પેબલ પેબલ

પેબલ પેબલ
રેબલ રેબલ

:/

રેસ રિપોર્ટ: ૧૨ કલાક મુંબઈ સ્ટેડિયમ

* ઘણા વખત પછી આ વખતે રેસ રિપોર્ટ લઇને આવ્યો છું, તો દોડ્યું-ચાલ્યું માફ કરજો 😉

* એમાં થયું એવું કે ૧૨ કલાક (અને ૨૪ કલાક) સ્ટેડિયમમાં દોડવાના હતા. કોકીના ક્લાસિસ મિત્ર સોપાને મને પૂછ્યું કે તું દોડવાનો નથી? આ માત્ર ઇન્વાઇટ ઓન્લી રેસ હતી. સોપાને મદદ કરી અને આપણે દોડવા માટે તૈયાર થઇ ગયા. થેન્ક્સ સોપાન! જોકે આ વર્ષના શરૂઆતથી દોડવાનું એટલું બધું જામ્યું નહી હોવા છતાં છેલ્લાં બે અઠવાડિયાઓમાં સારુ દોડાયુ એટલે વાંધો નહી આવે એમ લાગ્યું.

શનિવારે બીબ નંબર લેવા જવાનું કષ્ટદાયક કામ સવારની ફાસ્ટ લોકલ પકડીને (વધુ એક સિદ્ધિ) પૂરુ કર્યું. શનિવાર પણ દોડમદોડી વાળો રહ્યો અને સવારે વહેલા (૨.૩૦ વાગે ઉઠીને) જવાનું હતું તો મારે બે એલાર્મ મૂકવી પડી. નસીબજોગે સવારે સમયસર તૈયાર થઇને પેલી ઉબર બોલાવી અને આવી પણ ગઇ. (સાઇડ સવાલ: ઉબર વાળા ડ્રાઇવર કેમ ગુગલ મેપ્સ વાપરતા નથી અને પોતાની હોશિંયારી બતાવે છે?) ત્યાં પહોંચીને પહેલા મીરા-ભાયંદર રનર્સ અને પછી સોપાનને ચાર વર્ષ પછી પહેલી વાર મળ્યો અને વાતોના વડાની જોડે ઉપમા અને ચા નો બ્રેકફાસ્ટ કર્યો.

૪.૪૫ વાગે બધા ભેગા થયા અને ૫ વાગે રનિંગ શરૂ થયું. દર ૧ કલાક પછી દોડવાની દિશા બદલવાની હતી (એટલે કંટાળો ન આવે?) અને અમારે પહેલી ૩ લેન (ટ્રેક)માં દોડવાનું હતું. સ્ટેડિયમમાં હું બેંગ્લોરના દિવસો પછી પહેલી વખત દોડ્યો. હવે અમને બધાને એમ હતું કે મુંબઈનો વરસાદ અમારા પર કૃપા કરશે પણ તેવું ન થયું. આગલી રનિંગ બેચ (સાંજે પ થી સવારે ૫) વાળાઓએ અમને જાણકારી આપી કે રાતનું રનિંગ તો ભયાનક ભેજ વાળું અને ગરમ હતું. સવારે લગભગ ૧૦ વાગ્યા સુધી અત્યંત ભેજ અને ગરમી રહી. જોકે ધીમે-ધીમે પવન ફરકવાની શરૂઆત થઇ ગઇ હતી અને ૧૦.૩૦ પછી વરસાદ ચાલુ રહ્યો તો છેક ૧૨.૩૦ સુધી વરસાદ આવ્યો. તકલીફ એ થઇ એ મારા જેવા એક અને માત્ર એક શૂઝ ધરાવતા લોકો પાસે એજ શૂઝમાં દોડ્યા સિવાય કોઇ ચારો હતો નહી. મને જોકે કોઇ તકલીફ થઇ નહી અને બપોરે દાળ-ખીચડી અને ભૂંગળા ખાઇને પણ અમે દોડવાનું ચાલુ રાખ્યું. દર ચાર કલાકે અમારે મેડિકલ ચેક-અપ હતું અને એવરીથિંગ વોઝ ઓકે (ડોક્ટરે એવું કહ્યું!). ૧ વાગ્યાની આસપાસ વરસાદ સદંતર બંધ થઇ ગયો હતો અને કોકીએ ફોન કરી કહ્યું કે અહીં તો જોરદાર વરસાદ છે. કોકી-કવિનને સ્ટેડિયમ આવવાના પ્લાન પર વરસાદ ફરી વળતો દેખાયો પણ ૨ વાગ્યાની આસપાસ કાંદિવલી કોરુ થયું હશે એટલે કોકી-કવિન સ્ટેડિયમ આવવા માટે નીકળ્યા. ત્યાં સુધીમાં મારું દોડવાનું ઝડપથી ચાલવા પર આવી ગયું હતું.

