પેબલ પેબલ

પેબલ પેબલ
રેબલ રેબલ

:/

કેડ

* વાંકો વળું તો મારી કેડ નમી જાય. ના, આ નવરાત્રિ વિશેની પોસ્ટ નથી. થયું એવું કે મને અચાનક જીમમાં જવાનો શોખ ઉપડ્યો અને એક જીમમાં એક દિવસનું ફ્રી ટ્રાયલ હતું તો મને થયું કે જઇ આવીએ. આજે સવારે ૭.૫ કિમી દોડ્યા પછી ત્યાં ગયો અને ટ્રેનરને મળ્યો અને કસરતની શરુઆત થઇ. થોડો સમય તો બધું બરાબર ચાલ્યું પણ પછી પગથી વજન ઉપાડવા જતાં કમરમાં એક ઝાટકો આવ્યો અને ઓહ મારી કમર! (મૂવ જોડે નહોતું!!) ત્યાર પછી ઘરે માંડ-માંડ રીક્ષામાં આવ્યો અને પછી હજુ સુધી કેડ વળતી નથી.

જીમનો પહેલો અને છેલ્લો દિવસ પૂરો. આપણે તો રનિંગ-સાયકલિંગ જ બરાબર છે, ભાઇઓ (અને બહેનો).

ક્રેક

* ના. અહીં લખનાર ક્રેક માણસ (મોટાભાગના લોકોના મતે)ની ક્રેક વિશેની વાત નથી કે પછી કેક (cake)ની જોડણી પણ ખોટી નથી.

આ વાત છે, સાયકલની ફ્રેમમાં પડેલી ક્રેકની. ગઇકાલે પેલી ૩૦૦ કિલોમીટરની BRM રેસ માટે સાયકલ ચકાચક કરાવવા માટે લઇ ગયો ત્યારે અચાનક અમારી નજર સાયકલની ફ્રેમમાં પડેલી નાનકડી ક્રેક પર પડી. સામાન્ય રીતે મારી સાયકલ જેવી MTB મજબૂત હોય પણ, ગમે ત્યારે ક્રેક પડી શકે છે. કેવી રીતે પડી એ તો રામ જાણે, પણ પડી એટલે અમે પણ ચિંતામાં પડ્યા. બે વિકલ્પો હતા:

. નવી સાયકલ આ સાયકલના બદલામાં લેવી.

. જ્યાં સુધી ચાલે ત્યાં સુધી આ સાયકલ ચલાવવી (અને હાડકાં ભાંગવા).

તો, છેવટે અમે મેડિક્લેઇમ પાસ કરાવવાનું જ નક્કી કર્યું છે અને વિકલ્પ ૨ પસંદ કર્યો છે. એલોય (એલ્યુમિનિયમ)ની ફ્રેમ હોવાથી વેલ્ડિંગનો વિકલ્પ પણ બંધ છે એટલે હવે કોઇ એક્સપર્ટ એન્જિનિયર (જેવાં કે વડોદરા ગામનાં નરેન્દ્રભાઇ મિસ્ત્રી)ની સલાહ બે દિવસ પછી લેવામાં આવશે, સાથે-સાથે સાયકલિંગ ફોરમ્સ વગેરેમાં પણ મગજમારી કરવામાં આવશે. એટલે સાયકલિંગ ૨૦-૩૦ કિમી સુધી મર્યાદિત જ રહેશે, એટલે કે ૩૦૦ કિલોમીટર પર હવે ક્રેક ફરી વળી છે 🙂

ત્યાં સુધી રનિંગની પોસ્ટ જ આવતી રહેશે 😉

સુખ-સુખમાં ફરક છે..

* શિશિરભાઈ લખે છે કે,

પહેલું સુખ તે જાતે નર્યા, બીજું સુખ તે કોઠીએ જાર, ત્રીજું સુખ તે કહ્યાગરી નાર અને ચોથું સુખ તે ભોજનમાં કંસાર.

* ગઈકાલના (રવિવારના) દિ.ભા.માં, સમુદ્ર મંથન લેખમાળામાં વિદ્યુત જોષી લખે છે,

પહેલું સુખ તે જાતે નર્યા, બીજું સુખ તે ઘરે દીકરા, ત્રીજું સુખ તે કુળવંતી નાર અને ચોથું સુખ તે કોઠીએ જાર.

*જ્યારે ગુજરાતીલેક્સિકોન પર (પહેલી વ્યાખ્યા સિવાય),

પહેલું સુખ તે જાતે નરો, બીજું સુખ જે ઘરમાં વરો, ત્રીજું સુખ જે પડોશી ચાર, ચોથું સુખ જે ગુણવંતી નાર

તો કયુ સુખ સાચું? 😉

મને યાદ છે ત્યાં સુધી આવી રીતે દુ:ખની કહેવત પણ હતી,

પહેલું દુ:ખ તે આંગણે તાડ, બીજુ દુ:ખ તે પડોશી લબાડ, ત્રીજુ દુ:ખ તે વાંસામાં ચાંદુ, ચોથું દુ:ખ તે બૈરું માંદુ.

જ્યારે ગુજરાતી લેક્સિકોન પ્રમાણે,

પહેલું દુખ જે બારણે તાર, બીજું દુખ જે પડોશી ચાર, ત્રીજું દુખ જે પૂંઠે ચાંદું, ચોથું દુખ જે બૈરું માંદું

પહેલી કહેવત એક વખત બધા ભેગા થયેલા ત્યારે કોઈ બોલેલું (કદાચ મારા સસરા?). પડોશી ચાર હોય એ સુખ પણ હોય અને દુ:ખ પણ? અને હા, સગવડ અને તમારા નસીબ પ્રમાણે તમે ઉપરની વ્યાખ્યા આગળ-પાછળ કરી શકો છો 🙂

નોંધ – દુર્ભાગ્યે, દિ.ભા. નો આ લેખ હજી વેબસાઈટ પર પ્રકાશિત કરાયો નથી. જ્યારે ગુજરાતીલેક્સિકોનમાં શોધ પરિણામ કડી તરીકે મોકલી શકાતું નથી (એટલે કે પહેલાં આ સગવડ હતી, પણ..)