અપડેટ્સ – ૨૧૧: અમદાવાદ!

સવારે વહેલી ફરી પાછો એસ.ટી. પકડીને અમદાવાદમાં ઇન્કમ ટેક્સ પર ઉતર્યો ત્યારે મેટ્રોનું કામકાજ જોઇને આનંદ થયો. હવે ત્યાંથી મારે પેલી ગુમ થયેલી બેંકની તપાસ કરવાની હતી. મારી ૨૦૦૯-૧૨ની યાદશક્તિ ઢંઢોળી અને પાસબૂક પરથી હું સાચા સ્થળે પહોંચ્યો પણ ત્યાં તો “જગ્યા ભાડે આપવાની છે” એવું પાટિયું લટકતું હતું. મને થયું SBI જેવી બેંક બંધ થઇ જાય એવા સમાચાર મેં કેવી રીતે મિસ કર્યા? પછી એક ટ્રાય સામેની બ્રાંચમાં કરીએ એવો વિચાર આવ્યો અને ત્યાં પહોંચીને ખબર પડીકે એ બ્રાંચ તો ક્યાંક નજીકમાં જ ખસેડાઇ છે. ઓકે. ગુડ. ત્યાં પહોંચી ગયો. ચૂંટણીને કારણે લગભગ અડધા કર્મચારીઓ નિષ્ક્રિય લાગ્યા પણ મારું ૧૦ ટકા કામ થયું. કોઇ અજ્ઞાત મેડમ રજા પર છે એવો સ્ટાન્ડર્ડ જવાબ સાંભળવા મળ્યો અને પછી હું ત્યાંથી આગળ શું કરવું તે વિચારતો બહાર નીકળ્યો.

પહેલું કામ તો જેકેટ બેગમાં મૂક્યું. વેલકમ ટુ અમદાવાદ! પછી અમારા સાયકલ મિત્ર નિસર્ગભાઇને ફોન કર્યો અને તેમની ઓફિસ નજીકમાં જ હોવાથી ક્રોસવર્ડ મીઠાખળીમાં મળવાનું નક્કી કર્યું. આ ક્રોસવર્ડ આપણી ફેવરિટ. ત્યાં પેલી કોફી શોપ પણ સારી. નિસર્ગભાઇ જોડે કરેલી ૪૦૦ બી.આર.એમ.નો એમનો મેડલ મારી જોડે હતો તે તેમને સુપરત કર્યો અને પછી થોડી પેટ-પૂજા કરવામાં આવી.

નિસર્ગભાઇ જોડે સાયકલિંગ અને ગુજરાતમાં સાયકલિંગ પર બહુ વાતો કરી. હું તો નવરો હતો પણ તેઓ વ્યસ્ત હતા એટલે તેમને વિદાય આપી હું ક્રોસવર્ડમાં ગયો અને ત્યાં જઇને જોઉં તો ગુજરાતી વિભાગ થોડો મોટો બન્યો હતો અને ત્યાં કાઝલ ઓઝા વૈદ્યનું એકચક્રી સામ્રાજ્ય હોય એમ લાગ્યું. વચ્ચે વચ્ચે બીજા લેખકો ઝળકી રહ્યા હતા અને ત્યાં નજરે ચડ્યા – બક્ષી!

IMG_20171215_140116

પ્રવીણ પ્રકાશને બક્ષીબાબુના થોડા પુસ્તકો ફરી પ્રકાશિત કર્યા છે. એ માટે તેમનો ધન્યવાદ. મને જાતકકથા નવલ મળી ગઇ (અને હાલમાં તે વાંચી રહ્યો છું, તેનો રીવ્યુ પછીની પોસ્ટમાં!). ક્રોસવર્ડમાં હવે પુસ્તકો પછી સ્ટેશનરીનો માહોલ છે. તેમાં કંઇ લેવા જેવું ન લાગ્યું એટલે થોડો ટાઇમપાસ કરીને નીકળી ગયો. હા, ક્રોસવર્ડમાં “ચન્દ્રકાંત” જેવો જોડણીદોષ ખૂંચ્યો અને જેમ દર વખતે હોય છે તેમ ગુજરાત વિરોધી પુસ્તકો ડિસપ્લે પર ખાસ દેખાય તેમ મૂકવામાં આવ્યા હતા. નોર્મલ છે!

