પહેલી (સાયકલ) રેસ

* એક અઠવાડિયા પહેલા ૩૦૦ કિમી બી.આર.એમ. કર્યા પછી બે દિવસ પછી અચાનક પેલો ધ ગ્રેટ પેઇન કહેવાતો પેલો કમરનો દુ:ખાવો ફરી ઉપડ્યો અને ચાર દિવસ આરામ કર્યો પણ તે પહેલા રવિવારે પહેલી સાયકલ રેસ માટે પૈસા ફરી દીધા હતા. લાંબુ વિચારવાની મારી વિચારસરણી મુજબ એમ કરવું હિતાવહ તો નહોતું, પણ એક ટેસ્ટ રાઇડ કર્યા પછી સંપૂર્ણ આરામ પછી રાહત લાગી. જોકે સવારે સ્ટાર્ટ પોઇન્ટ પર પહોંચીને નક્કી કરવાનું હતું કે રેસ કરવી કે રેસ્ટ કરવો.

સમયસર ૧૫ કિમી રાઇડ કરી હોટેલ બાવા ઇન્ટરનેશનલ પહોંચ્યો. સરસ. હાર્ટ રેટ્સ થોડા ઉંચા ગયા પણ કમર ઓકે હતી એટલે નક્કી કર્યું કે રેસ કરીએ. લગભગ સમયસર રેસ ચાલુ થઇ પણ ગોરેગાંવ આગળ મેટ્રોના કામકાજને કારણે બાયપાસે સમય અને ઝડપ બગાડી પણ પછી આરામથી ચલાવ્યું. ૫૦ કિમી સુધી વાંધો ન આવ્યો પણ પછી લગભગ ૧૦ કિમી કમરે દગો દીધો એટલે ફરીથી ઝડપ ઓછી કરવાનું નક્કી કર્યું. લગભગ ફાઉન્ટેન પહોંચ્યો ત્યારે પાણી પૂરુ થઇ ગયું પણ મારા શૂઝના ક્લિટ નીકળવાનો નિષ્ફળ પ્રયત્ન કર્યા પછી પડવાના દરે પાણી પણ ન લીધું અને ચલાવે રાખ્યું. કાંદિવલી પછી જોરદાર વરસાદ શરૂ થયો અને ફોગટમાં પલળ્યો. ગોરેગાંવમાં રેસ પૂરી થતી હતી. રેસના અંત પર કોકી અને કવિન આવ્યા હતા એટલે રેસ ઇઝ વર્થ.

રેસ પૂરી થયા પછી પણ સાતેક કિમીનો ન્યૂટ્રલ ઝોન હતો એટલે ત્યાંથી રાઇડ કરીને બાવા ઇન્ટરનેશનલ પર જવાનું હતું. બાવા હું ગયો અને બાવાની આગળ નીકળી ગયો ત્યારે પાછો વળવામાં પડ્યો 😀 બાવાને કારણે જમણી બાજુ પડ્યો 😉 ત્યાર પછી બ્રેકફાસ્ટ અને ટી-શર્ટ, મેડલ વગેરે લીધા. હા, એક ફ્રીજ મેગ્નેટ પણ મળ્યું!

મેડલ

હવે, આ પ્રકારની રેસ મારી પહેલી હતી પણ છેલ્લી નથી. ઘણું શીખવાનું બાકી છે.

