તાંદુલવાડી ટ્રેક

લગભગ એક વર્ષ પહેલા અમે નવા રેઇનકોટ લીધા હતા, એક જગ્યાએ ટ્રેકિંગમાં જવા માટે, પણ કોઇના કોઇ કારણોસર એ ટ્રેકિંગ થયું જ નહી. અમારા સાયકલિંગ ગ્રુપ – મલાડ સાયકલિંગ ક્લબ (MCC) એ જ્યારે ૯ જુલાઇએ ટ્રેકિંગ રાખવાની જાહેરાત કરી ત્યારે પહેલા તો હું ખુશ થયો અને પછી દુ:ખી થયો, કારણ કે એ જ સમયે વિકિપીડિયાની મિટિંગનું આયોજન થવાનું હતું. અને, પછી વિકિપીડિયાનો કાર્યક્રમ સ્થગિત થયો અને ટ્રેકિંગમાં લોકોની સંખ્યા નિર્ધારિત કરતા વધુ થઇ ગઇ એટલે હું બે બાજુએથી લટક્યો! થોડા સમય પછી, પરેશે કહ્યું કે કાર્તિક તું નથી આવવાનો, ટ્રેકિંગમાં? મારી મજબૂરી તેને જણાવી અને મારી સાથે કોકી-કવિનને પણ ટ્રેકિંગ લિસ્ટમાં મૂકી દીધા (પરિવારવાદ અહીંથી શરુ થાય છે!)

હવે ટ્રેકિંગમાં જવું હોય તો, ટ્રેકિંગ શૂઝ અને તેનો સામાન તો જોઇએ ને? બે દિવસ પહેલાં જ અમે ડિકાથલોન ઉપડ્યા અને ખરીદી કરી આવ્યા. વળી પાછો હું વાઇલ્ડક્રાફ્ટમાં ગયો અને શૂઝ ઉપાડી લાવ્યો. મને ખબર છે કે વર્ષમાં બે થી વધુ ટ્રેકિંગ હું કરવાનો જ નથી 😉 સામાન તો આવી ગયો. કોકી જોડે બે વખત થોડી વોક પ્રેક્ટિસ પણ કરી દીધી. કવિનનું છેલ્લી ઘડીએ નક્કી કરેલું, પણ તેની ફિટનેશમાં કોઇ વાંધો નહોતો.

સવારે નિરવ-નિકિતા જોડે ગાડીમાં જવાનું હતું અને એ લોકો ઘરની જોડે જ રહે છે એટલે અમને અહીંથી લેવા આવી ગયા. ત્યાંથી ચેકનાકા પણ બધા મળવાના હતા. ત્યાં તો મલાડમેળો થયો હતો. લગભગ ૧૭ કાર અને ૮૫ લોકો ટ્રેકિંગ માટે હતા. પેક કરેલો નાસ્તો બધાને આપવામાં આવ્યો, જેમાંથી સેવખમણી અને સમોસા તરત જ પતાવી દેવામાં આવ્યા! ત્યાંથી સફાલે તરફ જવાનું હતું, જે સાયકલિંગ ફોર ઓલની બી.આર.એમ.નો રસ્તો હતો. તાંદુલવાડી ગામથી ટ્રેકિંગ શરુ થવાનું હતું.

વરસાદની આગાહી હતી એટલે અમે રેઇનકોટ સાથે ચાલવાનું શરુ કર્યું. એકાદ કિમી પછી સરસ ચઢાણ વાળો રસ્તો શરુ થયો અને થોડી જ વારમાં અમારું ગ્રુપ રસ્તો ભૂલ્યું. એ પહેલાં રસ્તામાં હું પડ્યો! (ક્રમાંક ૧). થોડી મહેનત પછી રસ્તો મળ્યો અને અમે પહોંચ્યા સાચા રસ્તે.

લીલો રસ્તો..

