102 નોટ આઉટ

ગઇકાલે સહ કુટુંબ 102 નોટ આઉટ માણવામાં આવ્યું. 3ડી ન હોય એવી ફિલ્મો જોવાનું વધતું જાય છે એ સારી વાત છે. ચલ મન જીતવા જઇએ પછી લાંબા વિરામ પછી સરસ બ્રેક મળ્યો.

ફિલ્મની આડઅસર રૂપે સૌમ્ય જોશી વિશે ગુજરાતી વિકિપીડિયામાં લેખ અનુવાદ કરી રહ્યો છું.

હા, 77 વર્ષ બાકી છે પેલા ચીનાનો રેકોર્ડ તોડવામાં. 😉

Advertisements

છૂંદો

દર વર્ષની જેમ પણ આ વખતે “કેરીનો છૂંદો” બનાવવાની પ્રક્રિયાનો આરંભ થઇ ગયો છે. મને યાદ છે કે પહેલાં રાજાપુરી કેરીઓ ઘરે લાવીને જાતે છીણીને છૂંદો બનાવાતો હતો. હવે, છીણ બજારમાં તૈયાર મળે છે એટલે ઝંઝટ ઓછી. તો પણ, દરરોજ તડકામાં છૂંદો મૂકવા અને લેવા જવાનું તો હોય છે. મૂકવા જવાનું તો ઠીક, લેવા જવાનું યાદ આવે એ માટે ખાસ એલાર્મ મૂકવામાં આવે છે. ગયા વર્ષે ધાબા પરથી છૂંદો લાવવાનું ભૂલી ગયા હતા ત્યારે ૧.૩૦ વાગે રાત્રે યાદ આવ્યું અને અમારે જવું પડ્યું હતું. ખતરો એ કે રાત્રે કોઇ ઉંદર કે પક્ષી તેને બગાડી નાખે, તેમજ ઠંડીમાં છૂંદોની ગુણવત્તા પર અસર પડી શકે.

છૂંદો એ અમારી કેરી લાલસા છેક દિવાળી સુધી પૂરી કરે છે, એટલે છૂંદો અત્યંત મહત્વનો છે!

વેકેશન

* વેકેશન શરૂ થઇ ગયું છે, જોકે મારું વેકેશન તો પૂરું પણ થઇ ગયું છે. વેકેશનમાં કવિનના એક ક્લાસ બંધ કરાવવામાં આવ્યા છે અને એક બીજા ક્લાસ શરૂ કરવાનો પ્લાન છે, તો પણ તેને રમવા-રખડવાનો પૂરતો સમય મળે એનું ધ્યાન રાખેલું છે. જોકે, વેકેશનમાં સૌથી મોટો ત્રાસ નવરા લોકોનો છે, જે છોકરાઓને સોસાયટીના ગ્રાઉન્ડમાં રમવા દેતા નથી. સવારે-બપોરે-સાંજે ત્રણેય સમયે તેઓ કંઇને કંઇ વાંધા-વચકા કાઢવા માટે તૈયાર જ હોય છે. મને થાય છે કે આવા નવરાઓ કેમ વિકિપીડિયા એડિટ કરતા નથી કે કેમ સાયકલ ચલાવતા નથી? શા માટે દોડવાનું શરૂ કરતા નથી કે શા માટે નજીકના પુસ્તકાલયો મુલાકાત લેતા નથી? :/

સ્ટ્રાવા ભાગ ચોથો

આ શ્રેણીમાં ચોથી પોસ્ટ. ગઇકાલે ત્રીજી પોસ્ટ કરી ત્યારે નિઝિલે કહ્યું કે સ્ટ્રાવા ઓપનસ્ટ્રીટમેપનો નકશો વાપરે છે તે સારું કહેવાય. હા. સ્ટ્રાવાનો નકશો અધૂરો જોઇને જ મારું ઓપનસ્ટ્રીટમેપનું યોગદાન શરૂ થયેલું. આપણી ફેવરિટ જગ્યાઓ જેવી કે માસ્ટરમાઇન્ડ, સિક્રેટ સ્પાઇસ (બી.આર.એમ.ની જગ્યા), વિવિધ ચા વાળાઓ, આજુ-બાજુના બિલ્ડિંગો, અગત્યના પોઇન્ટ્સ વગેરે સ્ટ્રાવાને કારણે જ ઉમેરવામાં આવ્યા છે. સ્ટ્રાવા મોબાઇલ એપ્સમાં ગુગલ મેપ્સ વાપરે છે, જે ખટકે છે, પણ ઠીક છે. સ્ટ્રાવના જીપીએસ તમે ઓપનસ્ટ્રીટમેપમાં અપલોડ કરી શકો છો. જોકે હું ઓફરોડિંગ કરતો નથી એટલે આ તક હજુ મળી નથી. હાઇકિંગ અને ટ્રેકિંગ કરતા લોકોએ અહીં યોગદાન આપવા જેવું છે.

