અપડેટ્સ – ૨૦૮

* હવે પેલી દુકાનની જગ્યાએ સોડા પબ બન્યું છે 😉
* છેલ્લી અપડેટ્સ પછી મુંબઈમાં ઘણો વરસાદ પડી ગયો અને આ વરસાદમાં બહુ સાયકલ ચલાવી. હવે તો નવાં શૂઝ અને પેડલ પણ છે, એટલે વધુ સારી ઝડપ મળે છે. એટલે હવે શનિવારની ૩૦૦ કિમી બી.આર.એમ.માં મઝા આવશે. (અથવા તકલીફ થશે!) હા, આ શૂઝ-પેડલ પછી ત્રણ વખત પડ્યો અને ચાર-પાંચ વખત પડતા બચી ગયો એટલે તેના પૈસા વસૂલ છે.
* વરસાદ હવે ઓછો થયો છે અને સપ્ટેમ્બર-ઓક્ટોબરની ગરમીની શરૂઆત છે. આ ગરમીમાં અમે પતંગ કેવી રીતે ઉડાવતા (એ પણ ટોપી વગર!) એ યાદ કરીને પરસેવો આવી જાય છે.
* કિંડલનો ઉપયોગ ફરી શરૂ કર્યો છે, હવે આગામી પ્રવાસોમાં જોડે રાખીશ અને બાકી રહેલ પુસ્તકો પૂરા કરીશ તેવો નિર્ણય કર્યો છે.
* UPI નો પહેલી વખત ઉપયોગ કર્યો. સરસ વસ્તુ છે.

Advertisements

રેસ રિપોર્ટ: ૧૨ કલાક મુંબઈ સ્ટેડિયમ

* ઘણા વખત પછી આ વખતે રેસ રિપોર્ટ લઇને આવ્યો છું, તો દોડ્યું-ચાલ્યું માફ કરજો 😉

* એમાં થયું એવું કે ૧૨ કલાક (અને ૨૪ કલાક) સ્ટેડિયમમાં દોડવાના હતા. કોકીના ક્લાસિસ મિત્ર સોપાને મને પૂછ્યું કે તું દોડવાનો નથી? આ માત્ર ઇન્વાઇટ ઓન્લી રેસ હતી. સોપાને મદદ કરી અને આપણે દોડવા માટે તૈયાર થઇ ગયા. થેન્ક્સ સોપાન! જોકે આ વર્ષના શરૂઆતથી દોડવાનું એટલું બધું જામ્યું નહી હોવા છતાં છેલ્લાં બે અઠવાડિયાઓમાં સારુ દોડાયુ એટલે વાંધો નહી આવે એમ લાગ્યું.

શનિવારે બીબ નંબર લેવા જવાનું કષ્ટદાયક કામ સવારની ફાસ્ટ લોકલ પકડીને (વધુ એક સિદ્ધિ) પૂરુ કર્યું. શનિવાર પણ દોડમદોડી વાળો રહ્યો અને સવારે વહેલા (૨.૩૦ વાગે ઉઠીને) જવાનું હતું તો મારે બે એલાર્મ મૂકવી પડી. નસીબજોગે સવારે સમયસર તૈયાર થઇને પેલી ઉબર બોલાવી અને આવી પણ ગઇ. (સાઇડ સવાલ: ઉબર વાળા ડ્રાઇવર કેમ ગુગલ મેપ્સ વાપરતા નથી અને પોતાની હોશિંયારી બતાવે છે?) ત્યાં પહોંચીને પહેલા મીરા-ભાયંદર રનર્સ અને પછી સોપાનને ચાર વર્ષ પછી પહેલી વાર મળ્યો અને વાતોના વડાની જોડે ઉપમા અને ચા નો બ્રેકફાસ્ટ કર્યો.