Advertisements

નવો ફોન

* એમ તો આ વર્ષમાં નવો મોબાઈલ લેવાની જરાય ઇચ્છા (કે બજેટ પણ) નહોતી. પણ, જૂનાં વન પ્લસ વનમાં એક નહી પણ બે તિરાડો પડી ત્યારે થયું કે હવે સમય આવી ગયો છે, નવો મોબાઈલ લેવાનો. અને નવો મોબાઈલ ગઇકાલે આવ્યો. મોટાભાગનું સેટઅપ થયું (સૌ પહેલાં તો જીમેલ અને પછી સ્ટ્રાવા સેટઅપ કર્યું એ કહેવું પડે? :D) અને થોડું બાકી હતું એટલે મને થયું કે રવિવારે સાંજે આરામથી કરીશું. આજે સવારે ૧૦૦ કિમીની રાઇડનો કાર્યક્રમ બનાવેલો તે મુજબ વરઇથી રીટર્ન થવાનું હતું. સૌ પહેલાં તો વરસાદની મઝા માણીને વિરાર ટોલનાકા આગળ પહોંચ્યો ત્યારે ભૂલની બીજી લેનમાં (ટ્રક) જતો રહ્યો અને આગળ ભીડ હતી. હજુ કંઇ સમજું એ પહેલાં તો બ્રેક મારવી પડી હું ઘડામ દઇને પડ્યો (ક્લિટ પેડલ અને શૂઝના પૈસા વસૂલ!). કંઇ વાગ્યુ નહી પણ પેલા બે તિરાડ પડેલા ફોનમાં વધુ તિરાડો પડી અને સ્ક્રિને બાય-બાય કહ્યું. કિરણની રાહ જોઇ અને પછી અમે આગળ વધ્યા. ટર્નિંગ પોઇન્ટ પર કોઇક કલાકારે કરેલા મસ્ત ખાડાથી કિરણની સાયકલમાં પંકચર પડ્યું અને અમે સ્માર્ટ લોકો પંપ નહોતા લઇ ગયેલા. આમ-તેમ થોડીવાર પંકચર વાળાને શોધ્યો અને કિરણ પંકચર રીપેર કરે હું આગળ નીકળું એવું નક્કી કરી હું પાછો વાળ્યો. છેક ઘોડબંદરના પુલ સુધી મસ્ત ચલાવી પણ ત્યાં આપણાં એ માનીતા પુલ પર કાંકરીઓના ઢગલામાં સાયકલ ફસાઇ ગઇ અને ફરી પાછો મસ્ત રીતે પડ્યો. બે-ત્રણ લોકોએ મને મદદ કરી પણ શૂઝ પેડલમાં ભરાઇ ગયા હતા તે નીકળતા નહોતા. હવે આ ક્લિક-અનક્લિટ તરત થાય એવું શીખવું પડશે. ફરી આગળ વધ્યો અને આરામથી અમારા માનીતા ચા વાળાની પાસે આવી ચા પીધી અને ઘર તરફ વળ્યો.

બોધપાઠ:
૧. જોડે પંપ લઇ જવો.
૨. ફોનનું વધુ સારું કવર લેવું.
૩. કાંકરીઓના ઢગલાં અને ટોલ-નાકાના બમ્પથી સંભાળવું.
૪. હવે તો ગારમિન છે એટલે પેલા જીઓના ફોનની તપાસ કરવી.

અને હા, નવો ફોન સરસ છે. મારા ઉપકરણો પાનાંમાં ઉમેરવાની જરૂર છે!

વડાપાઉં ટીવી

* આપણે હજુ જિઓના ગ્રાહક ન બન્યા હોવાથી પેલા વડાપાઉંના જ અમૂલ્ય ગ્રાહક છીએ અને એકંદરે હજુ સુધી કોઇ અડચણ તેની સેવાઓમાં આવી નહોતી. જોકે ત્રણેક દિવસ પહેલાં ૩૪૯ રૂપિયાનું રીચાર્જ કરાવ્યું જેમાં દરરોજ ૧ જીબી ઇન્ટરનેટ અને અનલિમિટેડ કોલ-SMS મળે (તા.ક. શરતો લાગુ!). રીચાર્જ કરાવ્યાના એક દિવસ પછી વડાપાઉંમાંથી SMS આવ્યો કે, તમારું વોડાફોન ટીવી સબસ્ક્રિપ્શન એક્ટિવ થયું છે, તો ૧૪ રૂપિયા કપાઇ ગયા છે. હવે આપણે તો મોબાઇલમાં તારક મહેતાના ઉલ્ટા ચશ્મા(હ)ના પોપટલાલની જેમ મોબાઇલમાં આમેય બેલેન્સ ઓછું રાખીએ એમાં આ વડાપાઉં ૭૫ રૂપિયા કાપી દે તો દર વખતે તમારું બેલેન્સ ઓછું છે એમ સાંભળવું પડે! એટલે એ ન સાંભળવા માટે ૧૦૦ રૂપિયાનું રીચાર્જ કર્યું અને અનસબસ્ક્રાઇબ માટેનો સંદેશો કર્યો. મને એમ કે હવે શાંતિ. પણ ગઇ કાલે ફરી પાછો સંદેશ આવ્યો કે તમારા વડાપાઉં ટીવી માટે ૭૫ રૂપિયા કપાઇ ગયા છે :/ મને થયું કે હવે અનસબસ્ક્રાઇબ માટે SMS કર્યે નહી ચાલે અને આપેલા નંબર પર કોલ કર્યો અને છેવટે આ ટીવી બંધ કરાવ્યું.

