ગુજરાતી વિકિપીડિયા: મારા ૭ વર્ષ!

૩૦ ડિસેમ્બર ૨૦૧૧! આ દિવસે મારું હાલનું સભ્ય ખાતું (ie સભ્ય:KartikMistry) ગુજરાતી વિકિપીડિયા પર ખોલવામાં આવ્યું હતું. એ પહેલાંના સભ્ય ખાતા એટલે યુઝર એકાઉન્ટ વડે થોડાં ફેરફારો-એડિટ્સ કરેલા પરંતુ કાળક્રમે એ ખોવાઇ ગયું અને જ્યારે એક સમયે અંદરથી એમ થયું કે હવે સમય છે, ગુજરાતી વિકિપીડિયામાં કંઇક યોગદાન કરવાનો ત્યારે નવું ચકાચક ખાતું બનાવ્યું. થોડા દિવસ તો ઉત્સાહ રહ્યો.[૧] વિકિપીડિયા અમદાવાદની ફોટોવોક કરી. એકાદ-બે વિકિમિટિંગોમાં પણ ભાગ લીધો. ૧૦ મહિનામાં ૧૦-૧૫ ફેરફારો પણ કર્યા! પરંતુ પછી, આ ઉત્સાહ ઠંડો પડ્યો અને પછી તો અમદાવાદને ગુડ બાય કહેવાનો સમય આવ્યો. બેંગ્લોરમાં રનિંગ કરવા, સાઉથ ઇન્ડિયન ડોસા-ઇડલી ખાવા અને ફિલ્મો જોવા સિવાય બીજું કંઇ ખાસ કર્યું નહી, પણ થોડું-થોડું યોગદાન શરૂ કર્યું. મુંબઈ આવ્યા પછી, વિકિમિડિયા ફાઉન્ડેશનમાં જોડાયો ત્યારે શરૂઆતમાં તો અમારા ટુલ્સ-સોફ્ટવેરના ટેસ્ટિંગ માટે અને પછી ગુજરાતી વિકિપીડિયાના સભ્યોના પ્રેમ, સહકાર, સહયોગ અને માર્ગદર્શનથી ઢગલાબંધ ફેરફારો કરવાનું શરૂ કર્યું!

૨૦૧૩-૨૦૧૪ સુધી આ ઉત્સાહ જાળવી રાખવામાં આવ્યો. ૨૦૧૩ની હોંગ કોંગ વિકિમેનિયામાં ધવલભાઇ (અને ધવલભાઇ તો ૨૦૧૪ લંડન અને ૨૦૧૫ મેક્સિકો સીટીમાં પણ મળ્યા) અને અર્નવને મળવાનું થયું પછી ઉત્સાહ વધ્યો. ૨૦૧૪ પછી અમારી ટીમે (ie ઓફિસ કામ!) કન્ટેન્ટ ટ્રાન્સલેશન પ્રોજેક્ટ[૨] શરૂ કર્યો એટલે તો નવાં લેખો બનાવવાનું સરળ બન્યું. આ નિમિત્તે ડોગફૂડિંગ વડે નવાં લેખો બનાવ્યા, પણ આ વખતે તે ટેસ્ટિંગ જ નહોતા. વ્યવસ્થિત લેખો હતા! મોટાભાગના લેખો નિઝિલે અંગ્રેજી વિકિપીડિયામાં બનાવેલા ગુજરાત અંગેના લેખો તેમજ મને ગમતા વિષયોના હતા.

૨૦૧૬માં ગુજરાતી વિકિપીડિયાના એક પ્રબંધક અને જૂના અને જાણીતાં સભ્યોમાંના એક એવા અનિકેતભાઇની મુલાકાત મેકરફેસ્ટમાં રાખેલી ગુજરાતી વિકિપીડિયાની મીટ-અપ વખતે થઇ પછી તેમને ફરી ઓગસ્ટ ૨૦૧૬ની વિકિકોન્ફરન્સ ચંદીગઢમાં પણ મળ્યો.

