૧૨૦૦

Note: English version of this post is available at Ajay’s Website: https://www.kuchbhi.com/sports/brm-1200-kms-outdoor-to-indore.html Please leave your feedback there or here!

પેરિસ-બ્રેસ્ટ-પેરિસ ૨૦૧૯ પછી નક્કી કર્યું કે વગર તૈયારીએ જો કોઇ સાહસ કરવા જાવ તો ઊંધા માથે પટકાવાની શક્યતા વધી જાય છે. ૨૦૨૦ની શરુઆતમાં જ સારી તૈયારી સાથે બી.આર.એમ. કરવાની શરુ કરી અને પછી નડ્યો કોવિડ-૧૯. એટલે સાયકલિંગમાં ઉતાર-ચઢાવ આવતા રહ્યા અને તૈયારી થતી રહી. ડિસેમ્બરમાં પુણેની ૧૦૦૦ કિમી પૂરી કરી ત્યારે લાગ્યું કે હવે સાયકલ કંઇક ટ્રેક પર આવી ત્યાં ફરી કોવિડનો ક નડ્યો. ફેબ્રુઆરીમાં ઇન્ડોરની સાથે એક ૪૦૦ કિમી (માલ્સેજ-નાસિક) બી.આર.એમ. પૂરી કરી અને પછી ૧૨૦૦માં નામ લખાવ્યું. નામ તો લખાવ્યું પણ, તૈયારી? :/

દિવસ ૦

બી.આર.એમ. ૧૯મી એ હતી અને અમારી લગ્ન એનિવર્સરી ૧૮મીએ! એટલે આગલા દિવસે બહાર તો જવું જ પડે અને અમે ગયા ડિકાથલોન! એક લાઇટ, સ્લિવ અને બંડાના લીધા અને બીજી બિનજરુરી ખરીદી પણ કરી. ડિનર પછી આરામથી ઘરે આવીને બાકીની તૈયારી કરી. ૧૨૦૦માં અમારે મુલુંડથી શરુ કરીને નાસિક-ધુળે થઇને ઇંદોર સુધી જવાનું અને ત્યાંથી પાછા એજ રસ્તે મુલુંડમાં. મુંબઈ-ધુળેની ૬૦૦ કિમી તો ત્રણ (એમ તો DNF સાથે ચાર!) વખત કરેલી એટલે અડધો આત્મવિશ્વાસ તો હતો જ. બાકીના ૬૦૦ માટે સતીશ અને અન્ય લોકોને રસ્તા વગેરે માટે પૂછેલું. રસ્તો સારો છે એવા ઉત્તરો મળ્યા પછી થયું કે વાંધો નહી આવે! અને, દર વખતની જેમ રાત્રે બરોબર ઉંઘ ન જ આવી!

દિવસ ૧

સવારે ૩.૩૦ વાગે ઉઠ્યો. શિરિશની જોડે ઉબરમાં મુલુંડ જવાનું હતું અને તે ઘરે ગાડી લઇને આવ્યો તે પહેલાં જ હું તૈયારી સાથે રસ્તા પર ઉભો જ હતો. સમયસર (પહેલી વાર!) પહોંચ્યા પછી અન્ય રાઇડર્સને મળ્યો અને ગામ-ગપાટાં માર્યા. ૬ વાગે બીઆરએમની શરુઆત થઇ અને નક્કી કરેલું કે આપણે આરામથી પ્લાનિંગ મુજબ જ સાયકલ ચલાવવી. પહેલા ૫૫ કિમી પછી બ્રેક લીધો, પાણી ભર્યું. જોડે લીધેલી ભાખરી ખાધી. શહાપુર પછી રસ્તા ઉપર-નીચે થવાની શરુઆત થઇ અને ત્યાંથી કસારા ઘાટના પહેલાં બીજો વિરામ લેવામાં આવ્યો. લગભગ ૯૨ કિમી પર અમે જેને ખોટો ઘાટ કહીએ છીએ તેવું નાનકડું ચડાણ આવે. નવાં લોકોને લાગે કે કસારા ઘાટ શરુ થઇ ગયો પણ ના, હજુ પિક્ચર બાકી છે! ૯૨ પર નાસ્તો કર્યો અને ઠંડુ પાણી લેવામાં આવ્યું. પછી ૨ કિમીનો સરસ ઢાળ છે અને પછી શરુ થાય છે, કસારા ઘાટ! આ વખતે તો ઘાટ પર પણ આરામથી જવાનું હતું અને એમ જ કર્યું. કસારા ઘાટ પછી ટોલનાકા પર ત્રણ રાઇડર્સ મળ્યા – ભૂષણ, વિનય અને પરાગ. એમાં પરાગ તો ઘરની નજીક જ રહેતો નીકળ્યો અને વાતોના વડાની સાથે શેરડીનો રસ પીધો અને આરામથી નાસિક પહોંચ્યા. ત્યાં નક્કી કરેલું કે વધારે સમય ન વ્યર્થ કરતા ૨૦૦ કિમી પર બપોરનું ભોજન કરીશું. પણ, ત્યાં સુધી પહોંચતા પહોંચતા વિનય અને પરાગ મોડા પડ્યા એટલે લંચનો સમય વધુ થયો.

