ગુગલ મેપ્સ – ઉપ્સ

* થોડા સમય પહેલાં ગુગલને એવું લાગ્યું કે તેમના મેપ્સમાં સ્થાનિક ભાષા વાપરીએ તો વધુ સારું. સારું જ કહેવાય પણ તેમને તેમાં “ઓટોમેટિક ટ્રાન્સલિટરેશન” – ભાષાંતર નહી, પણ “લિપ્યાંતરણ”ની મદદ લીધી અને પરિણામ કેવું આવ્યું તે તમે જોઇ શકો છો, છતાં પણ બે ઉદાહરણો તેને સમજવા પૂરતા છે. બાકી હસી હસીને પેટ દુખી જાય એવા ઉદાહરણો તો દરરોજ મળે છે.

PS: વિકિપીડિયામાં હવે નકશામાં લેબલનું ભાષાંતર કરી શકો છો, જોકે તે માટે સૌથી સહેલો રસ્તો ઓપનસ્ટ્રીટમેપમાં જઇને સુધારવાનો છે.

 

Advertisements

પુસ્તક: પાના નંબર બસો સત્તાવન

* એપ્રિલમાં ચિરાગભાઇ “ઝાઝી” ઝાએ  જ્યારે તેમની ટૂંકી નવલિકાઓના પુસ્તક પર ફેસબુકમાં પોસ્ટ કરી, ત્યારે તે મને ક્યાંથી મળશે તેની પૃચ્છા કરી. તેમણે મને પુસ્તક ભેટ તરીકે જ મોકલાવી દીધું. ત્યાર પછી, વેકેશન અને પછી સ્કૂલ ઓપનિંગ જેવી સારી-નરસી ઘટનાઓ વચ્ચે બનવાથી પુસ્તક વાંચવાનું રહી ગયું અને છેવટે ધીમે-ધીમે એક-એક વાર્તાઓ રેન્ડમ ક્રમમાં વાંચી. પુસ્તકમાં તેમણે અને તેમના દીકરાઓએ લીધેલા ફોટોગ્રાફ્સ દરેક વાર્તાની જોડે છે. એક સરસ નવો પ્રયોગ આપણને ગમ્યો.

સૌથી પહેલાં તો તેમણે મને સરસ સંદેશ લખ્યો છે:

કાર્તિક મિસ્ત્રીને સંદેશ

૩૭ વાર્તાઓ ધરાવતું પુસ્તક ચિરાગભાઇની લેખન શૈલીનો સચોટ ખ્યાલ આપે છે. એ જે રીતે વિવિધ દેશોમાં રહ્યા છે અને વિશાળ અનુભવ ધરાવે છે, એ રીતે આ વાર્તાઓ વિવિધ વિષયો ધરાવે છે. ટૂંકમાં, સરસ મઝાની વાર્તાઓ છે. પુસ્તક માટે ચિરાગભાઇનો ખૂબ-ખૂબ આભાર.

અને હા, આજ-કાલ પુસ્તકોનું વાચન કોકી અને મારા દ્વારા સહિયારા વાતાવરણમાં થાય છે. હું ચૂપકેથી કામકાજની વચ્ચે વાંચતો રહ્યો છું, તે જ્યારે તેને સમય મળે ત્યારે વાંચે છે.

અલવિદા વિનોદ ભટ્ટ!

* વિનોદ ભટ્ટે ગઇકાલે એટલે કે ૨૩મી મે એ બધાંને બાય-બાય કર્યું અને ગુજરાતી હાસ્યસાહિત્યનો એક યુગ પૂરો થયો એમ કહી શકાય. વિનોદ ભટ્ટ અને બકુલ ત્રિપાઠી અને અશોક દવે – આ ત્રણ મારા માનીતા હાસ્ય લેખકો છે.

વિનોદ ભટ્ટ એક વખત અકસ્માતે મળી ગયા ત્યારે ઓળખી શક્યો નહોતો (તેઓ સેલ્સ ટેક્સ કે પછી એવા કોઇ વિભાગમાં હતા ત્યારે કોઇ નિમંત્રણ આપવા મામાના ઘરે આવેલા). પછી ખબર પડી કે તેઓ વિનોદ ભટ્ટ હતા!

