સાયકલિંગ અને પર્યાવરણ

* લોકોને એમ લાગે કે સાયકલિંગ કરવાથી પર્યાવરણને ફાયદો થાય છે અને એ લોકો પ્રદૂષણ ઓછું કરે છે, પરંતુ મારી નાની સાયકલિંગ કારકિર્દી પરથી લાગે છે કે આ વાત ખોટી છે. અમે જ્યારે સાયકલિંગ કરીએ છીએ તે ફિટનેસ કે શોખ માટે કરીએ છીએ. એવું જ રનિંગનું છે.

હા, એક જમાનો એવો આવશે કે નેધરલેન્ડ જેવા દેશની જેમ દેશમાં કાર કરતાં સાયકલ વધારે હશે ત્યારની વાત અલગ હશે.

(પરમ દિવસે ૩૦૦ બી.આર.એમ. કર્યા પછી ઉબેર-ઉબરમાં ઘરે પાછાં આવતા આવેલા કુવિચારો પરથી આ પોસ્ટ બની છે. કોઇ પર્યાવરણવાદીઓએ મને ધમકી આપવી નહી :))

Advertisements

અપડેટ્સ – ૨૧૫

* ફેબ્રુઆરીની જે રેસની આતુરતાની રાહ જોવાતી હતી તે ધ ઇમ્પોસિબલ રેસ (પોળોના જંગલમાં) કોઇક કારણોસર રદ થઇ છે, એટલે હવે થોડો ઉત્સાહ ઠંડો પડી ગયો છે. જોકે ગયા અઠવાડિયે ૫ કિમીની રનિંગ રેસમાં મારા વય-વર્ગમાં મારો ચોથો અને રિનિતનો છઠ્ઠો ક્રમાંક આવ્યો. જો પહેલાં ખબર હોત તો લોકો આટલું ધીમું દોડે છે તો વધુ મહેનત કરીને પોડિયમ પણ મેળવી લીધું હોત. હવે સ્ટ્રેટેજીક પ્લાનિંગ કરીને આવી ૫ કિમી રેસમાં પોડિયમ મેળવવું અઘરું નથી. મારી જાણ પ્રમાણે અમુક ખાસ લોકો આવું જ કરે છે. અજાણી રેસમાં જવાનું અને પહેલાં આવવાનું. જોકે તેમાં કંઇ ખોટું નથી જ. કવિનને પણ આ રીતે તૈયાર કરવામાં આવશે, પણ હજુ તે ૫ કિમી માટે તૈયાર નથી કે ૧૨ વર્ષ સિવાય મોટાભાગની રેસમાં ૫ કિમીમાં એન્ટ્રી મળતી પણ નથી.

* હવે આ મહિનામાં જ જૂની અને જાણીતી મુંબઈ-પુને-મુંબઈ બીઆરએમ છે, જે આરામથી પૂરી કરવામાં આવશે. એ પહેલા સાયકલિંગની શોપિંગનો સમય થઇ જશે.

* હા, એકવાર ફરી રસ્તા પર ભરાયેલા પાણીને કારણે પડ્યો, પણ કંઇ છોલાયું નથી, એટલું સારું છે. આ શનિ-રવિ લગભગ આરામ જ કર્યો. હા, બટાકા-ડુંગળીનું શાક અને ખીચડી બનાવવાની પદ્ધતિ શીખવામાં આવી. હવે, આવતા દિવસોમાં જાતે ટ્રાય કરાશે. “સ્વાદ અનુસાર નમક” ધ્યાનમાં રાખવું પડશે 😀

અપડેટ્સ – ૨૧૩

* વેકેશનમાં સ્ટાર વોર્સ જોવામાં આવ્યું. એકંદરે સારું મુવી. કોઇ રીવ્યુ લખતો નથી, કારણ કે અત્યાર સુધી તો લોકોએ તે જોઇ કાઢ્યું જ હશે. સ્ટાર વોર્સની સાથે-સાથે શોપિંગ પણ થઇ ગઇ અને એ ત્રણ-ચાર દિવસમાં ભેગી કરેલી કેલરી સાયકલિંગ કરીને બાળી પણ કાઢી.

* આજ-કાલ મુંબઈમાં પણ ઠંડી લાગે છે. નવાઈની વાત છે. બે-ત્રણ દિવસથી સાયકલિંગ કરતી વખતે થોડો અનુભવ થાય છે. હવે આવતા સા.ફા. પ્રવાસમાં આવું કંઇ ન અનુભવાય તો સારી વાત છે. ગઇસાલ તો ઠંડીને કારણે દોડવાની બહુ મઝા નહોતી આવી. આ વખતે સાયકલિંગનો પણ પ્લાન છે, પણ એ તો દરવખતે હોય છે 😉

* ઉત્તરાયણની પણ રાહ જોવાય છે. રે નિર્દોષ પક્ષીઓ. સોરી, કબૂતરો!

* હવે પછીની રેસ પણ સાયકલિંગની છે. ના, આ વખતે પણ મુંબઈ મેરેથોન (હવે ટાટા મુંબઈ મેરેથોન) નહી થાય. નવી મુંબઈ હાફ-મેરેથોન કે થાણેની હિરાનંદાની પણ નહી કરવામાં આવે. હા, આપણી ફેવરિટ ૬૦૦ – મહાબળેશ્વર બી.આર.એમ. તો કરીશું જ.

વચ્ચે આવતા પ્રવાસ વત્તા રેસના પ્રવાસોના પાછલાં અનુભવો પરથી હું બોધપાઠ નહી લઉં તો, રેસની પેસ પર અસર પડશે!!