ચાંદવડ પર રેણુકા માતાનું મંદિર

અમે ફરીથી ત્યાંથી ચાંદવડ ઘાટના ટોચ પર શેરડીના રસ માટે ઉભા રહ્યા અને ફરી રાઇડર્સની રાહ જોઇ પણ છેવટે માલેગાંવ (કા સુપરહીરો ફેમ!) પર અમને વિનય-પરાગ મળ્યા. ત્યાં એક બીજા રાઇડર મળ્યા અને કોફી પીવાનું નક્કી કર્યું પણ તે હોટલ રસ્તાની બીજી બાજુ હતું એટલે માલેગાંવની મગજમારીમાં પડ્યા વગર ફટાફટ એ મનહૂસ શહેરની બાયપાસ કર્યું. ત્યાં સુધી રાત પડી ગઇ હતી. ધુળેના ૨ કિમી પહેલાં ડિનર કર્યું (હોટલ માનસ) અને ત્યાં ૧ કલાકથી વધુ સમય ગયો. ધુળેની ગુરુદ્વારામાં પહોંચ્યા ત્યારે ૨ રાઇડર્સ (૧૨૦૦ વાળા) ત્યાં પહોંચી ગયા હતા. ગુરુદ્વારામાં સ્નાન કર્યા પછી, ૩ કલાકની સરસ ઊંઘ લીધી અને આગળ જવા નીકળ્યો ત્યારે બીજો દિવસ અધિકૃત રીતે શરુ થઇ ગયો હતો! વિનય, પરાગ અને ભૂષણ ૬૦૦ કરવાના હતા એટલે એ લોકો ધૂળેથી વળતી મુસાફરી કરવાના હતા.

દિવસ ૨

સૌથી પહેલા તો ગુરુદ્વારાથી હાઈવે પર જવાનો રસ્તો જ ન મળ્યો અને ખોટો વળાંક લઇને ૧૦ મિનિટ બગાડી. લો ત્યારે! જીપીએસ સાથે પણ જાગતા ઝડપાયા! પણ એક વખત હાઈવે પર આવ્યા પછી રસ્તો સરસ હતો. ૫૦ કિમી સુધી કૂતરાઓ પાછળ પડવા સિવાય કોઇ ઘટના ન બની. રસ્તા સૂનકાર અને ટ્રક સિવાય કોઇ વાહનો જોવા ન મળે. જોકે ૪ વાગ્યાની આસપાસ એક જગ્યાએ સરસ ચા-બિસ્કિટ મળી ગયા. વહેલી સવારે શિરપુર પહેલા તાપી નદી પસાર કરી. બરોબર ૬ વાગ્યાની આસપાસ પલાસનેર ઘાટ પર હતો ત્યારે મધ્ય પ્રદેશમાં પ્રવેશ્યો અને થોડા કિમીનું અંતર કાપ્યા પછી ઇન્દોરી પૌઆનો નાસ્તો કર્યો!

ઈન્દોરી પૌઆ અથવા પોહા, સેવ સાથે!
નમામિ દેવી નર્મદે!