ત્યાર પછી અમે આવી પહોંચ્યા સીધા ચઢાણ પર! જોકે દૂરથી અઘરું લાગતો આ પર્વત કંઇ ખાસ હતો નહી. ખરી કસોટી તો પછી થવાની હતી..

ફાઇન્ડ ધ કવિન!

આ પછી એવી જગ્યાએ આવ્યા જ્યાં કોઇ હાથ પકડીને ખેંચે નહી ત્યાં સુધી ઉપર ન જવાય. થોડું વધુ ટ્રેકિંગ કરીને લગભગ ૨.૫ કલાક પછી અમે પહોંચ્યા સપાટ જગ્યા પર જ્યાં તાંદુલવાડી કિલ્લો હતો (જે ખરેખર કિલ્લો નથી, સિવાય કે પાણી સંગ્રહ કરવાની ટાંકીઓ અને એક નાનકડી દિવાલ). ત્યાંથી કલાક-દોઢ કલાક ટાઇમપાસ અને થોડું ખાધું. થોડી વારમાં જ જોરદાર વરસાદ શરુ થયો અને અમે થીજી ગયા! સદ્ભાગ્યે વરસાદ બંધ થયો અને ત્યાંથી બધાએ વધુ થોડી ઊંચાઇએ જવાનું શરુ કર્યું..

હવે અમારે વળતી મુસાફરી કરવાની હતી અને એ રસ્તો અલગ હતો. ટ્રેકિંગમાં નીચે ઉતરવાનું હંમેશા કષ્ટદાયક હોય છે, જેનો બરોબર અનુભવ અમને આ વખતે થયો. થોડા સમય બધું સમય ચાલ્યા પછી અમે અને થોડા બીજા લોકો રસ્તો ભૂલ્યા અને પાણીના ધોધનો રસ્તો લીધો. જેમ-જેમ નીચે જતા ગયા તેમ તેમ રસ્તો મુશ્કેલ બનતો ગયો. ડર એ હતો કે કોઇક જગ્યાએ તો આ વોટરફોલ-ધોધ અમને નીચે ના ફેંકી દે. બે-ત્રણ વખત હું પડતા બચ્યો, એક વખત કવિન-કોકી પડતા બચ્યા. ધીમે-ધીમે પથ્થરો પણ લપસણાં અને ઢીલાં થતા ગયા. એક જગ્યાએ તો રીત સરનું સરકવાનું હતું. કવિનને તેની ૬ ફીટ ઊંચાઇનો ફાયદો થયો પણ અમે નાના કદના લોકો શું કરીએ? :/

સદ્ભાગ્યે એક જગ્યાએ કંઇક અવાજ સંભળાયો અને અમારા લોકો અમને મળ્યા, ત્યારે જીવમાં જીવ આવ્યો. તો પણ, છેલ્લા ૧૦ મીટરમાં હું લપસ્યો અને મસ્ત રીતે પડ્યો (નં ૪). પાર્કિંગમાં જઇને કપડાં બદલ્યા, થેપલાં ખાધા, ચા પીધી અને ગાડીમાં ટ્રાફિક જોતા-જોતા પાછા ઘરે આવ્યા.

કોકી-કવિનનું આ પહેલું ટ્રેકિંગ હતું. હજુ બધાંના પગ દુખે છે. દુખાવો ભૂલાઇ જશે પણ આ સરસ યાદો જલ્દી નહી ભૂલાય! હા, વિકિપીડિયા પર તાંદુલવાડીનો લેખ થોડો સુધાર્યો, કોમન્સ પર છબીઓ સરખી કરી અને નવી શ્રેણી બનાવી. એમ કંઇ અમે થોડા એક દિવસ આરામ કરીએ? 😉

અપડેટ્સ – ૨૪૨

પેલી ૧૨૦૦ બી.આર.એમ.ની પોસ્ટ ગયા અઠવાડિયે લખી પછી અજય અને અન્ય લોકો અંગ્રેજી આવૃત્તિ માટે સતત પૃચ્છા કરતા હતા એટલે પછી અજયની વેબસાઇટ પર તેનું અંગ્રેજી સંસ્કરણ મૂક્યું. બેઠ્ઠું ભાષાંતર ન કર્યું એટલે વધુ મઝા આવી. એ પોસ્ટ એમ તો આ બ્લોગ પર પણ છે, પરંતુ હાલ પૂરતી ખાનગી રાખી છે! એકાદ-બે મહીના પછી જાહેરમાં મૂકીશ.

