ધ ટેટૂ

* આજે એરપોર્ટ પર બોર્ડિંગ પાસની કતારમાં ઉભો હતો ત્યારે આગળ અને પાછળ લગભગ બધા લોકોના હાથમાં સરસ ટેટૂ હતા. આ જોઇને મારો હાથતો મને ફિક્કો લાગ્યો. આગળ જઇને એક જગ્યાએ નાસ્તો કરવા બેઠો ત્યાં સામે લગભગ મારા સાયકલિંગ ટેટૂ જેવું જ ટેટૂ એક જણના હાથમાં દેખાયું. હવે રહેવાયું નહી અને હાય-હેલ્લો કહ્યું ત્યારે ખબર પડીકે તે BRMમાં નિયમિત આવે છે અને આવતા અઠવાડિયે મારી સાથે રેસમાં પણ છે. એટલિસ્ટ, એરપોર્ટની બે ક્ષણો તો આનંદદાયક બની 🙂

Advertisements

ડેબકોન્ફ ૧૭ – છેલ્લો દિવસ!

* જોતજોતામાં સમય ક્યારે પસાર થઇ ગયો અને અહીં મોન્ટ્રિયાલમાં આવ્યે અઠવાડિયું પણ થઇ ગયું અને હવે કાલે તો કોન્ફરન્સનો છેલ્લો દિવસ છે. અહીં આવીને દોડવાની, ચીઝ ખાવાની અને ઠંડા વાતાવરણમાં (અહીં ઉનાળો છે!) બધાં લોકોને મળવાની મજા આવી ગઇ છે. ડેબકોન્ફની સાથેસાથે વિકિપીડિયાની વિકિમેનિયા કોન્ફરન્સ પણ છે, એટલે એક ક્લિકે બે કોન્ફરન્સની મઝા માણવાની લાલચ વડે હેકેથોનમાં પણ જઇ આવ્યો.

ડેબકોન્ફ મોટાભાગે લો બજેટ (એટલે કે વિકિમેનિયા જેવી હોટેલ લક્ઝરી ન મળે) કોન્ફરન્સ હોય છે. અત્યારની કોન્ફરન્સનું સ્થળ એક કોલેજ છે, જે સમારકામને કારણે અર્ધબંધ છે એટલે અમને વાપરવા મળી છે. તો પણ, સરસ જગ્યા છે અને સરસ મદદગાર લોકો. એક ક્લાસરૂમમાં ટેબલો ગોઠવીને પડદા બાંધીને ૫ જણાંને રહેવાની સગવડ કરી છે એટલે મારે સ્લિપિંગ બેગ પણ લાવવી પડી (આમેય લેવાની હતી તો લેવાઇ ગઇ!). હા, ઓશિકું અને ખાટલો મળ્યો છે, એટલે એ ન લાવવા પડ્યા 🙂 કોન્ફરન્સમાં રહેવાનું નજીક હોય તો, મઝા ડબલ થઇ જાય. અહીં આવીને ખબર પડીકે મોટાભાગના લોકોએ ઓળખે છે. સરસ. ડેબિયન ઝિંદાબાદ!

શહેરમાં ખાસ ફરવાનું થયું નથી, પણ ઓલ્મપિક પાર્ક અને એક સરસ બીજો ગાર્ડન નજીકમાં છે. ત્યાં સારું એવું દોડ્યો છું. બીજા આકર્ષણોમાં એક મોં રોયાલ છે, જેના પર ચડ્યા પછી આખું ડાઉનટાઉન જોઇ શકાય છે, ત્યાં પણ હાઇક વત્તા વોક કરી આવ્યા. કાલે ત્યાં દોડવા જવાનો પ્લાન છે. હા, સબ-વે ટ્રેન સરસ છે, પણ અઠવાડિયાંનો પાસ ન લઇ લો તો મોંઘી છે. બાકી ક્યાંય પણ જવું હોય તો ઉત્તમ.

તો ચાલો, ડિનર ટાઇમ, અેટલે કે સપર ટાઇમ.

ડેબકોન્ફ ૧૭

* આખરે હજારો ઇચ્છાઓમાંથી ૧# ની બાદબાકી..