૪.૪૫ વાગે બધા ભેગા થયા અને ૫ વાગે રનિંગ શરૂ થયું. દર ૧ કલાક પછી દોડવાની દિશા બદલવાની હતી (એટલે કંટાળો ન આવે?) અને અમારે પહેલી ૩ લેન (ટ્રેક)માં દોડવાનું હતું. સ્ટેડિયમમાં હું બેંગ્લોરના દિવસો પછી પહેલી વખત દોડ્યો. હવે અમને બધાને એમ હતું કે મુંબઈનો વરસાદ અમારા પર કૃપા કરશે પણ તેવું ન થયું. આગલી રનિંગ બેચ (સાંજે પ થી સવારે ૫) વાળાઓએ અમને જાણકારી આપી કે રાતનું રનિંગ તો ભયાનક ભેજ વાળું અને ગરમ હતું. સવારે લગભગ ૧૦ વાગ્યા સુધી અત્યંત ભેજ અને ગરમી રહી. જોકે ધીમે-ધીમે પવન ફરકવાની શરૂઆત થઇ ગઇ હતી અને ૧૦.૩૦ પછી વરસાદ ચાલુ રહ્યો તો છેક ૧૨.૩૦ સુધી વરસાદ આવ્યો. તકલીફ એ થઇ એ મારા જેવા એક અને માત્ર એક શૂઝ ધરાવતા લોકો પાસે એજ શૂઝમાં દોડ્યા સિવાય કોઇ ચારો હતો નહી. મને જોકે કોઇ તકલીફ થઇ નહી અને બપોરે દાળ-ખીચડી અને ભૂંગળા ખાઇને પણ અમે દોડવાનું ચાલુ રાખ્યું. દર ચાર કલાકે અમારે મેડિકલ ચેક-અપ હતું અને એવરીથિંગ વોઝ ઓકે (ડોક્ટરે એવું કહ્યું!). ૧ વાગ્યાની આસપાસ વરસાદ સદંતર બંધ થઇ ગયો હતો અને કોકીએ ફોન કરી કહ્યું કે અહીં તો જોરદાર વરસાદ છે. કોકી-કવિનને સ્ટેડિયમ આવવાના પ્લાન પર વરસાદ ફરી વળતો દેખાયો પણ ૨ વાગ્યાની આસપાસ કાંદિવલી કોરુ થયું હશે એટલે કોકી-કવિન સ્ટેડિયમ આવવા માટે નીકળ્યા. ત્યાં સુધીમાં મારું દોડવાનું ઝડપથી ચાલવા પર આવી ગયું હતું.

૨ વાગ્યા પછી મારી સરેરાશ અત્યંત ઘટી ગઇ અને લક્ષ્ય ૮૦ કિમીની જગ્યાએ ૭૫ પર પહોંચ્યું. ૩.૪૦ વાગે કોકી-કવિન સ્ટેડિયમમાં દેખાયા ત્યારે આ ૭૫ કિમી પણ દૂર દેખાતા હતા અને છેલ્લા કલાકમાં ૭૨ (મારા અત્યાર સુધીનું સૌથી વધુ રનિંગ અંતર) ની ઉપરનું લક્ષ્ય નક્કી કર્યું. છેવટે છેલ્લાં ૨ ચક્કર કવિન પણ મારી જોડે દોડ્યો અને ૭૩.૫ કિમી અંતર સાથે ૧૨ કલાક પૂરા થયા.

મારા પગ તો કોઇ ફિરંગી જેવા ધોળાધબ થઇ ગયા હતા અને પાંવમેં પડ ગયે છાલે. ટેક્સીમાં ઘરે આવ્યા અને ભારત-સા.આ.ની મેચ ઝોકાં ખાતા-ખાતા જોઇને દિવસ પૂરો થયો.

થોડા ફોટાઓ વગેરે ફેસબુકમાં મૂક્યા છે.

અને હા, સ્ટ્રાવા: https://www.strava.com/athletes/3157786

૩૦૦ – હોટ ઍન્ડ સન્ની

* નોંધ: આ પોસ્ટ આપણી ફેવરિટ સન્ની વિશેની નથી.

* આ પોસ્ટ છે, ગઇકાલે કરેલ ૩૦૦ બીઆરએમ વિશેની. પહેલાં તો શરૂઆત જ ખરાબ થઇ. મુલુંડ પહોંચવા માટે મારે ઘરેથી લગભગ ૧.૧૫ કલાક પહેલા નીકળવું પડે પણ તેમાં ૧૦ મિનિટ મોડું થઇ ગયું :/ એટલે પછી, રાઇડ ચાલુ થવાના ૫ મિનિટ પહેલા પહોંચ્યો અને પાંચેક મિનિટ મોડી રાઇડ શરૂ કરી. વાંધો નહી. ૩ કલાક સરસ ગયા અને કોકીએ બનાવેલી એક ભાખરી વત્તા જીરુ મસાલાનો બ્રેકફાસ્ટ કર્યો. શહાપુર પછી થોડો ધીમો થયો પણ છેક કસારાઘાટની શરૂઆત સુધી વાંધો ન આવ્યો. કસારાઘાટ પણ લગભગ ક્યાંય અટક્યા વગર પૂરો કર્યો. ઇગતપુરી પહેલાં શેરડીના રસના કાંઠે ભેગા થયેલા રાઇડર્સ જોડે વાતો કરવા ઉભો રહ્યો. તેમાંથી ૨ જણાં થાકી ગયા હતા (તેઓ ૬૦૦ કિમી વાળા હતા) અને ક્વિટ કરવાના હતા, પણ બીજા એક રાઇડર સુદિપ્તો જોડે નાસિક જવા માટે ઉપડ્યો. સુદિપ્તો ઇન્ડિયન નેવીમાં છે અને સારો રનર વત્તા સ્વીમર છે અને હવે સાયકલિંગ શરૂ કરેલું. તેની જોડે વાતો કરતાં-કરતાં અને ગરમીમાં બળતાં-બળતાં નાસિક પહોંચ્યા. રસ્તામાં કેટલા લીટર પાણી પીધું એની નોંધ રાખવાનાય હોશ નહોતા! નાસિકથી પાછા તરત નીકળ્યા અને બીજા ૫૦ કિમી આરામથી ચલાવ્યું. કસારાઘાટ ઉતરવાની મઝા આવી અને નીચે જઇને જોયું તો સ્ટ્રાવા બંધ થયેલું હતું :/ નાઇન્સાફી કહેવાય. જે હોય તે. ફરીથી આરામથી બાકીના ૧૦૦ કિમી પૂરા કરવાનું નક્કી કર્યું અને પછી આસનગાંવ રોકાયા, જ્યાં થોડો વધુ સમય ટાઇમપાસ થયો અને ત્યાંથી ફરી સ્ટ્રાવા બગડ્યું (આમાં મોટી મુશ્કેલી એ કે, અંતર કેટલું બાકી છે, તે સ્ટ્રાવા બરોબર દેખાડે તો જ રાઇડ પૂરી કરવાની મઝા આવે). બગડેલું સ્ટ્રાવા ફરી શરૂ કર્યું અને ૩૬ કિમી બાકી હતા ત્યારે છેલ્લો મોટો બ્રેક લીધો. ૧૫ કિમી પહેલાં અમારા બંનેની હેડ લાઇટ્સે દગો દીધો, પણ મારી પાસે પાવરબેંક હતી એટલે થોડો સમય લાઇટ ચાલી. છેલ્લા ૬ કિમી પછી થાણે આવતા શહેરમાં લાઇટની ઝાકમઝોળ હોવાથી વાંધો ન આવ્યો. છેક ૧૨.૫૪ એ રાઇડ પૂરી થઇ. સુદિપ્તોને ઘણી ટીપ્સ આપી (તે પંકચર કીટ, ટ્યુબ કે પંપ કે ટુલકીટ લીધા વગર આવ્યો હતો). મને પણ શીખ મળી કે બહુ હોશિંયારી ન કરવી અને બે લાઇટ્સ લઇ જવી તેમજ બહુ ટાઇમપાસ ન કરવો (ખાસ કરીને જે તૈયાર ખાવાનું મળે તે ખાઇ લેવાનું).