બક્ષીબાબુની પુણ્યતિથી પર શ્રદ્ધાંજલી. આજે કદાચ તેમનું એક પુસ્તક ફરી હાથમાં લઇશ.

આ બ્લોગના ૧૬ વર્ષ પૂરા થયા. થોડાં ચમકારા સિવાય મારો ગુજરાતીમાં લખવાનો પ્રયત્ન નિષ્ફળ ગણી શકાય. કારણો અનેક છે, પણ તેમાં સૌથી મોટો ફાળો મારી આળસ અને એકંદરે સમય અભાવ છે. થોડા વર્ષો પહેલા મારી પાસે પુસ્તકો અને કોમ્પ્યુટર સિવાય અન્ય શોખ નહોતા પછી તેમાં દોડવાનો અને પછી સાયકલિંગનો ઉમેરો થયો એટલે જે કંઇ સમય હતો એ પણ ગયો. તેમ છતાંય, હજુ પણ આ બ્લોગ ચાલે છે, તે નવાઇની વાત છે. કદાચ આ વર્ષમાં ૧૦ દિવસ દરરોજ ૧૦ કિમી દોડવું કે ૧૦ દિવસ દરરોજ ૧૦૦ કિમી સાયકલ ચલાવવી જેવા પડકારો સાથે ૧૦ દિવસ દરરોજ ૧ પોસ્ટ લખવી (૧૦ તો ના લખાય, બાચકો ખિજાય!) જેવા પડકારો લઇ શકાય. ખાલી એક જ ચિંતા કે તેમાં મારું તો ભલું થાય પણ આ બ્લોગના જે બે-ચાર વાચકો હશે તેમનો મરો થશે 😉

કવિનની ૯મા ધોરણની પરીક્ષાઓ પૂરી થઇ અને હવે કવિન ૬ ફૂટ કરતા થોડી જ ઓછી ઊંચાઇ ધરાવે છે. મારે તેની સામે આંખો કાઢવા માટે પણ ઊંચું જોવું પડે તેવી સ્થિતિ થઇ છે. એકાદ વર્ષમાં તે ઊંચાઇની સાથે કદમાં પણ મને આંબી જશે. હાલમાં, જોકે તે અમારી જેમ ખાવાનો બહુ શોખીન નથી (કે નથી લાગતો).

હવે માર્ચથી લઇને લગભગ જૂન સુધી સાયકલિંગના ખાસ મોટા કાર્યક્રમો નથી. ઇન્ડોર સાયકલિંગ ઘટનાઓ બનતી રહે છે. ત્રણ દિવસથી થોડું દોડવાનું ફરી શરુ કર્યું, તો લાગ્યું કે આ દોડવાનું હજુ પણ અઘરું છે. પણ, છેલ્લાં બે વર્ષમાં ખાસ ન દોડ્યા પછી તે અઘરું લાગવું સ્વાભાવિક છે.

બાકી, અમારો બિલાડો મઝામાં છે. ખાય છે, ઊંઘે છે, મારામારી કરે છે અને અમને પણ મારે છે (ખાસ કરીને સવારે!). હા, તે પરથી યાદ આવ્યું કે સામેના બિલ્ડિંગમાં એક બિલાડીનું બચ્ચું વોચમેનની કેબિન પર ચડી ગયું તો કવિનને તેને બચાવવા મોકલ્યો. કવિને માંડમાંડ તેને નીચે ઉતાર્યું પણ ત્યાં સુધી બચ્ચાએ કવિનને નખ અને બચકાં ભર્યા. ડોક્ટરની સલાહ મુજબ રેબિઝના ઇન્જેક્શન લેવા પડ્યા. આ વેક્સિન પેલી સિરમ ઇન્સ્ટિટ્યુટ જ બનાવે છે!