હવે વિકિપીડિયામાં તેમના લેખમાં વધુ માહિતી ઉમેરીને તેમને શ્રદ્ધાંજલિ અર્પવામાં આવશે.

102 નોટ આઉટ

ગઇકાલે સહ કુટુંબ 102 નોટ આઉટ માણવામાં આવ્યું. 3ડી ન હોય એવી ફિલ્મો જોવાનું વધતું જાય છે એ સારી વાત છે. ચલ મન જીતવા જઇએ પછી લાંબા વિરામ પછી સરસ બ્રેક મળ્યો.

ફિલ્મની આડઅસર રૂપે સૌમ્ય જોશી વિશે ગુજરાતી વિકિપીડિયામાં લેખ અનુવાદ કરી રહ્યો છું.

હા, 77 વર્ષ બાકી છે પેલા ચીનાનો રેકોર્ડ તોડવામાં. 😉

બ્લોગના બાર વર્ષ

૧૨ વર્ષ પહેલાં આ બ્લોગ શરૂ થયેલો આ બ્લોગ હજુ ટીનએજર્સ બન્યો નથી. હજુ સુધી તો બ્લોગ-બ્લોગિંગમાં મઝા આવે છે. જોઇએ હવે ક્યારે આ મઝા પૂરી થાય છે. બ્લોગ-રનિંગ-સાયકલિંગ-જીવન. કોને અગ્રતા આપવી એ હજુ નક્કી નથી, પણ અત્યારે આ ચાર વસ્તુઓ લગભગ સમાંતર ચાલે છે. કોઇક વખત એમાંથી કોઇ આગળ નીકળે છે અને કોઇ પાછળ રહી જાય છે. પણ, એકંદરે ચારેયમાંથી કોઇ હાંફ્યું નથી.

એક સંબંધિત અને સરસ સમાચાર: ચંદ્રકાંત બક્ષી અને અન્ય કેટલાય લેખકોના મસ્ત ફોટાઓ સંજયભાઇએ વિકિપીડિયામાં અપલોડ કર્યા છે. કેટલાય વર્ષોની ઇચ્છા ફળી છે. સંજયભાઇ અને અનંતનો આભાર અને તેમના પરથી કેટલાય લોકો પ્રેરણા લે તેવી ઇચ્છા!

આ પણ જુઓ:
* ૩ વર્ષ: https://kartikm.wordpress.com/2009/03/25/3-years-2/
* ૪ વર્ષ: https://kartikm.wordpress.com/2010/03/25/not-yet-missing-blog/
* ૫ વર્ષ: https://kartikm.wordpress.com/2011/03/25/towards-6th-year/
* ૬ વર્ષ: https://kartikm.wordpress.com/2012/03/26/happy-birthday-my-blog/
* ૮ વર્ષ: https://kartikm.wordpress.com/2014/03/25/આઠ-વર્ષ/
* ૧૦ વર્ષ: https://kartikm.wordpress.com/2016/03/26/10-years-blog/

નાટક: સર સર સરલા

સર સર સરલા
સર સર સરલાની ટિકિટ

ગયા ગુરૂવારના પણ ગયા ગુરૂવારે અમે, એટલે કે હું અને કોકી, અમારી કારકિર્દીનું બીજું નાટક જોવા ગયા. પહેલું નાટક હતું, હું ચંદ્રકાંત બક્ષી. એટલે છેક ૫ વર્ષ પછી અમને નાટક જોવાનો મોકો મળ્યો. સમાનતા હતી – પ્રતિક ગાંધી. ખાસ કરીને ભામિની ઓઝા ગાંધી સાથેની જોડી અને સૌરભ શાહે કરેલ ગુજરાતી નાટ્ય રૂપાંતરણને જોવા અમે આતુર હતા. એ પહેલા આ નાટક વિશે થોડું રીસર્ચ કર્યું ત્યારે ખબર પડી કે આ તો ધુરંધરોએ ભજવેલ નાટક છે.

