આમ તો ઘરમાં રહેવું એ મારા માટે એટલે કે વર્ક ફ્રોમ હોમ વાળા લોકો માટે કંઇ નવું નથી. છતાં પણ, થોડું પણ બહાર ન જવાના ફાયદા ઘણાં થયા છે:
૧. ઓનલાઇન શોપિંગ બંધ થવાથી ઘણી બચત થઇ છે અથવા તો હાલ પૂરતું લાગે છે, જ્યાં સુધી એમેઝોન વગેરે બંધ છે. પછી તેના પર તૂટી ન પડાય તો સારું!
૨. સાયકલિંગ સારું થાય છે, પણ હવે ઝ્વિફ્ટનો ટેમ્પો ક્યાં સુધી દોડે છે, તે પણ જોવામાં આવશે. આવતા અઠવાડિયા પછી, કોઇ સારો પ્લાન શરૂ કરીશ. જેથી આ દરરોજની રેસમાંથી મુક્તિ મળે. હાલ તો કંટાળો અને તણાવ દૂર કરવા માટે સાયકલિંગ કરી-કરીને થાકી જવું એ જ ઉપાય છે!
૩. જમવાનું બનાવવાનું શીખવાનું શરૂ કર્યું છે, પણ બહુ અઘરી વસ્તુ છે. લાગે છે કે બે-ત્રણ વસ્તુઓ વારંવાર બનાવીશ તો આવડી તો જશે જ.
૪. પોતું કરવામાં મજા આવે છે. ફ્રોગ પોઝિશનમાં જરૂરી સ્ટ્રેચિંગ થઇ જાય છે 😉 અમારો ખાસ “પોતાં” ઓર્ડર એમેઝોનમાં અટકી ગયો છે, એટલે થોડી તકલીફ પડે છે, પણ ચાલી જશે. ત્યાં સુધીમાં હું નિષ્ણાત થઇ જઇશ.
૫. વાળ કપાવવાના રહી ગયા. જાતે કાપવાનો થોડો પ્રયત્ન કર્યો છે, પણ હજુ વધુ હિંમત થતી નથી અને સારી કાતર-કાંસકાઓ-ટ્રીમરની કમી વર્તાય છે. હવે, આવતા બજેટમાં આ વસ્તુઓને મૂકવામાં આવશે.
૫. ગઇકાલે અમારી ચા પરની ચર્ચા જે સામાન્ય રીતે બોરીવલી-કાંદિવલીમાં થતી હતી તે ઓનલાઇન થઇ અને દોઢ કલાક ક્યાં જતો રહ્યો તેની ખબર જ ન પડી!
૬. લોકો મૂર્ખ છે, પણ એ લોકોને છાવરતાં લોકો તો મહામૂર્ખ છે! લાગતા-વળગતાંઓએ પાઘડી પહેરવાંની છૂટ છે.