આ પણ જુઓ:
* ભાગ ૧: https://kartikm.wordpress.com/2017/03/09/strava
* ભાગ ૨: https://kartikm.wordpress.com/2018/03/25/strava-2
* ભાગ ૩: https://kartikm.wordpress.com/2018/03/26/strava-3/

બ્લોગના બાર વર્ષ

૧૨ વર્ષ પહેલાં આ બ્લોગ શરૂ થયેલો આ બ્લોગ હજુ ટીનએજર્સ બન્યો નથી. હજુ સુધી તો બ્લોગ-બ્લોગિંગમાં મઝા આવે છે. જોઇએ હવે ક્યારે આ મઝા પૂરી થાય છે. બ્લોગ-રનિંગ-સાયકલિંગ-જીવન. કોને અગ્રતા આપવી એ હજુ નક્કી નથી, પણ અત્યારે આ ચાર વસ્તુઓ લગભગ સમાંતર ચાલે છે. કોઇક વખત એમાંથી કોઇ આગળ નીકળે છે અને કોઇ પાછળ રહી જાય છે. પણ, એકંદરે ચારેયમાંથી કોઇ હાંફ્યું નથી.

એક સંબંધિત અને સરસ સમાચાર: ચંદ્રકાંત બક્ષી અને અન્ય કેટલાય લેખકોના મસ્ત ફોટાઓ સંજયભાઇએ વિકિપીડિયામાં અપલોડ કર્યા છે. કેટલાય વર્ષોની ઇચ્છા ફળી છે. સંજયભાઇ અને અનંતનો આભાર અને તેમના પરથી કેટલાય લોકો પ્રેરણા લે તેવી ઇચ્છા!

આ પણ જુઓ:
* ૩ વર્ષ: https://kartikm.wordpress.com/2009/03/25/3-years-2/
* ૪ વર્ષ: https://kartikm.wordpress.com/2010/03/25/not-yet-missing-blog/
* ૫ વર્ષ: https://kartikm.wordpress.com/2011/03/25/towards-6th-year/
* ૬ વર્ષ: https://kartikm.wordpress.com/2012/03/26/happy-birthday-my-blog/
* ૮ વર્ષ: https://kartikm.wordpress.com/2014/03/25/આઠ-વર્ષ/
* ૧૦ વર્ષ: https://kartikm.wordpress.com/2016/03/26/10-years-blog/

નાટક: સર સર સરલા

સર સર સરલા
સર સર સરલાની ટિકિટ

ગયા ગુરૂવારના પણ ગયા ગુરૂવારે અમે, એટલે કે હું અને કોકી, અમારી કારકિર્દીનું બીજું નાટક જોવા ગયા. પહેલું નાટક હતું, હું ચંદ્રકાંત બક્ષી. એટલે છેક ૫ વર્ષ પછી અમને નાટક જોવાનો મોકો મળ્યો. સમાનતા હતી – પ્રતિક ગાંધી. ખાસ કરીને ભામિની ઓઝા ગાંધી સાથેની જોડી અને સૌરભ શાહે કરેલ ગુજરાતી નાટ્ય રૂપાંતરણને જોવા અમે આતુર હતા. એ પહેલા આ નાટક વિશે થોડું રીસર્ચ કર્યું ત્યારે ખબર પડી કે આ તો ધુરંધરોએ ભજવેલ નાટક છે.

અમે સમય કરતા વહેલા પહોંચ્યા એટલે પછી સામે આવેલી આઇસક્રીમની દુકાનમાંથી રેડ વેલ્વેટ આઇસક્રીમ ઝાપટ્યો. પ્રબોધન ઠાકરે હોલમાં નીચે ચાલતા ગુર્જરીના પ્રદર્શનમાં પણ આંટો માર્યો. સૌ પહેલા અંદર ગયા અને બેલ વાગતા સૌ પહેલાં સભાગૃહમાં પણ પ્રવેશ્યા. અમને એમ કે ૧૨ વર્ષથી ઉપરના માટે જ નાટક હશે, પણ આ શું? કેટલાય ટાબરિયાં પ્રવેશ્યા. નાટક શરૂ થતાં પહેલાં મોબાઇલ અને ટાબરિયાંને બંધ રાખવાની સૂચના મળી જે આપણને ગમી. નાટક જોવા માટે કેટલીય જાણીતી હસ્તીઓ આવેલી, જેમને હું જાણતો નહોતો. (અને મને પણ તેઓ જાણતા નહોતા, જે સ્વાભાવિક છે!!) નાટક શરૂ કરતા પહેલા નોંધ અપાઇ કે જો તમને કવિતા ગમતી હોય તો આ નાટક ગમશે, જો તમે પ્રેમમાં પડ્યા હોય તો આ નાટક ગમશે. આપણને તો બંને બાબતોથી ૩૦૦ કિમીનું અંતર એટલે મન ઉંચુ રાખીને જોવાનું શરૂ કર્યું.