અમે સમય કરતા વહેલા પહોંચ્યા એટલે પછી સામે આવેલી આઇસક્રીમની દુકાનમાંથી રેડ વેલ્વેટ આઇસક્રીમ ઝાપટ્યો. પ્રબોધન ઠાકરે હોલમાં નીચે ચાલતા ગુર્જરીના પ્રદર્શનમાં પણ આંટો માર્યો. સૌ પહેલા અંદર ગયા અને બેલ વાગતા સૌ પહેલાં સભાગૃહમાં પણ પ્રવેશ્યા. અમને એમ કે ૧૨ વર્ષથી ઉપરના માટે જ નાટક હશે, પણ આ શું? કેટલાય ટાબરિયાં પ્રવેશ્યા. નાટક શરૂ થતાં પહેલાં મોબાઇલ અને ટાબરિયાંને બંધ રાખવાની સૂચના મળી જે આપણને ગમી. નાટક જોવા માટે કેટલીય જાણીતી હસ્તીઓ આવેલી, જેમને હું જાણતો નહોતો. (અને મને પણ તેઓ જાણતા નહોતા, જે સ્વાભાવિક છે!!) નાટક શરૂ કરતા પહેલા નોંધ અપાઇ કે જો તમને કવિતા ગમતી હોય તો આ નાટક ગમશે, જો તમે પ્રેમમાં પડ્યા હોય તો આ નાટક ગમશે. આપણને તો બંને બાબતોથી ૩૦૦ કિમીનું અંતર એટલે મન ઉંચુ રાખીને જોવાનું શરૂ કર્યું.

સૌ પ્રથમ તો આપણને પાશ્વ સંગીત અને સેટ ગમી ગયા. પરફેક્ટ. મને ખબર નહોતી કે નાટકમાં સેટ આટલો સરસ પ્રભાવ પાડી શકે છે. પ્રતિક ગાંધી અને શિવમ પારેખે પહેલા અંકમાં જ પ્રભાવ જમાવી દીધો. ભામિની ઓઝા ગાંધીનો અભિનય અત્યંત સુંદર. પ્રતિક અને ભામિનીની જોડી એકદમ નેચરલ લાગી. સંવાદો પણ મજાના અને ગંભીર વિષયમાં પણ હળવી રમૂજ લાવી દે એવા. છેલ્લા અંકમાં કેશવ અને તેના સંવાદોએ બાજી મારી દીધી. જ્યારે પ્રેમ અને તેવા વિષય આવ્યા ત્યારે અહીં નોંધ લેવી જરૂરી છે કે આ નાટક ૨૦ વર્ષ જૂનું છે, એ પરિપેક્ષમાં જોવું.

અને છેલ્લે, જ્યારે અમે બહાર નીકળ્યા ત્યારે ખુશ હતા. નાટકના પૈસા વસૂલ!

અપડેટ્સ – ૨૧૪

* ફેબ્રુઆરી મહિનો આવી ગયો છે. આપણો સૌથી મનગમતો મહિનો! સૌથી ઓછાં દિવસો વાળો ખરોને! જોકે નુકશાન એ પણ થાય કે ઓછાં દિવસો સાયકલિંગ-રનિંગ માટે મળે.

* આ વખતે સા.ફ્રા.માં ઠંડી (વત્તા વરસાદ)નો ભારે અનુભવ થયો. વધુમાં દરિયાકિનારો નજીક ન હોવાથી દોડવાના કાર્યક્રમો પણ બહુ ન થયા. સાયકલિંગનો કાર્યક્રમ સાયકલનું રેન્ટ જોઇને પડતો મૂકાયો (અને સાયકલિંગના કપડા પણ ભૂલી ગયેલો). હા, આ વખતે પણ બહુ બધાં મિત્રો મળ્યા. પ્રિમા, બાલાજી, ધ્રુવ (ADR) અને ઓફિસના મિત્રો તો ખરાં જ. પિનટ્રેસ્ટ અને સ્ટ્રાવાની ઓફિસોની મુલાકાત લીધી અને ખાવા-પીવામાં જલ્સા કર્યા. રાફાના સ્ટોરની મુલાકાત ન લેવાઇ એ અફસોસ રહેશે.

