મારા લોકડાઉન અપડેટ્સ

આમ તો ઘરમાં રહેવું એ મારા માટે એટલે કે વર્ક ફ્રોમ હોમ વાળા લોકો માટે કંઇ નવું નથી. છતાં પણ, થોડું પણ બહાર ન જવાના ફાયદા ઘણાં થયા છે:

૧. ઓનલાઇન શોપિંગ બંધ થવાથી ઘણી બચત થઇ છે અથવા તો હાલ પૂરતું લાગે છે, જ્યાં સુધી એમેઝોન વગેરે બંધ છે. પછી તેના પર તૂટી ન પડાય તો સારું!

૨. સાયકલિંગ સારું થાય છે, પણ હવે ઝ્વિફ્ટનો ટેમ્પો ક્યાં સુધી દોડે છે, તે પણ જોવામાં આવશે. આવતા અઠવાડિયા પછી, કોઇ સારો પ્લાન શરૂ કરીશ. જેથી આ દરરોજની રેસમાંથી મુક્તિ મળે. હાલ તો કંટાળો અને તણાવ દૂર કરવા માટે સાયકલિંગ કરી-કરીને થાકી જવું એ જ ઉપાય છે!

૩. જમવાનું બનાવવાનું શીખવાનું શરૂ કર્યું છે, પણ બહુ અઘરી વસ્તુ છે. લાગે છે કે બે-ત્રણ વસ્તુઓ વારંવાર બનાવીશ તો આવડી તો જશે જ.

૪. પોતું કરવામાં મજા આવે છે. ફ્રોગ પોઝિશનમાં જરૂરી સ્ટ્રેચિંગ થઇ જાય છે 😉 અમારો ખાસ “પોતાં” ઓર્ડર એમેઝોનમાં અટકી ગયો છે, એટલે થોડી તકલીફ પડે છે, પણ ચાલી જશે. ત્યાં સુધીમાં હું નિષ્ણાત થઇ જઇશ.

૫. વાળ કપાવવાના રહી ગયા. જાતે કાપવાનો થોડો પ્રયત્ન કર્યો છે, પણ હજુ વધુ હિંમત થતી નથી અને સારી કાતર-કાંસકાઓ-ટ્રીમરની કમી વર્તાય છે. હવે, આવતા બજેટમાં આ વસ્તુઓને મૂકવામાં આવશે.

૫. ગઇકાલે અમારી ચા પરની ચર્ચા જે સામાન્ય રીતે બોરીવલી-કાંદિવલીમાં થતી હતી તે ઓનલાઇન થઇ અને દોઢ કલાક ક્યાં જતો રહ્યો તેની ખબર જ ન પડી!

૬. લોકો મૂર્ખ છે, પણ એ લોકોને છાવરતાં લોકો તો મહામૂર્ખ છે! લાગતા-વળગતાંઓએ પાઘડી પહેરવાંની છૂટ છે.

માનસિકતા ૩

* આવું કેમ? કરોડોનો ફ્લેટ હોય તો પણ જૂની-પુરાણી વસ્તુઓનો મોહ કેમ લોકોને છૂટે નહી? 🙂

PS: ઘર ખાલી કરતાં અને નવાં ઘરમાં જતી વખતે આવેલો વિચાર

PS ૨: કરોડોનો ફ્લેટ મારો નથી, મકાનમાલિકનો છે!

અપડેટ્સ – ૨૨૫

* આ આખું અઠવાડિયું વ્યસ્ત રહ્યું. અને મારે જ્યારે વ્યસ્ત રહેવાનું આવે ત્યારે મગજનો પારો થોડો ઊંચો જાય 🙂 તો પણ, શાંતિથી ભારતીય પ્રાદ્યૌગિક સંસ્થામાં (એટલે કે IIT મુંબઈ!) બે હાફ-મેરેથોન (એક સાંજે, બીજી સવારે) દોડવામાં આવી. તે પછી ઘર બદલ્યું અને ગોઠવ્યું. હજુ પણ કેટલાય કામ બાકી છે. કાલની વસઇ-વિરાર ફૂલ મેરેથોન પડતી મૂકી છે. હાફ હોત તો દોડાઇ જાત પણ ફૂલ મેરેથોનની વાત અલગ છે. ખાસ કરીને વસઇ-વિરાર માટે મુશ્કેલ છે. કારણ કે ૪ કલાક પછી રસ્તા પર કાગડા ઉડતા હોય અને પાણીના પણ ફાંફા પડે છે તેવા લોકોના અનુભવો છે. જોકે છેલ્લાં બે વર્ષથી સ્થિતિમાં સુધારો થયો છે એવું સાંભળ્યું છે, પણ નો રિસ્ક! એટલે કાલે બધાં જોડે ત્યાં જઇશ અને ૧૧ કિમીના રૂટ પર ચાલીશ (અથવા કોઇ જોતું ન હોય તો દોડી નાખીશ!).