૨૦૧૭માં સુશાંતભાઇ[૩] અને નિઝિલ[૪] ને પહેલી વાર મળ્યો (સુશાંતભાઇ મારા ઘરે આવ્યા અને હું નિઝિલના ઘરે ગયો!) અને ૨૦૧૮માં અનંત[૫]ની મુલાકાત અમદાવાદની વિકિપીડિયા વર્કશોપ વખતે થઇ અને મારા વિકિમિત્રોનો વ્યાપ વધતો ગયો. હજુ અમુક સભ્યોની રૂબરૂ મુલાકાત થઇ જ નથી, પણ વોટ્સએપ અને વિકિ પર વાતચીત ચાલુ જ છે. આશા રાખીશ કે મારું યોગદાન વધતું જ રહે અને જીવનની છેક છેલ્લી ક્ષણ સુધી ગુજરાતી ભાષા અને વિકિપીડિયા માટે કંઇક કરતો રહું!

અસ્તુ!

ઓકે. હવે સમય છે, તાજા ફેરફારો પાનાંને જોવાનો 🙂

[૧] ગુજરાતીઓ આરંભે શૂરા!

[૨] https://www.mediawiki.org/wiki/Content_translation

[૩] વિકિસોર્સના માસ્ટર બ્લાસ્ટર અને મોજીલા સુશાંતભાઇ.

[૪] ડો. નિઝિલ. એક એડિટ્સ કરતાં ૧૦,૦૦૦ એડિટ્સ ઓછી છે એવું મંતવ્ય ધરાવતા ઉત્સાહી સભ્ય!

[૫] ઉર્ફે, ગઝલ વર્લ્ડ.

માનસિકતા ૩

* આવું કેમ? કરોડોનો ફ્લેટ હોય તો પણ જૂની-પુરાણી વસ્તુઓનો મોહ કેમ લોકોને છૂટે નહી? 🙂

PS: ઘર ખાલી કરતાં અને નવાં ઘરમાં જતી વખતે આવેલો વિચાર

PS ૨: કરોડોનો ફ્લેટ મારો નથી, મકાનમાલિકનો છે!

અપડેટ્સ – ૨૨૫

* આ આખું અઠવાડિયું વ્યસ્ત રહ્યું. અને મારે જ્યારે વ્યસ્ત રહેવાનું આવે ત્યારે મગજનો પારો થોડો ઊંચો જાય 🙂 તો પણ, શાંતિથી ભારતીય પ્રાદ્યૌગિક સંસ્થામાં (એટલે કે IIT મુંબઈ!) બે હાફ-મેરેથોન (એક સાંજે, બીજી સવારે) દોડવામાં આવી. તે પછી ઘર બદલ્યું અને ગોઠવ્યું. હજુ પણ કેટલાય કામ બાકી છે. કાલની વસઇ-વિરાર ફૂલ મેરેથોન પડતી મૂકી છે. હાફ હોત તો દોડાઇ જાત પણ ફૂલ મેરેથોનની વાત અલગ છે. ખાસ કરીને વસઇ-વિરાર માટે મુશ્કેલ છે. કારણ કે ૪ કલાક પછી રસ્તા પર કાગડા ઉડતા હોય અને પાણીના પણ ફાંફા પડે છે તેવા લોકોના અનુભવો છે. જોકે છેલ્લાં બે વર્ષથી સ્થિતિમાં સુધારો થયો છે એવું સાંભળ્યું છે, પણ નો રિસ્ક! એટલે કાલે બધાં જોડે ત્યાં જઇશ અને ૧૧ કિમીના રૂટ પર ચાલીશ (અથવા કોઇ જોતું ન હોય તો દોડી નાખીશ!).

* સાયકલ બરોબર ગોઠવાઇ ગઇ છે અને ચાલુ પણ થઇ ગઇ છે. ડિસેમ્બરની ઠંડી અહીં તો લાગતી નથી અને હવે સાયકલનો રૂમ નાનો છે એટલે થોડી તકલીફ પડે છે. અહીં તો ટેબલ ફેન વગર નહી ચાલે.

