અપડેટ્સ – ૨૧૦: ચૂંટણી વિશેષ

ડિસેમ્બર મહિનો આવવાની સાથે હવે કેટલી રજાઓ બાકી છે એની ગણતરી પણ ચાલુ થઇ જાય છે. એકંદરે આખો મહિનો રજાઓ લઇ શકાય તેમ હતું પણ, એવું તો શક્ય નહોતું એટલે પછી ચૂંટણી જોડે બાકી રહેલું બેંકનું કામ પણ પૂરુ કરવા માટે બે દિવસ માટે (૧૪ અને ૧૫) રજાઓ લીધી અને સદ્ભાગ્યે ટિકિટ્સ મળી ગઇ એટલે નાનકડાં પ્રવાસનું આયોજન થઇ ગયું.

બુધવારે રાત્રે લોકશક્તિમાં અમદાવાદ જવા માટે નીકળ્યો ત્યારે ધાર્યું હતું તેમ અપ-ડાઉનિયાનો ત્રાસ નડ્યો. તેઓ તો જાણે વિરાર-પાલઘર ઉતરી ગયા પણ પછી નીચેના પાંચ પંચાતિયાઓ બહુ નડ્યા. એમનો સમાજ, એમણે કરેલી બેંક/NEFT ટ્રાન્સફરમાં ભૂલો, સમાજ કેટલો મહાન છે, સમાજમાં કેવું હોવું જોઇએ, કયા મહારાજ કેવા છે અને આખા જગતની ચર્ચા તેઓ મોડા સુધી કરતા રહ્યા અને છેવટે એ મહાન સમાજ વાળા લોકોને મારે નાછૂટકે કડવી વાણી સંભળાવવી પડી પછી તેઓએ મૌનવ્રત ધારણ કર્યું. અમદાવાદ ઉતર્યા પછી નવાં બનેલા બસ સ્ટેશન પર મસ્કા બન ખાઇને આપણી માનીતી ગુજરાત એસ.ટી. બસ પકડીને પાલનપુર પહોંચ્યો.

પાલનપુર એવું જ – દર શિયાળામાં હોય તેવું સુસ્ત હતું અને ચૂંટણીની ગરમી હજુ દેખાતી નહોતી. ઘરે પહોંચી ફટાફટ તૈયાર થઇને વોટ આપવા માટે ગયા. હા, એ પહેલા હરસિદ્ધ માતાના મંદિરમાં જઇ આવ્યા, જેનું સમારકામ થોડા સમય પહેલાં જ કરવામાં આવ્યું છે. વોટ આપવા ગયા ત્યાં અમારા વોર્ડની કતાર ખાલી જ હતી એટલે બે મિનિટમાં વોટનું કામકાજ પૂરુ કર્યું. પેલા બહુ જાણીતા EVMનાં બ્લૂટૂથના કોઇ પુરાવા ન મળ્યા અને VVPAT પણ જોયું. બધું બરોબર હતું!

ત્યાંથી સુધિરની દુકાને પહોંચ્યો ત્યારે ત્યાં હેમંત અને ગૌરાંગ મળ્યા. વાતોના વડા અને કિટલીની ચા હોય એટલે મઝા આવે જ. બપોરે ક્યાંક જમવા જવાનું નક્કી કર્યું. થોડી વાર ઘરે જઇ આવ્યો અને ફરી પાછો એક જગ્યાએ ભેગા થયા અને ચાર-પાંચ શાળા મિત્રોને ઝંઝોળવામાં આવ્યા તેમાંથી જેટલા આવવાના હોય તે સૌ કોઇને હાઇ-વે પર કારગીલ ધાબા પર મળવાનું નક્કી કર્યું.

IMG_20171214_130104

ત્યાં પહોંચ્યા ત્યારે ધીમે-ધીમે બધાં મિત્રો આવવા લાગ્યા અને પછી જમવાની મઝા આવી. મને તો આ ધાબાઓનું જમવાનું બહુ ફાવતું નથી, એટલે પ્રમાણમાં ઓછું ખાધું અને વાતો વધુ. તો પણ લીલા લસણનું શાક ટેસ્ટી હતું. જમીને થોડી વાર વધુ ગપ્પા માર્યા અને ત્યાંથી ઘરે આવીને સૂઇ ગયો. પાલનપુરની સાંજ એકદમ કંટાળાજનક હોય છે એટલે ફરી પાછો શહેરમાં રખડવા નીકળ્યો. વિદ્યામંદિરના રોડ પર જઇને ફરી જૂની યાદો તાજી કરી અને બે-ત્રણ વિકિપીડિયા લાયક છબીઓ લઇને ચારેક કિમી ચાલીને ઘરે આવ્યો ત્યારે નાનાં હતા ત્યારે શિયાળો કેવો હતો તે યાદ આવી ગયું. પાંચેક વર્ષમાં પહેલી વખત રજાઇ ઓઢવી પડી. બીજા દિવસે જેમ બને એમ જલ્દી અમદાવાદ પહોંચવું પડે તેમ હતું, કારણકે મારે બેંકમાં કામ-કાજ હતું અને ગુગલ મેપ્સમાં મને બેંક મળતી નહોતી :/

બાકીની અપડેટ્સ, નવી પોસ્ટમાં!

Advertisements

આપની ટીપ્પણી...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.