* સાયકલ બરોબર ગોઠવાઇ ગઇ છે અને ચાલુ પણ થઇ ગઇ છે. ડિસેમ્બરની ઠંડી અહીં તો લાગતી નથી અને હવે સાયકલનો રૂમ નાનો છે એટલે થોડી તકલીફ પડે છે. અહીં તો ટેબલ ફેન વગર નહી ચાલે.

* ઘર બદલી કરીએ ત્યારે એકસાથે બહુ કચરો સાફ થાય છે. આ વખતે ફરી ભેગા થયેલા સફારીની પસ્તી તેમજ ન વંચાતા અને ભૂલથી ખરીદેલા પુસ્તકોનો વારો છે. જોકે એ પહેલા ઘણાં બધાં પુસ્તકો પપ્પા જોડે નજીકના પુસ્તકાલયમાં પહોંચાડ્યા હતા. હવેના પુસ્તકો બહુ ટેકનિકલ છે અને મને ખ્યાલ નથી કે કોને કામમાં આવશે..

ઘર

* ઘર લેવું ટફ છે, એમાંય કહેવાય છે કે મુંબઈમાં રોટલો મળે પણ ઓટલો ન મળે. છેવટે, ઓટલો મળ્યો (નાનો પણ મળ્યો). એટલે હવે અમારું દોડવાનું-સાયકલવાનું-ફરવાનું થોડો સમય પ્રમાણમાં થશે (પણ થશે ખરું!).

* બેંક લોન – અનુભવ સરવાળે સારો રહ્યો પણ મારા જેવાં આળસુ માણસ માટે દોડા-દોડી કરવાનું ભારે પડ્યું.

* બિલ્ડરને હું જ્યારે મળવા સાયકલ પર ગયો ત્યારે બધાં નવાઇ પામ્યા હતા. હા, રીક્ષાના પૈસા કોણ બગાડે? 🙂

તૂટેલો ફોન અને નવું માઉસ

image

એમાં એવું બન્યું કે ગુરૂવારે હું 300 રૂપિયા બચાવવા એક જગ્યાએ સાયકલ લઇને જતો હતો. આપણા ચાહીતા એવા એક રીક્ષાવાળાએ નક્કી કરેલું કે આ વખતે તો ખોટી દિશામાં જ રીક્ષા ચલાવવી. અને એજ વખતે તે સામે આવ્યો અને પાછો કોઇનો ફોન પણ આવ્યો. ઋષિ મુનિઓનું ધ્યાન વિચલિત થતું તો અમે કોણ? ફોન પણ વિચલિત થયો અને સાયકલ સાથે અમે સૌ કોઇ ધરતી રસાતાય થયા.

સારા નસીબે પપ્પાએ દોડાદોડી કરીને એક જ દિવસમાં ફોન સરખો કરાવ્યો. કોકીનો ફોન પણ ઠીક થઇ ગયો.

અને પછી વારો હતો, માઉસનો અને પેલા લેપટોપ કૂલરનો અને પેલા DSLRનો. માઉસ તો નવું લીધું, પણ ટૂંક સમયમાં હાઉસ લીધું હોવાથી હજુ કેમેરો પેન્ડિંગ રહેશે.

વિકિમેનિયા ૨૦૧૪

* પછી થયું એવું કે વિકિમેનિયાના હેકેથોન અને ત્યારબાદ વિકિમેનિયામાં અમે એટલા બધાં વ્યસ્ત થઇ ગયા કે જરાય સમય જ ન મળ્યો.

મુખ્ય ઘટનાઓમાં જોઇએ તો,

૧. લંડનનું હવામાન સારું છે પણ, એટલું જ અચોક્કસ છે. વરસાદ, તડકો, ગરમી, ઠંડી – આ બધું જ જોઇ લીધું. પાંચેક વખત થોડું-થોડું દોડ્યા પછી હવે સમય મળતો નથી. કાલથી હોટેલ બદલીને યુથ હોસ્ટેલનો ટેસ્ટ ત્રણ દિવસ માટે કરવાનો છે – એટલે મજા આવશે. ત્રણેય દિવસ ફરવા, ખાવા-પીવા અને થોડીક શોપિંગ કરવાની છે.

૨. અમારી ‘ટોક’ સારી રહી. એટલે કે, ખરાબ ના રહી. એનો અર્થ એવો નહી કે બહુ સારી રહી 😉

૩. ગઇકાલે ધવલભાઇ, હર્ષ, કોનારક અને પ્રણવ જોડે ઢીસૂમ નામની બોમ્બે સ્ટાઇલની રેસ્ટોરાંમાં ગયા. ત્યાં વડાપાઉં ખાધા પછી થોડુંક સારું લાગ્યું. હવે વડાપાઉં કેટલા પાઉન્ડનું હતું એ જોવાનું રહી ગયું. બિલ ધવલભાઇ પાસે છે, એટલે એમને ખબર હશે. કોવેન્ટ ગાર્ડન સરસ જગ્યા છે. ફરીથી એકાદ મુલાકાત પાક્કી.

