અપડેટ્સ – ૨૨૧

* અપડેટ ટાઇમ!

* રવિવારે હું અને રિનિત ૧૦ કિમી રેસ દોડ્યા અને મઝા આવી. જોકે મુંબઈ-બીકેસીના ભેજવાળા વાતાવરણ વત્તા સાયકલ ટ્રેઇનર પર ચાલતી ટ્રેઇનિંગના કારણે મારો પર્સનલ બેસ્ટ સમય ન મળ્યો પણ મઝા આવી એ મહત્વનું છે. ત્યાંથી ડિકાથલોન જઇને બી.આર.એમ.ના ૪ મેડલ્સ (૨૦૦, ૩૦૦, ૪૦૦ અને ૬૦૦) પણ લીધા. એટલે રવિવાર મેડલવાર બન્યો. ટ્રેઇનર પર હવે એકદમ ચકાચક સ્ટ્રકચર્ડ કહેવાય એવી ટ્રેઇનિંગ શરૂ કરી છે, જે ૬ અઠવાડિયાં ચાલશે અેટલે એના પછી એનો કેટલો લાભ થયો એ ખબર પડશે. તો પણ આખા વર્ષનો પ્લાન લીધો છે (ટ્રેઇનરરોડ.કોમ). સરસ એપ અને માર્ગદર્શન. જો તમારી પાસે સાયકલ ટ્રેઇનર હોય તો ચોક્કસ લાભ લેવા જેવો.

* અનંતે મને મણિલાલ નભુભાઈ દ્વિવેદીનું આત્મવૃત્તાન્ત પુસ્તક મોકલ્યું છે પણ હજુ શરૂ નથી કર્યું. આજ-કાલ ફરીથી વાચનનું પ્રમાણ નીચું ગયું છે.

* હા, એમેઝોન પ્રાઇમ પણ સરસ છે. વોડાફોને ૧ વર્ષ મફતમાં આપ્યું છે અને પછી સબસ્ક્રાઇબ કરીશું. નેટફ્લિક્સની સરખામણી ન કરાય પણ લાભ વધુ છે જ.

* દિવાળી આવે છે અને પરીક્ષાઓ ચાલી રહી છે. સોસાયટીમાં નવરાત્રિ થશે કે નહી તે ખબર નહી કારણ કે સોસાયટીનું બજેટ વેનેઝુએલા જેવું લાગે છે. ન થાય તો મઝા છે, થાય તો પણ મઝા છે. આપણે તો નિષ્પક્ષ અને તટસ્થ માણસ છીએ 🙂

ક્વોરા

પહેલા લોકો પુસ્તકાલયોમાં જઇને માહિતી શોધતા હતા, પછી એન્સાક્લોપિડીયા આવ્યો. પછી ગુગલ કે સર્ચ એન્જિન આવ્યા, પછી વિકિપીડિયા આવ્યું અને હવે લોકો ક્વોરામાં જઇને શોધે છે. જોકે ક્વોરામાં પૂછવામાં આવતા મોટાભાગના પ્રશ્નો એટલા ફાલતુ હોય છે કે એમાં કોઇ એક્સપર્ટ નોલેજની જરૂર હોતી જ નથી. હા, કેટલાક ઉત્તરો એકદમ મસ્ત અને ઉત્તમ હોય છે. સર્ચ એન્જિનમાં સરળ ક્વેરી વડે મોટાભાગના ક્વોરાના જવાબો શોધી શકાય છે. ટૂંકમાં, લોકો આળસુ બની રહ્યા છે. અને હવે એટલું ઓછું હતું એમાં એલેક્સા અને ગુગલ આસિસ્ટન્ટ દાટ વાળવા આવી રહ્યા છે!!

અપડેટ્સ – ૨૧૯

* કેરાલામાં વરસાદ પડ્યો અને તેનો કાળો કેર સોશિયલ મિડિયામાં વધુ વાપ્યો. એમાય ફેસબૂકે તો પત્તર ફાડી દીધી અને લોકો આક્ષેપો-પ્રતિઆક્ષેપો અને મોદીજીને નીચું દેખાડવામાંથી ઊંચા ન આવ્યા. હે રામ!