વડાપાઉં ટીવીની કમાલ

પ્રશ્નો:
૧. શા માટે વડાપાઉં ટીવી પૂછ્યા વગર ચાલુ થયું?
૨. અમારું એ લઇ જજો જી ટીવી બગડ્યું એટલે અમારે વડપાઉં ટીવી જોવાનું?
૩. આવા ટીવીઓ બંધ કરાવવાની પ્રક્રિયા અઘરી કેમ?

આવાં તો કેટલાય પ્રશ્નો-પ્રતિપ્રશ્નો ઉદ્ભવે છે, પણ અત્યારે હવે વડાપાઉં ખાવાનો બહુ ઇચ્છા નથી 🙂

ભણતર વિનાનો ભાર

એમાં થયું એવું કે ગઇકાલે કવિનને હિંદીમાં હોમવર્ક મળ્યું. હોમવર્ક તો ભલે આપ્યું પણ તે શું હતું? હિંદીની ચોપડીમાંથી ચાર પાનાઓ કોપી કરીને બેઠ્ઠા લખવા. હવે મને યાદ છે ત્યાં સુધી મારી શાળામાં આવું કોપી-પેસ્ટ હોમવર્ક તો નહોતું જ મળતું (અને મળતું હશે તો હું પૂરું નહીં કરતો હોઉં!). પણ, હવે ૨૦૧૭માં ICSE શાળાના શિક્ષકો ૧૯૧૭ પ્રકારનું હોમવર્ક આપે ત્યારે થોડું લાગી આવે અને ભાર વિનાનું ભણતર, ભણતર વિનાનો ભાર બની જાય :/

ડેબકોન્ફ ૧૭ – છેલ્લો દિવસ!

* જોતજોતામાં સમય ક્યારે પસાર થઇ ગયો અને અહીં મોન્ટ્રિયાલમાં આવ્યે અઠવાડિયું પણ થઇ ગયું અને હવે કાલે તો કોન્ફરન્સનો છેલ્લો દિવસ છે. અહીં આવીને દોડવાની, ચીઝ ખાવાની અને ઠંડા વાતાવરણમાં (અહીં ઉનાળો છે!) બધાં લોકોને મળવાની મજા આવી ગઇ છે. ડેબકોન્ફની સાથેસાથે વિકિપીડિયાની વિકિમેનિયા કોન્ફરન્સ પણ છે, એટલે એક ક્લિકે બે કોન્ફરન્સની મઝા માણવાની લાલચ વડે હેકેથોનમાં પણ જઇ આવ્યો.

ડેબકોન્ફ મોટાભાગે લો બજેટ (એટલે કે વિકિમેનિયા જેવી હોટેલ લક્ઝરી ન મળે) કોન્ફરન્સ હોય છે. અત્યારની કોન્ફરન્સનું સ્થળ એક કોલેજ છે, જે સમારકામને કારણે અર્ધબંધ છે એટલે અમને વાપરવા મળી છે. તો પણ, સરસ જગ્યા છે અને સરસ મદદગાર લોકો. એક ક્લાસરૂમમાં ટેબલો ગોઠવીને પડદા બાંધીને ૫ જણાંને રહેવાની સગવડ કરી છે એટલે મારે સ્લિપિંગ બેગ પણ લાવવી પડી (આમેય લેવાની હતી તો લેવાઇ ગઇ!). હા, ઓશિકું અને ખાટલો મળ્યો છે, એટલે એ ન લાવવા પડ્યા 🙂 કોન્ફરન્સમાં રહેવાનું નજીક હોય તો, મઝા ડબલ થઇ જાય. અહીં આવીને ખબર પડીકે મોટાભાગના લોકોએ ઓળખે છે. સરસ. ડેબિયન ઝિંદાબાદ!

શહેરમાં ખાસ ફરવાનું થયું નથી, પણ ઓલ્મપિક પાર્ક અને એક સરસ બીજો ગાર્ડન નજીકમાં છે. ત્યાં સારું એવું દોડ્યો છું. બીજા આકર્ષણોમાં એક મોં રોયાલ છે, જેના પર ચડ્યા પછી આખું ડાઉનટાઉન જોઇ શકાય છે, ત્યાં પણ હાઇક વત્તા વોક કરી આવ્યા. કાલે ત્યાં દોડવા જવાનો પ્લાન છે. હા, સબ-વે ટ્રેન સરસ છે, પણ અઠવાડિયાંનો પાસ ન લઇ લો તો મોંઘી છે. બાકી ક્યાંય પણ જવું હોય તો ઉત્તમ.