અપડેટ્સ – ૨૩૯

  • લો ત્યારે, સપ્ટેમ્બર પણ આવી ગયો! અને આપણે કંઇ કોફી સિવાય કંઇ ખાસ ઉકાળ્યું નથી.
  • ગયા વીક-એન્ડ પર નાનકડી ટ્રીપમાં (પણ ગાડી બગડવાના એડવેન્ચર સાથેની) માલ્સેજ જઇ આવ્યા. સ્ટાન્ડર્ડ ગામના વાતાવરણમાં થોડી મસ્તી કરી. કવિને થોડી ફોટોગ્રાફી કરી, નદી અને સ્વિમિંગ પુલમાં પગ પલાળ્યા અને ખાઇ-પીને પાછા આવ્યા. ઉબર સંકટ સમયે કામ આવી અને કલ્યાણ-થાણેના ટ્રાફિકનો લ્હાવો જે માત્ર હું જ લેતો હતો, તે ઘરમાં બધાંને આપ્યો!
  • અન્ય વસ્તુઓમાં જોઇએ તો, ૧૪-૧૫ ઓગસ્ટ પછી માત્ર ઇન્ડોર સાયકલિંગ જ કરી રહ્યો છું. વધુ એક ઇન્ડોર રેસ શનિવારે છે, જોઇએ કેવું થાય છે. આઉટડોર સાયકલિંગ આવતા અઠવાડિયે જ થશે એમ લાગે છે, કારણ કે વરસાદ હજુ પણ મસ્ત આવી રહ્યો છે!
  • અને, પેલા અત્યંત સ્માઇલ કરતા ક્યુટ ધોળિયા છોકરા એટલે કે પ્લેસહોલ્ડરની જગ્યાએ સાયકલિંગ કરતો મારો ગંભીર ફોટો ISRTની વેબસાઇટ પર મૂકવામાં આવ્યો છે 🙂

વેલકમ ૨૦૨૦૧

  • જૂના અને સડેલા ૨૦૨૦માં છેલ્લે-છેલ્લે એટલો બધો વ્યસ્ત થઇ ગયો કે ૧ ડિસેમ્બર પછી કંઇ પણ લખવાનો સમય જ ન મળ્યો. ડિસેમ્બર મહિનો એકંદરે ૧૧ મહિનાઓ કરતા સારો ગયો.
  • ડિસેમ્બર અંતમાં વેકેશનની સાથે સાથે વર્ષોથી પેન્ડિંગ મહાબળેશ્વરનો નાનકડો પ્રવાસ પણ કરી દીધો. ત્યાં વાસ્તવમાં ૨૦૦૪ પછી ગયો, ૨૦૦૪ થી ૨૦૧૯ વચ્ચે પાંચ-છ વખત માત્ર સાયકલિંગ કારણોસર જ જવાનું થયું હતું! આ વખતે તો બહુ સ્ટ્રોબેરી ખાધી, રખડ્યા અને મઝા કરી – અને હા, સાયકલ પણ ચલાવી! સાયકલિંગના ફોટાઓ સ્ટ્રોબેરી 🍓 આલ્બમમાં જોવા મળી શકશે.
  • અને હવે એક વધુ સાયકલિંગ રેસ – સહ્યાદ્રી ક્લાસિક જાન્યુઆરીના અંતમાં આવે છે. તે પણ, મહાબળેશ્વરમાં જ છે. ત્યાં ઘર લઇને નાનકડું કાફે અને સ્ટ્રોબેરીનું ફાર્મ ખોલવા જેવું ખરું!
  • કવિનની હાઇટ હવે મને ઓળંગી ગઇ છે અને અમારો અનઓફિશયલ પાલતુ બિલાડો હવે થોડો જાડો થયો છે 😀

મારા લોકડાઉન અપડેટ્સ – ૮

હાજર છે, વધુ એક લોકડાઉન અપડેટ!