ચાલો ત્યારે, આવતી બી.આર.એમ. સુધી – કીપ રાઇડિંગ.

* સ્ટ્રાવા એક્ટિવિટિ કડી: https://www.strava.com/activities/973960158 (૩૦૦માંથી ૨૭૫ જ રેકોર્ડ થયેલ છે.)

સી.બી.એસ.ઇ

* નો ઓફેન્સ, પણ આ સી.બી.એસ.ઇ ઉર્ફે CBSE વાળા બાળકો પર મને દયા આવે છે. માંડ વર્ષ પત્યું હોય અને સ્કૂલ ચાલુ. એ પણ કાળઝાળ ગરમી ધરાવતા એપ્રિલમાં. મે મહિનામાં પાછું વેકેશન અને ફરી પાછી જૂનમાં સ્કૂલ ચાલુ. ક્યાંક બે મહિના છોકરાઓને હિમાલયમાં ટ્રેકિંગ કે પછી કાશ્મીર-કન્યાકુમારીની સાયકલ રાઇડ પર મોકલવા હોય તોય ન મોકલાય 😉

મજાક જવા દઇએ તો પણ, આ પાછળનો તર્ક મને કોઇ સમજાવશે?

PS: એવું જ મારી બાજુની મરાઠી માધ્યમની શાળાએ કર્યું લાગે છે. હજુય સ્કૂલ ચાલુ છે!

અપડેટ્સ – ૨૦૪ – અડધો એપ્રિલ

* અડધો એપ્રિલ મહિનો વીતી ગયો હોવા છતાં પણ કોઇ અપડેટ્સ ન જોઇને ઘણાંને શાંતિ થઇ હશે, પણ ના! અમે અશાંતિ અને ભયનું સામ્રાજ્ય ફેલાવવા માટે પાછાં આવી ગયા છીએ.

* એપ્રિલ મહિનો મોટાભાગે કવિનની પરીક્ષાઓ અને સાયકલિંગમાં જ ગયો છે. ૧૫ દિવસમાં રનિંગના નામે માત્ર ૩૦ કિમી જ દોડાયું છે, પણ સાયકલિંગ જોરદાર થયું છે. છેલ્લી ઘડીએ ૨૦૦ કિમીની પેલી મિડસમર નાઇટ રાઇડ બીઆરએમ પણ કરી દીધી (એમ તો નહોતી કરવાની પણ સ્પેનથી આવવા વાળા સાથી કાર્યકર્તા-મિત્રનો કાર્યક્રમ છેલ્લી ઘડીએ મોકૂફ રહ્યો એટલે અમે સાયકલિંગ કરવાનો મોકો છોડીએ??).