* પ્રવાસનો થાક હજુ ઉતર્યો હોય એમ લાગતું નથી. કુલ ૨૨ કલાકની બે ફ્લાઇટ્સ, ઇસ્તંબૂલ એરપોર્ટની સફર (ગેટ નં ૨૦૦ થી ૭૦૦!) અને ૧ કલાક બોરિંગ ઇમિગ્રેશન વત્તા ટેક્સી વાળાનો ત્રાસ સહન કરીને ઘરે આવીને તરત જ સામાજીક કાર્યક્રમમાં દોડ્યો. ત્યાં જલ્દી જવાનો હેતુ કવિનની કોમ્પિટિશન હતી, જે ૯.૩૦ની જગ્યાએ ૧૧.૩૦એ ચાલુ થઇ એટલે ત્યાં સુધી બેઠા-બેઠા ઝોકા ખાધા. પછી વાતોના વડા અને છેલ્લે લાડવા 🙂

* ગઇકાલે “ચલ મન જીતવા જઇએ” જોયું. ધાર્યા જેટલી મઝા ન આવી કારણકે બીજો ભાગ આધ્યાત્મ તરફ દોરી જતો હોય એમ લાગે છે. આપણને તો “તન જીતવા જઇએ” જેવું કંઇક, એટલે કે સાયકલિંગ-રનિંગ એવું કંઇ બતાવે તો મઝા આવે 😉 મજાક બાજુ પર મૂકીએ તો એકંદરે થોડીક ગ્લિચિસને બાદ કરતાં સરસ ફિલમ. મારા જેવા એંગર મેનેજમેન્ટના ક્લાસ કરતાં લોકો માટે ખાસ. સો ટકા જોવા જવાય. ઘણાં વખતે થિયેટર પણ હાઉસફૂલ જોયું.

* રવિવારે મારી પ્રથમ ૫ કિમીની રનિંગ રેસ છે. આ વખતે હું-કવિન અને રીનિત-હિરલ એમ કુટુંબમાંથી ચાર જણા દોડવાના છીએ એટલે મઝા આવશે. જોકે પાંચ કિમીની મારી પહેલી રેસથી હું થોડો નર્વસ છું. અને હા, ફેબ્રુઆરી અંતમાં બીજી સાયકલિંગ રેસ આવે છે!

ફ્લાઇટની ફિલ્મો

* લાંબી ફ્લાઇટમાં જવાનું થાય એ પહેલાં હું થોડો સમય ફિલ્મો જોવાનું ટાળું છું એટલે એ સમય દરમિયાન થોડા વધુ વિકલ્પો મળી રહે.

1. કિંગ્સમેન: ગોલ્ડન સર્કલ. સરસ ફિલ્મ. આગલા ભાગની જેમ જ ધમાધમી મચાવી દે છે. જોકે પોલિટિકલ મસાલો ઉમેર્યો એ મઝા ન આવી.

2. એટોમિક બ્લોન્ડ. ડાર્ક. કોલ્ડ. અને ચાર્લીઝ થેરોન. ધીમી પણ સરસ.

3. ધ એકાઉન્ટન્ટ. કોઇ સી.એ. બંદૂકો ચલાવે? હા. સરસ સ્ટોરી. અંતમાં થોડો હિસાબ પરચૂરણ ખર્ચામાં મૂકી દઇને તાળો મેળવ્યો એમ લાગ્યું.

4. અનફરગિવન. ક્લાસિક. આજકાલ મને વેસ્ટર્ન અને કાઉબોયની ફિલ્મો ગમવા લાગી છે.

અને, પછી જેટલેગના કારણે યુટ્યુબ પર,

5. ધ ગુડ, બેડ એન્ડ અગ્લી અને 6. જેંગો. બંને જૂનાં અને જાણીતા.