સૌ પ્રથમ તો આપણને પાશ્વ સંગીત અને સેટ ગમી ગયા. પરફેક્ટ. મને ખબર નહોતી કે નાટકમાં સેટ આટલો સરસ પ્રભાવ પાડી શકે છે. પ્રતિક ગાંધી અને શિવમ પારેખે પહેલા અંકમાં જ પ્રભાવ જમાવી દીધો. ભામિની ઓઝા ગાંધીનો અભિનય અત્યંત સુંદર. પ્રતિક અને ભામિનીની જોડી એકદમ નેચરલ લાગી. સંવાદો પણ મજાના અને ગંભીર વિષયમાં પણ હળવી રમૂજ લાવી દે એવા. છેલ્લા અંકમાં કેશવ અને તેના સંવાદોએ બાજી મારી દીધી. જ્યારે પ્રેમ અને તેવા વિષય આવ્યા ત્યારે અહીં નોંધ લેવી જરૂરી છે કે આ નાટક ૨૦ વર્ષ જૂનું છે, એ પરિપેક્ષમાં જોવું.

અને છેલ્લે, જ્યારે અમે બહાર નીકળ્યા ત્યારે ખુશ હતા. નાટકના પૈસા વસૂલ!

અપડેટ્સ – ૨૧૫

* ફેબ્રુઆરીની જે રેસની આતુરતાની રાહ જોવાતી હતી તે ધ ઇમ્પોસિબલ રેસ (પોળોના જંગલમાં) કોઇક કારણોસર રદ થઇ છે, એટલે હવે થોડો ઉત્સાહ ઠંડો પડી ગયો છે. જોકે ગયા અઠવાડિયે ૫ કિમીની રનિંગ રેસમાં મારા વય-વર્ગમાં મારો ચોથો અને રિનિતનો છઠ્ઠો ક્રમાંક આવ્યો. જો પહેલાં ખબર હોત તો લોકો આટલું ધીમું દોડે છે તો વધુ મહેનત કરીને પોડિયમ પણ મેળવી લીધું હોત. હવે સ્ટ્રેટેજીક પ્લાનિંગ કરીને આવી ૫ કિમી રેસમાં પોડિયમ મેળવવું અઘરું નથી. મારી જાણ પ્રમાણે અમુક ખાસ લોકો આવું જ કરે છે. અજાણી રેસમાં જવાનું અને પહેલાં આવવાનું. જોકે તેમાં કંઇ ખોટું નથી જ. કવિનને પણ આ રીતે તૈયાર કરવામાં આવશે, પણ હજુ તે ૫ કિમી માટે તૈયાર નથી કે ૧૨ વર્ષ સિવાય મોટાભાગની રેસમાં ૫ કિમીમાં એન્ટ્રી મળતી પણ નથી.

* હવે આ મહિનામાં જ જૂની અને જાણીતી મુંબઈ-પુને-મુંબઈ બીઆરએમ છે, જે આરામથી પૂરી કરવામાં આવશે. એ પહેલા સાયકલિંગની શોપિંગનો સમય થઇ જશે.

* હા, એકવાર ફરી રસ્તા પર ભરાયેલા પાણીને કારણે પડ્યો, પણ કંઇ છોલાયું નથી, એટલું સારું છે. આ શનિ-રવિ લગભગ આરામ જ કર્યો. હા, બટાકા-ડુંગળીનું શાક અને ખીચડી બનાવવાની પદ્ધતિ શીખવામાં આવી. હવે, આવતા દિવસોમાં જાતે ટ્રાય કરાશે. “સ્વાદ અનુસાર નમક” ધ્યાનમાં રાખવું પડશે 😀

* ગઇકાલે મારી લોકલ ટ્રેનની સફરની કારકિર્દીમાં ત્રીજી વખત બોરિવલીના બદલે બાંદ્રાની લોકલ પકડી. તો સૌ બોલો મારી સાથે:

“B એટલે બાંદ્રા અને Bo એટલે બોરિવલી.”

અપડેટ્સ – ૨૧૪

* ફેબ્રુઆરી મહિનો આવી ગયો છે. આપણો સૌથી મનગમતો મહિનો! સૌથી ઓછાં દિવસો વાળો ખરોને! જોકે નુકશાન એ પણ થાય કે ઓછાં દિવસો સાયકલિંગ-રનિંગ માટે મળે.