 

 

 

 

 

# વિઝા હજુ હાથમાં આવવાના બાકી છે!

ઉબર અનુભવો

* એમાં થયું એવું કે મારે રૂટકોન્ફ કોન્ફરન્સ માટે બેંગ્લોર જવાનું હતું. સામાન્ય રીતે અત્યાર સુધી તો હું બેંગ્લોર એરપોર્ટ (ie કેમ્પેગોડા આંતરરાષ્ટ્રીય એરપોર્ટ @ રેન્ડમહલ્લી) થી પ્રિ-પેઇડ ટેક્સી જ લેતો હતો. હવે ઉબર (કે ઉબેર) આવ્યા પછી થયું કે ચાલો થોડા પૈસા બચાવીએ. એરપોર્ટ પર રાત્રે ૧૨.૩૦ ઉતર્યો. સામાન તો હતો નહી. એરપોર્ટ પર પીકઅપ કરેલા સ્થળે પહોંચી ઉબર બોલાવી. ચાર અનુભવો થયા,

૧. પહેલા ટેક્સી ડ્રાઇવરે રાઇડ કેન્સલ કરી.
૨. ત્યાં ઉબરનું જેકેટ પહેરેલા એક માણસે કહ્યું, સર, જો તમને રિસિપ્ટ ન જોઇતી હોય તો હું તમારા વતી ટેક્સી કરું. તેને ના પાડી.
૩. બીજો ટેક્સી વાળો આવ્યો. તેમાં બેઠો. તેણે કહ્યું, સર, નો ડીઝલ એન્ડ નો મની. નો પેટીએમ. મેં કહ્યું, ઓકે, નો રાઇડ ધેન. ૭ રૂપિયા કપાઇ ગયા. વળી તેણે મને બેસાડતા પહેલા રાઇડ ચાલુ કરી દીધી હતી. હા, ૭ રૂપિયા પાછા લીધા!
૪. ત્રીજો ટેક્સી વાળો આવ્યો. હું ગોઠવાયો. ટોલનાકું આવ્યું ત્યાં સુધી તો બરોબર ચાલ્યું, પણ તેણે કહ્યું, સર, આઇ ડોન્ટ હેવ મની. પ્લીઝ ગીવ ૧૦૦ રૂપીઝ. મેં કહ્યું, કેમ? ટોલ તો રાઇડમાં આવી જાવ. તેણે ઘણી મગજમારી કરી. છેવટે અજાણ્યા મુલ્કમાં હોવ તો ઠીક છે, આપણે હતા કર્ણાટકમાં. એટલે તેને ૧૦૦ રૂપિયા પકડાવ્યા અને ઉબરને ત્યાં કમ્પલેઇનના પોટલા નાખ્યા. હા, રિસિપ્ટનો ફોટો લઇ લીધો. આ ડ્રાઇવર વળી મને નકશામાં દર્શાવેલા સ્થાનની જગ્યાએ બીજે ક્યાંક છોડવા માંગતો હતો.

ટૂંકમાં, ઉબર આવવાથી બેંગ્લોરના ટેક્સી ડ્રાઇવરોમાં કંઇ જ ફરક પડ્યો નથી.

બોધપાઠ્સ:
૧. દિવસે જ જવું આ ભયાનક શહેરમાં.
૨. બસમાં જ જવું. સસ્તું અને સલામત. હા, બહુ સામાન હોય તો તકલીફ થાય.
૩. બેંગ્લોર જવું જ નહી! શ્રેષ્ઠ!!

અપડેટ્સ – ૨૦૧

* માર્ચ આવી ગયો પણ એક પણ પોસ્ટ હજુ સુધી નથી આવી એ નાઇન્સાફી કહેવાય.

* ઉદેપુર-પાલનપુરનો નાનકડો પ્રવાસ કર્યો અને દર વર્ષે ફેબ્રુઆરીની પરંપરા જાળવી. બંને જગ્યાએ મઝા આવી પણ થાકી ગયા. હવે આવતો પ્રવાસ આરામથી પડ્યા રહીએ એવો જ રાખવો એવા સૂચનો મળ્યા છે.

* માર્ચ પણ બહુ બીઝી-બીઝી રહેશે. કાલે એક ૧૦ કિમી (ગુંજનની ઇનસાઇટ ૧૦કે), બે બીઆરએમ (૪૦૦ અને ૩૦૦) અને એક બીજી ૧૦ કે. મહિનો પૂરો. વધુમાં એક ધુળેટી નિમિત્તે ‘રંગીન રન’નું આયોજન છે, જેમાં કવિન જોડે રંગ ઉડાડતા દોડવામાં આવશે. જોકે વધુ વિગતો મળશે ત્યારે વાત.

* કવિનની ટીમ ફૂટબોલમાં (ક્વાટર ફાઇનલ) હારી ગઇ છે, પણ બોયસ્ પ્લેડ વેલ. હારીએ તો જીતીએ, હાર કર જીતને વાલે કો બાજી-ઘર કહેતે હૈ, ડર કે આગે જીત હૈ વગેરે વગેરે ક્વોટ્સથી તેને ઉત્સાહિત કરવામાં આવશે. ટૂંકમાં, તેમની ટીમને વધુ પ્રેક્ટિસની જરુર છે, પણ હવે સ્કૂલવાળાઓને કંઇક અક્કલ કે જ્ઞાન આપવા જઇએ તો સામે ભડકે એટલે કવિને ઉનાળુ વેકેશનમાં આ પર રનિંગ, સ્ફર્તિ વગેરે પર ધ્યાન આપવું એવું નક્કી કર્યું છે.