* આગામી દોડ કાર્યક્રમોમાં જૂનમાં ૧૨ કલાકનું સ્ટેડિયમ રન છે અને આપણી તૈયારી ઝીરો કલાક છે. એટલે હવે દોઢેક મહિનો ખેંચવું પડશે. જોકે ગરમીને કારણે ૧૦ કિમીથી વધુ દોડવાનું મુશ્કેલીભર્યું છે. મુંબઈમાં તો ભેજને કારણે વધુ તકલીફવાળું બને છે અને આ સાયકલિંગના કીટાણુંઓ પણ છોડતા નથી 😉

* મે મહિનામાં નાનકડો (કોન્ફરન્સ જ છે!) પ્રવાસ છે, બાકી વેકેશનમાં ક્યાંય જવાનો કાર્યક્રમ નથી. કવિનને પણ કોઇ સમર કેમ્પમાં મોકલવાનો પ્લાન નથી. સ્વિમિંગ હજુ અધ્ધર લટકે છે અને મને ટ્રાયથલોન કરવાની ઇચ્છા નથી, પણ સ્વિમિંગ આવડવું જોઇએ એવું હજુ મનમાં ક્યાંક છે.

અપડેટ્સ – ૧૮૪

.. અથવા શું ચાલે છે?

* કવિન વેકેશન માણે છે અને અમે દોડ-મ-દોડી એટલે કે કામ-કાજ.

* ખબર નથી પડતી કે આજ-કાલ દેશમાં શું ચાલી રહ્યું છે. લોકો એકબીજાંને દોષ દેવા મંડી પડ્યા છે. કોઇ આત્મહત્યા માટે પંખાને તો કોઇ પૂર માટે હનીમૂનને દોષ દે છે. એટલે, હું મારા બ્લોગ-દુષ્કાળ માટે મને જ દોષ આપીશ!

* આવતું અઠવાડિયું પ્રવાસોનું છે એટલે એકાદ પોસ્ટ તેના વિશે આવશે (બાકી વિષયોમાં મંદી છે).

* કવિન કોઇ પણ સમર-કેમ્પમાં જવાનો નથી, તે જાણી મને અત્યંત આનંદ થયો છે. તો પણ ક્યાંક સ્વિમિંગમાં જવાનું આયોજન છે. સ્વિમિંગ આવડવું જોઇએ એવું હજુ પણ મારું માનવું છે.

* ગરમી વધી રહી છે. કેરીઓ આવી ગઇ છે (આફૂસ).

* ગયા વર્ષની જેમ દર વર્ષનું મેડિકલ ચેકઅપ કરાવ્યું છે, જોઇએ કેવો રીપોર્ટ આવે છે. ડોક્ટરે પૂછ્યું તમને ૧૦ મિનિટ દોડવામાં કોઇ તકલીફ તો નહી પડે ને? (હું મનમાં હસ્યો, કારણ કે સવારે જ ઝડપી ૫ કિમી દોડીને ત્યાં ગયો હતો) (૧૨ કલાકના ઉપવાસ પછી).

* બાકી, શાંતિ છે.

અપડેટ્સ – ૧૮૩

* એપ્રિલ મહિનો આવ્યો અને ગરમી ચાલુ થઇ ગઇ છે. હજુ એસી ચાલુ થયું નથી, પણ મારું એકાઉન્ટ ખાલી થઇ ગયું છે 🙂

* એપ્રિલમાં પરીક્ષાઓ પણ આવી છે, એટલે બધાં ટેન્શનમાં છે, કવિન મજામાં છે!

* વેકેશન નથી પણ એકાદ ટ્રેકિંગ અને એક રેસનું (૧૦ કિમી) આયોજન એપ્રિલમાં છે, એટલે આ મહિનો પૂરો. બાકી સાયકલિંગ ઠંડુ છે, દોડવાનું મંદુ છે, પણ આજથી ફરી શરુ કર્યું છે. ઘણાં વખતે વાલકેશ્વરમાં હિલ પર દોડવામાં આવ્યું. દોડ્યા પછી છોલે-કુલ્ચા, ગુલાબજાંબુ બ્રેકફાસ્ટ હોવાથી વજન તો હજુ એટલું જ છે. દોડવામાં નિયમિતતા આટલા વર્ષો પછી પણ નથી આવી એ નવાઇની વાત છે. તો પણ, આ વર્ષની શરુઆત તો સારી જ છે.

* બીજા સમાચારમાં ગુજરાતી વિકિપીડિયામાં મારા દ્વારા કરેલા ફેરફારોની સંખ્યા ૧૦,૦૦૦ એ પહોંચી. નાનો આંકડો છે અને હવે તો ક્વોલિટી > ક્વોન્ટિટી પર જ ધ્યાન કેન્દ્રિત કરી રહ્યો છું.

કૂલ લેપટોપ કૂલ

(શાંત ગદાધારી ભીમ, શાંત એ રીતે વાંચવું!)