* આ વખતે સા.ફ્રા.માં ઠંડી (વત્તા વરસાદ)નો ભારે અનુભવ થયો. વધુમાં દરિયાકિનારો નજીક ન હોવાથી દોડવાના કાર્યક્રમો પણ બહુ ન થયા. સાયકલિંગનો કાર્યક્રમ સાયકલનું રેન્ટ જોઇને પડતો મૂકાયો (અને સાયકલિંગના કપડા પણ ભૂલી ગયેલો). હા, આ વખતે પણ બહુ બધાં મિત્રો મળ્યા. પ્રિમા, બાલાજી, ધ્રુવ (ADR) અને ઓફિસના મિત્રો તો ખરાં જ. પિનટ્રેસ્ટ અને સ્ટ્રાવાની ઓફિસોની મુલાકાત લીધી અને ખાવા-પીવામાં જલ્સા કર્યા. રાફાના સ્ટોરની મુલાકાત ન લેવાઇ એ અફસોસ રહેશે.

* પ્રવાસનો થાક હજુ ઉતર્યો હોય એમ લાગતું નથી. કુલ ૨૨ કલાકની બે ફ્લાઇટ્સ, ઇસ્તંબૂલ એરપોર્ટની સફર (ગેટ નં ૨૦૦ થી ૭૦૦!) અને ૧ કલાક બોરિંગ ઇમિગ્રેશન વત્તા ટેક્સી વાળાનો ત્રાસ સહન કરીને ઘરે આવીને તરત જ સામાજીક કાર્યક્રમમાં દોડ્યો. ત્યાં જલ્દી જવાનો હેતુ કવિનની કોમ્પિટિશન હતી, જે ૯.૩૦ની જગ્યાએ ૧૧.૩૦એ ચાલુ થઇ એટલે ત્યાં સુધી બેઠા-બેઠા ઝોકા ખાધા. પછી વાતોના વડા અને છેલ્લે લાડવા 🙂

* ગઇકાલે “ચલ મન જીતવા જઇએ” જોયું. ધાર્યા જેટલી મઝા ન આવી કારણકે બીજો ભાગ આધ્યાત્મ તરફ દોરી જતો હોય એમ લાગે છે. આપણને તો “તન જીતવા જઇએ” જેવું કંઇક, એટલે કે સાયકલિંગ-રનિંગ એવું કંઇ બતાવે તો મઝા આવે 😉 મજાક બાજુ પર મૂકીએ તો એકંદરે થોડીક ગ્લિચિસને બાદ કરતાં સરસ ફિલમ. મારા જેવા એંગર મેનેજમેન્ટના ક્લાસ કરતાં લોકો માટે ખાસ. સો ટકા જોવા જવાય. ઘણાં વખતે થિયેટર પણ હાઉસફૂલ જોયું.

* રવિવારે મારી પ્રથમ ૫ કિમીની રનિંગ રેસ છે. આ વખતે હું-કવિન અને રીનિત-હિરલ એમ કુટુંબમાંથી ચાર જણા દોડવાના છીએ એટલે મઝા આવશે. જોકે પાંચ કિમીની મારી પહેલી રેસથી હું થોડો નર્વસ છું. અને હા, ફેબ્રુઆરી અંતમાં બીજી સાયકલિંગ રેસ આવે છે!

ઉપયોગી ગુગલ ક્રોમ એક્સટેન્શન્સ

* સંદીપભાઇએ કહ્યું હતું કે તમે ગુગલ ક્રોમમાં વાપરતા એક્સટેન્શન્સ વિશે પોસ્ટ લખો. તો હાજર છે એક નાનકડી પોસ્ટ. મને યાદ છે ત્યાં સુધી આવી એક પોસ્ટ લખી હતી, પણ તે મળતી નથી (અથવા હું ખોટું શોધી રહ્યો છું). તો પણ..

૧. એડબ્લોક પ્લસ. આ તો બધી જાxખને બ્લોક કરે. પણ, આજ-કાલના વેબ ડેવલપર બહુ સ્માર્ટ (દા.ત. દિવ્ય ભાસ્કર) અને તેને ડિટેક્ટ કરે અને તમને તે ડિસેબલ કરવા કહે અને પરિણામ કંઇક ઉલ્ટા-પુલ્ટા જેવું આવે!

૨. એડવાન્સ ફોન્ટ સેટિંગ. બ્રાઉઝરમાં ફોન્ટના સેટિંગ જોડે વધુ ચેડાં-છેડછાડ આનાથી શક્ય છે.