* ઘર બદલી કરીએ ત્યારે એકસાથે બહુ કચરો સાફ થાય છે. આ વખતે ફરી ભેગા થયેલા સફારીની પસ્તી તેમજ ન વંચાતા અને ભૂલથી ખરીદેલા પુસ્તકોનો વારો છે. જોકે એ પહેલા ઘણાં બધાં પુસ્તકો પપ્પા જોડે નજીકના પુસ્તકાલયમાં પહોંચાડ્યા હતા. હવેના પુસ્તકો બહુ ટેકનિકલ છે અને મને ખ્યાલ નથી કે કોને કામમાં આવશે..

માનસિકતા ૨

* આ વિષય પર બીજી પોસ્ટ!

* અમારી સામેની વિંગમાં એક ઘરડા આંટી (ઉર્ફે ડોશી) રહે છે (એટલે કે આ લખી રહ્યો છું ત્યાં સુધી રહે છે). એક વખત કોકી સોસાયટીની કોઇ નવવિવાહિતા (જે તેની મિત્ર નીકળી) જોડે સોસાયટીના કોઇક કાર્યક્રમમાં વાતો કરતી હતી ત્યારે તેમણે કહ્યું, “આ તો ભાડૂઆત છે, જતા રહેશે!”. હવે ન કરે નારાયણ અને પેલા ડોશી અમે અહીંથી જઇએ એના કરતા વહેલા ઊકલી જાય તો?

PS: અમે જતા રહ્યા છીએ, ડોશીનું સ્ટેટસ ચેક કરવાનું બાકી છે 😉

માનસિકતા ૧

* માન’સિક’તા પર પોસ્ટ ક્રમાંક ૧.

એક માનસિકતા એવી કે, ગુગલ મેપ્સ પર આપણે કંઇ સુધારીએ તો તે સાચું સ્વીકારવાની જગ્યાએ પોતે લખેલું ખોટું જ ધરાર રાખવું. ગુગલ મેપ્સની રીવ્યુ સિસ્ટમની મને ઝાઝી ખબર પડતી નથી પણ અમારી સોસાયટીને કોઇએ ચાલ (કે ચોલ) તરીકે લખેલી છે. ભગવાન એનું ભલું કરે, એમણે તો પોતાનો ફ્લેટ નંબર પણ એમાં મૂક્યો છે.

હવે એ ફ્લેટ અને અમારા ફ્લેટના સરનામું મારી બેંકમાં ભેળ-સેળ થયું હતું (અંગ્રેજી ૧ અને / ની ગેરસમજના કારણે). એકાદ-બે વખત મારા લેટર્સ વગેરે ત્યાં ગયા, તો તેમણે મને ફોન કરી ધમકીભર્યા અવાજે બદલવાનું કહ્યું. આપણે તો બદલ્યું. થોડા સમય પછી મારા ઘરે મારા સરનામે એક લેટર આવ્યો (નામ વગર). આપણે તો ખોલ્યો પછી ખબર પડી કે લીગલ નોટિસ છે. બે સેકંડ તો હું ડરી ગયો કે આપણે શું કર્યું? પછી ખબર પડી કે એ તો પેલા ભાઇનો છે. હું ત્યાં ગયો અને આપ્યો અને કહ્યું કે સરનામું બદલજો. થોડા સમય પછી બીજી એવી નોટિસ આવી ત્યારે કૂરિયર વાળાને ત્યાં મૂકી આવ્યો અને પેલા ઘર વાળાને સમજાવ્યા.