* આજનું ક્રોમ એક્ટેન્શન: હેલ્ધી બ્રાઉઝિંગ

મામિલ

* થોડા સમય પહેલાં ઓફિસમાં ચર્ચા ચાલતી હતી કે આવતી મિટિંગ-કોન્ફરન્સ સમયે વીકએન્ડમાં ક્યાંય રાઇડ કરવા જઇએ. એ વખતે મામિલ શબ્દ અને તેનો વિકિપીડિયા લેખ જાણવા મળ્યો. તેમાં છબી ખૂટતી હતી એટલે પછી હું આ ટૂંકાક્ષરો માટે એકદમ યોગ્ય હોવાથી મારી પોતાની છબી લેખમાં અપલોડ કરવામાં આવી 😀

૨૦૧૭: કેટલાક આંકડાઓ…

* સૌ પહેલા તો સાયકલિંગ અને રનિંગ:

૨૦૧૭નું સરવૈયું

** સાયકલિંગ: ૯૮૭૬ કિમી

** રનિંગ: ૭૨૬ કિમી

* વિકિપીડિયા:

** ગુજરાતી વિકિપીડિયામાં ફેરફારો: ૮૦૯૬
** અંગ્રેજી વિકિપીડિયામાં ફેરફારો: ૪૩૧

આ લખું છું ત્યારે ૯૮૭૬ કિમી પૂરા કરવા માટે ૯ કિમી ખૂટતા હતા ત્યારે કવિનની સ્કૂલ આગળ જઇને તે પૂરા કર્યા તે વખતે ફોટો લીધેલો, જે કોમન્સમાં અપલોડ કર્યો છે એટલે ફેરફારોની સંખ્યા હજુ પણ વધશે! આખો દિવસ હજુ બાકી છે!!

અને હા, બાકીના આંકડાઓ તો મોહ-માયા છે. જેવાં કે, કેટલા લાઇક્સ આવ્યા કે કેટલી કોમેન્ટ્સ મળી 😀

૯૮૭૬ કે ૧૦૦૦૦?

* આ લખી રહ્યો છું ત્યારે ૨૦૧૭ના વર્ષમાં સાયકલિંગના ૯૭૧૭ કિમી પૂરા થયા છે. હવે કંઇક સારો આંકડો લાવવા માટે ૯૮૭૬ કિમી કે પછી વર્ષનો ટારગેટ ૧૦૦૦૦ કિમી – બે માંથી એક – વિશે વિચારેલું છે. કાલે થોડું ~૧૫૩ કિમી સાયકલિંગ કરીએ તો ૯૮૭૬ આંકડો આવી જાય પણ ૧૦૦૦૦ માટે ૨૮૩ કિમી જોઇએ, જે હવે મુશ્કેલ છે (થેન્ક્સ ટુ: ડિસેમ્બરના ડાકલા), પણ અશક્ય તો નથી જ 😀 તો પણ, એકંદરે આ વર્ષ સાયકલિંગ માટે સારુ રહ્યું છે. આવતા વર્ષે યોગ્ય ટ્રેઇનિંગ કરવામાં આવશે અને વધુને વધુ કિમી કરવાનો પ્લાન છે. જોકે જાન્યુઆરી, મે, ઓગસ્ટ વગેરે મહિનાઓમાં થોડા પ્રવાસો આવશે, પણ તે સમયે રનિંગ કરી શકાય તેમ છે, જેથી શરીર સક્રિય રહે અને વજન કાબુમાં રહે!

૧ લી તારીખે નવા વર્ષમાં વિગતે આંકડાઓ મૂકીશ.

અપડેટ્સ – ૨૧૨: બ બીઆરએમ નો બ – ૬૦૦!

* અહીં લખેલું તેમ ૨ વર્ષથી બાકી રહી ગયેલી પેલી ૬૦૦ કિમી વાળી બી.આર.એમ. પૂરી કરી ખરી. આ વખતે થોડા ઓછા લોકો હતા અને ડિસેમ્બરની શરૂઆતમાં થયેલા એક્સિડેન્ટ પછી સાયકલ એમની એમ પડી રહેલી જે છેક ચાર દિવસ પહેલા જ રીપેર કરાવી? શું હતું રીપેરમાં? એક સ્ક્રૂની જગ્યાએ બીજો સ્ક્રૂ લગાવી દીધો હતો :/ સાયકલ સર્વિસ કરાવીને બી.આર.એમ. કરવી એમ નક્કી કર્યું. આગલા દિવસે કિરણ પાસેથી જેકેટ અને દીપ પાસેથી લાઇટ ઉછીની લીધી, જે બહુ કામમાં આવવાના હતા.

આ વખતે ક્રિસમસની રજા આવતી હોવાથી રવિવારે શરૂઆત હતી. સવારે સમયસર પહોંચી ગયો અને કદાચ પહેલીવાર શરૂઆત ૨૦ મિનિટ મોડી થઇ! શરૂઆતમાં જ જબરો ટ્રાફિક નડ્યો એટલે આરામથી જ સાયકલ ચલાવી, બીજો ડર પેલા કમરના દુખાવાનો પણ ખરો. કસારા ઘાટ પહેલાં નાસ્તો કર્યો. હવે આ નાસ્તા-લંચ-ડિનરની બહુ લમણાઝીંક છે. ઓર્ડર આપોને અડધો કલાકે આવે, એટલે જે તૈયાર મળે તે ખાવું પડે. અને તૈયારમાં વડાપાઉંને ભજિયા જ હોય. આપણને તકલીફ થાય. આખી રાઇડમાં આ તકલીફ પડવાની જ હતી. સદ્ભાગ્યે કોકીએ બનાવેલી ભાખરીઓ જોડે હતી, જેને ઇમરજન્સી ફૂડ તરીકે રાખવામાં આવેલી. યુનિવેદનું જેલ અને એક-બે એનર્જી બાર પણ હતા. કસારા ઘાટથી નાસિક સુધી પણ આરામ જ હતો. તડકો બહુ ન હતો. કસારા ઘાટ પછી ઘાટન દેવીના મંદિર પાસે અમને મહારાષ્ટ્રમાં ૨૩૦૦ કિમીની રાઇડ કરી સાયકલિંગ અંગે જાગૃતિ ફેલાવતા દેવીદાસ અહેર અને પ્રતિભા મળ્યા.