૩. ડિસકનેક્ટ. ફેસબૂક જેવી વેબસાઇટોને તમારી ગતિવિધીઓથી દૂર રાખે છે. દા.ત. તમે કોઇ સાઇટ પર જાવ તો તેને લાઇક કરવાનું સૂચન ફેસબૂક આવે છે, તો તેમ ન થવાનો ઉપાય આ છે.

૪. ઘોસ્ટરી. આ પણ સરસ વસ્તુ છે. તમારી પ્રાઇવસીને વ્યવસ્થિત રીતે સાચવે અને ટ્રેકરોથી દૂર રાખે છે.

૫. ગુગલ કીપ. ટચૂકડી નોંધ રાખવા માટેનું સરસ એક્સટેન્શન. મોબાઇલ જોડે સરળતાથી ‘સિંક’ થાય છે, એટલે બધી નોંધો તમને ક્યાય પણ જોવા મળી શકે છે. (અપડેટ: આ એપ છે, એક્સટેન્શન નથી.)

૬. હેલ્ધી બ્રાઉઝિંગ. લાંબા સમય કોમ્પ્યુટર પર કામ કરતા લોકો માટે પાણી પીવા, થોડું સ્ટ્રેચિંગ કરવા કે આંખો પટપટાવવા માટે પ્રેરતું એક્સટેન્શન. ખાસ કરીને મને આજ-કાલ (એમ તો જૂની આદત છે) ટેબલ પર પગ લાંબા કરીને બેસવાની આદત પડી છે. જે ખોટી છે, પણ કોઇક કહે તો આપણે સીધી રીતે બેસીએ ને. તો, આ એક્સટેન્શન મને વારંવાર યાદ કરાવે છે અને હું સરખો-સીધો બેસું છું.

૭. HTTPS એવરીવ્હેર. આજકાલ તો આનો ખાસ ઉપયોગ રહ્યો નથી, તો પણ ઉપયોગી.

૮. સ્ક્રિપ્ટસેફ. બધાં એક્ટેન્શના પપ્પા. કોઇપણ નવી સાઇટ ખોલો તો આ એની બધી જ જાવાસ્ક્રિપ્ટ જ બ્લોક કરી દે. તમને ગમે તે જ સ્ક્રિપ્ટ ચાલવા દે. બહુ ઉપયોગી. દિ.ભા.ને ન ગમતું એક્સટેન્શન!

૯. સ્ટ્રાવિસ્ટિક્સ. સ્ટ્રાવા વાપરતા લોકો માટે. ગુજરાતી નામ અટપટું લાગતું હોય તો આ છે, StravistiX. તમારા સ્ટ્રાવા આંકડાઓને વધુ સારુ રીતે રજૂ કરે. અમુક લોકોના મતે આ બ્રાઉઝર માટે હેવી છે. જોકે મારા માટે તો મસ્ત ચાલે છે. ઓપનસોર્સ છે.

૧૦. સુપરસોર્ટર. તમારા બૂકમાર્ક્સને આપમેળે શોર્ટ કરે. સરસ વસ્તુ.

આ સિવાય બીજા થોડાંક એક્સટેન્શન વાપરું છું, પણ તે મોટાભાગે ડેવલોપર્સને સંબંધિત હોવાથી, બધાં લોકોને ઉપયોગી નહી થાય. બહુ એક્સટેન્શન પણ બ્રાઉઝરને ધીમું બનાવે છે.

પસ્તી

* પેલી દુકાનની જેમ હવે પસ્તીવાળાઓની બે દુકાનો સાથે થયું. એકમાં કેક શોપ બની ગઇ અને એકમાં આઇસક્રીમ શોપ બની છે. બોલો, હવે પસ્તી આપવા ક્યાં જવું? જોકે, ગુ.સ. તો પસ્તી જ છે, એટલે ગુ.સ. ક્યાં આપવા જવું એવું પણ લખી શકાય 😉

૨૦૧૭: વાર્ષિક બ્લોગ અહેવાલ

* થોડા વર્ષો પહેલા (જુઓ: ૨૦૧૦ (પંચવર્ષીય અહેવાલ), ૨૦૧૧, ૨૦૧૨ અહેવાલો) હું વર્ષનું બ્લોગ સરવૈયું લખતો હતો. સમય જતાં બ્લોગ પોસ્ટની આવૃત્તિમાં ભારે ઘટાડો આવ્યો અને શરમજનક આંકડાઓ મૂકવાનું બંધ કર્યું. હવે આજે ફરી તે લખી રહ્યો છું. ના, આંકડાઓમાં કંઇ રાતોરાત વાયરલ વિડિયોને મળેલા ક્લિક્સ જેટલો વધારો થયો નથી, પણ શું લખવું તે વિષયનો અભાવ વત્તા ટાઇમપાસ કરવાની કીડા-વૃત્તિ જવાબદાર છે.