* મીઠીવાવ, પાલનપુર વિશે લેખ શરુ કર્યો છે. ખૂટતી વિગતો ઉમેરવા Edit બટન છે જ!

PS: હોળી ક્યારે છે, હોળી?

ટ્રમ્પેટ

.. અને જેમ ધાર્યું હતું તેમ આપણા ટ્રમ્પે આવતાવેંત જ ટ્રમ્પેટ વગાડીને ચાર-પાંચ દેશોના નાગરિકોને લગભગ ધક્કો મારી દીધો. જોકે, વધુ મહત્વની વાત એ છે કે આખી પ્રક્રિયાને સમજવી અઘરી છે (ભારતીયો પર પણ કંઇક નિયંત્રણો આવ્યા છે, એટલે હવે અમેરિકાની આવતી મુલાકાત મારા માટે પણ તકલીફ વાળી થવાની એ નક્કી) અને લોકો તેનો સમજ્યા વગર વિરોધ કરશે (નોટ માય પ્રેસિડેન્ટમાં થયું તેમ). પણ સરવાળે, ફેઇલ્ડ નેશન્શની મારી યાદીમાં એક વધુ દેશનો ઉમેરો થયો છે (આમાં પાકિસ્તાનનો વર્ષોથી ટોચ પર છે). વિઝા વસ્તુ જ એવી કંટાળાજનક છે કે એમ થાય કે ક્યાંય બહાર જવું જ નહી, પણ બીજી બાજુ એમ થાય કે, બહારના દેશો જોવા મળે તો કેમ ન જવું.

બીજી વાત રેફ્યુજીઓની. ભારત કરતાં આ વિશે બીજો કયો દેશ બોલી શકે? પારસીઓથી માંડીને દલાઇ લામાથી લઇને બાંગ્લાદેશી “શરણાર્થીઓ”ને આપણે સ્વીકાર્યા છે – એટલે આપણને ખુશી અને ગમ બંને છે.

ત્રીજી વાત – યુદ્ધ અને રાજકારણમાં લાગણીઓ ન હોય – બધું જ ચાલે છે. એટલે, જો લોકો એમ સમજતા હોય કે આ તેમના દિલની લાગણીઓનો વિષય છે, તો તેમણે ઇતિહાસ વાંચ્યો નથી કે સમજ્યો નથી.

અપડેટ્સ – ૧૯૬

* ડિસેમ્બર મહિનો આવી ગયો પણ ઠંડી હજુ આવી નથી. હવે જોઇએ ડિસેમ્બરમાં દોડતી વખતે કેટલી ઠંડી લાગે છે, ખાસ કરીને આપણા ફેવરિટ અમદાવાદ, પાલનપુર અને આબુમાં. હા, માઉન્ટ આબુમાં ઠંડી લાગવાનો સમય થાય એ પહેલાં હું પાછો આવી જઇશ એવો પ્લાન છે! ના. બીજો કોઇ પ્લાન એટલે કે પ્લાન બી નથી!

* ગયા અઠવાડિયે બ્લોગ મિત્ર પ્રિમાએ અમારા ઘરની મુલાકાત લીધી અને ઘણાં વખતે ગપ્પાં મારવાની મજા આવી. સ્વાભાવિક રીતે વાતોનો વિષય પુસ્તકો અને પ્રવાસ જ હતો. એ જ દિવસે બીજા મિત્ર ભાવેશને મળવા બી.કે.સી. ગયો અને ત્યાં પણ વાતોના વડાં ખાધાં અને મજાની જૂની યાદો તાજી કરી દીધી.

* ખરાબ સમાચારમાં, મારા વર્ડપ્રેસના ખાતામાં કંઇક ગરબડ થઇ છે, જેથી કોઇના વર્ડપ્રેસના બ્લોગ પર લાઇક થઇ શકતું નથી. હજુ તે ઉકેલવાનો સમય મળ્યો નથી, પરંતુ બ્લોગ મિત્રો! અમને તમારા પોસ્ટ્સ ગમે જ છે! 🙂

* ઘરમાં છુટ્ટા પૈસાની કોઇજ રામાયણ નથી. હજુ હમણાં સવારે જ દૂઘ વાળાએ નવી ૨૦૦૦ની સામે છૂટા આપતાં નવી ૫૦૦ રુપિયાની નોટ આપીને અમને ધન્ય કરી દીધા. હવે એક કામવાળી બાઇને પૈસા કેવીરીતે આપવા એ તકલીફ બાકી રહી છે. બાકી ઉબેર કે ઉબર, પેટીએમ, ઓનલાઇન શોપિંગ, ક્રેડિટ કાર્ડ વગેરેથી જીવન સુખમય છે. હજુ સુધી બેંકમાં ગયો નથી, પણ આજ-કાલમાં જવું પડશે એવું લાગે છે.