૨ વાગ્યા પછી મારી સરેરાશ અત્યંત ઘટી ગઇ અને લક્ષ્ય ૮૦ કિમીની જગ્યાએ ૭૫ પર પહોંચ્યું. ૩.૪૦ વાગે કોકી-કવિન સ્ટેડિયમમાં દેખાયા ત્યારે આ ૭૫ કિમી પણ દૂર દેખાતા હતા અને છેલ્લા કલાકમાં ૭૨ (મારા અત્યાર સુધીનું સૌથી વધુ રનિંગ અંતર) ની ઉપરનું લક્ષ્ય નક્કી કર્યું. છેવટે છેલ્લાં ૨ ચક્કર કવિન પણ મારી જોડે દોડ્યો અને ૭૩.૫ કિમી અંતર સાથે ૧૨ કલાક પૂરા થયા.

મારા પગ તો કોઇ ફિરંગી જેવા ધોળાધબ થઇ ગયા હતા અને પાંવમેં પડ ગયે છાલે. ટેક્સીમાં ઘરે આવ્યા અને ભારત-સા.આ.ની મેચ ઝોકાં ખાતા-ખાતા જોઇને દિવસ પૂરો થયો.

થોડા ફોટાઓ વગેરે ફેસબુકમાં મૂક્યા છે.

અને હા, સ્ટ્રાવા: https://www.strava.com/athletes/3157786

અપડેટ્સ – ૨૦૬

* વેકેશન હવે પૂરુ થવા આવ્યું છે અને પુસ્તકો, યુનિફોર્મ અને મહત્વની વસ્તુ એવી “ફી” ભરવાની આવી રહી છે 🙂
* આજકાલ ઓપનસ્ટ્રિટમેપ પર અખતરો કરવાનો શોખ ઉપડ્યો છે એટલે એ અંગેની વધુ માહિતી આવતી પોસ્ટ્સમાં મળે તો નવાઇ નહી. હાલમાં થોડા ફેરફારો તેમાં કરીને હથોટી મેળવી રહ્યો છું, પણ વિકિડેટા કે વિકિપીડિયામાંથી તેમાં માહિતી કેવી રીતે મૂકી શકાય તેના પર કામ કરવામાં આવશે. આનો આડ ફાયદો સ્ટ્રાવા અને અન્ય એપ્સને પણ થશે એ નફામાં.
* મે મહીનામાં રનિંગ અને સાયકલિંગ બંને કમજોર રહ્યું. હવે આવતા અઠવાડિયે ૧૨ કલાક કેવી રીતે દોડાશે?!
* આજની લિનક્સ ટીપ: કોઇપણ યુનિકોડ અક્ષર ટાઇપ કરવા માટે, Ctrl + Shift + u + યુનિકોડ ક્રમાંક.