IMG-20171225-WA0016.jpg
કાર્તિક, દેવીદાસ, પ્રતિભા, એક અંકલ જેમનું નામ ભૂલી ગયો, પવન (ફોટોગ્રાફર)

નાસિક પહેલા થોડી ઝડપ કરી. નાસિકથી પણ ફટાફટ નીકળીને ૨૦૦ કિમી સુધી સ્મૂથ રાઇડ થઇ, હા સિવાય કે પેલા દસ-દસ બમ્પ-રમ્બલર્સ. “ભારત બમ્પપ્રધાન દેશ છે”, એ વાક્ય સંપૂર્ણ સાચું છે. હવે એમાં તો મારાથી કંઇ થઇ શકે તેમ ન હતું. ૨૦૦ કિમી પર અંધારુ થવા આવ્યું હતું અને ચાંદવડનો ઘાટ આવ્યો. ચાંદવડ આખા માર્ગ પરનું સૌથી ઉંચું સ્થળ છે, જે અમને રીટર્નમાં નડવાનું હતું.

નાસિક થી ચાંદવડથી અને ત્યાંથી ધુલે ઉર્ફે ધુલિયા વચ્ચે પણ બહુ આરામથી અને એકલા જ રાઇડ કરી. જોકે વચ્ચે પેલું ફેમસ માલેગાંવ આવતું હતું. બધાં રાઇડર્સને ખબર છે કે માલેગાંવમાં રોકાવાનું નહી. ત્યાં કૂતરા-બિલાડાઓનો બહુ ત્રાસ છે! રસ્તામાં તો બીજા કોઇ રાઇડર દેખાયા જ નહી. કદાચ હું સૌથી પહેલો હતો અથવા સૌથી છેલ્લો હતો 😀 જે હોય તે, ધુલે પહોંચીને ગુરુદ્વારામાં આરામ કરવાનો હતો પણ દુર્ભાગ્યે ત્યાં કંઇક ધાર્મિક પ્રસંગ હતો એટલે અમારા ઉંઘવાના અરમાનો પર પાણી ફર્યા અને કલાક આમ-તેમ ટાઇમપાસ કરીને ત્યાંથી નીકળ્યો. આ વખતે બીજો એક રાઇડર વિશાલ પણ ત્યાં આવ્યો અને નક્કી કર્યું કે સવાર પડે ત્યાં સુધી તો જોડે ચલાવીએ. લગભગ ૫૦-૬૦ કિમી જોડે ચલાવી પણ એ વખતે જ મારા પેટમાં ગરબડ થવાની શરૂઆત થઇ. ત્રણેક વખત પેટ સાફ ન થયું ત્યાં સુધી ગરબડ ચાલી અને એમાંજ આ રાઇડનો સૌથી વધુ સમય બરબાદ થયો. હવે, કોણ એવું હશે જે સાયકલ પણ ટોયલેટમાં લઇ જાય? – બીજું કોણ? – કાર્તિક! 😀 વળી પાછી બીજી તકલીફ પડી, ઠંડીની. ૮ કે ૯ ડિગ્રી સે. તાપમાન વત્તા ઠંડો પવન – આ અનુભવ બહુ લાંબા સમય સુધી યાદ રહેશે. સદ્ભાગ્યે કિરણનું જેકેટ બહુ કામમાં આવ્યું પણ લાગ્યું કે હજુ બીજું એક વધુ જેકેટ પહેર્યું હોત..!

પેટ સરખું થયું લાગતા અને ઠંડી ઘટતા એક હોટલમાં કોફી-કેફિન જેવા પદાર્થો લેવા ગયો ત્યારે વાત-વાતમાં ખબર પડીકે હોટલ વાળા પાલનપુર બાજુના છે, એમાં સારો એવો સમય ગયો પણ હું તાજો થઇ ગયો. ત્યાંથી ફરી ચાંદવડ ઘાટના ટોચ સુધી અને ત્યાંથી ચાંદવડ અને પછી ત્યાંથી લગભગ નાસિક પહેલા સુધી સરસ દોડાવી. નાસિક પહેલા વિશાલ ફરી મળ્યો અને ત્યાંથી નાસિક સુધી જોડે સાયકલ ચલાવી. ત્યાંથી પણ હું જલ્દી નીકળી ગયો. ઇગતપુરી સુધી અને ત્યાંથી કસારા ઘાટ ઉતારીને આરામથી સાયકલ ચલાવતો હું ૫૦ કિમી પર આવ્યો ત્યારે બધો સ્ટેમિના-એનર્જી ઉતરી ગયા હોય એમ લાગ્યું.  ત્યાર પછી એક બિલાડી અને સ્ટિક જીવડું (કુંગ ફૂ પાંડા ફેમ), આ બંનેએ મને રાઇડ ચાલુ રાખવાની પ્રેરણા આપી!

 

હવે તો બીજી રાત પણ પડી ગઇ હતી એટલે હવે જેટલું જલ્દી પહોંચાય તો સારું એ ન્યાયે વચ્ચે વચ્ચે ઝડપ કરી. કલ્યાણ પહેલા ધાર્યું હતું તેમ ટ્રાફિક નડ્યો, જે છેક થાણે સુધી ચાલ્યો. એકાદ કિમી તો રોંગ સાઇડમાં ચલાવી, પણ પછી થયું કે જો સાયકલિસ્ટ ટ્રાફિકના નિયમોનો ભંગ કરે તો ખોટું કહેવાય. ભલે મોડો પહોંચીશ. થાણે પછી મુલુંડ સુધીનો રસ્તો સિગ્નલોથી ભરેલો છે, કોઇ છૂટકો જ નહી. છેવટે ૭.૫૦ જેવો મુલુંડ પહોંચ્યો અને એટીએમમાં સ્લિપ લઇને રાઇડ પૂરી કરી.