૪. ઓવરઓલ, વિકિમેનિયાનું આયોજન સરસ છે. ડિનરમાં થોડાક લોચા વેજ-નોનવેજ વચ્ચે થાય છે. હર્ષ જેવાં પ્યોર વેજ વ્યક્તિઓને તકલીફ થાય એ સ્વાભાવિક છે. બ્રેકફાસ્ટ રોક્સ – એટલે ધ્યાન એના પર જ કેન્દ્રિત કરવામાં આવે છે.

૫. સૌથી સરસ વસ્તુ મને ગમી હોય તો – લોકો તમને તરત સ્માઇલ આપે – દોડતો હોઉં, કોફી ઓર્ડર કરતો હોઉં, ટ્રેનમાં હોઉં – કદાચ મને દેખીને હસતા હશે કે આ કોણ એલિયન આવ્યો? કે પછી સંસ્કૃતિનો તફાવત. કદાચ આ કારણથી લંડનને વસવાટ માટેનું શહેર બનાવવાનું હું પસંદ કરીશ (જોકે એવો કોઇ પ્લાન નથી ;)).

૬. આજે કોન્ફરન્સનો છેલ્લો દિવસ છે. સવારે ભાષાંતર દોડ (ટ્રાન્સલેશન સ્પ્રિન્ટ – સરળ ભાષામાં) વખતે એક અરેબિક વિકિપીડિયન જોડે સરસ વાતો થઇ. વાતો છેવટે દુબઇ, મુંબઇ, અમદાવાદ, પાયથોન અને C++ સુધી પહોંચી. મજાની વાતો અને સરસ ભાષાંતર. આ વખતે બે અરેબિક વિકિપીડિયન્સ અને એક કઝાખ સ્ટુડન્ટને તેમની ભાષામાં ભાષાંતર કરતા શીખવાડ્યું એ મારા માટે કોન્ફરન્સની સૌથી મજાની વસ્તુ બની રહી. બીજા ફોટાઓ આવે ત્યાં સુધી,

કઝાખ વિદ્યાર્થીઓ સાથે...

૭. અહીં મજા આવે છે, છતાંય હવે ઘરની યાદ આવે છે… 🙂

એ આવ્યા અમે પાછાં!

* સૌ પ્રથમ સૌને હેપ્પી ન્યૂ યર એટલે કે સાલ મુબારક! એક અઠવાડિયાનાં વિરામ (અને થાક) પછી અમે પાછાં સહપરિવાર સુખેથી આવી ગયા છીએ. ઘરમાં વંદાઓનું રાજ પણ ખતમ કરી દેવામાં આવ્યું છે. પ્લમ્બર પણ આવીને ગયો, સવાર-સવારમાં દૂધવાળાએ રામાયણ કરી પણ એ સ્ટોરી બીજી પોસ્ટમાં.

એકંદરે વેકેશન સરસ ગયું. નવાં લીધેલાં P&S નો ભરપૂર ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો છે. કોકીએ તેનાં ફેસબુકમાં એ ફોટાઓ અપલોડ કર્યા છે. ઔપચારિકતા ખાતર (અને લોકોને બતાવવા કે મને તરતાં નહી પણ તરવા જેવું કંઇક આવડે છે) અહીં એક ફોટો મૂકી રહ્યો છું 😉 વધુમાં મારું રનિંગ પણ સારું ચાલ્યું કહેવાય (૨૫ કિલોમીટરની એક ઇન્ટર-વિલેજ દોડ અને ૯.૫ કિમીની હિલ રન).

તરતો કાર્તિક મિસ્ત્રી
તરલ પદાર્થની જેમ તરતો હું

હવે, આખો નવેમ્બર મહિનો બીઝી-બીઝી છું. પોસ્ટની આવૃત્તિ છેલ્લાં મહિનાની જેમ ઓછી જ રહેશે, તેમ છતાંય ડ્રાફ્ટમાં ફિલમોની બે-ત્રણ પોસ્ટ્સ પેન્ડિંગ છે અને વેકેશનની પણ એકાદ પોસ્ટ થવાની શક્યતા છે.