આશા રાખીએ કે લીગલ નોટિસ પછી એ સમજી ગયા હશે 😉

જીએસઆરટીસી-૨

છેલ્લી જીએસઆરટીસી પોસ્ટમાં લખ્યું હતું તેમ થોડીક તકલીફ પછી અમે ટિકિટ મેળવવા માટે સફળ થયા હતા. ડર હતો કે બસ આવશે કે નહી. વહેલી સવારે અમદાવાદની ગુલાબી ઠંડી અને રીક્ષાવાળાઓનો સામનો કરી અમે ગીતામંદિર બસ સ્ટેન્ડ પર પહોંચ્યા. પહેલા ઇન્કવાયરી પર પૂછ્યું તો વ્યવસ્થિત જવાબ મળ્યો કે બસ આવી ગઇ છે. એ પહેલા મારા મોબાઇલ પર કોઇનો ફોન આવતો હતો અને બસ જોડે પહોંચ્યા ત્યારે ખબર પડી કે એ તો કન્ડકટર સાહેબ ફોન કરતા હતા. સરસ. અમારી રીઝર્વ સીટો પર અલીબાબા ચાલીસ ચોરમાં આવતી ચોકડીઓની જેમ ચોકડી મારેલી હતી એટલે અમને નિરાંત થઇ (ના, અમને બધી સીટો પર ચોકડી મારવાની ઇચ્છા ન થઇ). બસ સમય કરતા એક મિનિટ વહેલી ઉપડી અને અમે રીઝર્વ સીટો પર પણ બેસવાની માંગણી કરતા મુસાફરો જોડે પનારો પાડીને અમારા ગંતવ્ય સ્થાને સહીસલામત પહોંચી ગયા.

ફરીથી અમે વળતી મુસાફરીમાં પણ જીએસઆરટીસીની આ સેવાનો લાભ અમારા સંબંધીને આપ્યો. તેમની બસ હતી ૪.૨૫ની અને અમારી હતી ૫.૪૫ની. તેઓ અમારા કરતા વહેલા નીકળ્યા અને અમે ૫ વાગ્યા જેવા પીક-અપ પોઇન્ટ પર પહોંચવાની ગણતરીએ ઘરેથી નીકળ્યા. ત્યાં પહોંચ્યા ત્યારે ખબર પડી કે ૪.૨૫ની બસ હજુ આવી જ નથી! મને ડર લાગ્યો કે બસ જતી ન રહી હોય. જીએસઆરટીસીના આપેલા કસ્ટમર કેર નંબરોમાંથી એક પણ લાગ્યા નહી. એક ટોલ ફ્રી નંબર લાગ્યો પણ તેમાં કસ્ટમર કેરનો સંપર્કનો વિકલ્પ પસંદ કરતા ફોન કટ થઇ ગયો! મને આઘાત ન લાગ્યો પણ છેવટે ૫.૧૫ જેવી તેમની બસ આવી. અમે ધાર્યું હતું તેમ અમારી બસ ૫.૪૫ની જગ્યાએ ૬.૨૦ પછી આવી. અને આવી ત્યારે કન્ડકટરે ફોન પણ કર્યો હતો. ચિક્કાર ભરેલી બસમાં અમને હકથી જગ્યા મળી એથી વધુ સારી વસ્તુ કઇ હોય? બસ આવી તે સારું થયું, કારણ કે પીક-અપ પોઇન્ટથી પાછા જવાની કોઇ સગવડ નહોતી અને રાત પડી ગઇ હતી.

બોધપાઠ્સ: ૧. સમય ચકાસી લેવો. ૨. જીએસઆરટીસીની વેબસાઇટ પર બૂકિંગ કન્ફર્મ કરવું. ૩. શક્ય હોય તો જ્યાંથી બસ શરૂ થતી હોય એ બસ બૂક કરાવવી. ટેન્શન ઓછું. ૪. રીટર્ન જર્ની જોડે કરાવો ડિસકાઉન્ટ મળે છે. લાભ લેવો!

અપડેટ્સ – ૨૨૪: મિત્રો!

* થોડા દિવસ પહેલાં નક્કી થયું કે બધાં મિત્રો મળીએ અને અમે મળ્યા સુરતમાં. સુરતનું જમણ પ્રખ્યાત એટલે વજનમાં ૨ કિલોનો ધરખમ વધારો થયો (કોકો, ચીઝ સેન્ડવિચ, લોચો, ખમણી, રતાળુ-ટામેટાના ભજિયાઓ, સોસિયો અને ઘણું બધું!). કવિને મન ભરીને તેના નવા અને જૂનાં મિત્રો જોડે મસ્તી કાઢીને મન ભરીને મોબાઇલ પણ મચડ્યો. અમે મન ભરીને વાતો કરી અને મારી ક્ષમતા કરતા વધારે સુધી મોડા સુધી જાગ્યો અને અપવાદ રૂપે મોડો-મોડો ઉઠ્યો અને જરા પણ ન દોડ્યો 🙂 કોઇ વખત આમ કરવું એ મન-મગજ માટે સારું છે!