અપડેટ્સ – ૨૦૫

* બાહુબલી-૨ જોયું અને પછી બાહુબલી-૧ જોયું! ભાગ-૨નો પહેલો ભાગ મને ગમ્યો પણ ઇન્ટરવલ પછી ફિલ્મ જરા ઉતાવળમાં બનાવાઇ હોય એમ લાગ્યું (ખાસ કરીને છેલ્લી લડાઇ વગેરે). જે હોય તે – જય માહિષમતી!
* ૧લી મે એ મહારાષ્ટ્ર (અને ગુજરાત) દિવસ નિમિત્તે મુંબઈના બધા સાયલિસ્ટની રાઇડ હતી. મજા આવી. હવે આવતો વીકએન્ડ એડવેન્ચરથી ભરેલો છે. ૩૦૦ કિમી સાયકલિંગ અને પછી બીજા દિવસે તુંગારેશ્વરમાં રનિંગ. હવે આ રનિંગ કેવું જશે તે તો શિવ જાણે. ગરમી અને ભેજ આ બંને ભેગા થાય ત્યારે થોડી તકલીફ તો રહેવાની જ.
* કવિનને અબાકસ ગણિતના એક ઉનાળુ વર્ગમાં મૂકવામાં આવ્યો છે, એટલે આખું વેકેશન તે રખડવામાં બનાવે નહી.
* વર્ડપ્રેસ.કોમનું ગુજરાતી ભાષાંતર ભયાનક છે, હવે સમય કાઢીને તેને સુધારવું પડશે.

અપડેટ્સ – ૨૦૪ – અડધો એપ્રિલ

* અડધો એપ્રિલ મહિનો વીતી ગયો હોવા છતાં પણ કોઇ અપડેટ્સ ન જોઇને ઘણાંને શાંતિ થઇ હશે, પણ ના! અમે અશાંતિ અને ભયનું સામ્રાજ્ય ફેલાવવા માટે પાછાં આવી ગયા છીએ.

* એપ્રિલ મહિનો મોટાભાગે કવિનની પરીક્ષાઓ અને સાયકલિંગમાં જ ગયો છે. ૧૫ દિવસમાં રનિંગના નામે માત્ર ૩૦ કિમી જ દોડાયું છે, પણ સાયકલિંગ જોરદાર થયું છે. છેલ્લી ઘડીએ ૨૦૦ કિમીની પેલી મિડસમર નાઇટ રાઇડ બીઆરએમ પણ કરી દીધી (એમ તો નહોતી કરવાની પણ સ્પેનથી આવવા વાળા સાથી કાર્યકર્તા-મિત્રનો કાર્યક્રમ છેલ્લી ઘડીએ મોકૂફ રહ્યો એટલે અમે સાયકલિંગ કરવાનો મોકો છોડીએ??).

* આગામી દોડ કાર્યક્રમોમાં જૂનમાં ૧૨ કલાકનું સ્ટેડિયમ રન છે અને આપણી તૈયારી ઝીરો કલાક છે. એટલે હવે દોઢેક મહિનો ખેંચવું પડશે. જોકે ગરમીને કારણે ૧૦ કિમીથી વધુ દોડવાનું મુશ્કેલીભર્યું છે. મુંબઈમાં તો ભેજને કારણે વધુ તકલીફવાળું બને છે અને આ સાયકલિંગના કીટાણુંઓ પણ છોડતા નથી 😉

* મે મહિનામાં નાનકડો (કોન્ફરન્સ જ છે!) પ્રવાસ છે, બાકી વેકેશનમાં ક્યાંય જવાનો કાર્યક્રમ નથી. કવિનને પણ કોઇ સમર કેમ્પમાં મોકલવાનો પ્લાન નથી. સ્વિમિંગ હજુ અધ્ધર લટકે છે અને મને ટ્રાયથલોન કરવાની ઇચ્છા નથી, પણ સ્વિમિંગ આવડવું જોઇએ એવું હજુ મનમાં ક્યાંક છે.

અપડેટ્સ – ૨૦૩

* આ વખતના અપડેટ્સમાં કંઇ ખાસ નથી, પણ સુરતમાં ૩૦૦ કિમીની બીઆરએમ પૂરી કરવાની સાથે પહેલી વખત SR બન્યો. હવે આ વર્ષે ત્રણ SRનું લક્ષ્ય છે. તેમાંથી બીજા SR માટે ખાલી ૩૦૦, ૪૦૦ અને ૬૦૦ જ બાકી છે 😉 જોકે, એપ્રિલની રાત્રિ ૨૦૦ કિમી બીઆરએમ અનિવાર્ય સંજોગોને કારણે નહી કરી શકાય 🙂

સુરતની બીઆરએમ સરસ રહી. પહેલી વખત આટલી ઝડપી રાઇડ કરવામાં આવી અને મઝા આવી! બાકી હું તો આરામથી છેલ્લે-છેલ્લે રાઇડ પૂરી કરવાવાળો માણસ છું.