ત્યાંથી નીકળીને ઇશિતાને મળવા માટે પકવાન ચાર રસ્તા જવાનું હતું. ત્યાં ફાલાસિન કે ફાલાસી જેવું નામ ધરાવતા જ્યુશ કાફેમાં બેઠાં-બેઠાં ગપ્પાં માર્યા. જગ્યા સરસ છે. તેની ત્રણ સ્તર વાળી સેન્ડવિચ પણ સરસ હતી.

ત્યાંથી ઉપરના નકશામાં બતાવ્યું તેમ પકવાનથી પાન ખાઇને નક્કી કર્યું કે સંદિપનો જો ફોન ન આવે તો ચાલીને કાલુપુર સ્ટેશન જવું. કુલ અંતર લગભગ ૯.૫ કિમી હતું જે ૨ કલાક જેવું લાગે તેમ હતું. બરોબર. ૩.૫ કિમી ચાલ્યો ત્યારે સંદિપ મિટિંગમાંથી ફ્રી થયો અને અમે સહજાનંદ આગળ મળવાનું નક્કી કર્યું અને મળ્યા. છેવટે એક સરસ ચીઝ વડાપાંવ અને સેન્ડવિચ ખાધી. ત્યાંથી તેના ઘરે થઇને તેના દીકરા રીષિને લઇને તે મને કાલુપુર મૂકવા આવ્યો. દુર્ભાગ્યે ટ્રાફિક વધુ હતો એટલે કવિન માટે દોરી-ફીરકી લઇ શકાઇ નહી. આ વખતે લોકશક્તિમાં લોકોનો ત્રાસ હતો નહી અને થર્ડ એસીના કારણે ઠંડી-પવન પણ લાગવાના ન હતા એટલે આરામથી સૂઇ ગયો. સવારે ઘરે પહોંચ્યો ત્યારે એકસાથે બે દિવસનો થાક દેખાયો જે પછી રવિવારની રાઇડ પર પડવાનો હતો એમ લાગ્યું.

તો આ પોસ્ટ પૂરી. અને હા, કાલે ૧૮ ડિસેમ્બર – યાદ છે? ચૂંટણી પરિણામો 😀

અપડેટ્સ – ૧૮૫ – બેંગ્લુરૂ

* આ વખતના અપડેટ્્સ બેંગ્લુરૂથી છે. ઘણાં વખત પછી અહીં પાછો આવ્્યો એટલે મજા આવી રહી છે. ટ્્રાફિક સરસ છે, એટલે કે મુંબઈના ટ્્રાફિક કરતાં પણ વધુ છે.

અત્્યાર સુધીતો કબન પાર્્કમાં દોડવા અને ટીમ અહીં હોવાથી કામ કરવા (અને હા સરસ બ્્રેકફાસ્્ટ) સિવાય બીજું કંઇ કર્્યું નથી. ક્્યાંય જવાનો કે કંઇ જોવાનો સમય પણ મળ્્યો નથી કે મળશે નહી. મુંબઈ પાછા જઇને પણ બાકી રહેલાં કામ પતાવવા સિવાય બીજું કંઇ કામ જ નથી (એટલે કે નવરો છું) 🙂

અને હા, ખાસ કામ તો કવિનનું વાર્્ષિક પરિણામ લેવા જવાનું છે!

* અહીં ગરમી પણ વધતી જાય છે. ૨૦૦૪ થી ૨૦૦૮ અને ૨૦૦૮નો થોડો સમય અને પછી ૨૦૧૨નો અંત અને ૨૦૧૩નો પ્્રથમ ચોથો ભાગ અહીં વીતાવ્્યા પછી આ વાત પાક્્કી છે.