* ૧૫ ઓગસ્ટે અગાઉ લખ્યું હતું તેમ ૧૨ કલાકની મુંબઈ અલ્ટ્રા પૂરી કરી. લગભગ ૭૫ કિમી પૂરા કર્યા. કદાચ ૮૦ થઇ જાત પણ પછી થયું, જવા દો! પુષ્પક જોડે આરામથી આખા ગામના ગપાટા મારતા દોડ્યો અને બીજા અલ્ટ્રા રનનું પ્લાનિંગ પણ કરી દીધું.

હા, પગની બધી આંગળીઓના નખની હાલત વધુ ખરાબ છે. બાય બાય ઓલ નખ્સ.

* થોડા દિવસ પહેલાં સહકુટુંબ માલ્સેજ જઇ આવ્યા. સરસ જગ્યા. સપ્ટેમ્બર ૨૦૦૪માં ઓફિસમાંથી ત્યાં ગયેલા એવું યાદ છે. એ સમયના ફોટાઓ મળતા નથી, એ દુ:ખની વાત છે. પણ, ક્યાંક પડ્યા હોઇ શકે છે.

* “જીપ્સીની ડાયરી” પુસ્તક કિંડલમાં પ્રાપ્ત છે. આજ-કાલમાં શરૂ કરવામાં આવશે.

પુસ્તક: પાના નંબર બસો સત્તાવન

* એપ્રિલમાં ચિરાગભાઇ “ઝાઝી” ઝાએ  જ્યારે તેમની ટૂંકી નવલિકાઓના પુસ્તક પર ફેસબુકમાં પોસ્ટ કરી, ત્યારે તે મને ક્યાંથી મળશે તેની પૃચ્છા કરી. તેમણે મને પુસ્તક ભેટ તરીકે જ મોકલાવી દીધું. ત્યાર પછી, વેકેશન અને પછી સ્કૂલ ઓપનિંગ જેવી સારી-નરસી ઘટનાઓ વચ્ચે બનવાથી પુસ્તક વાંચવાનું રહી ગયું અને છેવટે ધીમે-ધીમે એક-એક વાર્તાઓ રેન્ડમ ક્રમમાં વાંચી. પુસ્તકમાં તેમણે અને તેમના દીકરાઓએ લીધેલા ફોટોગ્રાફ્સ દરેક વાર્તાની જોડે છે. એક સરસ નવો પ્રયોગ આપણને ગમ્યો.

સૌથી પહેલાં તો તેમણે મને સરસ સંદેશ લખ્યો છે:

કાર્તિક મિસ્ત્રીને સંદેશ

૩૭ વાર્તાઓ ધરાવતું પુસ્તક ચિરાગભાઇની લેખન શૈલીનો સચોટ ખ્યાલ આપે છે. એ જે રીતે વિવિધ દેશોમાં રહ્યા છે અને વિશાળ અનુભવ ધરાવે છે, એ રીતે આ વાર્તાઓ વિવિધ વિષયો ધરાવે છે. ટૂંકમાં, સરસ મઝાની વાર્તાઓ છે. પુસ્તક માટે ચિરાગભાઇનો ખૂબ-ખૂબ આભાર.

અને હા, આજ-કાલ પુસ્તકોનું વાચન કોકી અને મારા દ્વારા સહિયારા વાતાવરણમાં થાય છે. હું ચૂપકેથી કામકાજની વચ્ચે વાંચતો રહ્યો છું, તે જ્યારે તેને સમય મળે ત્યારે વાંચે છે.

અલવિદા વિનોદ ભટ્ટ!