* વીકએન્ડ એક ૧૦ કિમી જવા દીધી. છેક માટુંગા કોણ બીબ લેવા જાય? (જોકે સવારે રાઇડ કરતી વખતે વળતી વખતે માટુંગામાં અયપ્પા મંદિર આગળ ઢોંસા (ડોસા)-ઇડલી ઝાપટ્યા એ વાત અલગ છે. ટ્રેનમાં સેન્ટ્રલ લાઇન પર જતાં ડર લાગે છે :))

* હવે આવતા અઠવાડિયે વળી એક ૧૦ કિમી રેસ છે, પણ તેનો બીબ આવી ગયો છે, એટલે શાંતિ છે. ત્યાં આરામથી સાઇકલ લઇને જવાનું (લગભગ ૨૫ કિમી), ૧૦ કિમી દોડવાનું અને ફરતાં-ફરતાં ૨૫ કિમી સાઇકલ ચલાવી ઘરે પાછાં.

* અને હા, કવિનની પરીક્ષાઓ શરૂ થઇ છે અને ગરમીનો પારો વધી રહ્યો છે. બંને ઘટનાઓને કોઇ સંબંધ નથી. સારા સમાચારમાં કેરીઓ આવી ગઇ છે!!

અપડેટ્સ – ૨૦૨

* ફરી પાછી આવી અપડેટ્સ. હંમેશા જેમ હોય છે તેમ – વીકએન્ડ ગયો સાયકલિંગમાં! આ વખતે એ જ અમારા ફેવરિટ મુંબઈ-ચીખલી (હકીકતમાં, વાગલધારા)-મુંબઈનો માર્ગ હતો. અને, દર વખતની જેમ ૪૦૦માંથી છેલ્લા ૧૦૦ કિમી અઘરા પડ્યા. પણ મઝા આવી ગઇ. હવે આવતા અઠવાડિયે સુરતમાં ૩૦૦ કિમી છે. વધુ મઝા આવશે!

* હોળી રમ્યા અને લાડવા જમ્યા. હોળી પર દોડવા જવાનો રંગીન રનનો કાર્યક્રમ જોકે છેલ્લી ઘડીએ મોકૂફ રાખવો પડ્યો. એ પહેલાં વિલે પાર્લે બીબ નંબર લેવા જવાનું મહેનતનું કામ કર્યું ખરું (હું મેરેથોન દોડવા કરતાં બીબ નંબર લેવા જવાનું વધારે અઘરું ગણું છું).

* કવિનને અને હાડવૈધો (એટલે કે ઓર્થોપેડિક ડોક્ટરોને) બહુ સારુ બને 😉

* આ નેટફ્લિક્સ વાળા નવી ફિલમો તો મૂકતા જ નથી :/

સ્ટ્રાવા

* સ્ટ્રાવા અમારું ફેસબુક છે – એટલે કે સાયલિસ્ટ અને રનર્સનું. જોકે એ અમને અમારી રાઇડ્સ અને રનનો ઇતિહાસ બતાવે છે, તેમજ પોતાના જ અને બીજાનાં પરાક્રમોની જાણ કરે છે. ૨૦૧૫થી (એ પહેલાં હું ડેઇલીમાઇલ.કોમ વાપરતો) એકાદ-બે અપવાદ સિવાય ક્યારેય સ્ટ્રાવા સિવાય રનિંગ કે સાયકલિંગ કર્યું નથી. તેમાં ઘણાં એવા ફિચર્સ છે કે બીજી કોઇ એપમાં નથી. સ્ટ્રાવામાં દર મહિને ચેલેન્જ (ઉર્ફે પડકારો) અને કોઇ ચોક્કસ માર્ગ પરના નાનાં ભાગ પર સૌથી વધુ ઝડપી કોણ છે એ માટે સેગમેન્ટ જેવી વસ્તુઓ હોય છે. કેટલાક લોકો, આમાં પોતાને ચડિયાતા બતાવવા માટે ગાડી કે બાઇકમાં બેસી સ્ટ્રાવા ચાલુ રાખીને આગળ આવે છે અથવા કોઇક રીતે લોકોને ઉલ્લુ બનાવે છે.