૧. આખા વર્ષની પોસ્ટ સંખ્યા – ૬૧

૨. સૌથી ઓછી પોસ્ટ ધરાવતો મહિનો – ફેબ્રુઆરી (૨), જુલાઇ (૨)

૩. સૌથી વધુ પોસ્ટ ધરાવતો મહિનો – ડિસેમ્બર (૧૦)

૪. સૌથી વધુ મુલાકાતીઓ – ઓગસ્ટ

૫. સૌથી ઓછા મુલાકાતીઓ – મે

૬. આ વર્ષની કોમેન્ટ્સ – ૧૧૧

૭. આ વર્ષના લાઇક્સ – ૨૦૧

૮. શૂન્ય કોમેન્ટ્સ ધરાવતી પોસ્ટ્સ – ૨૮!

૯. સૌથી વધુ કોમેન્ટ્સ વાળી પોસ્ટ – પુસ્તક: જાતકકથા

૧૦. સૌથી વધુ લાઇક્સ – ડેબકોન્ફ – થોડી ટિટબિટ્સ..

તમે જોયું કે આંકડાઓમાં કંઇ ભલીવાર નથી, તો પણ, કીટાણુંઓ.. 😉

૨૦૧૭: કેટલાક આંકડાઓ…

* સૌ પહેલા તો સાયકલિંગ અને રનિંગ:

૨૦૧૭નું સરવૈયું

** સાયકલિંગ: ૯૮૭૬ કિમી

** રનિંગ: ૭૨૬ કિમી

* વિકિપીડિયા:

** ગુજરાતી વિકિપીડિયામાં ફેરફારો: ૮૦૯૬
** અંગ્રેજી વિકિપીડિયામાં ફેરફારો: ૪૩૧

આ લખું છું ત્યારે ૯૮૭૬ કિમી પૂરા કરવા માટે ૯ કિમી ખૂટતા હતા ત્યારે કવિનની સ્કૂલ આગળ જઇને તે પૂરા કર્યા તે વખતે ફોટો લીધેલો, જે કોમન્સમાં અપલોડ કર્યો છે એટલે ફેરફારોની સંખ્યા હજુ પણ વધશે! આખો દિવસ હજુ બાકી છે!!

અને હા, બાકીના આંકડાઓ તો મોહ-માયા છે. જેવાં કે, કેટલા લાઇક્સ આવ્યા કે કેટલી કોમેન્ટ્સ મળી 😀

અપડેટ્સ – ૨૧૧: અમદાવાદ!

સવારે વહેલી ફરી પાછો એસ.ટી. પકડીને અમદાવાદમાં ઇન્કમ ટેક્સ પર ઉતર્યો ત્યારે મેટ્રોનું કામકાજ જોઇને આનંદ થયો. હવે ત્યાંથી મારે પેલી ગુમ થયેલી બેંકની તપાસ કરવાની હતી. મારી ૨૦૦૯-૧૨ની યાદશક્તિ ઢંઢોળી અને પાસબૂક પરથી હું સાચા સ્થળે પહોંચ્યો પણ ત્યાં તો “જગ્યા ભાડે આપવાની છે” એવું પાટિયું લટકતું હતું. મને થયું SBI જેવી બેંક બંધ થઇ જાય એવા સમાચાર મેં કેવી રીતે મિસ કર્યા? પછી એક ટ્રાય સામેની બ્રાંચમાં કરીએ એવો વિચાર આવ્યો અને ત્યાં પહોંચીને ખબર પડીકે એ બ્રાંચ તો ક્યાંક નજીકમાં જ ખસેડાઇ છે. ઓકે. ગુડ. ત્યાં પહોંચી ગયો. ચૂંટણીને કારણે લગભગ અડધા કર્મચારીઓ નિષ્ક્રિય લાગ્યા પણ મારું ૧૦ ટકા કામ થયું. કોઇ અજ્ઞાત મેડમ રજા પર છે એવો સ્ટાન્ડર્ડ જવાબ સાંભળવા મળ્યો અને પછી હું ત્યાંથી આગળ શું કરવું તે વિચારતો બહાર નીકળ્યો.

પહેલું કામ તો જેકેટ બેગમાં મૂક્યું. વેલકમ ટુ અમદાવાદ! પછી અમારા સાયકલ મિત્ર નિસર્ગભાઇને ફોન કર્યો અને તેમની ઓફિસ નજીકમાં જ હોવાથી ક્રોસવર્ડ મીઠાખળીમાં મળવાનું નક્કી કર્યું. આ ક્રોસવર્ડ આપણી ફેવરિટ. ત્યાં પેલી કોફી શોપ પણ સારી. નિસર્ગભાઇ જોડે કરેલી ૪૦૦ બી.આર.એમ.નો એમનો મેડલ મારી જોડે હતો તે તેમને સુપરત કર્યો અને પછી થોડી પેટ-પૂજા કરવામાં આવી.