ઉપરોક્ત ત્રણ છબીઓ છેલ્લા અપડેટ વચ્ચે બનેલી ઘટનાઓનો સચિત્ર સારાંશ છે. નવું કેકટ્સ, કભી ખુશી-કભી ગમ અને દર વર્ષે ઉંમર વધારતો અને વાળ ઘટાડતો (સફેદ) હું વત્તા મસ્ત કેક!

સાયકલિંગમાં જોઇએ તો બહુ બધું (અથવા કોકીના મતે – વધારે પડતું ;)) ઇન્ડોર સાયકલિંગ કર્યા પછી આજે પહેલી વખત હું અને કવિન સાયકલ ચલાવવા માટે બહાર ગયા. કવિનની હાલત ખરાબ થઇ પણ, એકંદરે તેને મજા આવી. ગઇકાલે તેની સાયકલ ૬ મહિના પછી પહેલી વખત સાફ કરી. તેની મજા મારા માટે એકસ્ટ્રા ગણવામાં આવશે. નવા (ચાઇનિઝ) પંપનો ટેસ્ટ કર્યો અને તે ટેસ્ટ સફળ રહ્યો.

નવા લેપટોપમાં હજુ માઇક્રોફોનના લોચા છે. રે ૨૦૨૦, આમાં પણ તું નિષ્ફળ નિવડ્યું 😉

આવતી પોસ્ટમાં મિહિર પાઠકના પુસ્તક વિશે લખવાનું છે, જે ક્યારનુંય રહી જાય છે!

PS: આ કડી સ્ટ્રાવા iFrameનો એક નિષ્ફળ ટેસ્ટ છે!

PS II: બિલાડો મજામાં છે.

મારા લોકડાઉન અપડેટ્સ – ૭

આ વખતના લોકડાઉન અપડેટ સચિત્ર છે.

૧. કવિન હવે મોટો થઇ ગયો છે. ઊંચાઇમાં મારા કરતા થોડો જ બાકી છે. લગભગ ૩-૪ સે.મી. ૨. નવું લેપટોપ ડેબિયન સાથે રેડી છે. ૩. ગયા અઠવાડિયે ૧૨ કલાક ઇન્ડોર રેસ કરી. ૩૩૩.૪ કિમી કર્યા, જે ટારગેટ કરતા ૧૬.૬ કિમી ઓછા પડ્યા. ૪. ટ્રાય કલર સ્મૂધી સાથે ૧૫મી ઓગસ્ટ મનાવી. ૫. બ્રેકફાસ્ટ ૬. નાનું પોચું પક્ષી. ૭. નાની પોચી બિલાડી!

મારા લોકડાઉન અપડેટ્સ – ૫

અહીં વધુ એક મહિનો લોકડાઉન લંબાવાયું છે અને સરવાળે કંઇ ભલીવાર આવ્યો નથી. એટલે કે, જોરથી બોલો – જય મહારાષ્ટ્ર, જય જય ગરવી ગુજરાત! બંને જગ્યાએ એકંદરે સરકારે દાટ વાળ્યો છે અને હજુ વધુ વળવાનો છે. લોકો મરી રહ્યા છે – બાકીના ડફોળો જાણે કંઇ થયું નથી તેમ ચોરે-ચોતરે અને ગલ્લાઓ અને દરિયાકિનારે ફરી રહ્યા છે.