એમાં થયું એવું કે ગ્લોબલ વાર્મિંગને કારણે હવે મુંબઈમાં પણ ગરમી વધી રહી છે અને મારું થિંકપેડ પણ જૂનું થઇ રહ્યું છે. સમય સાથે તે નવા કાર્યક્રમોની વધતી મેમરી માંગને પણ પહોંચી વળતું નથી (વિપક્ષ: સરકાર આ બાબતમાં કશું કરતી નથી!!). એટલે હેંગઆઉટ કે ડેબિયન પેકેજના કામ વખતે લેપટોપને હાલનું કૂલર કામમાં આવતું નહી. તેથી, સમયોનુસાર નવું કૂલ લેપટોપ કૂલર લેવામાં આવ્યું છે.

તા.ક.: પાર્ટી રાખેલ નથી.

અપડેટ્સ – ૧૭૬

* દિવાળી આવી ગઇ પણ શિયાળો નથી આવ્યો. એટલે કે, વિન્ટર ઇઝ નોટ કમિંગ :/ આની ભારે અસર આવનારા દિવસોમાં થનારા સાયકલિંગ પર પડશે અને અમોને આ ભારે પડી શકે છે.

છેલ્લાં લાઇવ અપડેટ્સ મુજબ ઠંડી છે!

* અને દિવાળી આ વખતે એકપણ ફટાકડા ન ફોડીને મનાવવામાં આવશે (કારણ કે બધાં ફટાકડા કવિન ફોડશે!).

* નવા વર્ષના સંકલ્પો? સોરી. છેલ્લાં વર્ષમાં કંઇ ભલીવાર આવ્યો નથી એટલે હવે નવું વર્ષ શાંતિથી નીકળે એટલે બહુ થયું.

* ઘણાં દિવસે મુવી(ઓ) જોવાનું થયું: મિનિયન્સ અને એન્ટમેન. બંને સરસ છે. ના જોયા હોય તો જોઇ કાઢજો.

* આજનો બોધપાઠ: એકલા હોઇએ ત્યારે ભૂખ બહુ લાગે, પણ જમવાની ઇચ્છા ન થાય.

અપડેટ્સ – ૧૭૧

* આ વખતે મુંબઇ અલ્ટ્રાની અપડેટ્સ, મોટાભાગે.

* ગઇવખતની જેમ જ આ વખતે પણ આરામથી દોડ્યો. ૧૨ કલાક, ૭૦ કિમી. વધુમાં આ વખતે ફિનિશ લાઇન પર કવિન-કોકી અને મમ્મી-પપ્પા પણ હાજર હતા એટલે મજા આવી. મારો વિડિઓ લેવામાં આવ્યો, જે હું ક્યાંક પોસ્ટ કરીશ. દોડ્યા પછી, પગ સલામત તો દોડ અનેક. અમદાવાદથી આવેલા એડીઆર મેમ્બર્સ ખાસ કરીને સોહમભાઇને મળીને મજા આવી. એમ થાય કે અમદાવાદમાંથી ઉનાળો નીકળી જાય તો ફરી ત્યાં રહેવા જવું.. 😀

હવે? સાયકલિંગ ઝિંદાબાદ. નવેમ્બર-ડિસેમ્બરમાં ફરી મોટી રેસ કરીશું.

* આજે સવારે પણ આરેમાં જવાનું હતું, પણ સ્વતંત્ર ભારતની સ્વતંત્ર એવી અમારી સોસાયટીમાં ૨૪ કલાક ભજન શરુ થયા છે એટલે મોડા સુધી ઉંઘ ન આવી (થાકેલો હોવા છતાં) અને સવારે ન ઉઠાયું. હવે મારે જોરદાર સ્પીકર ખરીદીને ૨૪ કલાક પિંક ફ્લોઇડના ભજન રાખવા છે.

૩૯૮

* આ વળી શું? ફેસબુકમાં જાહેર કર્યું તેમ આ આંકડો ૬૦૦ માંથી પૂરા કરેલા કિ.મી. છે. એટલે કે ૬૦૦નો આંકડો આ વખતે પણ નડ્યો. ગયા વખતે પ્રવાસ નડ્યો હતો, આ વખતે પ્રયાસ, પંકચર અને પવન નડ્યા 🙂

* આ સાયકલિંગનો અનુભવ લખવા જેવો છે એટલે વિગતે લખીશ.

શનિવારે સવારે વહેલો ઉઠ્યો (ગુડ!) તૈયાર થઇને કાંદિવલી સ્ટેશને પહોંચ્યો અને પહેલાં એક ટ્રેન ચૂકી ગયો (કારણ? લગેજ ડબ્બો ન મળ્યો. જોયું? લોકલ ટ્રેનમાં સફર ન કરવાનું પરિણામ!). ટ્રેન મળી અને ગેટ વે પહોંચ્યો. ટીસી ન મળ્યો. સરસ. સમય સર પહોંચ્યો અને ટાઇમપાસ કરતો હતો ત્યારે પાછલાં ટાયરમાં ચેક કર્યું તો હવા ઓછી હતી. હવા ભરવાનો પ્રયત્ન કર્યો તો વાલ્વ જ ખરાબ થયેલો જણાયો. તરત જ ટ્યુબ બદલી એટલે સારું થયું. તો પણ, ૧૦ મિનિટ બગડી. ૧૫ કિમી ચાલ્યા પછી ખબર પડી કે, ૧. સ્ટાર્વા શરુ નથી કર્યું, ૨. સેડલ બેગની ચેઇન ખૂલ્લી રહી ગઇ છે. સ્ટાર્વા વગર ચાલે? ના ચાલે!! બંને ફિક્સ કર્યા પછી આગલા ૧૦૦ કિમી વાંધો ન આવ્યો. ભોરઘાટ આરામથી પસાર કર્યો અને કાર્લા થઇને પૂને સમયસર પહોંચ્યો (૧૬૫ કિમી).