IMG-20171225-WA0026.jpg
સિક્રેટ સ્પાઇસ પર, રાજેશ અને અન્યોની સાથે.

બોધપાઠ્સ:
૧. તાપમાન-વાતાવરણને માન આપવું. તૈયારી કરીને જવું. ઓવર તૈયારી કરવી સારી.
૨. આગલા દિવસે રાઇડ ન કરવી.
૩. વધુ સારી અને નાની પાવરબેંકની તપાસ કરવી.
૪. મગજ શાંત રાખવું. શાંત, સાયકલધારી કાર્તિક, શાંત!
૫. ભાખરી ઝિંદાબાદ!

અપડેટ્સ – ૨૧૧: અમદાવાદ!

સવારે વહેલી ફરી પાછો એસ.ટી. પકડીને અમદાવાદમાં ઇન્કમ ટેક્સ પર ઉતર્યો ત્યારે મેટ્રોનું કામકાજ જોઇને આનંદ થયો. હવે ત્યાંથી મારે પેલી ગુમ થયેલી બેંકની તપાસ કરવાની હતી. મારી ૨૦૦૯-૧૨ની યાદશક્તિ ઢંઢોળી અને પાસબૂક પરથી હું સાચા સ્થળે પહોંચ્યો પણ ત્યાં તો “જગ્યા ભાડે આપવાની છે” એવું પાટિયું લટકતું હતું. મને થયું SBI જેવી બેંક બંધ થઇ જાય એવા સમાચાર મેં કેવી રીતે મિસ કર્યા? પછી એક ટ્રાય સામેની બ્રાંચમાં કરીએ એવો વિચાર આવ્યો અને ત્યાં પહોંચીને ખબર પડીકે એ બ્રાંચ તો ક્યાંક નજીકમાં જ ખસેડાઇ છે. ઓકે. ગુડ. ત્યાં પહોંચી ગયો. ચૂંટણીને કારણે લગભગ અડધા કર્મચારીઓ નિષ્ક્રિય લાગ્યા પણ મારું ૧૦ ટકા કામ થયું. કોઇ અજ્ઞાત મેડમ રજા પર છે એવો સ્ટાન્ડર્ડ જવાબ સાંભળવા મળ્યો અને પછી હું ત્યાંથી આગળ શું કરવું તે વિચારતો બહાર નીકળ્યો.

પહેલું કામ તો જેકેટ બેગમાં મૂક્યું. વેલકમ ટુ અમદાવાદ! પછી અમારા સાયકલ મિત્ર નિસર્ગભાઇને ફોન કર્યો અને તેમની ઓફિસ નજીકમાં જ હોવાથી ક્રોસવર્ડ મીઠાખળીમાં મળવાનું નક્કી કર્યું. આ ક્રોસવર્ડ આપણી ફેવરિટ. ત્યાં પેલી કોફી શોપ પણ સારી. નિસર્ગભાઇ જોડે કરેલી ૪૦૦ બી.આર.એમ.નો એમનો મેડલ મારી જોડે હતો તે તેમને સુપરત કર્યો અને પછી થોડી પેટ-પૂજા કરવામાં આવી.

નિસર્ગભાઇ જોડે સાયકલિંગ અને ગુજરાતમાં સાયકલિંગ પર બહુ વાતો કરી. હું તો નવરો હતો પણ તેઓ વ્યસ્ત હતા એટલે તેમને વિદાય આપી હું ક્રોસવર્ડમાં ગયો અને ત્યાં જઇને જોઉં તો ગુજરાતી વિભાગ થોડો મોટો બન્યો હતો અને ત્યાં કાઝલ ઓઝા વૈદ્યનું એકચક્રી સામ્રાજ્ય હોય એમ લાગ્યું. વચ્ચે વચ્ચે બીજા લેખકો ઝળકી રહ્યા હતા અને ત્યાં નજરે ચડ્યા – બક્ષી!

IMG_20171215_140116

પ્રવીણ પ્રકાશને બક્ષીબાબુના થોડા પુસ્તકો ફરી પ્રકાશિત કર્યા છે. એ માટે તેમનો ધન્યવાદ. મને જાતકકથા નવલ મળી ગઇ (અને હાલમાં તે વાંચી રહ્યો છું, તેનો રીવ્યુ પછીની પોસ્ટમાં!). ક્રોસવર્ડમાં હવે પુસ્તકો પછી સ્ટેશનરીનો માહોલ છે. તેમાં કંઇ લેવા જેવું ન લાગ્યું એટલે થોડો ટાઇમપાસ કરીને નીકળી ગયો. હા, ક્રોસવર્ડમાં “ચન્દ્રકાંત” જેવો જોડણીદોષ ખૂંચ્યો અને જેમ દર વખતે હોય છે તેમ ગુજરાત વિરોધી પુસ્તકો ડિસપ્લે પર ખાસ દેખાય તેમ મૂકવામાં આવ્યા હતા. નોર્મલ છે!

ત્યાંથી નીકળીને ઇશિતાને મળવા માટે પકવાન ચાર રસ્તા જવાનું હતું. ત્યાં ફાલાસિન કે ફાલાસી જેવું નામ ધરાવતા જ્યુશ કાફેમાં બેઠાં-બેઠાં ગપ્પાં માર્યા. જગ્યા સરસ છે. તેની ત્રણ સ્તર વાળી સેન્ડવિચ પણ સરસ હતી.