અને હા, વેકેશનનો એક જ વાક્યમાં સાર કહેવો હોય તો, કવિનને જલસા પડી ગયા. બીજું કંઇ કહેવાની જરુર છે? 🙂

ગુડ બાય અમદાવાદ – ભાગ ૨

* તો છેવટે,

પુસ્તકો

અમે અમદાવાદથી ફાઇનલી ઉચાળા ભરવા (એમ તો આ શબ્દપ્રયોગ ખોટા અર્થમાં વપરાય છે, છતાંય) માટે આવ્યા અને,

૧. પહેલા દિવસે, બોસ્ટન મેરેથોનમાં બોમ્બ બ્લાસ્ટ. પણ, આ ક્વોટ નોંધી લેજો.

“If you’re trying to defeat the human spirit, marathoners are the wrong group to target.”

૨. બીજા દિવસે, ભૂકંપનો અનુભવ.
૩. ત્રીજા દિવસે, બેંગ્લોરમાં બોમ્બ બ્લાસ્ટ.

ઇન શોર્ટ, અમારું આગમન કોઇને ગમ્યું નહોતું 😉 એટલે કે અહીંથી જવું જ હિતાવહ હતું.

આજે કેટલાંક ADR મેમ્બર્સ (ખાસ તો રાજેશ)ની કંપનીમાં ઇસરો-સેટેલાઇટ રોડ પર હિલ રિપિટ્સ રન કરવામાં આવી. થોડા દિવસનો થાકેલો હોવાથી ૩-૩.૫ કિલોમીટર કરતાં વધુ દોડી શક્યો નહી, પણ મજા આવી ગઇ.

અને હા, વોટ ઓફ થેન્ક્સ:

૧. જયકિશન, નેહાબેન અને માસી – અમારા લેટર્સ, મેઇન્ટેનન્સ અને લાઇટબિલની તકેદારી લેવા માટે.
૨. નયનામાસી – બેસ્ટ મકાનમાલિક ઓફ ધ ડેકાડેનો એવોર્ડ અને થેન્ક્સ ફોર ગિફ્ટ્સ.
૩. ડો. નિશિત – એકદમ ઝડપી અને પરફેક્ટ નવા દાંત માટે.
૪. બીજા બધાં જેમણે અમારી બહુ મદદ કરી – હેમા-ધવન, પરેશકુમાર, કુંદનબેન.

PS: ગુડ બાય અમદાવાદ, ભાગ ૧.

ઇલેક્શન સ્પેશિઅલ

* આ વાંચ્યા પછી આવતી કાલે વોટ આપવા જશો? આવતી કાલે નહી તો ૧૭મીએ જજો (એ તમે ક્યાં છો એના પર આધાર!) પેલા ECE બલ્બની જેમ ભૂલી ન જતા. નહીંતર, તમારા માથે ફાફડા-પરિવર્તન કે ઇટાલીનું (ઘરનું) ઘર લખાઇ જશે.

અસ્તુ. તો ચાલો, અમે તો બ્રેકફાસ્ટમાં ઇડલી-સંભાર-કોફીની મજા માણીએ?

PS: આ લેખ.

નક્કામા અપડેટ્સ

* એમ તો મારા બધાં અપડેટ્સ પોસ્ટ બીજા બધાં માટે નકામા જ હોય છે, પણ આ અપડેટ્સ તો એકદમ નક્કામા છે. આ બે દિવસ હું બહાદુર બન્યો અને એક-પછી-એક પેન્ડિંગ કામ પૂરા કરવાનું નક્કી કર્યું. શું થયું?

૧. નર્મદા અને પછી અનેક કેનાલોનું કામ આપણી પ્રિય કોર્પોરેશને ઉપાડ્યું છે એટલે સોસાયટીમાં પાણીના લફડા થયા છે. પછી, નક્કી કર્યું કે પ્યોરિફાયર લાવીએ. ક્યાંકથી ફોન શોધી કર્યો તો ભાઈ સવારે ૯ વાગે આવીને મોટો ખર્ચો કરાવ્યો પણ, હજી સુધી ફિટિંગ કરવા આવ્યા નથી. આજની શોપિંગ ખરાબ કરી..

૨. અમારું ફ્રિજ અહીં આવતી વખતે મજૂરોએ વિચિત્ર રીતે તોડી નાખ્યું છે. સેમસંગને ફોન કર્યો પણ પછી એક વખત આવીને કોઈ ફરક્યું નથી. ફરીથી કસ્ટમર કેરને ફોન લગાવ્યો, પણ લાગે છે કે હવે સોમવારે જ ફરકશે.

૩. કવિને વોશ-બેસિનનો નળ-પાઈપ તોડ્યો છે. પાઈપ તો આપણે લગાવી પણ પ્લમબરની સ્કિલ નથી, એટલે પ્લમબરને બોલાવવો પડશે.

છે ને, એકદમ નક્કામાં અપડેટ્સ? પહેલેથી કીધું હતું..

ચાલો, વેજ. કોલ્હાપુરીની મસ્ત ખુશ્બુ આવે છે…