જીએસઆરટીસી

                   યે બૂકિંગ બ્લર હૈ

ઉપરોક્ત સ્ક્રિનશોટ છે, જીએસઆરટીસીમાં બૂકિંગ કરાવવાના પ્રયત્ન વખતનો.

જોકે મોબાઇલથી સાઇટ બે પ્રયત્નો પછી ખૂલી અને બે નિષ્ફળ પ્રયત્નો વડે અમે આગામી પ્રવાસ આયોજનનું બૂકિંગ સફળતાપૂર્વક ગુજરાત સ્ટેટ ટ્રાન્સપોર્ટ નિગમની બસમાં કરાવ્યું છે. હવે સમયસર ત્યાં પહોંચીએ અને અમને બસ ગંતવ્ય સ્થાને સમયસર પહોંચાડે એટલે ‘બસ’ છે!

અપડેટ્સ – ૨૨૩: ખરાબ રાઉટર અને ખરાબ રોડ!

* એમાં થયું એવું કે થોડા દિવસ (ie ગુરૂવારે) વીજળીનો કડાકો થયો અને તેની અસર અમારા રાઉટર પર થઇ. વાઇ-ફાઇ બંધ. અમે પાછાં હાઇ-ફાઇ એટલે વાઇ-ફાઇ વગર ન ચાલે. તરત નવા રાઉટરનો ઓર્ડર કર્યો પણ તે છેક સોમવારે (આજે) આવવાનું હતું અને મારે શનિ-રવિ બહાર (એ વિશે આગલા ફકરામાં) જવાનું હતું. એ પહેલાં કવિનને સમજાવી ગયો કે રાઉટર આવે ત્યારે શું કરવાનું. કયો વાયર ક્યાં લગાવવાનો અને વાઇ-ફાઇ કેવી રીતે એપ વડે સેટઅપ કરવાનું વગેરે. હું પાછો આવ્યો ત્યારે વાઇ-ફાઇ પાસવર્ડ સહિત ચાલુ હતું અને નેટફ્લિક્સ-પ્રાઇમ રેગ્યુલર વપરાતા હતા 😉

હવે, શનિ-રવિ અમારા ફેવરિટ ૬૦૦ બીઆરએમ હતી. છેક વાઇ સુધી બરોબર સાયકલ ચલાવી પણ પછી ખરાબ રસ્તો શરૂ થયો. પંચગની પહોંચ્યો ત્યાં સુધી થાકી ગયો પણ મહાબળેશ્વર ૯ વાગ્યાની આસપાસ પહોંચી ગયો. મને થયું કે એકાદ કલાક આરામ કરું પણ હજુ બીજું કોઇ નહોતું આવ્યું અને રાત્રે બીજું કોઇ સાથે હોય તો સારું એ વાત મનમાં રાખી ફરી સૂઇ ગયો અને નોએલની જોડે ૩૨૫ કિમી પર જવા નીકળ્યા ત્યારે ખબર પડીકે રસ્તો હજુ વધુ ખરાબ છે. ઘાટ ઉપર ચડવા કરતાં નીચે ઉતારાવામાં વધુ વાર લાગી! રસ્તામાં નોએલ એકાદ વાર પડ્યો પણ ખરો. રસ્તાના કૂતરાં, શિયાળ અને ઘુવડોને પાર કરતા જ્યારે ૧૦ કિમી બાકી હતા અને સાતારા કે સતારા આવ્યું ત્યારે થયું કે હવે બસ. અને ખરેખર બસ પકડીને મુંબઈ આવ્યા. સાયકલ માટે બસ કન્ડકટરે એક સાયકલના ૨૨ રૂપિયા લીધા!