* કવિન આજે પિકનિક ગયો છે. ઘરમાં સંપૂર્ણ શાંતિ છે.

અપડેટ્સ – ૧૯૪

* છેલ્લી અપડેટ આવ્યાને ઘણો સમય થઇ ગયો અને ત્યારબાદ તો મુંબઈમાં ઠંડી પણ શરુ થઇ ગઇ છે! હા, અમે ૨૩ ડિગ્રી તાપમાન થાય એને ઠંડી કહીએ છીએ. સીએટલમાં ૯ ડિગ્રી સે. માં દોડવાની મજા આવી પણ વચ્ચે વરસાદ નડી ગયો. નવાં શૂઝ અને મોજાં આવ્યા એટલે આજકાલ દોડવાનું પણ જોશમાં ચાલે છે, સાયકલિંગ ઠંડુ છે, પણ કાલે “રાઇડ અગેઇન્સ્ટ કરપ્શન”માં ૧૦૦ કિમીનો પ્લાન છે (એમ તો રાઇડ તો ૨૦ કિમીની છે, પણ આવવા જવામાં ૭૦ વત્તા દસેક બીજા કરી દઇશું).

* કવિનના વેકેશનનાં છેલ્લાં દિવસો છે. આ વખતે દિવાળીમાં મજાથી ફટાકડા ફોડ્યા. પોલ્યુશન કર્યું અને નોઇઝ પોલ્યુશન પણ. વળી, કોઇકના મુજબ લાઇટ પોલ્યુશન પણ. ઢગલાબંધ મિઠાઇઓ (ઘરનું મગસ, બહારનો મુંબઈ હલવો વગેરે) ખાઇને બીજા પ્રકારનું પોલ્યુશન પણ કર્યું હશે જે અમે તો અનુભવ્યું નથી, પણ જેણે અનુભવ્યું હોય એના નશીબ!

* દિવાળીની બીજી મહત્વની ખરીદી કરી – નવો બેલ્ટ. જૂનાં બેલ્ટમાં કાણાં પડાવવા (ઢીલા પડતાં બેલ્ટ માટે) એના કરતાં નવો સરસ બેલ્ટ લીધો. એમાં વળી હજુ પણ વજન (અને કમર) ઓછું થાય તો એક કાણું હાજર છે જ એટલે થોડા વર્ષો સુધી ચિંતા નથી 😉

મુંબઇ થી કચ્છ

મારી હજારો ઇચ્છાઓની યાદીમાંથી એટલે કે વિશલિસ્ટમાંથી એકનો ઘટાડો થયો છે.

લગભગ ત્રણ-ચાર મહિનાથી અમે મુંબઈથી કચ્છ સાયકલ પર જવાની યોજના બનાવતા હતા. યોજના એવી હતી કે દર વર્ષે નવરાત્રિ પહેલાં મુંબઈ અને પુનેથી ઘણાં લોકો આશાપુરા-માતાનો મઢ જવા નીકળે છે, તેવી રીતે અમે પણ જઇએ, પણ આ સાયકલ રાઇડ જલ્દી પૂરી કરીએ. સ્વાભાવિક રીતે, ઓફિસમાં રજાઓ ૧૦ દિવસની રજાઓ ન જ મળે વત્તા રાઇડ એટલી પણ સરળ ન બનાવીએ. બહુ પ્લાનિંગ થયું અને વળતી ટ્રેન ટિકિટ છેલ્લી ઘડીએ કન્ફર્મ ન થઇ વત્તા સામાનનો ભાર ઓછો કરવા માટે જોડે ગાડી એટલે કે સપોર્ટ વ્હીકલ રાખવાનું પણ નક્કી થયું. નક્કી કરેલા દિવસ પહેલાં અનિવાર્ય સંજોગોને કારણે દીપ જોડે ન આવી શક્યો, પણ કિરણ, સંતોષ અને કિરણ કોટિયન અને હું એમ ચાર જણાં કચ્છ જવા માટે નીકળી પડ્યા.