કવિનની ઓનલાઇન સ્કૂલ ચાલી રહી છે. હવે જરૂર પડ્યે તેના માટે ટેબલ મંગાવ્યું છે. Ikea જેવી કંપની તમને તમે આપેલા ઓર્ડરની કોઇ માહિતી તેમની વેબસાઇટ પર ન આપે કે પછી ઓર્ડર ટ્રેકિંગ જેવી કોઇ સિસ્ટમ ન રાખે તે ૨૦મી સદીની આશ્ચર્યજનક વેબ ઘટનાઓમાં ચોક્કસ મૂકી શકાય છે. તો બીજી બાજુ, LIC જેવી વેબસાઇટ કોઇક વખત ચાલી જાય છે એ પણ આ વેબ ઘટનાઓમાં ટોપ ૧૦માં આવી શકે છે.

બીજી દુર્ઘટનાઓમાં જોઇએ તો મારા લેપટોપની બેટરી પેલા ફૂલણજી કાગડાની જેમ ફૂલી છે. હવે નવું લેપટોપ કે બેટરી આવે ત્યારે જીવ આવશે. ત્યાં સુધી ચલાવીશું – ધ્યાન રાખીને.

સાયકલિંગમાં આ મહિનો ઓકે-ઓકે ગયો છે. લગભગ ૯૦૦ કિમી સાયકલિંગ કર્યું છે. હવે જુલાઇ એકદમ મજાનો જશે. કારણ કે, ટુર દી ફ્રાન્સ ઝ્વિફ્ટ પર થવાની છે. આપણને તો શું ફરક પડે, પણ તેના પછી એમેચ્યોર રાઇડર્સ માટે એક ઇવેન્ટ થશે અને પછી ત્યાં નવાં રસ્તાઓ પર સાયકલ ચલાવવા મળશે એ ફાયદો!

ચાલો ત્યારે, જુલાઇમાં મળીએ!

અપડેટ્સ-૨૩૧

બાર્સિલોનાથી પાછા આવ્યાના બીજા જ દિવસથી કમરનો દુખાવો ઉપડ્યો એટલે મોટા ઉપાડે જાહેરાત કરી હતી તે SRT અલ્ટ્રા અને પછી છેલ્લી ઘડીએ રજીસ્ટર કરાવેલી બીઆરએમ ૪૦૦ પડતી મૂકવામાં આવી ૧ થી ૧૫ સુધી લગભગ આરામ જ કર્યો છે અને સાયકલ તો હાથમાં પણ લેવામાં નથી આવી. છેલ્લા બે દિવસથી એલાર્મ-પ્લાન-રાઇડ બધું જ સાઇડમાં છે. હા, થોડી શોપિંગ અને ટ્રેનની મુસાફરીઓ સારી એવી કરી છે. PS: મુંબઈનું સૌથી સરસ સાઉથ ઇન્ડિયન જમવાનું આર્ય ભવન, માટુંગામાં મળે છે!!

ફરજિયાત પણે લેવામાં આવતા વર્ષાંત વેકેશનમાં બે દિવસમાં ૫૦૦ કિમી સાયકલિંગનો પ્લાન છે, જોઇએ હવે, જો એ પણ પડતો ન મૂકવામાં આવે. હવે આવતા વર્ષથી કંટ્રોલ રાખીને જો તૈયારી હોય તો જ ઇવેન્ટમાં રજીસ્ટર કરીશ. તો પણ જાન્યુઆરી-ફેબ્રુઆરીમાં તો દોડવાનું છે જ.

લગભગ ૧૩ વર્ષ પછી ફોર્મલ શૂઝ લેવામાં આવ્યા છે (થોડાંક સારી ક્વોલિટીનાં), હવે મોટી મુશ્કેલીએ કે મોજાં લેવાનાં બાકી છે. મને યાદ નથી કે છેલ્લે સાદાં મોજા પણ ક્યારે લીધા હતા 😀

ફરી પાછું કવિન જોડે દોડવાનું રહી જશે. ફરી પાછી મુંબઈ મેરેથોનની તૈયારી થઇ નથી. ૩૩ વર્ષની જગ્યાએ અમારું આ ચક્ર દર વર્ષે પાછું આવે છે. એવરીથીંગ ઇઝ કનેક્ટેડ! એ પરથી યાદ આવ્યું કે નેટફ્લિક્સ પર કે ક્યાંય પણ જોયેલી વેબ સિરિઝમાં સૌથી મસ્ત હોય તો, ડાર્ક છે. હવે ત્રીજી સીઝનની રાહ જોવામાં આવશે.