નિસર્ગભાઇ જોડે સાયકલિંગ અને ગુજરાતમાં સાયકલિંગ પર બહુ વાતો કરી. હું તો નવરો હતો પણ તેઓ વ્યસ્ત હતા એટલે તેમને વિદાય આપી હું ક્રોસવર્ડમાં ગયો અને ત્યાં જઇને જોઉં તો ગુજરાતી વિભાગ થોડો મોટો બન્યો હતો અને ત્યાં કાઝલ ઓઝા વૈદ્યનું એકચક્રી સામ્રાજ્ય હોય એમ લાગ્યું. વચ્ચે વચ્ચે બીજા લેખકો ઝળકી રહ્યા હતા અને ત્યાં નજરે ચડ્યા – બક્ષી!

IMG_20171215_140116

પ્રવીણ પ્રકાશને બક્ષીબાબુના થોડા પુસ્તકો ફરી પ્રકાશિત કર્યા છે. એ માટે તેમનો ધન્યવાદ. મને જાતકકથા નવલ મળી ગઇ (અને હાલમાં તે વાંચી રહ્યો છું, તેનો રીવ્યુ પછીની પોસ્ટમાં!). ક્રોસવર્ડમાં હવે પુસ્તકો પછી સ્ટેશનરીનો માહોલ છે. તેમાં કંઇ લેવા જેવું ન લાગ્યું એટલે થોડો ટાઇમપાસ કરીને નીકળી ગયો. હા, ક્રોસવર્ડમાં “ચન્દ્રકાંત” જેવો જોડણીદોષ ખૂંચ્યો અને જેમ દર વખતે હોય છે તેમ ગુજરાત વિરોધી પુસ્તકો ડિસપ્લે પર ખાસ દેખાય તેમ મૂકવામાં આવ્યા હતા. નોર્મલ છે!

ત્યાંથી નીકળીને ઇશિતાને મળવા માટે પકવાન ચાર રસ્તા જવાનું હતું. ત્યાં ફાલાસિન કે ફાલાસી જેવું નામ ધરાવતા જ્યુશ કાફેમાં બેઠાં-બેઠાં ગપ્પાં માર્યા. જગ્યા સરસ છે. તેની ત્રણ સ્તર વાળી સેન્ડવિચ પણ સરસ હતી.

ત્યાંથી ઉપરના નકશામાં બતાવ્યું તેમ પકવાનથી પાન ખાઇને નક્કી કર્યું કે સંદિપનો જો ફોન ન આવે તો ચાલીને કાલુપુર સ્ટેશન જવું. કુલ અંતર લગભગ ૯.૫ કિમી હતું જે ૨ કલાક જેવું લાગે તેમ હતું. બરોબર. ૩.૫ કિમી ચાલ્યો ત્યારે સંદિપ મિટિંગમાંથી ફ્રી થયો અને અમે સહજાનંદ આગળ મળવાનું નક્કી કર્યું અને મળ્યા. છેવટે એક સરસ ચીઝ વડાપાંવ અને સેન્ડવિચ ખાધી. ત્યાંથી તેના ઘરે થઇને તેના દીકરા રીષિને લઇને તે મને કાલુપુર મૂકવા આવ્યો. દુર્ભાગ્યે ટ્રાફિક વધુ હતો એટલે કવિન માટે દોરી-ફીરકી લઇ શકાઇ નહી. આ વખતે લોકશક્તિમાં લોકોનો ત્રાસ હતો નહી અને થર્ડ એસીના કારણે ઠંડી-પવન પણ લાગવાના ન હતા એટલે આરામથી સૂઇ ગયો. સવારે ઘરે પહોંચ્યો ત્યારે એકસાથે બે દિવસનો થાક દેખાયો જે પછી રવિવારની રાઇડ પર પડવાનો હતો એમ લાગ્યું.

તો આ પોસ્ટ પૂરી. અને હા, કાલે ૧૮ ડિસેમ્બર – યાદ છે? ચૂંટણી પરિણામો 😀

અપડેટ્સ – ૨૧૦: ચૂંટણી વિશેષ

ડિસેમ્બર મહિનો આવવાની સાથે હવે કેટલી રજાઓ બાકી છે એની ગણતરી પણ ચાલુ થઇ જાય છે. એકંદરે આખો મહિનો રજાઓ લઇ શકાય તેમ હતું પણ, એવું તો શક્ય નહોતું એટલે પછી ચૂંટણી જોડે બાકી રહેલું બેંકનું કામ પણ પૂરુ કરવા માટે બે દિવસ માટે (૧૪ અને ૧૫) રજાઓ લીધી અને સદ્ભાગ્યે ટિકિટ્સ મળી ગઇ એટલે નાનકડાં પ્રવાસનું આયોજન થઇ ગયું.