વેલ, આ પોસ્ટ લખવાનો હેતુ એ હતો કે મારા વીકએન્ડ્સનો સારો એવો સમય આવા લોકોને શોધી કાઢવામાં જાય છે. સ્વાભાવિક રીતે, ઘણાં નવાં લોકો ભૂલથી સાયકલિંગને રનિંગ તરીકે મૂકે છે, જે તરત સુધારી શકાય છે. અમુક લોકો હાર્ટ રેટ માહિતી પરથી પકડાય છે (ગાડી-બાઇકમાં હાર્ટ રેટ, સાયકલિંગ-રનિંગ કરતાં ઘણાં ઓછા હોય છે). અમુક લોકો તેમનાં ભૂતકાળના ડેટા પરથી પકડાય છે, તો અમુક લોકોને અમે ઓળખતા હોઇએ છીએ. ઘણી વખત સ્ટ્રાવાનું જીપીએસ પણ દગો દે છે, એવા કિસ્સામાં એ પણ સુધારી શકાય છે.

ટૂંકમાં, ચિટીંગ કરવું નહી, અમે અહીં હાજર છીએ! 🙂

અપડેટ્સ – ૨૦૧

* માર્ચ આવી ગયો પણ એક પણ પોસ્ટ હજુ સુધી નથી આવી એ નાઇન્સાફી કહેવાય.

* ઉદેપુર-પાલનપુરનો નાનકડો પ્રવાસ કર્યો અને દર વર્ષે ફેબ્રુઆરીની પરંપરા જાળવી. બંને જગ્યાએ મઝા આવી પણ થાકી ગયા. હવે આવતો પ્રવાસ આરામથી પડ્યા રહીએ એવો જ રાખવો એવા સૂચનો મળ્યા છે.

* માર્ચ પણ બહુ બીઝી-બીઝી રહેશે. કાલે એક ૧૦ કિમી (ગુંજનની ઇનસાઇટ ૧૦કે), બે બીઆરએમ (૪૦૦ અને ૩૦૦) અને એક બીજી ૧૦ કે. મહિનો પૂરો. વધુમાં એક ધુળેટી નિમિત્તે ‘રંગીન રન’નું આયોજન છે, જેમાં કવિન જોડે રંગ ઉડાડતા દોડવામાં આવશે. જોકે વધુ વિગતો મળશે ત્યારે વાત.

* કવિનની ટીમ ફૂટબોલમાં (ક્વાટર ફાઇનલ) હારી ગઇ છે, પણ બોયસ્ પ્લેડ વેલ. હારીએ તો જીતીએ, હાર કર જીતને વાલે કો બાજી-ઘર કહેતે હૈ, ડર કે આગે જીત હૈ વગેરે વગેરે ક્વોટ્સથી તેને ઉત્સાહિત કરવામાં આવશે. ટૂંકમાં, તેમની ટીમને વધુ પ્રેક્ટિસની જરુર છે, પણ હવે સ્કૂલવાળાઓને કંઇક અક્કલ કે જ્ઞાન આપવા જઇએ તો સામે ભડકે એટલે કવિને ઉનાળુ વેકેશનમાં આ પર રનિંગ, સ્ફર્તિ વગેરે પર ધ્યાન આપવું એવું નક્કી કર્યું છે.

* મીઠીવાવ, પાલનપુર વિશે લેખ શરુ કર્યો છે. ખૂટતી વિગતો ઉમેરવા Edit બટન છે જ!

PS: હોળી ક્યારે છે, હોળી?