હવે મારી પાસે નવેમ્બર, ડિસેમ્બર અને જાન્યુઆરીમાં બે ફૂલ મેરેથોન (વસઇ-વિરાર અને મુંબઈ), ત્રણ બીઆરએમ, સ્વિમિંગ અને ટ્રેનર છે. પણ શરીર એક જ છે! એટલે સાચવવું પડશે, પણ મોટાભાગે વાંધો નહી આવે. હા, એકાદ-બે પ્રવાસો પણ છે અને અમારી ફેવરિટ એવી રજાઓ પણ છે 😛

હેપ્પી બર્થડે, ડેબિયન!

p6

(સ્ત્રોત: https://salsa.debian.org/valessio-guest/DebianArt/tree/master/posters/25th)

હેપ્પી બર્થડે, ડેબિયન!

અને હા, ડેબિયન ડેવલોપર બન્યાને પણ ૧૦ વર્ષ થઇ ગયા એ તો ધ્યાન બહાર જતું રહ્યું 🙂

અપકમિંગ ઘટનાઓ

ડેબકોન્ફમાંથી પાછા આવીને હવે ઓગસ્ટ-સપ્ટેમ્બર હર્યો ભર્યો રહેશે. અહીંનું તાપમાન વિચિત્ર છે એટલે દોડવાનું કંઇ ખાસ થયું નહી. હા, ચાલવાનું બહુ થયું. કારણ કે, એક જ કેમ્પસમાં હોવા છતાં કોન્ફરન્સ, જમવાનું (બ્રેકફાસ્ટ-લંચ-ડિનર) માટે અલગ જવાનું અને ઊંઘવા માટે રુમ પણ અલગ. એટલે લગભગ ૯-૧૦ કિમી દરરોજ એમાં જ થઇ જતા!

ઓગસ્ટ

* મુંબઈ અલ્ટ્રા – જ્યાંથી મને લાંબુ દોડવાનો ચેપ લાગ્યો હતો. ૨૦૧૪, ૨૦૧૫ અને ૨૦૧૬માં ૧૨ કલાક દોડ્યો હતો, તેમાં પણ ૨૦૧૬ વખતે થોડું સાહસ કરેલું.

* ૪૦૦ બીઆરએમ – વાર્મ અપ રાઇડ!

સપ્ટેમ્બર

* ૧૦૦૦ બીઆરએમ – સરળ રસ્તો પણ ઊંઘ અને લાંબું અંતર – મુશ્કેલ છે, પણ થઇ જશે!

* ૨૦૦ બીઆરએમ – રીકવરી રાઇડ!

* ૧૦ કિમી – રનિંગ રેસ

ઓક્ટોબર

* આરામ અથવા પછી કંઇ નવું શોધી કાઢવામાં આવશે!!

PS: મુંબઈ મેરેથોન – ફુલ મેરેથોન આ વખતે તૈયારી સાથે કરવામાં આવશે \0/

કાલે

img_20180722_183732_502
આજ કરે સો કલ, કલ કરે સો પરસો!

અહીં ડેબકોન્ફમાં ઉપરોક્ત ટી-શર્ટ પહેરી હતી ત્યારે ડેનમાર્કના એક મિત્રે તેનો અર્થ પૂછ્યો એટલે કે Kal નો અર્થ પૂછ્યો ત્યારે સમજાવ્યું કે આ મારા આળસપણાની નિશાની છે. ત્યારે તેણે ડેનમાર્કની એક વાર્તા કહી.

એક ભરવાડને પોતાનાં ઘેટાંના ઊનમાંથી વસ્ત્ર બનાવવું હતું. તે દરજી પાસે ગયો અને ઊન આપીને કહ્યું કે આમાંથી મને એક સરસ વસ્ત્ર બનાવી આપો. દરજીએ કહ્યું, ઓકે – કાલે આવીને લઇ જજે. ભરવાડ બીજા દિવસે ગયો અને પૂછ્યું તૈયાર છે? દરજીએ કહ્યું એક કામ કર, આજે ફરીથી માપ લઉં કાલે આવજે. ભરવાડ ફરી ગયો અને દરજીએ ફરીથી કાલે આવવાનું કહ્યું.