ઘાટ પસાર કર્યા પછી સરસ સરકતો રસ્તો અને પછી આવી નર્મદા નદી. દર્શન કર્યા અને જીવનની એક મહત્વની ઇચ્છા એવી નર્મદા પરિક્રમા યાદ કરી. આ વિશેના વિચારો કરતો કરતો અમારા પછીના કંટ્રોલ પોઇન્ટ ધામનોદ પહોંચ્યો અને કાર્ડ પર સ્ટેમ્પ કરાવવાની સાથે નાસ્તો કર્યો. ત્યાંની ગરમીની શરુઆત થઇ ગઇ હતી અને વળી રસ્તો પણ સરસ ઘાટ વાળો હતો. બે સરસ ઘાટ (ગુજરી નામના નગર પરથી ગુજરી ઘાટ?) પસાર કર્યા પછી થોડો સીધો રસ્તો મળ્યો. મને એમ કે હવે મઝા આવશે પણ ઇન્દોર પહોંચતા હાંફી જવાયું. માળવાનો ઉચ્ચપ્રદેશ એમ કંઇ તમને ઝંપવા દે? સારી વાત હતી કે રસ્તો ખરેખર સારો હતો અને ક્યાંય ખાડા-ખરાબા દેખાયા નહી. ઇન્દોર વાળા કંટ્રોલ પર ૩૮ કલાકે પહોંચ્યો (૬૦૨ કિમી) ત્યારે ધુળેથી ઇન્દોર વચ્ચે એકલા જ સવારી કરી. કોઇ જ દેખાયું નહી. બધાં આગળ અથવા પાછળ જ હતા. કંટ્રોલ પોઇન્ટ પર સ્ટેમ્પ કરાવી હોટેલ (નાઇટ સ્ટે માટે) જવા માટે કષ્ટદાયક મુસાફરી હતી. ઇન્દોર બાયપાસનો ટ્રાફિક બેકાર હતો અને હોટેલ પહોંચવા માટે જીપીએસ + ગુગલ મેપ્સ વગર શક્ય જ નહોતું. ભૂલ ૧: જ્યાં કંટ્રોલ હોય ત્યાં જ નાઇટ સ્ટે કરવો. અમુક રાઇડર્સ ત્યાં પહેલા પહોંચી હોટેલમાં સૂઇ ગયા હતા. હવે ત્યાં નાઇટ સ્ટે કેમ ન રાખવામાં આવ્યો તે અલગ જ ચર્ચાનો વિષય છે 😉 હા, હવે ઠંડી લાગતી હતી પણ જેકેટ વગેરે હતા એટલે તે સાથે રાખીને હોટેલની શોધ કરી ઇન્દોર જવા માટે નીકળ્યો અને છેવટે પહોંચ્યો ત્યારે હું જ પહેલા પહોંચ્યો હતો અને હોટેલ વાળાને સાઇકલ રુમમાં રાખવા માટે સમજાવવા માટે ૧૦ મિનિટ પણ બગાડી. રુમમાં જઇ ફટાફટ શાવર+ટોઇલેટના કામ પૂરા કરી સૂઇ ગયો.

દિવસ ૩

આ દિવસ હતો ભૂલોની પરંપરાનો. ભૂલ ૨: રાત્રે એકલા નીકળવું. એમ તો કંઇ ડર લાગવા જેવું નહોતું પણ મારી ઊંઘ બરોબર થઇ નહોતી અને ડિનરના નામે કંઇ ખાસ ખાધું નહી. ભલું થજો નાસિકના બે રાઇડર્સનું જેમણે મને પરાણે થોડી દાળ-ખીચડી ખવડાવીને રાઇડ શરુ કરવા મોકલ્યો. ત્યાંથી જ્યારે વળતી સવારી શરુ કરી ત્યારે ૨ વાગ્યા હતા અને થોડા કિમી પછી રસ્તો ભેંકાર હતો. ઊંઘ અને ઠંડીના કારણે ૫ કલાકમાં મારે માત્ર ૫૫ કિમીનું અંતર કપાયું! બે જગ્યાએ તાપણાની નજીક બેસી શરીર શેક્યું ત્યારે થોડી રાહત મળી. થોડી ઊંઘ પણ ખેંચી કાઢી અને છેવટે થોડું અજવાળું થયું ત્યારે જીવ આવ્યો અને ધામનોદ પહેલાં નાસિકના રાઇડર રામદાસ અને લુકેશ મળ્યા અને અમે ધામનોદ સુધી આરામથી જોડે પહોંચ્યા ત્યારે સવારે ૮.૩૦ થઇ ગયા હતા.

ના! આ બિલાડી નથી!

રામદાસ-લુકેશની જોડે સરસ સાયકલ ચલાવીને મ.પ્ર-મહા. બોર્ડર સુધી પહોંચ્યા ત્યારે ફરી ગરમી શરુ થઇ ગઇ હતી અને બપોરનું ભોજન આરામથી કરી શક્ય એટલી ગરમી પસાર કરીને નીકળ્યા. અમે લગભગ ૬.૩૦ સુધી જોડે જ હતા. ધુળેના ૪૦ કિમી બાકી હતા ત્યારે એ બંનેમાં કોઇક વીર સાયકલિસ્ટનો આત્મા આવ્યો અને મારું શરીર અને આત્મા બંને પોકારો કરતું હોવાથી નક્કી કર્યું કે આપણે આરામથી ધુળે પહોંચીશું. સમય હતો અને ખોટી ઉતાવળની જરુર નહોતી. આ જોકે ભૂલ ક્રમાંક ૩ હતી! ધુળેના ૨૦ કિમી પહોંચતા એવું લાગ્યું કે ધુળે આવી ગયું પણ હજુ આવ્યું નહોતું અને આવતું પણ નહોતું! એક ફ્લાયઓવરની નીચે ગયું અને એક જણને પૂછ્યું તો કહે ગુરુદ્વારા તો હજુ ૭ કિમી દૂર છે. ફોનમાં જોયું તો ફોનની બેટ્રી ઓછી અને પાવરબેંકે પણ જીવ ગુમાવ્યો હતો. છેવટે જીવ પર આવીને સાયકલ ચલાવી અને એક બોર્ડ દેખાયું જેમાં ધુળે હજુ દૂર છે એવું દેખાયું ત્યારે મારામાં જીવ આવ્યો. તો પણ ફરી ખોટો ફ્લાયઓવર લીધો. રોંગ સાઇડમાં પાછો આવ્યો અન ગુરુદ્વારા પહોંચ્યો ત્યારે મારા આગળ આવેલા ૩ રાઇડર્સ વત્તા રામદાસ+લુકેશ નીકળવાની તૈયારી કરતા હતા અને તેઓ કોઇ આગળ હોટેલમાં રોકાવાના હતા પરંતુ પાવરબેંકના પાવરની સાથે મારા પાવરના અભાવે હું ત્યાં જ સૂઇ ગયો. નિહાર, શિરિષ અને અન્ય રાઇડર્સ પણ થોડા સમયમાં પહોંચવાના હતા.