ત્યાંથી ઉપરના નકશામાં બતાવ્યું તેમ પકવાનથી પાન ખાઇને નક્કી કર્યું કે સંદિપનો જો ફોન ન આવે તો ચાલીને કાલુપુર સ્ટેશન જવું. કુલ અંતર લગભગ ૯.૫ કિમી હતું જે ૨ કલાક જેવું લાગે તેમ હતું. બરોબર. ૩.૫ કિમી ચાલ્યો ત્યારે સંદિપ મિટિંગમાંથી ફ્રી થયો અને અમે સહજાનંદ આગળ મળવાનું નક્કી કર્યું અને મળ્યા. છેવટે એક સરસ ચીઝ વડાપાંવ અને સેન્ડવિચ ખાધી. ત્યાંથી તેના ઘરે થઇને તેના દીકરા રીષિને લઇને તે મને કાલુપુર મૂકવા આવ્યો. દુર્ભાગ્યે ટ્રાફિક વધુ હતો એટલે કવિન માટે દોરી-ફીરકી લઇ શકાઇ નહી. આ વખતે લોકશક્તિમાં લોકોનો ત્રાસ હતો નહી અને થર્ડ એસીના કારણે ઠંડી-પવન પણ લાગવાના ન હતા એટલે આરામથી સૂઇ ગયો. સવારે ઘરે પહોંચ્યો ત્યારે એકસાથે બે દિવસનો થાક દેખાયો જે પછી રવિવારની રાઇડ પર પડવાનો હતો એમ લાગ્યું.

તો આ પોસ્ટ પૂરી. અને હા, કાલે ૧૮ ડિસેમ્બર – યાદ છે? ચૂંટણી પરિણામો 😀

ડિસેમ્બરના ડાકલા

આ દરવખતે ડિસેમ્બરમાં કંઇને કંઇ ડાકલા વાગે. બે વર્ષ પહેલાં સાયકલ વાગી, ગયા વર્ષે કમર ભાંગી, આ વર્ષે ફરી સાયકલ પરથી પડી ભાંગ્યો (કંઇ તૂટ્યું હોય એવું જણાતું નથી). બોલો, કોણ કરે છે આ ડાકલા? કાલની બી.આર.એમ. પડતી મૂકવામાં આવી છે. અમારે હવે સ્પેશિયલ ભૂવો પકડવો પડશે એવું લાગે છે. તેમ છતાંય,

ડિસેમ્બરનો પ્લાન કંઇક આવો છે:

* આવતા અઠવાડિયે વસઇ-વિરાર હાફ-મેરેથોન.
* ત્યાર પછી થોડા દિવસમાં ચૂંટણીની ચટણી.
* પછી, બીજા જ દિવસે – માસ્ટરમાઇન્ડ ગ્રાન્ડમાસ્ટર ૧૨૦ કિમી રાઇડ (કે રેસ, જે ગણો તે).
* ક્રિસમસની રજાઓમાં – ૬૦૦ કિમી બી.આર.એમ. (અથવા ૧૦૦૦? :D)
* એક ટ્રેકિંગ (ક્યાં જવું તે અંગે અસમંજસ છે, તો પણ ટ્રેકિંગ દૂર છે, જવું જરૂર છે!)
* એક પાર્ટી.

બસ પછી નવું વર્ષ 😀

અપડેટ્સ – ૨૦૯

* છેલ્લી અપડેટ છેક વરસાદ હતો ત્યારે આવી હતી, હવે તો ઠંડી પણ આવી ગઇ છે.
* ઠંડી તો આવી છે, પણ ચૂંટણી પણ આવી છે. યોગ્ય સમયે યોગ્ય વ્યક્તિ અને યોગ્ય પક્ષને મત આપવામાં આવશે. આ અંગે કોઇ મત નથી. હા, ગુ.સ.માં તમે કોને મત આપ્યો એ જાહેર કરો તો તમને ૫,૦૦૦ રૂપિયા રોકડાનું ઇનામ મળે તેવી જાહેરાત જોઇ હતી.
* અને ઠંડીની સાથે બી.આર.એમ.ની મોસમ શરૂ થઇ છે. જોકે, હજુ બેક-પેઇન ઠીક માંડ થયો છે એટલે આરામથી શરૂઆત કરવામાં આવશે.
* બી.આર.એમ.ની સાથે સાયકલ સવારોને ઉડાવવાની પણ ઋતુ શરૂ થઇ છે :/ એટલે કે નો કન્ટ્રી ફોર સાયકલિસ્ટ? આ રસ્તા પર અમારો કોઇ હક્ક જ નહી? દરરોજ લગભગ એમ થાય કે ઘરે સાજા-સમાં પહોચીશું કે નહી. છતાંય, આ સાયલિંગ એટલું જાલિમ છે કે હવે છૂટતું નથી. કોઇ “સાયકલિંગ છોડાવો” જેવા કેન્દ્રમાં મને ભરતી ન કરે તો સારુ!
* અને આ વખતે પણ મુંબઈ મેરેથોન (હવે ટાટા મુંબઈ મેરેથોન) નહી થાય. કારણ? પ્રવાસ.

કાર વોશ

* બે દિવસ પહેલા સાંજે એક ફોન આવ્યો..

લેડી: હું વસઇથી ફલાણી કાર સર્વિસ કંપનીમાંથી બોલું છું. કાર વોશ પર અમે આકર્ષક ઓફર શરૂ કરી છે. શું તમને રસ છે?

હું: ના.

થોડા સમય પછી ફરીથી ફોન આવ્યો..

લેડી: હું વસઇથી ફલાણી કાર વોશ કંપનીમાંથી બોલું છું. તમને રસ છે?

હું: મારી પાસે કાર નથી. શું તમે સાઇકલને વોશ કરી આપો છો?

લેડી: સોરી સર.