ઉપરોક્ત વાર્તા ભારતની લોકકથાઓમાં પણ છે. અને, હું તો હજુ પણ એવું કરું છું 🙂

PS: આળસ બુરી બલા છે, પણ આ આળસ હું કાલે ચોક્કસ છોડી દઇશ!

પાસવર્ડ રીસેટ

થોડા દિવસ પહેલાં fast&upમાં એક-બે વસ્તુઓ ઓર્ડર કરી. ઉતાવળ હતી એટલે લોગીન કર્યા વગર ગેસ્ટ લોગીન વાપરી ઓર્ડર કર્યો. પૈસા ભર્યા અને બેંકમાંથી પણ સંદેશો આવી ગયો પણ એ લોકો તરફથી ન આવ્યો. એક દિવસ રાહ જોઇ, બે દિવસ જોઇ પછી વેબસાઇટ ઉપર કોન્ટેક્ટ અસમાંથી ફોર્મ ભરી સંદેશો મૂક્યો પણ કંઇ જવાબ ન આવ્યો. પછી ફોન કર્યો. તો એ લોકોએ કહ્યું કે, હા તમારા પૈસ મળ્યા છે. તમારી ડિટેલ્સ આ નંબર પર SMS કરો. કર્યો અને બે દિવસમાં મંગાવેલી વસ્તુઓ આવી પણ ગઇ.

હવે, એમ થયું કે ચાલો મારું એકાઉન્ટ જોઇએ. પાસવર્ડ તો યાદ નહોતો એટલે થયું કે Forget Password કરીએ. તો પછી, આ પાનાં પર ગયો: https://www.fastandup.in/reset_pass હવે ખાટલે મોટી ખોડ કે આ લોકો Last Old Password You Remember માંગે અને મને તો યાદ જ નહી કે કયો પાસવર્ડ વાપર્યો. બહુ પ્રયત્ન કર્યા પણ પરિણામ શૂન્ય.

ટૂંકમાં, આવું પાસવર્ડ રીસેટ પાનું ન બનાવવું!!

પાસવર્ડ સંબંધિત મારી જૂની પોસ્ટ્સ:
* પ પાસવર્ડનો પ..
* ઇ(જી)મેલ અને સલામતી
* તમારો પાસવર્ડ કેટલો મજબૂત?

PS: લોકોને તો એ પણ ખબર નથી કે વિકિપીડિયામાં Special:PasswordReset થી પાસવર્ડ બદલવાની વિનંતી મોકલી શકાય છે!

જ્યારે અમે નાના હતાં – embarrassing ક્ષણો – ૨

* છેલ્લી embarrassing ક્ષણો વિશે છેક ૨૦૧૩માં લખી હતી. તે પોસ્ટ ક્યાંકથી નજરે ચડી તો થયું કે ધોરણ ૪ પછી આવી ઘટનાઓ વારંવાર બની છે. તો આ શ્રેણીમાં નવી પોસ્ટ..

ધોરણ ૫

પાંચમું ધોરણ આવ્યું અને અમને પ્રિ-મુગ્ધાવસ્થા ફૂટવાની ચાલુ થઇ. સાયકલ પણ ભાડેથી ચલાવવાની શરૂ કરી અને નવી સાયકલ પણ લીધી. હીરો રેંજર. ૧૦૨૫/- રૂપિયામાં. સરસ લાલ રંગની. હવે એમાં embarrassing એ બન્યું કે મને મોટી સાયકલ બરાબર નહોતી આવડતી એટલે ત્રણ-ચાર વખત મસ્ત રીતે પડ્યો. એકાદ વાર તો ક્લાસની છોકરીની સામે પડ્યો. ના ચાલે. તો પણ ચલાવ્યું.