લાલચ

* મુંબઇ એરપોર્ટ એટલું લલચામણું છે કે ઇચ્છા ના હોવા છતાં બર્ગર ખવાઇ જાય છે.

અને આવું દર વખતે થાય છે 😀

PS: લાલચ બુરી બલા છે.

૨૦૧૭: વાર્ષિક બ્લોગ અહેવાલ

* થોડા વર્ષો પહેલા (જુઓ: ૨૦૧૦ (પંચવર્ષીય અહેવાલ), ૨૦૧૧, ૨૦૧૨ અહેવાલો) હું વર્ષનું બ્લોગ સરવૈયું લખતો હતો. સમય જતાં બ્લોગ પોસ્ટની આવૃત્તિમાં ભારે ઘટાડો આવ્યો અને શરમજનક આંકડાઓ મૂકવાનું બંધ કર્યું. હવે આજે ફરી તે લખી રહ્યો છું. ના, આંકડાઓમાં કંઇ રાતોરાત વાયરલ વિડિયોને મળેલા ક્લિક્સ જેટલો વધારો થયો નથી, પણ શું લખવું તે વિષયનો અભાવ વત્તા ટાઇમપાસ કરવાની કીડા-વૃત્તિ જવાબદાર છે.

૧. આખા વર્ષની પોસ્ટ સંખ્યા – ૬૧

૨. સૌથી ઓછી પોસ્ટ ધરાવતો મહિનો – ફેબ્રુઆરી (૨), જુલાઇ (૨)

૩. સૌથી વધુ પોસ્ટ ધરાવતો મહિનો – ડિસેમ્બર (૧૦)

૪. સૌથી વધુ મુલાકાતીઓ – ઓગસ્ટ

૫. સૌથી ઓછા મુલાકાતીઓ – મે

૬. આ વર્ષની કોમેન્ટ્સ – ૧૧૧

૭. આ વર્ષના લાઇક્સ – ૨૦૧

૮. શૂન્ય કોમેન્ટ્સ ધરાવતી પોસ્ટ્સ – ૨૮!

૯. સૌથી વધુ કોમેન્ટ્સ વાળી પોસ્ટ – પુસ્તક: જાતકકથા

૧૦. સૌથી વધુ લાઇક્સ – ડેબકોન્ફ – થોડી ટિટબિટ્સ..

તમે જોયું કે આંકડાઓમાં કંઇ ભલીવાર નથી, તો પણ, કીટાણુંઓ.. 😉

પુસ્તક: જાતકકથા

છેલ્લી અપડેટમાં લખ્યું હતું તેમ ક્રોસવર્ડમાંથી બક્ષીબાબુની નોવેલ જાતકકથા મળી ગઇ. બે દિવસમાં લગભગ બે બેઠકે આ પુસ્તક પુરુ કર્યું અને હવે તેનો નાનકડો રીવ્યુ!

IMG_20171216_112816.jpg
થિંક બક્ષી!

સૌપ્રથમ તો આ પુસ્તકનું પુન:મુદ્રણ પ્રવિણ પ્રકાશને કર્યું તે માટે તેમનો આભાર. હવે જાતકકથાનું આવરણ સરસ છે. પ્રથમ પાનું ઉઘાડીને જોયું તો અન્ય નવલકથા-પુસ્તકોના આવરણો હોરિબલ છે. યસ, હોરિબલ. તેનો ફોટો મૂકવાની પણ ઇચ્છા થતી નથી.

જાતકકથા વાંચવાની શરૂઆત કરી એ પહેલાં જાતકકથા એટલે શું? એ વિષય પર ઇન્ટરનેટ પર બહુ બધું વાંચી કાઢ્યું. બક્ષીબાબુએ પણ સરસ રીતે સમજાવ્યું છે. ૧૯૬૯ની આ નવલ બક્ષીબાબુના એ સમયના મિજાજને યોગ્ય રીતે વર્ણવે છે. નવલને ત્રણ ભાગોમાં વહેંચી છે, પણ આપણો રસ જરાય ભંગ થતો નથી. હવે તેમાંથી થોડાક અવતરણો!