દિવસ ૪

છેલ્લો દિવસ! ૫ કલાકનો કુલ સમય ન્હાવા-ધોવા અને ઊંધવા અને તૈયાર થવામાં વીતાવ્યા પછી સમય હતો છેલ્લા ૩૦૦ કિમી પૂરા કરવાનો. ૨૧ કલાક બાકી હતા અને થોડો તાજો થયો હતો. ધુળેથી રસ્તો મોંઢે જ હતો એટલે વાંધો ન આવે એમ માની લીધું. તો પણ, રસ્તામાં પાછળ પડેલા કૂતરા અને ૧૦૦ એકરની હોટેલમાં ૭ વાગે બ્રેકફાસ્ટ ન મળે એવી ઘટનાઓનો સામનો કરતો ચાંદવડ સુધી પહોંચી ગયો. ચાંદવડથી નાસિકના રસ્તે બરોબર સાયકલ દોડાવી અને નાસિક કંટ્રોલ પર પહોંચ્યો ત્યારે ૭૮ કલાક અને ૩૦ મિનિટ થયા હતા. છેલ્લા ૧૫૦ કિમી માટે પૂરતો સમય હતો. કંટ્રોલ પર થોડો ટાઇમ પાસ પણ કર્યો અને ફ્રેશ થયો. બપોર પડી ગઇ હતી અને નાસિકનો તડકો તેની દ્રાક્ષ જેટલો જ પ્રખ્યાત છે એ યાદ આવ્યું. પણ ત્યાં સુધીમાં હાથ-પગ-મોં કાળા પડી ગયા હતા! બપોરનું ભોજન હું દર વખતે જઉં છું એજ હોટેલમાં કર્યું અને ફરી થોડી સાયકલ દોડાવી. શહાપુર સુધી તો આરામથી ચલાવી અને હવે જોયું કે આગળ ટ્રાફિક વધતો જાય છે અને થાક લાગતો જાય છે. આગળના રાઇડર્સ એક પછી એક પહોંચતા જતા હતા અને સદ્ભાગ્યે થોડો રસ્તો સારો થઇ ગયો હતો, તો પણ છેલ્લા ૩૦ કિમીના રસ્તા પર હજુ કામ ચાલતું હતું અને છેલ્લા ૧૦ કિમી – દર વખતે થાય છે એમ – સરસ મઝાનો ટ્રાફિક જોવા મળ્યો. છેવટે, પહોંચ્યો ખરો!! કુલ કિમી થયા હતા, ૧૨૦૯! કુલ સમય લાગ્યો: ૮૭ કલાક ૪૫ મિનિટ. ત્યાં એટીએમમાંથી સ્લિપ લીધી (અમારો ટાઇમસ્ટેપ!) અનિલ, બાલાસાહેબ, મયૂરી મળ્યા અને અન્ય રામદાસ-લુકેશ પણ ત્યાં આવ્યા. સાયકલ ઉપાડીને ફોટો પડાવવા જેટલી તાકાત નહોતી એટલે સામાન્ય ફોટો સેશન થયું અને ઉબર પકડીને ઘરે આવ્યો.

બીજા દિવસે આ બારસો વાળા બારાતીનું સ્વાગત કેકથી થયું. આ સાથે, અમારી હજારોમાંની એક ઇચ્છા પૂરી થઇ અને વધુ ઇચ્છાઓની યાદી મળી આવી!

કેટ, કોફી અને (બચેલી) કેક!

સ્ટાર્વા કડી: https://www.strava.com/activities/6721721953

છબીઓ: https://photos.app.goo.gl/kv856t7ikJG1MVkm8

2 thoughts on “૧૨૦૦

આપની ટીપ્પણી...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.