ફ્રી

ગઇ કાલે હું અને કવિન ઘરની સામે આવેલા ડિમાર્ટ પીકઅપ સેન્ટરમાંથી અમારો સામાન લેવા ગયા હતા, ત્યાં એક આંટી આવ્યા.

આંટી: હું અહીંથી આ ટિફિન લઇ ગઇ હતી તેની જોડે આવતી ફ્રી વસ્તુ મળી નથી. એ આપો.

હું: આ તો BPA Free લખ્યું છે. કંઇ વસ્તુ ફ્રી નથી.

પછી કવિને આંટી અને ડિમાર્ટ વાળા બંનેને સમજાવ્યું.

બોલો મારી સાથે, ફ્રી ફ્રી ફ્રી!

અપડેટ્સ – ૨૨૯

બેકસ્ટ્રોક માટે તૈયાર છે, કવિન!

ફરીથી, લોંગ ટાઇમ, નો અપડેટ્સ! પણ, એકંદરે અપડેટ્સમાં કંઇ ખાસ ભલીવાર નથી. પીબીપીને ૧૮ દિવસ બાકી છે અને હજુ ઘણી બધી વસ્તુઓનો મેળ પડ્યો નથી. સાયકલ કેવી રીતે પેક કરવી, એરપોર્ટથી એરબીએનબી સુધીનું ટ્રાવેલ, ડ્રોપ બેગ, બેગ પેક (જૂની બેગ હવે નાની પડે છે અને ચેક-ઇન સામાન બને એટલો ઓછો રાખવો છે) અને પરચૂરણ વસ્તુઓ – હજુ બાકી છે. ચડ્ડી-બંડી લેવાઇ ગયા છે એટલે વાંધો નથી. સાયકલની એક બેગ પણ લઇ લીધી છે. લાઇટ્સ પણ બરોબર છે. જેકેટ-કપડાં પણ તૈયાર છે. બાકીનો સામાન પેરિસ જઇને લેવાઇ જશે. હા, પૈસાનો બંદોબસ્ત બાકી છે 😀

પીબીપી પછી પણ આગલા ત્રણ મહિનાઓમાં બહુ ટ્રાવેલ છે. એક રીતે કંટાળી જવાય પણ વિવિધ દેશોની મુલાકાતો, ત્યાંનું ફૂડ, સંસ્કૃતિ, નવી જગ્યાઓ, નવા અનુભવો મજા કરાવી દે. પીબીપી એ થકાવી નાખે અને ચેલેન્જ છે – પણ ત્યાંનો અનુભવ લેવો એ જ મજાની વસ્તુ છે, એટલે આ બ્લોગ અને સોશિયલ મિડિયાઓમાં મારી પોસ્ટ-ફોટાઓથી કાળો કેર વર્તાશે એ ચેતવણી આપું છું!

બીજી અપડ્ટેસમાં કવિન તેની પ્રથમ સ્વિમિંગ સ્પર્ધામાં રહ્યો હતો. તેને ખબર પડીકે સ્વિમિંગ કોને કહેવાય. હવે બરોબર મહેનત કરશે 🙂

અને હા, safe-cycling.in – મારો એક પ્રોજેક્ટ છે, જે સાયકલિંગ કોમ્યુનિટીમાં સાયકલિંગને સલામત કેવી રીતે બનાવવું તેનો એક પ્રયત્ન છે. આ માટે પહેલો સેમિનાર રવિવારે રાખ્યો છે. તેનો પ્રતિસાદ કેવો મળે છે તેના પરથી આગલું કદમ ઉઠાવવામાં આવશે. પીબીપીના અનુભવો પ્રમાણે તેને ટ્યુન કરાશે.