તો ચાલો, ડિનર ટાઇમ, અેટલે કે સપર ટાઇમ.

ડેબકોન્ફ ૧૭

* આખરે હજારો ઇચ્છાઓમાંથી ૧# ની બાદબાકી..

 

 

 

 

 

# વિઝા હજુ હાથમાં આવવાના બાકી છે!

પેબલ પેબલ

પેબલ પેબલ
રેબલ રેબલ

:/

હિમજી એપ

* એમાં થયું એવું કે વોટ્સએપ પર એક સંદેશો મળ્યો કે હવે હિમજી એપ વડે તમે ૫૦૦૦ મિત્રોને એક ગ્રુપમાં ઉમેરી શકો છો અને આ એપ ગુજરાતના એક વિદ્યાર્થીએ (વાંચો: ૯માં ધોરણમાં ભણતા) બનાવી છે. તો આપણે પણ આ એપ ચકાસી. તો શું બહાર આવ્યું?

૧. આ એપ ટેલિગ્રામ ક્લાયન્ટ છે. હા. ડિટ્ટો કોપી-પેસ્ટ. તમે પણ આવી એપ સરળતાથી બનાવી શકો છો. સત્ય બહાર લાવવા માટે ટેલિગ્રામ અને આ હિમજી એપ સાથે ઇન્સ્ટોલ કરવી.

૨. આ ભાઇ એ ભંગાર રંગો અને UI વાપર્યા છે. ટૂંકમાં કોપી-પેસ્ટમાં અક્કલ હોતી નથી.

૩. ગુજરાતનો છોકરો (કે છોકરી) – આ નામે કંઇ પણ ચાલે છે.

૪. લોકો ચકાસ્યા વગર કંઇપણ ફોર્વડ કરે છે.

૫. વોટ્સએપ ગ્રુપમાં અક્કલનું પ્રદર્શન થાય છે.

૬. જો તમે આ પરથી બનાવેલી એપનો સોર્સ કોડ ન આપો તો કાયદાકીય રીતે ખોટું છે. ટેલિગ્રામ GPLv2 લાયસન્સ હેઠળ છે.

છેલ્લે, જય હિમ! 🙂

રેસ રિપોર્ટ: ૧૨ કલાક મુંબઈ સ્ટેડિયમ

* ઘણા વખત પછી આ વખતે રેસ રિપોર્ટ લઇને આવ્યો છું, તો દોડ્યું-ચાલ્યું માફ કરજો 😉

* એમાં થયું એવું કે ૧૨ કલાક (અને ૨૪ કલાક) સ્ટેડિયમમાં દોડવાના હતા. કોકીના ક્લાસિસ મિત્ર સોપાને મને પૂછ્યું કે તું દોડવાનો નથી? આ માત્ર ઇન્વાઇટ ઓન્લી રેસ હતી. સોપાને મદદ કરી અને આપણે દોડવા માટે તૈયાર થઇ ગયા. થેન્ક્સ સોપાન! જોકે આ વર્ષના શરૂઆતથી દોડવાનું એટલું બધું જામ્યું નહી હોવા છતાં છેલ્લાં બે અઠવાડિયાઓમાં સારુ દોડાયુ એટલે વાંધો નહી આવે એમ લાગ્યું.

શનિવારે બીબ નંબર લેવા જવાનું કષ્ટદાયક કામ સવારની ફાસ્ટ લોકલ પકડીને (વધુ એક સિદ્ધિ) પૂરુ કર્યું. શનિવાર પણ દોડમદોડી વાળો રહ્યો અને સવારે વહેલા (૨.૩૦ વાગે ઉઠીને) જવાનું હતું તો મારે બે એલાર્મ મૂકવી પડી. નસીબજોગે સવારે સમયસર તૈયાર થઇને પેલી ઉબર બોલાવી અને આવી પણ ગઇ. (સાઇડ સવાલ: ઉબર વાળા ડ્રાઇવર કેમ ગુગલ મેપ્સ વાપરતા નથી અને પોતાની હોશિંયારી બતાવે છે?) ત્યાં પહોંચીને પહેલા મીરા-ભાયંદર રનર્સ અને પછી સોપાનને ચાર વર્ષ પછી પહેલી વાર મળ્યો અને વાતોના વડાની જોડે ઉપમા અને ચા નો બ્રેકફાસ્ટ કર્યો.