ધોરણ ૬

છઠ્ઠું ધોરણ આ માટે બહુ જાણીતું નથી, પણ નિરવ પછી મારો બીજો નંબર હતો તે મને નડતો. ખાસ કરીને મૌખિક પરીક્ષાઓમાં. બીજી પરીક્ષા પછી મારો ક્રમાંક જોખમાયો એટલે વાર્ષિકમાં થોડી મહેનત કરીને સાચવી લીધું હતું એવું યાદ છે.

ધોરણ ૭

સાતમા ધોરણમાં આવ્યો ત્યારે કોમ્પ્યુટર વિષય નવો આવ્યો અને બધાં વર્ગોના “હોંશિયાર” વિદ્યાર્થીઓને ભેગા કરીને એક વર્ગ રચવામાં આવ્યો (અમારો હતો ૭ એ). પહેલી ઘટના એ બની કે ક્લાસ પ્રમુખની ચૂંટણીમાં મારો પોતાનો મત મેં બીજાને આપ્યો તોય પ્રમુખ હું બન્યો. છેવટે, આ સ્વીકારવું પડ્યું અને નક્કી કર્યું કે હવે ક્યારેય પ્રમુખ પદની દાવેદારી ન કરવી. થોડાક સમય માટે હું પદભ્રષ્ટ પણ કરવામાં આવ્યો પરંતુ પાછો સ્થાપિત કરાયો. પદભ્રષ્ટ દરમિયાન હું નિરાશ નહોતો થયો પણ ખુશ થયો હતો 😀 જે હોય તે, મજા હતી.

ધોરણ ૮

આઠમા ધોરણમાં સાયકલ પર સ્ટાઇલો મારવામાં ધોરણ ૫ જેવું તો એકાદ-બે વખત થયેલું. તો પણ, એટલું બધું નહી. આઠમા ધોરણમાં આવ્યા પછી ખબર પડીકે અહીં તો ભણવાનું અઘરું છે, ie મહેનત કરવી પડશે. હવે, અહીં સંગીત અને ચિત્ર બેમાંથી એક પસંદગી કરવાની હતી. બાય ડિફોલ્ટ, જે છોકરા-છોકરીઓ સંગીતમાં સારા હોય એને ધરાર સંગીત લેવું પડતું હતું. અમને તો ગીત-સંગીત ગમે નહી અને ચિત્રકામ આવડે નહી એટલે શું કરવું એમાં મૂંઝવણ પણ એટલિસ્ટ સંગીતમાં તો ગાવું પડે એ અમને ન ગમ્યું. સંગીત શિક્ષક પંડ્યા સાહેબ ક્લાસમાં એક એક જણાં પાસે ગીત ગવડાવે અને લોકોએ સરસ ગીતો ગાયા. મારો ક્રમ આવ્યો ત્યારે મેં કહ્યું, સાહેબ મને કોઇ જ ગીત નથી આવડતું. સાહેબે કહ્યું, રાષ્ટ્રગીત તો આવડે ને, એ ગા. અત્યારે કહેતા શરમ આવે કે રાષ્ટ્ગીત પણ મેં સારું નહોતું ગાયું અને છેવટે ચિત્રકામ અમારા ભાગે આવ્યું કે અમે પસંદ કર્યું 🙂

ધોરણ ૯ અને ૧૦ની આવી ક્ષણોની વાતો આવતી પોસ્ટમાં, ક્યારેક!

102 નોટ આઉટ

ગઇકાલે સહ કુટુંબ 102 નોટ આઉટ માણવામાં આવ્યું. 3ડી ન હોય એવી ફિલ્મો જોવાનું વધતું જાય છે એ સારી વાત છે. ચલ મન જીતવા જઇએ પછી લાંબા વિરામ પછી સરસ બ્રેક મળ્યો.

ફિલ્મની આડઅસર રૂપે સૌમ્ય જોશી વિશે ગુજરાતી વિકિપીડિયામાં લેખ અનુવાદ કરી રહ્યો છું.

હા, 77 વર્ષ બાકી છે પેલા ચીનાનો રેકોર્ડ તોડવામાં. 😉