મંગળવારે સાંજે બોરિવલીથી સૌપ્રથમ અમે ફાઉન્ટેન હોટેલ પહોંચ્યા અને સંતોષની રાહ જોઇ, એ છેક ચેમ્બુરથી આવવાનો હતો. સંતોષ આવ્યા પછી રાતની રાઇડ શરુ થઇ. રાત્રે મોડા તલાસરી પહોંચી હોટેલ બૂક કરાવી ત્યાં રાત્રિ નિવાસ કર્યો પણ રાત્રે માત્ર ૨.૩૦ કલાકની જ ઉંઘ મળી. સવારે ૫ વાગ્યે તો ઉઠવું પડ્યું અને ૬.૩૦એ ફરી આગળ રાઇડ શરુ કરી. બીજા દિવસની રાઇડ પણ NH8 પર હતી.

ભરુચ પહેલાં સુધી સારી એવી સરળ મુસાફરી રહી પણ જેવાં પેલા ક્યારેય ન સૂતા પુલ પાસે પહોંચ્યા ત્યાં પહેલાં ટ્રાફિક જામ થયો અને પુલના અંત સુધી પહોંચતા ટાયર પંકચર. એક વખત હવા ભરી પણ પંકચર હતું એટલે ટ્યુબ બદલીને આગળ વધ્યો. નક્કી કર્યા મુજબ અમે કરજણ પહેલાં એક હોટલમાં રોકાયા, જે ધાર્યા કરતા સરસ હતી અને જમવાનું પણ સારુ હતું (ઓનેસ્ટ જિંદાબાદ). ત્યાં હવે થોડી વ્યવસ્થિત ઉંઘ મળી. બીજા દિવસનો માર્ગ અમે આગલા દિવસે બદલ્યો હતો અને વડોદરા જવાની જગ્યાએ પાદરા થઇને તારાપુર ચોકડી અને ત્યાંથી ચોટીલા જવાનું નક્કી કર્યું. પાદરા પછી અમે આંતરિક માર્ગ લીધો અને ત્યાંથી મુશ્કેલી શરુ થઇ. રસ્તો તો ખરાબ હતો જ પણ નાનો અને વધુ ટ્રાફિક ધરાવતો હતો, જોકે આ વડે અમે ૧૦ થી ૧૫ કિમી બચાવ્યા. આગળ જઇને કિરણના જીજાજીના કેમ્પમાં નાસ્તો કરવા રોકાયા અને મઝાની વાતો કરી. વધુ આગળ વધીને બપોરે આરામ કરવાનું નક્કી કર્યું અને કેમ્પમાં જ જમી આરામ કર્યો પણ તડકા અને મકોડાં – આ બંનેએ મને ઉંધવા ન દીધો. વધુ આગળ વધ્યા અને લીમડી ગામે ગાડી મલી એ વાક્ય યાદ કરીને આગળ વધ્યા અને ત્યાં સુધીમાં તો રાત થઇ ગઇ હતી અને દુર્ભાગ્યે મારી ફેવરિટ હેડલાઇટ બગડી હોય એવું લાગ્યું. જેમતેમ કરીને આગળ વધ્યો પણ ચોટીલા લગભગ ૫ કે ૬ કિમી બાકી હતું ત્યાં હું કંટાળ્યો અને સાયકલ ગાડીમાં મૂકી ચોટીલા પહેલાં હોટલમાં રોકાવાનું હતું ત્યાં પહોંચી ગયો. સસ્તી અને એકદમ ભંગાર (દા.ત. બાથરુમમાં મોટી વિન્ડો પણ પડદા નહી) પણ જે મળે તે આ જ હતું અને આપણે ક્યાં બોલીવુડ હિરોઇન છીએ એ વાતે એ ઓપન જેવાં બાથરુમમાં નાહવાનો કાર્યક્રમ કર્યો 🙂 બીજા દિવસે સવારે નીકળ્યા અને હવે થાક દેખાવાનો હતો અને સૂકું વાતાવરણ દેખાતું હતું. પહેલાં વાંકાનેર અને પછી મોરબી. મોરબીમાં બ્રેકફાસ્ટ કર્યો અને ત્યાંથી માળિયામાં બપોરે લંચ. લંચ પછી ખબર પડીકે મારી સાયકલનું પાછલું ટાયર બે-ત્રણ કટ ધરાવતું હતું. સદ્ભાગ્યે સંતોષ જોડે વધારાના બે ટાયર્સ લઇ આવ્યો હતો એટલે ફટાફટ ટાયર બદલ્યું અને આગળ વધ્યા.