સ્ટ્રોબેરી સ્મૂધી અને નાસ્તો કરીને વણખેડેલા રસ્તા પર આગળ વધ્યો. ૨૨૦ કિમી પર અંધારુ થવા માંડ્યું હતુ અને ત્યાં આવ્યો ખંડાલા ઘાટ (લિટલ ખંડાલા). આ એકદમ ૫ કિમીનો મસ્ત ઘાટ. સાથે બીજાં ચાર સાયકલિસ્ટ હતાં એટલે ચઢાણ સરળ બન્યું. પછી સડસડાટ નીચે ઉતરવાની મજા આવી. ફરી પાછો સીધો રસ્તો અને ત્યાંથી ૧૦ કિમી લાંબો પંચગિનીનો ઘાટ. એકદમ અફલાતૂન જગ્યા. મહાબળેશ્વર રાત્રે ૧૨.૨૦ જેવો પહોંચ્યો અને હોટેલ માટે ૨૦ મિનિટ બગાડી. આ બગાડ મહત્વનો હતો. સૂવા માટે સાયકલ સાથે ત્યાં વ્યવસ્થા હતી, પણ મારા જેવાં ૮ થી ૯ કલાક ઉંઘવા વાળા માણસને માત્ર ૧ કલાક જ ઉંઘવા મળે તે ચાલે? ના ચાલે! એટલે બધાં સાયકલિસ્ટ નીકળ્યા ત્યારે પણ હું ઉંઘતો હતો. ૧.૪૫ કલાકની ઉંઘ વધુ ન કહેવાય પણ અહીં વધુ હતી. બીજા ૪૫ મિનિટ ખાતામાં જમા. ત્યાંથી સતારા જવા માટે મેઢાનો ઢાળ. મસ્ત રસ્તો. બંને બ્રેક પર સંપૂર્ણ નિયંત્રણ જરુરી અથવા તમે એક સેકંડમાં ખીણમાં ખાબક્યાં એ નક્કી!!

રખડતાં કૂતરાઓએ મને જાગતો રાખ્યો અને હું સતારા પહોંચ્યો. આ ગામ મને યાદ રહેશે. શેના માટે? ભંગાર રસ્તાઓ માટે. વધુમાં બે એટીએમ બંધ નીકળ્યાં અને બીજી ૨૦ મિનિટનો બગાડ. કુલ બગાડ ૨૦+૪૫+૨૦.

સતારાથી પુને સુધી આવતાં તડકો આવી ગયો હતો અને મારી પાસે સમય ઓછો હતો. છેલ્લે ૩૯૮ કિમી પર પહોંચ્યો ત્યારે મારી પાસે ૪૨ કિમી પૂરા કરવાનાં હતાં અને ૧ કલાક અને ૨૦ મિનિટ બાકી હતી, જે કોઇપણ સંજોગોમાં મારી ઝડપ અને રસ્તાઓના ઢોળાવ જોતા પૂરા થાય એમ ન હતાં. એટલે પછી, મૂકો તડકે અને પકડો ટેમ્પો.

ટેમ્પો કરીને પુને કંટ્રોલ પોઇન્ટ પર પહોંચ્યો. આરામ કર્યો અને શેરવિનની જોડે (એને પણ કંટાળીને પુનેથી પડતું મૂકેલું) બસમાં બેસી ઘરે આવ્યો.

વધુ પ્રેક્ટિસની જરુર છે. પણ, હવે મોટ્ટું રનિંગ આવે છે એટલે એની પોસ્ટ આ મહિનાના અંતે પાક્કી!

ટ્રેકિંગ: હરિશ્ચંદ્રગઢ

* ૧લી મે ના રોજ અમારે રજા હતી અને ૨ અને ૩ શનિ-રવિનો કોમ્બો. એટલે નક્કી કર્યું કે હરિશ્ચંદ્રગઢ ટ્રેકિંગ કરીએ. છેલ્લું ટ્રેકિંગ જુલાઈમાં વન ટ્રી હીલ ખાતે કરેલું અને એ વખતે મજા આવેલી એટલે થયું કે આ ઓવરનાઈટ ટ્રેકિંગમાં પણ મજા આવશે.