બુધવારે રાત્રે લોકશક્તિમાં અમદાવાદ જવા માટે નીકળ્યો ત્યારે ધાર્યું હતું તેમ અપ-ડાઉનિયાનો ત્રાસ નડ્યો. તેઓ તો જાણે વિરાર-પાલઘર ઉતરી ગયા પણ પછી નીચેના પાંચ પંચાતિયાઓ બહુ નડ્યા. એમનો સમાજ, એમણે કરેલી બેંક/NEFT ટ્રાન્સફરમાં ભૂલો, સમાજ કેટલો મહાન છે, સમાજમાં કેવું હોવું જોઇએ, કયા મહારાજ કેવા છે અને આખા જગતની ચર્ચા તેઓ મોડા સુધી કરતા રહ્યા અને છેવટે એ મહાન સમાજ વાળા લોકોને મારે નાછૂટકે કડવી વાણી સંભળાવવી પડી પછી તેઓએ મૌનવ્રત ધારણ કર્યું. અમદાવાદ ઉતર્યા પછી નવાં બનેલા બસ સ્ટેશન પર મસ્કા બન ખાઇને આપણી માનીતી ગુજરાત એસ.ટી. બસ પકડીને પાલનપુર પહોંચ્યો.

પાલનપુર એવું જ – દર શિયાળામાં હોય તેવું સુસ્ત હતું અને ચૂંટણીની ગરમી હજુ દેખાતી નહોતી. ઘરે પહોંચી ફટાફટ તૈયાર થઇને વોટ આપવા માટે ગયા. હા, એ પહેલા હરસિદ્ધ માતાના મંદિરમાં જઇ આવ્યા, જેનું સમારકામ થોડા સમય પહેલાં જ કરવામાં આવ્યું છે. વોટ આપવા ગયા ત્યાં અમારા વોર્ડની કતાર ખાલી જ હતી એટલે બે મિનિટમાં વોટનું કામકાજ પૂરુ કર્યું. પેલા બહુ જાણીતા EVMનાં બ્લૂટૂથના કોઇ પુરાવા ન મળ્યા અને VVPAT પણ જોયું. બધું બરોબર હતું!

ત્યાંથી સુધિરની દુકાને પહોંચ્યો ત્યારે ત્યાં હેમંત અને ગૌરાંગ મળ્યા. વાતોના વડા અને કિટલીની ચા હોય એટલે મઝા આવે જ. બપોરે ક્યાંક જમવા જવાનું નક્કી કર્યું. થોડી વાર ઘરે જઇ આવ્યો અને ફરી પાછો એક જગ્યાએ ભેગા થયા અને ચાર-પાંચ શાળા મિત્રોને ઝંઝોળવામાં આવ્યા તેમાંથી જેટલા આવવાના હોય તે સૌ કોઇને હાઇ-વે પર કારગીલ ધાબા પર મળવાનું નક્કી કર્યું.

IMG_20171214_130104

ત્યાં પહોંચ્યા ત્યારે ધીમે-ધીમે બધાં મિત્રો આવવા લાગ્યા અને પછી જમવાની મઝા આવી. મને તો આ ધાબાઓનું જમવાનું બહુ ફાવતું નથી, એટલે પ્રમાણમાં ઓછું ખાધું અને વાતો વધુ. તો પણ લીલા લસણનું શાક ટેસ્ટી હતું. જમીને થોડી વાર વધુ ગપ્પા માર્યા અને ત્યાંથી ઘરે આવીને સૂઇ ગયો. પાલનપુરની સાંજ એકદમ કંટાળાજનક હોય છે એટલે ફરી પાછો શહેરમાં રખડવા નીકળ્યો. વિદ્યામંદિરના રોડ પર જઇને ફરી જૂની યાદો તાજી કરી અને બે-ત્રણ વિકિપીડિયા લાયક છબીઓ લઇને ચારેક કિમી ચાલીને ઘરે આવ્યો ત્યારે નાનાં હતા ત્યારે શિયાળો કેવો હતો તે યાદ આવી ગયું. પાંચેક વર્ષમાં પહેલી વખત રજાઇ ઓઢવી પડી. બીજા દિવસે જેમ બને એમ જલ્દી અમદાવાદ પહોંચવું પડે તેમ હતું, કારણકે મારે બેંકમાં કામ-કાજ હતું અને ગુગલ મેપ્સમાં મને બેંક મળતી નહોતી :/

બાકીની અપડેટ્સ, નવી પોસ્ટમાં!