વેલકમ ટુ કચ્છ. વચ્ચે રણનો નાનો વિસ્તાર સરસ પવન ધરાવે છે એટલે ઝડપ પર અસર પડી. કચ્છ પહોંચ્યા પછી થાક વત્તા વાતાવરણ ખાસ તો મારા પર અસરો દેખાડતું હતું. ભૂજથી લગભગ ૩૦ કિમી પહેલાં સંતોષના ટાયરમાં પણ મુશ્કેલી થઇ પણ ટાયર બદલતાં સમય બગડે અને એ એકલો ટાયર બદલે તો વધુ સમય બગડે એટલે, બંને કિરણ આગળ વધ્યા અને અમે ટાયર બદલી ભૂજમાં હોટલ શોધવા નીકળ્યા. લો, હાઇવે પર કંઇ જ નહી. એક હોટલ માંડમાંડ મળી જે રુમમાં સાયકલ રાખવા તૈયાર નહોતા એટલે પડતી મૂકી અને બીજી હોટલમાં રીસેપ્નિસ્ટનો બકવાસ સહન કરીને પણ હોટલ બૂક કરી. એકંદરે સારા રુમ પણ જમવાની સગવડ નહોતી. અમે તો ઠીક, બાકીના બે રાઇડર્સ તકલીફમાં મૂકાયા જ્યારે તેમને ખબર પડી કે ૧.૩૦ વાગે કંઇ નહી મળે. છેવટે, બધાંની પાસે જે કંઇ ખાવાનું હતું તેના પર ચલાવ્યું અને સૂઇ ગયા. અમદાવાદના નિર્સગ કંસારાએ મને ભૂજના સાયકલિસ્ટ્સનો સંપર્ક આપ્યો હતો. એ લોકો અમને મળવા આવ્યા અને જ્યુબિલી સર્કલ આગળ વાતો, ફાફડાં-જલેબી અને ચાની જયાફત અમે ઉડાવી. ત્યાંથી અમે આશાપુરા જવા નીકળ્યા અને રસ્તામાં આવતા કેમ્પનો લાભ લેતાં-લેતાં અને મુશ્કેલ રસ્તાને પાર કરતાં લગભગ ૧.૩૦ વાગે બપોરે અમારા ફાઇનલ ડેસ્ટિનેશન પર પહોંચ્યા. ત્યાં પહોંચી સાયકલોને પેક કરી, ફ્રેશ થઇને મંદિરમાં ગયા અને ત્યાં જ પ્રાસાદરુપી જમ્યા. મઝા આવી ગઇ. પછી તરત જ પાછાં જવા નીકળ્યા.

રસ્તામાં ભૂજોડી અને કિરણના નાનીમા ના ઘરે જઇ આવ્યા. કચ્છની પ્રખ્યાત દાબેલીઓ ખાધી અને કડકનો ટેસ્ટ કર્યો.

ફોટાઓમાં ખાસ ભલીવાર આવ્યો નહી. હવેનો પ્રવાસ કદાચ કેમેરા સાથે કરીશ અને આ પ્રવાસમાંથી મળેલા બોધપાઠો યાદ રાખીશ.

સંપૂર્ણ પ્રવાસનો નકશો (બદલેલા માર્ગ સાથે): https://www.strava.com/routes/6596579

અપડેટ્સ – ૧૯૨

* પહેલાં કહ્યું હતું તેમ, ઓગસ્ટ મહિનો અત્યંત વ્યસ્ત રહ્યો. તેમ છતાંય,

** ગુજરાતી વિકિપીડિયામાં ફેરફારોની સંખ્યા – ૯૦૦+.
** વિકિડેટા (મોટાભાગે વિકિડેટા ગેમ્સ પરથી) – ૩૦૦૦+.
** રનિંગ – ૨૦૦ કિમી (છેલ્લા દિવસે!)
** સાયકલિંગ – ૬૩૬ કિમી (અહીં થોડું વધુ થઇ શકત, પણ ચંદીગઢ!)
** મુલાકાતો – ચંદીગઢ, ચીખલી અને બોરિવલી નેશનલ પાર્ક x ૨.

બોલો, બીજું શું જોઇએ?

અપડેટ્સ – ૧૯૧

* એક મહિના પછી આવ્યા છે આ અપડેટ્સ. ત્યાં સુધી દહિંસરની મીઠી નદી (ઉપ્સ, નાળાં)માં ઘણાં પાણી વહીને ખાડીને મળી ચૂક્યા છે. ઓગસ્ટ મહિનો વ્યસ્ત રહ્યો છે.

* શરુઆત વિકિકોન્ફ ઇન્ડિયાથી થઇ. ચંદીગઢ સરસ શહેર છે. ભારતમાં મારી આ સૌથી ઉત્તરમાં મુલાકાત હતી. ના, હજુ લેહ-લડાખ બાકી છે. કોન્ફરન્સ મઝાની રહી. વિવિધ લોકોને મળ્યો. તેમાં ગુજરાતી વિકિપીડિયાના અનિકેતભાઇ તો ખરા જ. ઓફિસમાંથી ૬ જણાં વત્તા યુક્રેનથી એક બોર્ડ મેમ્બર આવેલા. પંજાબીઓની મહેમાનગતી સરસ રહી. ખાવા-પીવામાં પણ મઝા આવી. ૧૫ કિમીની નાનકડી દોડ કરી (સુખના તળાવ) અને ત્યારબાદ રોક ગાર્ડનની મુલાકાત લીધી.