નવું રમકડું: Mi બેન્ડ

* એમ તો (અ)મારે પેલાં ફિટબિટ જેવો કોઇ ફિટનેશ બેન્ડ લેવો હતો, પરંતુ વારંવાર પેનું પ્રાઈસ લિસ્ટનું પાનું રીફ્રેશ કર્યા છતાંય તેનો ભાવ ઉતર્યો નહી (:D) એટલે, પસંદગી સસ્તાં એવા Mi બેન્ડ પર ઉતારી.

* નાનકડો રીવ્યુ:

૧. દેખાવ:

દેખાવ ઉપર જણાવ્યા પ્રમાણે સરળ અને સરસ. માત્ર ત્રણ લાઈટ્સ જે તમારી ગતિવિધિઓ દર્શાવે. દાત. તમે નક્કી કરેલ લક્ષનાં ત્રીજા ભાગ જેટલું ચાલ્યા હોવ તો એક લાઇટ બતાવે. જે જોવા માટેની રીત મસ્ત છે. સીધા ઉભા રહીને તમારો હાથ ઘડિયાળ જોવા માટે ઉંચો કરો તેવું ગેસ્ચર કરો ત્યારે તે લાઇટ્સ ચમકે.

૨. ગુણવત્તા:

સરસ. લાગે નહી કે આ ચાઇનિઝ વસ્તુ છે.

૩. ચોક્કસાઇ:

અત્યાર સુધી એક રન અને સ્ટેપ્સમાં ટેસ્ટિંગ કર્યું છે. ૯૫ ટકા ચોક્કસ.

૪. એપ:

અહીં આ લોકો થોડો માર ખાય છે. કોન્ફિઝ્યુઝિંગ. હજી પણ કેટલી બેટ્રી બાકી રહી કે કેવી રીતે ઉંધવામાંથી ચાલવામાં જવું તે જોવું એટલું સરળ લાગતું નથી (જોકે અમે બધું સમજી લીધું પણ એ માટે અઠવાડિયું લાગ્યું). તમે એલાર્મ ગોઠવી શકો છો, પણ એ માટે તમારું ફોનનું એલાર્મ ના ચાલે. અલગથી ગોઠવવું પડે. કોલ આવે ત્યારે વાયબ્રેશન થાય એ સરસ છે.

૫. સ્લિપ ટ્રેકર:

એકંદરે સરસ. પણ, દરેક ફિટનેશ બેન્ડની જેમ આ પણ બપોરની ઉંઘનું ધ્યાન રાખતું નથી. રાતની ઉંઘ કેટલી ગાઢ છે તેનું ધ્યાન રાખે છે, વચ્ચે તમે જાગ્યા હોવ (દા.ત. પીપી કરવા ઉભા થાવ) તો તેનું પણ ધ્યાન રાખે છે.

૫. કિંમત:

૯૯૯ રુપિયા. વસૂલ.

૬. ખાટલે મોટી ખોડ્સ:

વેચાણ સિસ્ટમ બકવાસ. સૌ પ્રથમ તો પેલી Mi ની નાટકવાળી લોટ્રીમાં અમારો નંબર ન લાગ્યો. પણ, ફ્લિપકાર્ટ પર એક દિવસ અમારા નસીબ ચમક્યા અને બેન્ડ મળ્યો. બીજો બેન્ડ જોઇએ છે પણ હવે મળતો નથી. કલર પણ હજી કાળો જ મળે છે.

અને હા, સાયકલ કેટલી ચલાવી એ ન જાણી શકાય 🙂

આજની કડી

* કાઉચ પોટેટો અથવા જરાય ન ચાલતા (એટલે કે થોડા સમય પહેલાનાં મારા જેવા) લોકોએ ખાસ જોવા, સમજવા અને પછી ચાલવા જેવો વિડીઓ.

(સોર્સ: ગોપાલ દ્વારા)