટ કંઇ બીજું બોલતું હતું, એટલે આરામ કર્યો. સવારે મેકરફેસ્ટમાં ગયો અને બધાં લોકોને મળ્યો. રજનીકાંત (જોશી) જોડે મુલાકાત થઇ. સોહિલ મળ્યો અને સારી એવી વાતો થઇ. સ્ટોલ વગેરે સરસ હતા. ગુજરાતમાં આ કોમ્યુનિટીને વધતી જોઇ આનંદ થયો. હા. ૫ કિમી ચાલીને ત્યાં પહોંચેલો એટલે થાક વત્તા ગરમી લાગ્યા હતા એટલે બપોરે ફરી સૂઇ ગયો અને પાછો સાંજે વિકિપીડિયા મીટઅપ માટે પહોંચ્યો.

* ધાર્યુ હતું તેમ મીટઅપમાં ચાર લોકો હતા – જે ચારેય વિકિપીડિયા વિશે જાણતા હતા – હવે અહીં હસવું કે રડવું એ તમે જ નક્કી કરજો. નિષ્કર્ષ એ નીકળ્યો કે ગમે તેટલો પ્રયત્ન કરો પણ જો મનમાં કંઇ યોગદાન આપવાની ઇચ્છા ન હોય તો કંઇ ન થાય. યશને પહેલી વાર મળ્યો. તે મેડિકલ સાયન્સનો વિદ્યાર્થી છે અને અંગ્રેજી વિકિપીડિયામાં અઢળક યોગદાન આપે છે. કોનારકને ઘણાં સમય પછી મળ્યો. અનિકેતભાઇને આપણે હવે ઓળખીએ જ છીએ 🙂 મીટઅપનો અંત કોફીથી આવ્યો. રાત્રે વિનયના ઘરે ગયો. તે ઘુડખર જોઇને આવ્યો હતો એટલે થાકી ગયો હતો એટલે અમે વહેલા સૂઇ ગયા. પણ, એ વાત હું ભૂલી ગયો કે સવારે જો કર્ણાવતી એક્સપ્રેસમાં જવાનું હોય તો બે કે ત્રણ એલાર્મ મૂકવા પડે. મેં એક જ મૂક્યું. પરિણામ? દોડા-દોડી. ૪.૨૦ જેવો વિનયે મને જગાડ્યો અને હું ભાગ્યો. સદ્ભાગ્યે ટ્રેન ઉપડી નહોતી એટલે.. ઓલ ઇઝ વેલ.

ફિલમ: ધ હેટફુલ એઇટ

image

ઓકે. મોડી પોસ્ટ છે, પણ મોટી નથી એટલે વાંધો નહી આવે. થયું એવું કે એક સાન ફ્રાન્સિસ્કોની સાંજે હું કંટાળતો હતો ત્યારે નિર્ઝાર અને પાઉએ કહ્યું કે અમે મુવી જોવા જઇએ છીએ. તો આપણે આ તક ઝડપી લીધી અને બાહ્ય દેશમાં ફિલ્મ જોવાનો પ્રથમ અનુભવ લીધો. તેમજ, આટલો મોડો શો પણ પહેલી વાર.

ફિલ્મ જો ટારાન્ટિનોની હોય ત્યારે શરૂઆત ધીમી થાય પણ પછી જામતી જાય. જોકે અહીં બેકગ્રાઉન્ડમાં બરફ વત્તા ઠંડી લાગવાને કારણે હું પણ જામી ગયો. સેમ્યુઅલ જેક્સન દર વખતની જેમ રંગ જમાવે છે. હિંસા, વધુ હિંસા અને છેવટે લોહીની છોળો ન ઉડે તો ટારાન્ટિનોનું નામ બગડે.

ખાસ નોંધ:
1. અહીં ઇન્ટરવલ હોતો નથી.
2. વહેલા તે પહેલાના ધોરણે સીટ લઇ લેવાની.
3. થિયેટરમાં પણ આઠ જણાં જ હતા.
4. ફિલ્મનું સંગીત સરસ છે.