* ઓગસ્ટના બીજા અઠવાડિયામાં ૪૦૦ કિમીનું સાયકલિંગ હતું. એમ તો નક્કી કરેલું કે ૬૦૦ કિમી માટે વડોદરા જવું, પણ ૧૫ ઓગસ્ટે મુંબઇ અલ્ટ્રા હતી એટલે ૬૦૦ કિમી પડતું મૂક્યું. ૧૩ તારીખે સવારે ૬ વાગ્યાથી બીજા દિવસે ૫ વાગ્યા સુધી સાયકલિંગ કર્યું (મુંબઇ-ચીખલી-મુંબઇ) અને ૧૫ તારીખે ૭૨ કિમી રનિંગ. ઉંધ થોડી અવ્યવસ્થિત થઇ પણ મઝા આવી ગઇ. હવે, ૬૦૦ કિમી સાયકલિંગ અને ૧૦૦ કિમી રનિંગ બેક-ટુ-બેક (ઓકે મઝાક છે, પણ કરી શકાય છે).

* આટલો વ્યસ્ત હોવા છતાં, વિકિપીડિયામાં મારું યોગદાન વધતું જાય છે. નવાઇની વાત છે. હા, અપૂર્ણવિરામ ક્યારની બાજુમાં પડી છે, પણ વાંચવાની શરુ કરવાનો સમય મળતો નથી :/

અપડેટ્સ – ૧૯૦

* છેલ્લી પોસ્ટ ફ્રીજ મેગ્નેટ મેકમાંથી લખી હતી અને ઇ.સ. ૨૦૧૬ હોવા છતાં વર્ડપ્રેસ+મેક+ગુજરાતી ફોન્ટમાં લોચા થાય છે. બોલો. વિશ્વની શ્રેષ્ઠ ઓપરેટિંગ સિસ્ટમ કહેવાય છે!

* આખું અઠવાડિયું આરામમાં ગયું. પેલી ૩૦૦ કિમીની રાઇડ પણ પડતી મૂકવામાં આવી. કારણ? કીટાણું. ભયંકર શરદી, કફ અને તાવને કારણે હજુ પણ અત્યંત નબળાઇ લાગે છે. કાલથી ફરીથી કામ પર લાગીશું, પણ દોડવા-સાયકલિંગમાંથી હજુ જ્યાં સુધી ગુમાવેલું વજન પાછું ન આવે ત્યાં સુધી આરામ છે.

* વિકિપીડિયાની ચંદીગઢ કોન્ફરન્સનું ફાઇનલ છે (એટલે કે ટિકિટ્સ, હોટેલ વગેરે). ત્યાં ફરીથી બધાંને મળવાની તેમજ તેમના અનુભવો જાણવાની મજા આવશે. ચંદીગઢ મારું ઉત્તર ભારતમાં સૌથી દૂર સુધી જોયેલું સ્થળ હશે. ના, અમે હજુ કાશ્મીર નથી ગયા 🙂 (કે હવે જવું પણ નથી. હા, લદાખ-લેહ સાયકલ લઇને ક્યારેક જઇશું).

અપડેટ્સ – ૧૮૮

* અપડેટ્સ ટાઇમ!

* વિકિમીડિયા ફાઉન્ડેશન સાથે ત્રણ વર્ષ પૂર્ણ કર્યા. હું પોતાને જ અભિનંદન આપીશ 😀

* કવિનનું રાબેતા મુજબનું શાળાજીવન કાલથી શરુ થઇ જશે અને અમારી પણ લેફ્ટ-રાઇટ શરુ. ચોથું ધોરણ કારકિર્દી માટે અત્યંત મહત્વનું છે. એટલે અમે આ વર્ષે ક્યાંય બહાર નહી જઇએ તેમજ મુવીઓ જોવાનું પણ બંધ કરીશું. શનિ-રવિ પણ સતત અભ્યાસમાં જ વીતશે તેમજ ઘરની બહાર ‘અમારો દીકરો ધોરણ ૪માં હોવાથી મહેમાનોએ આવવું નહી’ તેવું પાટિયું મારીશું (મજાક છે, પણ આવું પાટીયું સત્ય હકીકત છે, ખાલી ચોથા ધોરણની જગ્યાએ એ દસમું ધોરણ હતું).

* એક ખાસ ટ્રીપની રીટર્ન ટિકિટ લઇ લેવામાં આવી છે. વધુ વિગતો સમય આવ્યે.