‘કોઈ પણ માણસ સાથે હોય તો મજા આવે જ’ આમ્રપાલીએ અંધારામાં કહ્યું.
‘માણસ નહીં, પુરુષ. માણસમાં તો સ્ત્રીઓ પણ આવી જાય.’
‘મારું ગુજરાતી એટલું બધું સારું નથી.’

‘હિંદુ ધર્મ પોતાના કિનારાઓ પર સૌના ઇશ્વરોને જીવવા દે છે.’

‘ગુજરાતીઓમાં બે જ જાતો છે, એક સારા અને એક ખરાબ. એક દારૂ પીનારા, બીજા ન પીનારા. સારા ગુજરાતીઓ પીએ છે, ખરાબ નથી પીતા.’

 

અને, મને બરાબર બંધ બેસતું અવતરણ!

‘.. અને રાત્રે ભયંકર ઊંઘ આવે છે. પથારીમાં પડતાંની સાથે જ, પાંચ મિનિટમાં ઊંઘ્યા પછી કોઈ મને હલાલ કરી નાંખે તોપણ ખબર ન પડે.’

હવે? બે દિવસમાં નવલ વાંચી લીધા પછી ૬ મહિના પછી ફરીથી વાંચીશ ત્યારે વધુ અવતરણો સાથે. બક્ષીબાબુની નવલકથાઓની મઝા એ જ છે કે જ્યારે પણ વાંચો ત્યારે તાજી જ લાગે.

ધ મેન વ્હુ સોલ્ડ હિઝ સફારી

* ના! આ પોસ્ટ ધ મેન વ્હુ સોલ્ડ હિઝ ફરારી વિશેની નથી. કારણ કે,

૧. રોબિન શર્મા આપણને ન ગમે,
૨. મારી પાસે ફરારી નથી.

તો શું છે, મારી પાસે? સફારી! હા. સફારીના જૂના અંકો (છેલ્લા ચાર-પાંચ વર્ષોના) એટલા વધી પડ્યા છે કે હવે નિર્ણય લેવામાં આવ્યો છે કે બધાં સફારીઓ પસ્તીમાં આપી દેવામાં આવે. એવું ન સમજતા કે સફારી હવે કંઇ કામના નથી, પણ હવે અમારા ઘરમાં જગ્યા નથી અને હવે જ્ઞાન-વિજ્ઞાનના બીજાં અઢળક સ્ત્રોત સંદર્ભ અને અન્ય માધ્યમો સાથે છે, એટલે હવે સફારી વાંચીને થોડો સમય રાખીને પસ્તીમાં દુ:ખ સાથે જવા દેવામાં આવશે.

વી વિલ મિસ યુ, સફારી (ના જૂના અંકો)!!

બોનસ: ધ મેન વ્હુ સોલ્ડ ધ વર્લ્ડ

વિકિડેટા આધારિત ઇન્ફોબોક્સ – હવે ગુજરાતી વિકિપીડિયા પર!

વિકિપીડિયા પર સામાન્ય રીતે કોઇપણ લેખમાં (ખાસ કરીને કોઇ વ્યક્તિ વિશેના) ઇન્ફોબોક્સ એટલે કે જમણી બાજુ (કે ડાબી બાજુ, જો તમે ઉર્દૂ, અરેબિક કે હિબ્રુ જેવી ભાષાઓ વાપરતા હોવ) મળતા બોક્સનું બહુ મહત્વ છે. આ ઇન્ફોબોક્સમાં સામાન્ય રીતે આપણને જોઇતી માહિતી ઉડતી નજરે મળી જાય છે. આ ઇન્ફોબોક્સ મૂકવા માટે પહેલા બહુ મહેનત કરવી પડતી હતી અને દરેક પેરામીટર (એટલે કે પરિમાણો) જાતે ઉમેરવા પડતા. ચિત્ર કે છબી પણ કોમન્સમાંથી શોધીને લેવી પડતી કે પછી અંગ્રેજી જેવાં સમૃદ્ધ વિકિપીડિયામાંથી કોપી-પેસ્ટ કરવું પડતું.