હું: ઓકે 😀

ડેક્કન ક્લિફહેંગર ૨૦૧૭ – રેસ રિપોર્ટ

* મારી પહેલી લાંબી સાયકલ રેસનો ટૂંકો રિપોર્ટ હાજર છે.

* રેસ આમ તો શનિવારે શરૂ થતી હતી (એટલે કે ૪ નવેમ્બર) પણ આગલા દિવસે બાઇક ઇન્સપેક્શન અને બીજી ફોર્માલિટી પૂરી કરવા માટે પહોંચી જવાનું હતું. પૂનેમાં માંડમાંડ હોટલ મળી, એ પણ સ્ટાર્ટ પોઇન્ટથી ૧૯ કિમી દૂર. સવારે ૫ વાગે ઐરોલી પહોંચી ગયા (કિરણ અને નીલય ઘરે આવ્યા, ઉબર બોલાવી અને બંને સાયકલો અને ઢગલાબંધ સામાન એમાં મૂક્યો. અને હા, એ પહેલા કિરણની સાયકલ મીરા રોડથી ઘરે લાવ્યો એ પણ સાહસ જ ગણાય. અને હા, એ પહેલા.. જવા દો!) ત્યાંથી ફરી પાછો સામાન નીલેશની કારમાં મૂક્યો. રસ્તામાંથી સુશીલને પિક-અપ કર્યો અને પુને તરફ આગળ વધ્યા. એક મિનિટ, આ રેસ તો મારી હતી પણ કોણ હતા, આ લોકો? તેઓ હતા મારા ક્રૂ મેમ્બર્સ. આ સપોર્ટેડ રેસ હતી એટલે દરેક સાયકલિસ્ટની જોડે એક (કે બે) કાર હોય. સાયકલિસ્ટનું કામ ખાલી સાયકલ ચલાવવાનું. ખાવાનું-પીવાનું અને ટેકનિકલ તેમજ મેડિકલ ઇમરજન્સી ક્રૂ મેમ્બર્સના હાથમાં હોય. પુને બહુ જલ્દી પહોંચી ગયા અને સ્ટાર્ટ પોઇન્ટ પર કોઇ આવ્યું નહોતું એટલે ધ ક્લિફમાં ટાઇમપાસ કર્યો. લગભગ ૧૦ વાગે બધી પ્રક્રિયાઓ શરૂ થઇ અને પહેલાં તો ખબર પડી કે કારની RC બૂકની પણ કોપી જોઇએ. સદ્ભાગ્યે નજીકમાં દુકાન મળી અને અમારી ચકાસણી આગળ ચાલી. સાયકલ પર રિફલેક્ટિવ પટ્ટીઓ લગાવવામાં એક કલાક ગાળ્યો. તે પછી બ્રિફિંગ સેશનમાં નિયમો અને સલામતી વિશે ચર્ચા ચાલી અને અમે રેડી ટુ રેસ હતા. ત્યાંથી અમારી હોટલ ગયા અને દર વખતે થાય છે તેમ લોકોએ પૂછ્યું કે આ સાયકલ કેમ રુમમાં લઇને જાઓ છો? 🙂 સાંજ પછી બજારમાં નાસ્તો કરવા નીકળ્યા. હજુ થોડો સામાન (પાણી વગેરે) લેવાનું બાકી હતું. જોડેજોડે ડિનર પણ પતાવ્યું અને હોટલ પાછા આવી હું રેસર હોવાને નાતે સૂઇ ગયો. કિરણે અને બીજા લોકોએ સાયકલના વ્હીલ અને ટાયર આમથી તેમ કરીને પરફેક્ટ કર્યા.