અપડેટ્સ – ૧૯૯

* શનિ-રવિ બહુ જ વ્યસ્ત રહ્યા. રે ફૂટેલા નસીબ અને અમે નવી મુંબઈ હાફ મેરેથોનની પસંદગી કરી અને તેનો બીબ નંબર લેવા જવા માટે મારે છેક ડી.વાય. પાટીલ સ્ટેડિયમ ધક્કો ખાવો પડ્યો. જતી વખતે તો ટ્રેનમાં જઇને સસ્તામાં પતાવ્યું, વળતી વખતે ટેક્સીમાં આવવું પડ્યું. કુલ સમયનો વેડફાટ – ૫.૩૦ કલાક. રેસ તો હજુ બાકી હતી. બીજા દિવસે સવારે ૩ વાગ્યે ઉઠીને ૫ વાગ્યા જેવો સ્ટેડિયમ પહોંચ્યો. સદ્ભાગ્યે, જાણીતા ચહેરા મળ્યા એટલે થોડું સારુ લાગ્યું. રેસ સમયસર શરુ થઇ પણ પહેલા ત્રણ કિમી અંધારામાં દોડવાની મઝા ન આવી, બાકીનો રસ્તો પણ ઠીક હતો (પામ બીચ રોડ). રસ્તામાં રનર્સને જરુરી કેળાં-સંતરા ગાયબ હતા અને છેલ્લે ખબર પડી કે બ્રેકફાસ્ટમાં ભલીવાર નથી અને અંતર ૨૧.૦૯૫ની જગ્યાએ ઓછામાં ઓછું ૨૦૦ મીટર જેટલું વધુ છે. જે હોય તે, ૨ કલાક, ૧ મિનિટ અને ૫૮ સેકન્ડ અમારો અધિકૃત સમય આવ્યો અને પછી એ જ મોંઘી દાટ ટેક્સીમાં પાછા આવ્યા. ૨૧ કિમી દોડવા માટે અમે ૫૦x૪ એટલે કે ૨૦૦ કિમી જેટલી મુસાફરી કરી. હવે આવી રેસના નામે ચોકડી. વસઇ-વિરાર ઉત્તરમાં અને થાણે પૂર્વમાં અને નરીમાન પોઇન્ટ દક્ષિણમાં – બસ આટલી જ જગ્યાઓએ મુંબઈમાં રેસ હોય તો કરવી, બાકી – ના રે ના!

અને હા, રવિવારે હાફ મેરેથોન પછી સુશાંતભાઇનો સંદેશો આવ્યો કે એ કાંદિવલીમાં છે, તો સાંજે મળવાનું નક્કી કર્યું. જોકે મારે બપોરે આરામ કરવો જરુરી હતોને સાંજે કવિનને ફૂટબોલના નવા કપડાં-મોજા લેવા હતા. તો મોકાનો ફાયદો ઉઠાવી મેં પણ બે ચડ્ડીઓ ઉઠાવી લીધી. રનિંગમાં મને ઝીપ પોકેટ વાળી ચડ્ડી જોઇએ – જે પેલી મોંઘી દાટ નાઇકી, એડિડાસ, રીબોક વગેરે બનાવતી નથી. એ ખાસ લોકલ જેવી કંપનીઓ જ બનાવે અને આપણને એજ ફાવે. ફોન તો વ્યવસ્થિત આવી જાય – અને આ ફોન કંપનીઓ પણ આજ-કાલ પ.૫ ઇંચ કરતાં નાનાં ફોન બનાવતી નથી – એટલે અમને મોંઘી ચડ્ડીઓ પહેરવા મળતી નથી 😀

સાંજે મોડા સુશાંતભાઇ ઘરે મળવા આવ્યા અને વાતોના વડા કર્યા. હવે ફરી આરામથી મળીશું.

* હવે આવતા અઠવાડિયે ગયા વર્ષે બાકી રહી ગયેલ ૬૦૦ કિમી બીઆરએમ છે. મઝા આવશે!

* બે દિવસથી ફરીથી વાચન કાર્યક્રમ શરુ કર્યો છે અને પેન્ડિંગ પુસ્તકો પૂરા કરવામાં આવશે. આ છે સિઆચેન મંગાવી લેવામાં આવ્યું છે. પહેલી નજરે – મસ્ત છે.

મુંબઈ મેરેથોન

img-20170108-wa0005

હવે બધાંએ મુંબઈ મેરેથોનનો રીપોર્ટ લખ્યો તો અમારે પણ લખવો પડેને? તો થઇ જાય મુંબઈ મેરેથોન ૨૦૧૭ની પોસ્ટ?

રીપોર્ટ:

હું ન દોડ્યો.