સવારે ત્રણ વાગ્યા જેવો ઉઠ્યો. જયદિપ કાંદિવલીમાં મળ્યો અને ત્યાંથી કિરણને પીક-અપ કરીને ઘાટકોપર ગયાં. ત્યાંથી લોકલમાં કલ્યાણ (કલ્યાણની પહેલી મુલાકાત). ત્યાંથી મહારાષ્ટ્ર એસ.ટી.માં (પહેલો અનુભવ) માલ્સેજ ઘાટ પછી ખૂબી ફાટા આગળ ઉતર્યા. પાંચેક કિમી દૂર દેખાતાં પહાડો અમારા સ્વાગત માટે તૈયાર હતા.

પહાડો

ત્યાંથી પાંચેક કિમી સીધો જ ધૂળિયો રસ્તો (પથ્થરો વાળો). હોટલ ઐશ્ચર્યા ખાતે નાસ્તો કર્યો (નામ પર ન જતાં, તે એક ઘર જ હતું જ્યાં પાણી અને કાંદા-પોહા સિવાય કંઇ મળતું નહોતું, પણ આ મળતું હતું એ મહત્વનું હતું) અને ત્યાંથી જંગલમાં થઇને ઉપર ચઢવાની શરૂઆત કરી. બે પર્વતોની વચ્ચેથી પસાર થઇને જવાનું હતું. દેખવામાં સિમ્પલ લાગતું હતું. ૧૦ મિનિટમાં જ રસ્તો ભૂલ્યા. જમણી તરફ જવું કે ડાબી? આગળ જઇ પાછાં આવ્યા અને બીજું એક ગ્રુપ આવતું હતું તેમની જોડે આગળ ચાલ્યા. ૧૫ મિનિટ પછી થયું કે અહીં તો આગળ જવું અશક્ય છે. ગામનાં બે-ત્રણ લોકોએ નીચેથી બૂમ પાડી કહ્યું કે અહીંથી ન જવાય એટલે પાછાં આવ્યાં અને તેમને રસ્તો બતાવ્યો. ગુડ.

હવે પછી સીધાં ચઢાણ હતાં. અને એ દિવસે હતો શુક્રવાર. અડધે રસ્તે ગયા પછી કિરણને યાદ આવ્યું કે આજે તો કોઇ લીંબુ-પાણી વાળાં નહી હોય. નહીંહીંહીંહી… પાણીનું રેશનિંગ. ડર હતો કે રસ્તામાં તો ઠીક, ઉપર જો કોઇ ન હોય તો માર્યા ઠાર. તેમ છતાંયે અડધે આવી ગયા છીએ તો આગળ વધીએ.

સીધાં ચઢાણ અથવા તો મુશ્કેલીમાં કાર્તિક!

અને અમે આગળ વધ્યાં. એક નાનકડી ગુફામાં થોડીવાર રોકાયાં. ફરી આગળ વધ્યાં અને ફરી રોકાયાં. ઉપર પહોંચીને ફરી રસ્તો ભૂલ્યાં અને ખોટા અને કઠણ રસ્તે ખરાં રસ્તે પહોંચ્યા ખરાં. ત્યારબાદ? હાશ ઇન્ડિયા હાશ!

એમ તો ગુફાઓમાં રહેવાનું નક્કી કરેલું પણ અમારા સિવાય બીજાં કોઇ ટ્રેકર્સ ન હોવાથી એક ઝૂંપડી જેવી હોટલમાં ડિનર વત્તા રાતવાસો કરવાનું નક્કી કર્યું.સામાન વગેરે ત્યાં મૂક્યા પછી કોકણકાડા નામનાં પોઇન્ટ ઉપર સૂર્યાસ્ત જોવાં ગયાં. મસ્ત જગ્યા. પૈસા વસૂલ. અને ત્યાં? જમ્પ ઇન્ડિયા જમ્પ!

જમ્પ કાર્તિક જમ્પ.

રાત્રે ડિનરમાં – ચોખા-બાજરીની રોટલી, કાંદા-બટાટાનું શાક, અથાણું અને ભાત. રાત્રે થોડું ફર્યા, બહુ વાતો કરી. તારા જોયા. ગુરુ અને શુક્ર ઓળખાયા. ધ્રુવનો તારો જોવાનો પ્રયત્ન કર્યો. ઉંઘ સરસ આવી અને સદ્ભાગ્યે મચ્છરોનો ત્રાસ નહોતો. પણ, સવારે સાડા ચારની આસપાસ સરસ ઠંડી લાગવાની શરૂઆત થઇ. વર્ષો પછી જમીન પર કોઇ પ્રકારના ગાદલાં વગર ઉંઘવાની મજા આવી.

સવારે ૬ વાગે તૈયાર થઇને નીચે ઉતરવાની શરુઆત કરી. હવે છાસ અને લીંબુ શરબતવાળાઓ આવી ગયા હતા. પેલી ભયંકર જગ્યાએ આવી ફરી તકલીફથી નીચે ઉતરાયું.

પહાડી કાર્તિક

ફરી પાછાં કાંદા-પોહાનો નાસ્તો અને આ વખતે ડેમના સરોવરમાં થોડુંક નહાવાનું. તરતા નથી આવડતું એ વાતનો અફસોસ થયો!