૪.૪૫ વાગે બધા ભેગા થયા અને ૫ વાગે રનિંગ શરૂ થયું. દર ૧ કલાક પછી દોડવાની દિશા બદલવાની હતી (એટલે કંટાળો ન આવે?) અને અમારે પહેલી ૩ લેન (ટ્રેક)માં દોડવાનું હતું. સ્ટેડિયમમાં હું બેંગ્લોરના દિવસો પછી પહેલી વખત દોડ્યો. હવે અમને બધાને એમ હતું કે મુંબઈનો વરસાદ અમારા પર કૃપા કરશે પણ તેવું ન થયું. આગલી રનિંગ બેચ (સાંજે પ થી સવારે ૫) વાળાઓએ અમને જાણકારી આપી કે રાતનું રનિંગ તો ભયાનક ભેજ વાળું અને ગરમ હતું. સવારે લગભગ ૧૦ વાગ્યા સુધી અત્યંત ભેજ અને ગરમી રહી. જોકે ધીમે-ધીમે પવન ફરકવાની શરૂઆત થઇ ગઇ હતી અને ૧૦.૩૦ પછી વરસાદ ચાલુ રહ્યો તો છેક ૧૨.૩૦ સુધી વરસાદ આવ્યો. તકલીફ એ થઇ એ મારા જેવા એક અને માત્ર એક શૂઝ ધરાવતા લોકો પાસે એજ શૂઝમાં દોડ્યા સિવાય કોઇ ચારો હતો નહી. મને જોકે કોઇ તકલીફ થઇ નહી અને બપોરે દાળ-ખીચડી અને ભૂંગળા ખાઇને પણ અમે દોડવાનું ચાલુ રાખ્યું. દર ચાર કલાકે અમારે મેડિકલ ચેક-અપ હતું અને એવરીથિંગ વોઝ ઓકે (ડોક્ટરે એવું કહ્યું!). ૧ વાગ્યાની આસપાસ વરસાદ સદંતર બંધ થઇ ગયો હતો અને કોકીએ ફોન કરી કહ્યું કે અહીં તો જોરદાર વરસાદ છે. કોકી-કવિનને સ્ટેડિયમ આવવાના પ્લાન પર વરસાદ ફરી વળતો દેખાયો પણ ૨ વાગ્યાની આસપાસ કાંદિવલી કોરુ થયું હશે એટલે કોકી-કવિન સ્ટેડિયમ આવવા માટે નીકળ્યા. ત્યાં સુધીમાં મારું દોડવાનું ઝડપથી ચાલવા પર આવી ગયું હતું.

૨ વાગ્યા પછી મારી સરેરાશ અત્યંત ઘટી ગઇ અને લક્ષ્ય ૮૦ કિમીની જગ્યાએ ૭૫ પર પહોંચ્યું. ૩.૪૦ વાગે કોકી-કવિન સ્ટેડિયમમાં દેખાયા ત્યારે આ ૭૫ કિમી પણ દૂર દેખાતા હતા અને છેલ્લા કલાકમાં ૭૨ (મારા અત્યાર સુધીનું સૌથી વધુ રનિંગ અંતર) ની ઉપરનું લક્ષ્ય નક્કી કર્યું. છેવટે છેલ્લાં ૨ ચક્કર કવિન પણ મારી જોડે દોડ્યો અને ૭૩.૫ કિમી અંતર સાથે ૧૨ કલાક પૂરા થયા.

મારા પગ તો કોઇ ફિરંગી જેવા ધોળાધબ થઇ ગયા હતા અને પાંવમેં પડ ગયે છાલે. ટેક્સીમાં ઘરે આવ્યા અને ભારત-સા.આ.ની મેચ ઝોકાં ખાતા-ખાતા જોઇને દિવસ પૂરો થયો.

થોડા ફોટાઓ વગેરે ફેસબુકમાં મૂક્યા છે.

અને હા, સ્ટ્રાવા: https://www.strava.com/athletes/3157786

કરસનદાસ: પે & યુઝ

કરસનદાસ!

* ગયા અઠવાડિયે આ ફિલમ જોવાનું અચાનક નક્કી કર્યું અને ભારે રહેલ વીકએન્ડનો બોજ હળવો કરવા માટે અમે સૌથી નજીકના પ્રિય અને હવે લગભગ બંધ થવાની અણી પર (હવે આ મોલ બંધ થાય તો પેલી એક દુકાનની પોસ્ટની જેમ અમારો કોઇ વાંક નથી!) એવા રઘુલીલા મોલમાં અમે ગયા.