કારણ:

કીટાણું? ના. સાન ફ્રાન્સિસ્કોણું.

😉

અપડેટ્સ – ૧૯૮

* ફરી પાછાં મેક જોડે મગજમારી છે, એટલે ગુજરાતી બરોબર લખાશે નહી એટલે હું એકદમ સરળ લખાણ અહીં લખીશ.

* જેટ લેગ હજુ અસર કરે છે, અને ફરી પાછું આવતાં અઠવાડિયે અસર કરશે. મુંબઈ મેરેથોન ગુમાવવી એ ગયા અઠવાડિયાની સૌથી મોટી આઘાતજનક ઘટના હતી, પણ અહીં ૪ દિવસ સતત દોડાયું તે સારી ઘટના કહેવાય. વધુમાં, ટીમ અને ઓફિસની મુલાકાત પણ સારી ઘટના કહી શકાય. જોકે તેને ઘટના ન કહેવાય, તો પણ…

* શનિવારે નજીકમાં સરસ હાઇકિંગ થયું પણ સાત કિમી સતત ચાલીને પણ મારા પગ ન દુખવા આવે તે સારી વાત કહેવાય. ગઇકાલે સાંજે દોડવાનું મન થયું અને મને એમ કે સાંજે ઠંડી ઓછી હશે પણ સાંજ તો વધુ ઠંડી નીકળી.

* આવતો મહિનો રનિંગ-સાયકલિંગ-ફરવા-હરવામાં ભારે છે. વધુ ડોઝ મેળવવાની તૈયારી રાખજો! 😉

૨૦૧૭ની ઇચ્છાયાદી – રનિંગ અને સાયકલિંગ

૨૦૧૭ની ઇચ્છાયાદીની યાદી અત્રે આપેલ છે. એમાં જોગ-સંજોગ મુજબ ફેરફાર થઇ શકે છે.

સાયકલિંગ અને રનિંગ

રનિંગ ૩૦૦૦ કિમી, સાયકલિંગ ૧૦,૦૦૦ કિમી. ૨૦૧૬માં સાયકલિંગમાં ધબડકો થયો છે, એવો ન થાય તો સારુ.

૧. જાન્યુઆરી: ૨૦૦ બી.આર.એમ.

૨. ફેબ્રુઆરી: ૬૦૦ બી.આર.એમ., હાફ-મેરેથોન (નવી મુંબઈ).

૩. માર્ચ: ૪૦૦ બી.આર.એમ.

૪. એપ્રિલ: ૨૦૦ બી.આર.એમ.

૫. મે: ૩૦૦ બી.આર.એમ.

૬. જૂન: ૧૦૦૦ બી.આર.એમ.

૭. જુલાઇ: ૩૦૦ બી.આર.એમ. ૨૫ કિમી. બોરિવલી નેશનલ પાર્ક એન્ડ્યુરોથોન.

૮. ઓગસ્ટ: ૪૦૦ બી.આર.એમ., મુંબઈ અલ્ટ્રા.

૯. સપ્ટેમ્બર: ૬૦૦ બી.આર.એમ.

૧૦. ઓક્ટોબર: માલનાડ અલ્ટ્રા ૮૦ કિમી અથવા નવેમ્બરમાં બેંગ્લોર અલ્ટ્રા ૧૦૦ કિમી.

૧૧. નવેમ્બર: એક બી.આર.એમ., શક્ય હોય તો એકાદ ફુલ મેરેથોન.

૧૨. ડિસેમ્બર:એક બી.આર.એમ., એક હાફ મેરેથોન (મોટાભાગે નેવી હાફ મેરેથોન).

બસ આટલું જ! 🙂

નવી ઘડિયાળ

પેબલ સ્માર્ટવોચ

આમ તો અમને સ્માર્ટવોચનો આખો ખ્યાલ બહુ ગમતો નથી, પણ શું થાય? પેબલની બીજી આવૃત્તિની રાહ જોવાતી હતીને એવામાં જ સમાચાર આવ્યા કે પેબલ કંપનીને ફિટબિટ નામની બીજી કંપનીએ હસ્તગત કરી લીધી. લો, અમે તો રાહ જોતા હતા, એટલે એમેઝોનમાંથી ફટાફટ ઘડિયાળ લઇ લીધી અને બે દિવસથી તો બહુ જ ગમે છે.