હવે બસ પકડવાની ખરી મગજમારી હતી. બે બસ ઉભી ન રહી પણ ત્રીજી બસ સીધી જ મળી જે છેક મુલુંડ જવાની હતી. બસમાં ટાઇમ-પાસ, વાતો અને ઝોકાં. ત્યાંથી રીક્ષા અને સાંજે ૫.૩૦ જેવો ઘરે આવ્યો ત્યારે ભયંકર થાકી ગયો હતો.

સ્ટાર્વા પ્રમાણે ઉપર ચઢવા-ઉતરવા વગેરેના કુલ કિમી ૨૫ થી ૨૭ થયા. કુલ ચડાણ ૧૨૦૦ મીટર. હવે વિચારો કે એવરેસ્ટ ૮ કિમી ઉંચો છે, તો આપણું શું થાય? 😀

અ એપ્રિલનો અ

* વખતે નો પ્રિલ ફૂલ. પણ, લિયા ભટ્ટના જોક્સની મજા આવી ગઇ 🙂

* પ્રિલમાં ગરમી વધવાની સાથે અમારી સાયકલિંગ ક્ટિવિટીસ વધી ગઇ છે.

* પ્રિલમાં મનો બર્થ ડે પણ છે.

* પ્રિલમાં બ્રોડ જવાનું નથી :/

* મ તો મે વી પોસ્ટ ન લખીએ, પણ મને આ ખતે વું કરવાની મજા આવી ગઇ.

અપડેટ્સ – ૧૬૪

* એમ તો શનિ-રવિ પેલી ૪૦૦ ‘કેમ છો’ BRM વિશેની પોસ્ટ લખવી હતી પણ કોઇ સારું શીર્ષક ન મળ્યું એટલે ‘અપડેટ્સ – ફલાણો નંબર’ ઝિંદાબાદ.

૪૦૦ કિમી (૪૦૨, ખરેખર) બોધપાઠ્સ:

** સાયકલ ચલાવતી વખતે વિચારે ન ચડવું. એવું માનવું કે ફ્લાય-ઓવર પર ગમે ત્યાં કોઇ કાર ઉભી ન રાખે. રાખે પણ ખરા. તમે જોશમાં સીધાં જ અથડાવો પણ ખરા. વગેરે વગેરે.

** ઓવરનાઇટ સાયકલિંગ અલગ જ વસ્તુ છે. મારી ફેવરિટ વસ્તુ – ઊંઘને છોડીને તો ખાસ.

** રેસ્ટ માટે રાખેલ હોટેલમાં શાવર લઇ લેવો.

** આપણે સમજીએ છીએ એના કરતાં ધાબા-હોટેલ પરના લોકો વધુ મદદગાર હોય છે.

** ઉંબાડિયું સ્વાદિષ્ટ હોય છે.

** શેરડીનો જ્યુશ થાક લાગ્યા પછી વધુ મીઠો લાગે છે.

** સવારે ઘરેથી નીકળતી વખતે ચેક-લિસ્ટ ફરીથી ચેક કરીને જ ચેક-આઉટ કરવું.

* જો તમે સ્ટાર્વા જેવી કોઇ રનિંગ-સાયકલિંગ એપ વાપરતાં હોવ અને લોંગ ડિસ્ટન્સ રનિંગ કે સાયકલિંગ કરતા હોવ તો, સ્ટાર્વા શરુ કર્યા પછી ડેટા બંધ કરી માત્ર GPS ચાલુ રાખવું. મોબાઇલની બેટ્રી જબરજસ્ત બચશે (ટીપ કર્ટસી: કિરણ પટેલ).

* અને, વર્ડપ્રેસને ફરીથી પોસ્ટ લખવાની પદ્ધતિમાં છેડ-છાડ કરવા બદલ -૧.

અપડેટ્સ – ૧૬૩

* અપડેટ્સમાં તો એવું કે જ્યારે પણ ટ્રાવેલિંગ કરવાનું આવે ત્યારે મગજનું ટેમ્પરેચર હાઇ થઇ જાય. કુલ ડાઉન કાર્તિક, કુલ ડાઉન.

* આજ-કાલ ખરા બપોરે સાયકલિંગ કરવાનો શોખ ઉપડ્યો છે. આજે થાણે-ઘોડબંદર રોડ પર ૫૦ કિમીની સરસ રાઇડ કરી. બપોરે ૨ ફાયદા. એક તો રસ્તા પ્રમાણમાં ખાલી મળે અને સવારે વહેલાં ઉઠવું ન પડે 😉

* કવિનની પરીક્ષાઓ શરુ થઇ ગઇ છે. હજી વેકેશન ક્યારે પડશે એનું ટાઇમ-ટેબલ જોકે આવ્યું નથી.

* વુમન્સ ડે પર સૌરભ શાહનો આ લેખ વાંચવો અને એ વાત પર ઘરે ચર્ચા ન કરવી 🙂

* ગરમી. બ્રિંગ ઇટ ઓન!!