સરપ્રાઇઝ! થિયેટર લગભગ ભરેલું હતું અને મોટાભાગના લોકો ૫૦+ લાગતા હતા. જેમ-તેમ જાહેરખબરોનો સહન કરી મુવી શરૂ થયું અને શરૂઆત સરસ રહી. તિલોક અને સુંદર – બંનેનો અભિનય સરસ છે તો ચિનુભા જામે છે. કદાચ ચિનુભાએ જાતે કોઇ વસ્તીમાં રહી આવા કેરેક્ટરનું સચોટ અવલોકન કર્યું હશે! શિશિરભાઇએ લખેલું તેમ બેકગ્રાઉન્ડમાં ચેન્નાઇ એક્સપ્રેસની થીમ ધરાવતું સંગીત થોડું ખૂંચ્યું પણ ઓવરઓલ ડાયલોગ્સ (એકાદ બિનજરૂરી દ્વિઅર્થી સિવાય) થી માંડીને એક્ટિંગ સુધી બધું મસ્ત રહ્યું. રોંગ સાઇડ રાજુ પછી થિયેટરમાં મુવી જોવાની મઝા પડી (વચ્ચે બાહુબલી- ૨ જોયેલું તે અપવાદ ગણાય).

આશા રાખીએ કે આવા વધુ વૈવિધ્ય વિષય ધરાવતી ફિલ્મો ગુજરાતીમાં બને અને ક્યારેક આપણે પણ કાન કે નાક ફિલ્મ ફેસ્ટિવલમાં જઇએ 🙂

PS: ઉપરોક્ત છબી પ્રતિકાત્મક છે અને ફિલમ પૂરી થયા પછી “કરસનદાસ: ફ્રી ટુ યુઝ”ની બહાર લેવાઇ છે.

૩૦૦ – હોટ ઍન્ડ સન્ની

* નોંધ: આ પોસ્ટ આપણી ફેવરિટ સન્ની વિશેની નથી.

* આ પોસ્ટ છે, ગઇકાલે કરેલ ૩૦૦ બીઆરએમ વિશેની. પહેલાં તો શરૂઆત જ ખરાબ થઇ. મુલુંડ પહોંચવા માટે મારે ઘરેથી લગભગ ૧.૧૫ કલાક પહેલા નીકળવું પડે પણ તેમાં ૧૦ મિનિટ મોડું થઇ ગયું :/ એટલે પછી, રાઇડ ચાલુ થવાના ૫ મિનિટ પહેલા પહોંચ્યો અને પાંચેક મિનિટ મોડી રાઇડ શરૂ કરી. વાંધો નહી. ૩ કલાક સરસ ગયા અને કોકીએ બનાવેલી એક ભાખરી વત્તા જીરુ મસાલાનો બ્રેકફાસ્ટ કર્યો. શહાપુર પછી થોડો ધીમો થયો પણ છેક કસારાઘાટની શરૂઆત સુધી વાંધો ન આવ્યો. કસારાઘાટ પણ લગભગ ક્યાંય અટક્યા વગર પૂરો કર્યો. ઇગતપુરી પહેલાં શેરડીના રસના કાંઠે ભેગા થયેલા રાઇડર્સ જોડે વાતો કરવા ઉભો રહ્યો. તેમાંથી ૨ જણાં થાકી ગયા હતા (તેઓ ૬૦૦ કિમી વાળા હતા) અને ક્વિટ કરવાના હતા, પણ બીજા એક રાઇડર સુદિપ્તો જોડે નાસિક જવા માટે ઉપડ્યો. સુદિપ્તો ઇન્ડિયન નેવીમાં છે અને સારો રનર વત્તા સ્વીમર છે અને હવે સાયકલિંગ શરૂ કરેલું. તેની જોડે વાતો કરતાં-કરતાં અને ગરમીમાં બળતાં-બળતાં નાસિક પહોંચ્યા. રસ્તામાં કેટલા લીટર પાણી પીધું એની નોંધ રાખવાનાય હોશ નહોતા! નાસિકથી પાછા તરત નીકળ્યા અને બીજા ૫૦ કિમી આરામથી ચલાવ્યું. કસારાઘાટ ઉતરવાની મઝા આવી અને નીચે જઇને જોયું તો સ્ટ્રાવા બંધ થયેલું હતું :/ નાઇન્સાફી કહેવાય. જે હોય તે. ફરીથી આરામથી બાકીના ૧૦૦ કિમી પૂરા કરવાનું નક્કી કર્યું અને પછી આસનગાંવ રોકાયા, જ્યાં થોડો વધુ સમય ટાઇમપાસ થયો અને ત્યાંથી ફરી સ્ટ્રાવા બગડ્યું (આમાં મોટી મુશ્કેલી એ કે, અંતર કેટલું બાકી છે, તે સ્ટ્રાવા બરોબર દેખાડે તો જ રાઇડ પૂરી કરવાની મઝા આવે). બગડેલું સ્ટ્રાવા ફરી શરૂ કર્યું અને ૩૬ કિમી બાકી હતા ત્યારે છેલ્લો મોટો બ્રેક લીધો. ૧૫ કિમી પહેલાં અમારા બંનેની હેડ લાઇટ્સે દગો દીધો, પણ મારી પાસે પાવરબેંક હતી એટલે થોડો સમય લાઇટ ચાલી. છેલ્લા ૬ કિમી પછી થાણે આવતા શહેરમાં લાઇટની ઝાકમઝોળ હોવાથી વાંધો ન આવ્યો. છેક ૧૨.૫૪ એ રાઇડ પૂરી થઇ. સુદિપ્તોને ઘણી ટીપ્સ આપી (તે પંકચર કીટ, ટ્યુબ કે પંપ કે ટુલકીટ લીધા વગર આવ્યો હતો). મને પણ શીખ મળી કે બહુ હોશિંયારી ન કરવી અને બે લાઇટ્સ લઇ જવી તેમજ બહુ ટાઇમપાસ ન કરવો (ખાસ કરીને જે તૈયાર ખાવાનું મળે તે ખાઇ લેવાનું).