* છેલ્લાં અઠવાડિયામાં સારી એવી ફિલમો જોઇ કાઢી, પણ રીવ્યુ લખવા લાયક એકપણ નથી.

* દોડવાનું સારુ ચાલે છે, સાયકલિંગમાં મંદી છે.

અપડેટ્સ – ૧૮૬

* શનિવારે બેંગ્લુરુથી (ie બેંગ્લોર) સવારે ૮.૩૦ જેવો ઘરે આવ્યો. ઘરમાં બધું વ્યવસ્થિત કરીને તૈયાર થઇને કવિનનું વાર્ષિક પરિણામ લેવા ગયો. પછી ખબર પડીકે પરિણામ તો ૨૯મી એ આવશે. આ તો આપણને આપણા સંતાનોએ કેવું ધોળ્યું છે તે બતાવવા માટેનો દિવસ (ie ઓપન હાઉસ) હતો 😀 જે હોય તે. ધાર્યા મુજબ કવિને હિંદીમાં ધોળ્યું નથી (જુઓ, આ પોસ્ટ) એટલે મને શાંતિ થઇ.

બપોરે સાયકલને તૈયાર કરી અને પછી ૪ વાગ્યા જેવો ચેમ્બુર જવા માટે નીકળ્યો. ભાઇ, ભારે ટ્રાફિક આ તો. લોકો દરરોજ કેવી રીતે મુસાફરી કરતા હશે? જે હોય તે. સમયસર ચેમ્બુર પહોંચ્યો. ત્યાં રાઇડ માટે લગભગ ૧૦૦ જણાં હતા. ૭ વાગે રાઇડ શરુ થઇ. ભોરઘાટ સુધી વાંધો ન આવ્યો અને આ વખતે ભોરઘાટ સંપૂર્ણ પણે સાયકલ પર પાર કર્યો. લોનાવાલા પછી આરામથી સાયકલ ચલાવી, કામશેત (રીટર્ન પોઇન્ટ) પર પહોંચી આરામ કરી લોનાવાલા ફરી નાસ્તો કર્યો. ત્યાં યુવાન રાઇડર અચિંક્ય જોડે બીજાં ૬૦ કિમી સાયકલ ચલાવવાની મજા આવી. છેલ્લાં ૨૦ કિમી ફરી આરામથી અને છેલ્લે ચેમ્બુર પહોંચી નાસ્તો કર્યો. ઘરે પાછાં ફરી સાયકલ પર જવાનું નક્કી કર્યું પણ અંધેરી પછી એટલો કંટાળો આવ્યો કે સાયકલને રીક્ષામાં મૂકી ઘરે આવ્યો. ત્યાંથી ફરી દહિંસર અને ફરી પાછાં. ૪ કલાકની ઉંઘ પછી પણ ઉંઘ મને જાગવા નહોતી દેતી. એમ થયું કે થોડી સાયકલ ચલાવીએ, પણ પછી થયું કે હવે બહુ થયું.

આરામ. પીઝા. અને ૯ કલાકની લાંબી ઉંઘ.

આજથી ફરી કવિનનો અવાજ આવી જશે. એની પાસેથી એકાદ સ્ટોરી પરથી બ્લોગની પોસ્ટ પાક્કી!

અપડેટ્સ – ૧૮૫ – બેંગ્લુરૂ

* આ વખતના અપડેટ્્સ બેંગ્લુરૂથી છે. ઘણાં વખત પછી અહીં પાછો આવ્્યો એટલે મજા આવી રહી છે. ટ્્રાફિક સરસ છે, એટલે કે મુંબઈના ટ્્રાફિક કરતાં પણ વધુ છે.

અત્્યાર સુધીતો કબન પાર્્કમાં દોડવા અને ટીમ અહીં હોવાથી કામ કરવા (અને હા સરસ બ્્રેકફાસ્્ટ) સિવાય બીજું કંઇ કર્્યું નથી. ક્્યાંય જવાનો કે કંઇ જોવાનો સમય પણ મળ્્યો નથી કે મળશે નહી. મુંબઈ પાછા જઇને પણ બાકી રહેલાં કામ પતાવવા સિવાય બીજું કંઇ કામ જ નથી (એટલે કે નવરો છું) 🙂

અને હા, ખાસ કામ તો કવિનનું વાર્્ષિક પરિણામ લેવા જવાનું છે!

* અહીં ગરમી પણ વધતી જાય છે. ૨૦૦૪ થી ૨૦૦૮ અને ૨૦૦૮નો થોડો સમય અને પછી ૨૦૧૨નો અંત અને ૨૦૧૩નો પ્્રથમ ચોથો ભાગ અહીં વીતાવ્્યા પછી આ વાત પાક્્કી છે.