* વિનોદ ભટ્ટે ગઇકાલે એટલે કે ૨૩મી મે એ બધાંને બાય-બાય કર્યું અને ગુજરાતી હાસ્યસાહિત્યનો એક યુગ પૂરો થયો એમ કહી શકાય. વિનોદ ભટ્ટ અને બકુલ ત્રિપાઠી અને અશોક દવે – આ ત્રણ મારા માનીતા હાસ્ય લેખકો છે.

વિનોદ ભટ્ટ એક વખત અકસ્માતે મળી ગયા ત્યારે ઓળખી શક્યો નહોતો (તેઓ સેલ્સ ટેક્સ કે પછી એવા કોઇ વિભાગમાં હતા ત્યારે કોઇ નિમંત્રણ આપવા મામાના ઘરે આવેલા). પછી ખબર પડી કે તેઓ વિનોદ ભટ્ટ હતા!

હવે વિકિપીડિયામાં તેમના લેખમાં વધુ માહિતી ઉમેરીને તેમને શ્રદ્ધાંજલિ અર્પવામાં આવશે.

વેકેશન

* વેકેશન શરૂ થઇ ગયું છે, જોકે મારું વેકેશન તો પૂરું પણ થઇ ગયું છે. વેકેશનમાં કવિનના એક ક્લાસ બંધ કરાવવામાં આવ્યા છે અને એક બીજા ક્લાસ શરૂ કરવાનો પ્લાન છે, તો પણ તેને રમવા-રખડવાનો પૂરતો સમય મળે એનું ધ્યાન રાખેલું છે. જોકે, વેકેશનમાં સૌથી મોટો ત્રાસ નવરા લોકોનો છે, જે છોકરાઓને સોસાયટીના ગ્રાઉન્ડમાં રમવા દેતા નથી. સવારે-બપોરે-સાંજે ત્રણેય સમયે તેઓ કંઇને કંઇ વાંધા-વચકા કાઢવા માટે તૈયાર જ હોય છે. મને થાય છે કે આવા નવરાઓ કેમ વિકિપીડિયા એડિટ કરતા નથી કે કેમ સાયકલ ચલાવતા નથી? શા માટે દોડવાનું શરૂ કરતા નથી કે શા માટે નજીકના પુસ્તકાલયો મુલાકાત લેતા નથી? :/

પુસ્તક: જાતકકથા

છેલ્લી અપડેટમાં લખ્યું હતું તેમ ક્રોસવર્ડમાંથી બક્ષીબાબુની નોવેલ જાતકકથા મળી ગઇ. બે દિવસમાં લગભગ બે બેઠકે આ પુસ્તક પુરુ કર્યું અને હવે તેનો નાનકડો રીવ્યુ!

IMG_20171216_112816.jpg
થિંક બક્ષી!

સૌપ્રથમ તો આ પુસ્તકનું પુન:મુદ્રણ પ્રવિણ પ્રકાશને કર્યું તે માટે તેમનો આભાર. હવે જાતકકથાનું આવરણ સરસ છે. પ્રથમ પાનું ઉઘાડીને જોયું તો અન્ય નવલકથા-પુસ્તકોના આવરણો હોરિબલ છે. યસ, હોરિબલ. તેનો ફોટો મૂકવાની પણ ઇચ્છા થતી નથી.

જાતકકથા વાંચવાની શરૂઆત કરી એ પહેલાં જાતકકથા એટલે શું? એ વિષય પર ઇન્ટરનેટ પર બહુ બધું વાંચી કાઢ્યું. બક્ષીબાબુએ પણ સરસ રીતે સમજાવ્યું છે. ૧૯૬૯ની આ નવલ બક્ષીબાબુના એ સમયના મિજાજને યોગ્ય રીતે વર્ણવે છે. નવલને ત્રણ ભાગોમાં વહેંચી છે, પણ આપણો રસ જરાય ભંગ થતો નથી. હવે તેમાંથી થોડાક અવતરણો!

‘કોઈ પણ માણસ સાથે હોય તો મજા આવે જ’ આમ્રપાલીએ અંધારામાં કહ્યું.
‘માણસ નહીં, પુરુષ. માણસમાં તો સ્ત્રીઓ પણ આવી જાય.’
‘મારું ગુજરાતી એટલું બધું સારું નથી.’