ચાલો ત્યારે, આવતી બી.આર.એમ. સુધી – કીપ રાઇડિંગ.

* સ્ટ્રાવા એક્ટિવિટિ કડી: https://www.strava.com/activities/973960158 (૩૦૦માંથી ૨૭૫ જ રેકોર્ડ થયેલ છે.)

અપડેટ્સ – ૨૦૫

* બાહુબલી-૨ જોયું અને પછી બાહુબલી-૧ જોયું! ભાગ-૨નો પહેલો ભાગ મને ગમ્યો પણ ઇન્ટરવલ પછી ફિલ્મ જરા ઉતાવળમાં બનાવાઇ હોય એમ લાગ્યું (ખાસ કરીને છેલ્લી લડાઇ વગેરે). જે હોય તે – જય માહિષમતી!
* ૧લી મે એ મહારાષ્ટ્ર (અને ગુજરાત) દિવસ નિમિત્તે મુંબઈના બધા સાયલિસ્ટની રાઇડ હતી. મજા આવી. હવે આવતો વીકએન્ડ એડવેન્ચરથી ભરેલો છે. ૩૦૦ કિમી સાયકલિંગ અને પછી બીજા દિવસે તુંગારેશ્વરમાં રનિંગ. હવે આ રનિંગ કેવું જશે તે તો શિવ જાણે. ગરમી અને ભેજ આ બંને ભેગા થાય ત્યારે થોડી તકલીફ તો રહેવાની જ.
* કવિનને અબાકસ ગણિતના એક ઉનાળુ વર્ગમાં મૂકવામાં આવ્યો છે, એટલે આખું વેકેશન તે રખડવામાં બનાવે નહી.
* વર્ડપ્રેસ.કોમનું ગુજરાતી ભાષાંતર ભયાનક છે, હવે સમય કાઢીને તેને સુધારવું પડશે.

ઉલ્ટા-પુલ્ટા

* ના. આ પોસ્ટ આપણા માનીતા સ્વ. જશપાલ ભટ્ટીની લોકપ્રિય સીરીઝની નથી. આ પોસ્ટ છે, દિ.ભા.ના ઉલ્ટા-પુલ્ટાની. થયું એમ કે આપણે એડબ્લોકરો (એડબ્લોક પ્લસ, ક્રોમ એક્સટેન્શન) નો ભરપૂર ઉપયોગ કરીએ. ખાસ કરીને ક્લીક-ક્લીક કરીને કમાણી કરવા માટે ક્લીક કરવા માટે લોકોને ભરમાવતી વેબસાઇટો પર આપણે બહુ નિયંત્રણો મૂકીએ (જાવાસ્ક્રિપ્ટ ઝિંદાબાદ). તો આપણા સુપર સ્માર્ટ દિ.ભા.એ પોતાની વેબસાઇટ પર એવી સ્ક્રિપ્ટ મૂકી કે જો હું બ્રાઉઝરમાં દિ.ભા.ની સાઇટ જોવું તો…

ઉલ્ટા-પુલ્ટા દિ.ભા. કે ભા.દિ.?