સવારે ૩.૨૦ જેવો હું જાગી ગયો ત્યારે ખબર પડીકે બાકીના લોકો તો સૂતા છે! બધાંને ફટાફટ જગાડીને તૈયાર થયો અને નીકળતા થોડું મોડું થયું પણ સમયસર પહોંચી ગયા. જોકે મારા ફ્લેગ-ઓફ્ફ સમયે થોડી ગરબડ થઇ કારણ કે રેસ સિકવન્સ જળવાઇ હોય તેમ લાગ્યું નહી. રેસ સવારે ૫.૩૦ જેવી શરૂ થઇ અને લગભગ પહેલાં ચેક પોઇન્ટ આગળ ૮૮ કિમી સુધી વાંધો ન આવ્યો. રસ્તામાં એક સાયકલિસ્ટને પડતા જોયો. ત્યાર પછી વાઇ અને પંચગનીનો ખરાબ રસ્તો શરૂ થતો હતો. એમ તો પહેલાનો રસ્તો મહાબળેશ્વર-મેઢા થઇને સાતારા જવાનો હતો પણ મેઢા ઘાટનો રસ્તો ખતરનાક બન્યો (થેન્ક્સ ટુ વરસાદ) હોવાથી પંચગની પછી ભિલાર થઇને જવાનો નવો રસ્તો એક મહિના પહેલા નક્કી કરાયો. અમને શું ખબર કે એ રસ્તો પણ ખતરનાક હશે? જોરદાર તીવ્ર વળાંક અને મસ્ત ઘાટ. રસ્તામાં બકરીઓ, ભેંસ અને ગાય પણ ખરા. સદભાગ્યે પંકચર જેવું કંઇ ન થયું પણ ૧૫૦ કિમી પછી કમરનો દુખાવો શરૂ થયો. સુશીલે થોડો માલીશ કરી આપ્યો એટલે આરામ મળ્યો અને ત્યાંથી પછી સાતારા સુધી કંઇ ખાસ ન બન્યું. સાતારા પછી ગરમી બહુ હતી અને ત્યાંથી ધારવાડ સુધી રસ્તો લગભગ હાઇવે પર હતો. સાતારા પછી આગળ એક જગ્યાએ અકસ્માત થયેલો ત્યાં કાર અને શેરડી ભરેલા ટ્રેક્ટર વચ્ચેથી નીકળવા જતા એક શેરડીનો સાંઠો મારા ડાબા ખભા પર લાગ્યો અને હું મસ્ત રીતે પડ્યો. બે મિનિટ તો ચક્કર આવ્યા પણ પછી તે ખંખેરીને આગળ વધ્યો. ત્યાંથી છેક નિપાનીના ત્રીજા ચેક પોઇન્ટ સુધી બરોબર રાઇડ કરી. એ પહેલાં હોટલ અમરમાં ડિનર કર્યું અને થોડું સ્ટ્રેચિંગ પણ કર્યું. ત્યાંથી હવે રાત હતી અને રસ્તો પણ હવે રોલિંગ (ઉપર-નીચે) હતો. ત્યાં મને અમદાવાદના યજ્ઞેશ આહિરે ક્રોસ કર્યો (પછી ખબર પડી કે તેને અકસ્માત થયેલો અને ટાંકા પણ આવેલા, પણ તેને બીજો ક્રમ મેળવ્યો!). ત્યાંથી છેક ધારવાડ સુધી રાઇડ કંઇ ખાસ સારી ન ગઇ, ધારવાડ કેટલા વાગે પહોંચ્યો એ પણ યાદ નથી, પણ હજુ મારી પાસે સમય હતો. ધારવાડથી મોલેમનો રસ્તો એટલો બધો સારો નહોતો અને વચ્ચે ચાર રેલ્વે ફાટક આગળ તો બહુ જ ખરાબ રસ્તો. માંડમાંડ મોલેમ પહોંચ્યા. એટલે કે હવે હું ગોઆમાં હતો! તે પછી ખબર પડી કે હવે RAAM Qualifier સમયમાં પહોંચી શકાશે નહી, તો પણ કમરના દુખાવાને અવગણીને ક્રૂ મેમ્બર્સના પોકારોના સહારે રાઇડ આગળ ચલાવી. વચ્ચે મસ્ત જંગલ આવ્યું, જોકે વાંદરાઓ સિવાય કોઇ જંગલી પ્રાણી જોવા ન મળ્યું. પોંડા (કે ફોંડા) આગળ ખોટો રસ્તો લેવાઇ જતા, યુ-ટર્ન લેવા ગયો ત્યારે ફરી પાછો લગભગ પડી ગયો. ફરી આગળ ખરાબ રસ્તો અને થોડાજ કિમી બાકી હતા ત્યારે જોરદાર ચડાણ. કોઇકે યોગ્ય રીતે તે સ્ટ્રાવા સેગમેન્ટનું નામ You can do it રાખ્યું છે! તે ઢોળાવ તો અડધો જેમ-તેમ ચડાવ્યો પણ પછી સાયકલ પરથી ઉતરવું પડ્યું. ગોઆ એરપોર્ટ આગળનો રસ્તો તો મને પાર કરતા સાત જન્મ જેવો સમય પસાર થયો હોય તેવો લાગ્યો. છેવટે, ત્યાંથી બોગમાલો બીચ આગળ વળ્યો ત્યારે શાંતિ થઇ. ફિનિશ પોઇન્ટ પર કવિન અને કોકી હતા એટલે બધો થાક ક્ષણિક ઉતરી ગયો. મેડલ લીધો અને ફોટો સેશન તો ખરું જ.

બીજા દિવસે કમરના દુખાવાને અવગણી અને લોકલાગણીને માન આપી ગોઆમાં થોડું ફરવામાં આવ્યું. મઝા આવી પણ અત્યારે ઘરે આવીને મગજ અને આંગળીઓ સુન્ન છે 🙂

બોધપાઠ્સ:
૧. હોટલ બહુ પહેલાં બૂક કરાવવી.
૨. ટ્રેન-ફ્લાઇટ પણ બહુ જ પહેલાં બૂક કરાવવી.
૩. ઓછામાં ઓછી છ મહિનાની તૈયારી કરવી. અમે હજુ જુલાઇ મધ્યમાં તો નવી સાયકલ લીધી અને તેમાં પણ ઓગસ્ટમાં ડેબકોન્ફ-વિકિમેનિયા, સપ્ટેમ્બરમાં કમરનો દુખાવો અને ઓક્ટોબરમાં દિવાળી અને બેંગ્લોર વચ્ચે આવ્યા.
૪. રેસમાં ખાવા-પીવા વિશેનું આયોજન વ્યવસ્થિત કરવું.
૫. રેસના આગલા દિવસે રખડવું નહી.
૬. બાઇક સર્વિસ, ટેસ્ટિંગ વગેરે ચાર-પાંચ દિવસ પહેલાં જ કરાવી દેવું.
૭. રેસના દિવસે નવી વસ્તુઓ ટ્રાય ન કરવી.
૮. ફોન સાચવવો!!

કેટલાક આંકડાઓ:
૧. કુલ સમય: ૩૪ કલાક ૬ મિનિટ ૧૩ સેકન્ડ્સ, કુલ રાઇડિંગ સમય: ૨૯ કલાક ૫ મિનિટ. એટલે કે લગભગ ૫ કલાકનો બ્રેક. ના ચાલે ભાઇ, ના ચાલે!
૨. કુલ ઉંઘ: ૧૫ મિનિટ.
૩. રસ્તામાં આવતા ઘાટ: ૫. એમાંથી મોટો તો એક જ (પારસણી).
૪. કેલરી ખર્ચી: ૧૦૫૮૫.
૫. કુલ ઉંચાઇ પ્રાપ્ત: ૫૩૫૭ મીટર.
૬. રસ્તામાં પડેલા પંકચર: ૦, રસ્તામાં પડેલો કાર્તિક: ૩ 🙂