આ વર્ષનો નવો શોખ…

… એટલે નવી ભાષા(ઓ) શીખવા માટે, ડ્યુઆલિંગો. ખરેખર બંધાણી બની જવાય તેવી (એટલે કે એડિક્ટિવ) અને મજાની વસ્તુ છે. ડ્યુઆલિંગોની શરુઆતમાં જ્યારે તેના વિશે સમાચાર સાંભળ્યા ત્યારે એકાદ વખત પ્રયત્ન કર્યો, પણ મજા આવી નહોતી. ફરી પાછું મેક્સિકોમાં તેના ફાઉન્ડરે તેના વિશે વાત કરી ત્યારે પણ ફરી પ્રયત્ન કર્યો પણ બહુ મજા ન આવી પણ અમિરના આગ્રહ પરથી ફરી મોબાઇલથી શરુઆત કરી અને પછી ઘરે આવીને વેબસાઇટ પર જર્મન શીખવા માટે બેઠો છું. જોડે ‘જર્મન શીખો’ એવું પુસ્તક પણ રાખ્યું છે. હવે જોઇએ ક્યાં સુધી આપણો આ નવો શોખ ચાલુ રહે છે!

પછી સ્પેનિશ અને તુર્કિશ હાથમાં લઇશું. આશા રાખીએ કે ભારતીય ભાષાઓનો પણ તેમાં સમાવેશ કરવામાં આવે.

અપડેટ્સ – ૧૭૯

* હવે આપણે ૩૦ ડિગ્રી ઠંડીમાંથી ૬ કે ૭ ડિગ્રીમાં દોડવાનું થાય તો શું થાય? પણ બે વખત અહીં દોડ્યા પછી હાલત સારી જ છે, હવે ડર લાગે છે કે સાહેબ મુંબઈ મેરેથોનમાં શું થશે?

* શનિ-રવિમાં કેમ્પિંગનો કાર્યક્રમ કેન્સલ કરીને લોકોએ સ્કિઇંગનો કાર્યક્રમ બનાવ્યો અને મારો અને બરફનો સારો સંબંધ ન હોવાથી (હજુ સુધી એક જ વાર બરફ જોયો, એ પણ આ વખતે મોડી પડેલી ફ્લાઇટને કારણે ઇસ્તંબુલ એરપોર્ટ પર) સ્કિઇંગ પડતું મૂકવામાં આવ્યું છે.

* નવું લેપટોપ – મેક બૂક પ્રો. ૧૩ ઇંચ. મને હજી ખબર નથી પડતી કે ડેવલોપર આ ઓપરેટિંગ સિસ્ટમ વાપરી શકે? દા.ત. તેમાં અપાચે-PHP-MySQL ઇન્સ્ટોલ કરવું હોય તો તમારે અલગથી ડાઉનલોડ કરવું પડે. થોડા સમય પછી ખબર પડી કે આ બધું અંદર જોડે જ આવે છે, પણ તે તમારે સક્રિય કરવું પડે (અને તે તમે અપડેટ ન કરી શકો). બોલો.

હા, નવાં શૂઝ સરસ છે. એકદમ સસ્તાં પણ. અને પહેલી વખત સરખા માપના શૂઝ ૯.૫ માપના મળ્યા.

હજી ઘણો સમય પસાર કરવાનો છે, પણ ચાલે છે…

આ વર્ષની પહેલી ભૂલ

એજ કે કપડાં હેન્ડબેગમાં ના લીધા. કદાચ તુર્કિશ એરલાઇન્સને મારી બેગ ગમી ગઇ લાગે છે. બીજું શું હોઇ શકે? 🙂 અને દોડવાની ટી-શર્ટ ન હોય એ ચાલે?!!

અઠવાડિયાનો અહેવાલ

છેલ્લે નક્કી કરેલું તેમ પેલા વેકેશનમાં અમે અમુક લક્ષ્યને પાર પાડીશું. ટૂંકો અહેવાલ (આંકડા રાત્રે ૮ વાગ્યા સુધીના છે).

* મુલાકાતો: બોરિવલી નેશનલ પાર્ક, સિદ્ધિ વિનાયક મંદિર, સ્ટારવોર્સ 🙂

* ગુજરાતી વિકિમાં,
** ફેરફારો: ૨૭૩ (૫૦૦નું લક્ષ્ય હતું)
** નવાં લેખો: ૨૦ (અન્ય થોડાંક ઢાંચાઓ)

* અન્ય વિકિઓમાં,
** અંગ્રેજી: ૩૧
** હિંદી: ૧
** વિકિડેટા: ૨૫૯

* દોડવાનું: ૧૦ કિમી (એમ તો ૧૦૦ કિમીનું લક્ષ્ય હતું ;))
* સાયકલિંગ: શૂન્ય. ઝીરો. નાડા.

હવે ૨૦૧૬માં કેવું રહે છે. જોઇએ. એટલિસ્ટ, ગુજરાતી અને અંગ્રેજી વિકિમાં સારું જ રહેશે. અને હા, દોડવાનું પણ સારું જ રાખવાનો પ્લાન છે.