હવે આ તો દર વખતે તો હેરાનગતિ કહેવાય. થોડો અખતરો કર્યો પણ કંઇ ઉપાય ન મળ્યો. છેવટે આપણું માનીતું એવું સ્ક્રિપ્ટસેફ, ક્રોમ એક્સટેન્શન મદદે આવ્યું (હું પહેલેથી બધી જાવાસ્ક્રિપ્ટો બ્લોક જ રાખું છું અને જરૂર હોય એને જ વ્હાઇટલિસ્ટ કરવાની) અને દિ.ભા.ની સાઇટની બધી જાવાસ્ક્રિપ્ટો બ્લોક કરી દીધી.

અને, આ કામ કરી ગયું!!

ભલું થયું ભાંગી જંજાળ, ક્લિકની ગઇ માયાજાળ! 😉

અપડેટ્સ – ૨૦૩

* આ વખતના અપડેટ્સમાં કંઇ ખાસ નથી, પણ સુરતમાં ૩૦૦ કિમીની બીઆરએમ પૂરી કરવાની સાથે પહેલી વખત SR બન્યો. હવે આ વર્ષે ત્રણ SRનું લક્ષ્ય છે. તેમાંથી બીજા SR માટે ખાલી ૩૦૦, ૪૦૦ અને ૬૦૦ જ બાકી છે 😉 જોકે, એપ્રિલની રાત્રિ ૨૦૦ કિમી બીઆરએમ અનિવાર્ય સંજોગોને કારણે નહી કરી શકાય 🙂

સુરતની બીઆરએમ સરસ રહી. પહેલી વખત આટલી ઝડપી રાઇડ કરવામાં આવી અને મઝા આવી! બાકી હું તો આરામથી છેલ્લે-છેલ્લે રાઇડ પૂરી કરવાવાળો માણસ છું.

* વીકએન્ડ એક ૧૦ કિમી જવા દીધી. છેક માટુંગા કોણ બીબ લેવા જાય? (જોકે સવારે રાઇડ કરતી વખતે વળતી વખતે માટુંગામાં અયપ્પા મંદિર આગળ ઢોંસા (ડોસા)-ઇડલી ઝાપટ્યા એ વાત અલગ છે. ટ્રેનમાં સેન્ટ્રલ લાઇન પર જતાં ડર લાગે છે :))

* હવે આવતા અઠવાડિયે વળી એક ૧૦ કિમી રેસ છે, પણ તેનો બીબ આવી ગયો છે, એટલે શાંતિ છે. ત્યાં આરામથી સાઇકલ લઇને જવાનું (લગભગ ૨૫ કિમી), ૧૦ કિમી દોડવાનું અને ફરતાં-ફરતાં ૨૫ કિમી સાઇકલ ચલાવી ઘરે પાછાં.

* અને હા, કવિનની પરીક્ષાઓ શરૂ થઇ છે અને ગરમીનો પારો વધી રહ્યો છે. બંને ઘટનાઓને કોઇ સંબંધ નથી. સારા સમાચારમાં કેરીઓ આવી ગઇ છે!!

અપડેટ્સ – ૨૦૨

* ફરી પાછી આવી અપડેટ્સ. હંમેશા જેમ હોય છે તેમ – વીકએન્ડ ગયો સાયકલિંગમાં! આ વખતે એ જ અમારા ફેવરિટ મુંબઈ-ચીખલી (હકીકતમાં, વાગલધારા)-મુંબઈનો માર્ગ હતો. અને, દર વખતની જેમ ૪૦૦માંથી છેલ્લા ૧૦૦ કિમી અઘરા પડ્યા. પણ મઝા આવી ગઇ. હવે આવતા અઠવાડિયે સુરતમાં ૩૦૦ કિમી છે. વધુ મઝા આવશે!

* હોળી રમ્યા અને લાડવા જમ્યા. હોળી પર દોડવા જવાનો રંગીન રનનો કાર્યક્રમ જોકે છેલ્લી ઘડીએ મોકૂફ રાખવો પડ્યો. એ પહેલાં વિલે પાર્લે બીબ નંબર લેવા જવાનું મહેનતનું કામ કર્યું ખરું (હું મેરેથોન દોડવા કરતાં બીબ નંબર લેવા જવાનું વધારે અઘરું ગણું છું).

* કવિનને અને હાડવૈધો (એટલે કે ઓર્થોપેડિક ડોક્ટરોને) બહુ સારુ બને 😉

* આ નેટફ્લિક્સ વાળા નવી ફિલમો તો મૂકતા જ નથી :/