ધ ટેટૂ

* આજે એરપોર્ટ પર બોર્ડિંગ પાસની કતારમાં ઉભો હતો ત્યારે આગળ અને પાછળ લગભગ બધા લોકોના હાથમાં સરસ ટેટૂ હતા. આ જોઇને મારો હાથતો મને ફિક્કો લાગ્યો. આગળ જઇને એક જગ્યાએ નાસ્તો કરવા બેઠો ત્યાં સામે લગભગ મારા સાયકલિંગ ટેટૂ જેવું જ ટેટૂ એક જણના હાથમાં દેખાયું. હવે રહેવાયું નહી અને હાય-હેલ્લો કહ્યું ત્યારે ખબર પડીકે તે BRMમાં નિયમિત આવે છે અને આવતા અઠવાડિયે મારી સાથે રેસમાં પણ છે. એટલિસ્ટ, એરપોર્ટની બે ક્ષણો તો આનંદદાયક બની 🙂

પહેલી (સાયકલ) રેસ

* એક અઠવાડિયા પહેલા ૩૦૦ કિમી બી.આર.એમ. કર્યા પછી બે દિવસ પછી અચાનક પેલો ધ ગ્રેટ પેઇન કહેવાતો પેલો કમરનો દુ:ખાવો ફરી ઉપડ્યો અને ચાર દિવસ આરામ કર્યો પણ તે પહેલા રવિવારે પહેલી સાયકલ રેસ માટે પૈસા ભરી દીધા હતા. લાંબુ વિચારવાની મારી વિચારસરણી મુજબ એમ કરવું હિતાવહ તો નહોતું, પણ એક ટેસ્ટ રાઇડ કર્યા પછી સંપૂર્ણ આરામ પછી રાહત લાગી. જોકે સવારે સ્ટાર્ટ પોઇન્ટ પર પહોંચીને નક્કી કરવાનું હતું કે રેસ કરવી કે રેસ્ટ કરવો.

સમયસર ૧૫ કિમી રાઇડ કરી હોટેલ બાવા ઇન્ટરનેશનલ પહોંચ્યો. સરસ. હાર્ટ રેટ્સ થોડા ઉંચા ગયા પણ કમર ઓકે હતી એટલે નક્કી કર્યું કે રેસ કરીએ. લગભગ સમયસર રેસ ચાલુ થઇ પણ ગોરેગાંવ આગળ મેટ્રોના કામકાજને કારણે બાયપાસે સમય અને ઝડપ બગાડી પણ પછી આરામથી ચલાવ્યું. ૫૦ કિમી સુધી વાંધો ન આવ્યો પણ પછી લગભગ ૧૦ કિમી કમરે દગો દીધો એટલે ફરીથી ઝડપ ઓછી કરવાનું નક્કી કર્યું. લગભગ ફાઉન્ટેન પહોંચ્યો ત્યારે પાણી પૂરુ થઇ ગયું પણ મારા શૂઝના ક્લિટ નીકળવાનો નિષ્ફળ પ્રયત્ન કર્યા પછી પડવાના દરે પાણી પણ ન લીધું અને ચલાવે રાખ્યું. કાંદિવલી પછી જોરદાર વરસાદ શરૂ થયો અને ફોગટમાં પલળ્યો. ગોરેગાંવમાં રેસ પૂરી થતી હતી. રેસના અંત પર કોકી અને કવિન આવ્યા હતા એટલે રેસ ઇઝ વર્થ.

રેસ પૂરી થયા પછી પણ સાતેક કિમીનો ન્યૂટ્રલ ઝોન હતો એટલે ત્યાંથી રાઇડ કરીને બાવા ઇન્ટરનેશનલ પર જવાનું હતું. બાવા હું ગયો અને બાવાની આગળ નીકળી ગયો ત્યારે પાછો વળવામાં પડ્યો 😀 બાવાને કારણે જમણી બાજુ પડ્યો 😉 ત્યાર પછી બ્રેકફાસ્ટ અને ટી-શર્ટ, મેડલ વગેરે લીધા. હા, એક ફ્રીજ મેગ્નેટ પણ મળ્યું!

મેડલ

હવે, આ પ્રકારની રેસ મારી પહેલી હતી પણ છેલ્લી નથી. ઘણું શીખવાનું બાકી છે.

અપડેટ્સ – ૨૦૮

* હવે પેલી દુકાનની જગ્યાએ સોડા પબ બન્યું છે 😉
* છેલ્લી અપડેટ્સ પછી મુંબઈમાં ઘણો વરસાદ પડી ગયો અને આ વરસાદમાં બહુ સાયકલ ચલાવી. હવે તો નવાં શૂઝ અને પેડલ પણ છે, એટલે વધુ સારી ઝડપ મળે છે. એટલે હવે શનિવારની ૩૦૦ કિમી બી.આર.એમ.માં મઝા આવશે. (અથવા તકલીફ થશે!) હા, આ શૂઝ-પેડલ પછી ત્રણ વખત પડ્યો અને ચાર-પાંચ વખત પડતા બચી ગયો એટલે તેના પૈસા વસૂલ છે.
* વરસાદ હવે ઓછો થયો છે અને સપ્ટેમ્બર-ઓક્ટોબરની ગરમીની શરૂઆત છે. આ ગરમીમાં અમે પતંગ કેવી રીતે ઉડાવતા (એ પણ ટોપી વગર!) એ યાદ કરીને પરસેવો આવી જાય છે.
* કિંડલનો ઉપયોગ ફરી શરૂ કર્યો છે, હવે આગામી પ્રવાસોમાં જોડે રાખીશ અને બાકી રહેલ પુસ્તકો પૂરા કરીશ તેવો નિર્ણય કર્યો છે.
* UPI નો પહેલી વખત ઉપયોગ કર્યો. સરસ વસ્તુ છે.