ગુજરાતી વિકિના અનિકેતભાઇની મહેનતથી હવે ઇન્ફોબોકસ પર્સન (ie Infobox person) હવે વિકિડેટા સંચાલિત કે આધારિત બન્યું છે. એટલે કે, કોઇપણ વ્યક્તિ વિશેના લેખમાં માત્ર નીચેનો કોડ (ie વિકિટેક્સ્ટ),

{{infobox person/Wikidata
| fetchwikidata = ALL
| onlysourced = no
}}

ઉમેરતા આપણને વિકિડેટામાંથી માહિતી મેળવતું ઇન્ફોબોક્સ મળી જશે. ઉદાહરણ તરીકે, આર. ડી. બર્મનના લેખમાં ઉમેરેલું ઇન્ફોબોક્સ આવું જોવા મળશે.

Screenshot_20171008_115818

તમે જોઇ શકો છો કે પેલા પેન્સિલ જેવા આઇકન પર ક્લિક કરતાં લેખનું વિકિડેટા પાનું ખૂલશે અને તમે ખૂટતી માહિતી ઉમેરી શકશો. હવે આગળનું કામ એ છે કે, જે પેરામીટર્સ ગુજરાતીમાં નથી એનું ભાષાંતર કરવું એટલે કે હવે વિકિડેટામાં યોગદાન આપવાનું બહાનું મળ્યું છે 🙂

ફરક

નવી સાયકલ આવ્યા પછી જીવનમાં મોટો ફરક પડ્યો છે. એજ કે પહેલા હું મારા દિવસનો એકાદ કલાક વિકિપીડિયામાં પસાર કરતો હતો, હવે એ કલાક સાયકલ સાફ કરવામાં જાય છે 😉

કરસનદાસ: પે & યુઝ

કરસનદાસ!

* ગયા અઠવાડિયે આ ફિલમ જોવાનું અચાનક નક્કી કર્યું અને ભારે રહેલ વીકએન્ડનો બોજ હળવો કરવા માટે અમે સૌથી નજીકના પ્રિય અને હવે લગભગ બંધ થવાની અણી પર (હવે આ મોલ બંધ થાય તો પેલી એક દુકાનની પોસ્ટની જેમ અમારો કોઇ વાંક નથી!) એવા રઘુલીલા મોલમાં અમે ગયા.

સરપ્રાઇઝ! થિયેટર લગભગ ભરેલું હતું અને મોટાભાગના લોકો ૫૦+ લાગતા હતા. જેમ-તેમ જાહેરખબરોનો સહન કરી મુવી શરૂ થયું અને શરૂઆત સરસ રહી. તિલોક અને સુંદર – બંનેનો અભિનય સરસ છે તો ચિનુભા જામે છે. કદાચ ચિનુભાએ જાતે કોઇ વસ્તીમાં રહી આવા કેરેક્ટરનું સચોટ અવલોકન કર્યું હશે! શિશિરભાઇએ લખેલું તેમ બેકગ્રાઉન્ડમાં ચેન્નાઇ એક્સપ્રેસની થીમ ધરાવતું સંગીત થોડું ખૂંચ્યું પણ ઓવરઓલ ડાયલોગ્સ (એકાદ બિનજરૂરી દ્વિઅર્થી સિવાય) થી માંડીને એક્ટિંગ સુધી બધું મસ્ત રહ્યું. રોંગ સાઇડ રાજુ પછી થિયેટરમાં મુવી જોવાની મઝા પડી (વચ્ચે બાહુબલી- ૨ જોયેલું તે અપવાદ ગણાય).

આશા રાખીએ કે આવા વધુ વૈવિધ્ય વિષય ધરાવતી ફિલ્મો ગુજરાતીમાં બને અને ક્યારેક આપણે પણ કાન કે નાક ફિલ્મ ફેસ્ટિવલમાં જઇએ 🙂

PS: ઉપરોક્ત છબી પ્રતિકાત્મક છે અને ફિલમ પૂરી થયા પછી “કરસનદાસ: ફ્રી ટુ યુઝ”ની બહાર લેવાઇ છે.