સારી વાત:
૧. લાંબી બેટ્રી. ૭ દિવસ.
૨. સ્ટ્રાવા લાઇવ દેખાય, એટલે દોડતી વખતે મોબલો હાથમાં ન લેવો પડે. સાયકલિંગમાં પણ.
૩. બ્લેક-એન્ડ-વ્હાઇટ ડિસ્પ્લે.
૪. વાઇબ્રેશન વાળું એલાર્મ.
૫. નોટિફિકેન્શ ટાઇમલાઇન.
૬. નો નોનસેન્સ સિસ્ટમ ઇન્ટરફેસ.

ફિટબિટે હજુ ૨૦૧૭-૧૮ સુધી પેબલ ઘડિયાળોને સપોર્ટ (વોરન્ટી નહી) આપવાની જાહેરાત કરી છે, ત્યાં સુધી પેબલ ડેવલોપર્સ ભેગા થઇને વૈકલ્પિક એપસ્ટોર કે એવું કંઇક બનાવવાનું વિચારે છે. સમય મળ્યે તો આપણે પણ હાથ અજમાવીશું.

ત્યાં સુધી, હાથ સલામત તો ઘડિયાળો ઘણી!

ડોન્ટ બી હીરો

* આનાંથી વધુ સારું શીર્ષક મને ગુજરાતીમાં મળ્યું નહી એટલે અંગ્રેજીમાં જ રાખ્યું. કેમ? કારણ છે, નાનકડી ઘટના કે દુર્ઘટના.

ગયા વર્ષે લગભગ આ જ સમયે મને સાયકલ પર એક્સિડેન્ટ થયેલો. લગભગ ત્રણ મહિના સાયકલ વગર જેમ-તેમ ચલાવ્યું પણ પછી આરામથી સાયકલ ચલાવી. ૪૦૦ કિમી સાયકલ ચલાવી અને બીજા દિવસે ૭૨ કિમી દોડ્યો. કચ્છ જઇ આવ્યો (એટલે કચ્છ જઇ આવ્યા). ઓક્ટોબર-નવેમ્બરમાં બહુ દોડ્યો. ડિસેમ્બરમાં પ્લાન હતો અમદાવાદ થી માઉન્ટ આબુ દોડવાનો. થયું એવું કે ગઇકાલે સ્ટ્રેચિંગ કરતી વખતે થોડો આગળ નમ્યો અને અચાનક મારી કમરમાં દુખાવો ઉપડ્યો. સામાન્ય રીતે હું ચિંટુ-પિંટુ દુખાવાને અવગણું છું પરંતુ આતો ચિંટુ-પિંટુના કાકા જેવો દુખાવો હતો (સૌ કોઇ ચિંટુ-પિંટુ અને તેમના કાકાઓની ક્ષમાપના સાથે, નામ માત્ર ઉદાહરણ માટે લેવાયું છે!). હવે બપોર સુધી રાહ જોઇ પણ પછી રહેવાયું નહી. દીપ-કિરણની મદદથી ફિજીયોથેરાપિસ્ટ શોધી કઢાયો અને મુલાકાત લેવાઇ. થોડો ફરક પડ્યો પણ આજે સવારે ફરીથી પરિસ્થિતિ એવી જ હતી. ફરી મુલાકાત લીધી અને સાંજે ૫ કિમી ટેસ્ટ રનિંગ પણ કર્યું, ફિજીયો જોડે ચર્ચા કરી અને નક્કી કર્યું કે હવે ૨૨૦ કિમી દોડવું આ સંજોગોમાં શક્ય નથી.

મને લાગે છે કે આ નિર્ણય સાચો છે. હીરો બનવા જતાં કાંકરામય થવું પડે એના કરતાં તો સાચો જ છે.

મદદ અને પૃચ્છા કરનાર સૌ મિત્રોનો આભાર. કોકી, કવિન, ઇશિતા, દીપ, કિરણ, ગુંજન અને વિમલભાઇનો ખાસ આભાર.