‘હિંદુ ધર્મ પોતાના કિનારાઓ પર સૌના ઇશ્વરોને જીવવા દે છે.’

‘ગુજરાતીઓમાં બે જ જાતો છે, એક સારા અને એક ખરાબ. એક દારૂ પીનારા, બીજા ન પીનારા. સારા ગુજરાતીઓ પીએ છે, ખરાબ નથી પીતા.’

 

અને, મને બરાબર બંધ બેસતું અવતરણ!

‘.. અને રાત્રે ભયંકર ઊંઘ આવે છે. પથારીમાં પડતાંની સાથે જ, પાંચ મિનિટમાં ઊંઘ્યા પછી કોઈ મને હલાલ કરી નાંખે તોપણ ખબર ન પડે.’

હવે? બે દિવસમાં નવલ વાંચી લીધા પછી ૬ મહિના પછી ફરીથી વાંચીશ ત્યારે વધુ અવતરણો સાથે. બક્ષીબાબુની નવલકથાઓની મઝા એ જ છે કે જ્યારે પણ વાંચો ત્યારે તાજી જ લાગે.

અપડેટ્સ – ૨૧૧: અમદાવાદ!

સવારે વહેલી ફરી પાછો એસ.ટી. પકડીને અમદાવાદમાં ઇન્કમ ટેક્સ પર ઉતર્યો ત્યારે મેટ્રોનું કામકાજ જોઇને આનંદ થયો. હવે ત્યાંથી મારે પેલી ગુમ થયેલી બેંકની તપાસ કરવાની હતી. મારી ૨૦૦૯-૧૨ની યાદશક્તિ ઢંઢોળી અને પાસબૂક પરથી હું સાચા સ્થળે પહોંચ્યો પણ ત્યાં તો “જગ્યા ભાડે આપવાની છે” એવું પાટિયું લટકતું હતું. મને થયું SBI જેવી બેંક બંધ થઇ જાય એવા સમાચાર મેં કેવી રીતે મિસ કર્યા? પછી એક ટ્રાય સામેની બ્રાંચમાં કરીએ એવો વિચાર આવ્યો અને ત્યાં પહોંચીને ખબર પડીકે એ બ્રાંચ તો ક્યાંક નજીકમાં જ ખસેડાઇ છે. ઓકે. ગુડ. ત્યાં પહોંચી ગયો. ચૂંટણીને કારણે લગભગ અડધા કર્મચારીઓ નિષ્ક્રિય લાગ્યા પણ મારું ૧૦ ટકા કામ થયું. કોઇ અજ્ઞાત મેડમ રજા પર છે એવો સ્ટાન્ડર્ડ જવાબ સાંભળવા મળ્યો અને પછી હું ત્યાંથી આગળ શું કરવું તે વિચારતો બહાર નીકળ્યો.

પહેલું કામ તો જેકેટ બેગમાં મૂક્યું. વેલકમ ટુ અમદાવાદ! પછી અમારા સાયકલ મિત્ર નિસર્ગભાઇને ફોન કર્યો અને તેમની ઓફિસ નજીકમાં જ હોવાથી ક્રોસવર્ડ મીઠાખળીમાં મળવાનું નક્કી કર્યું. આ ક્રોસવર્ડ આપણી ફેવરિટ. ત્યાં પેલી કોફી શોપ પણ સારી. નિસર્ગભાઇ જોડે કરેલી ૪૦૦ બી.આર.એમ.નો એમનો મેડલ મારી જોડે હતો તે તેમને સુપરત કર્યો અને પછી થોડી પેટ-પૂજા કરવામાં આવી.

નિસર્ગભાઇ જોડે સાયકલિંગ અને ગુજરાતમાં સાયકલિંગ પર બહુ વાતો કરી. હું તો નવરો હતો પણ તેઓ વ્યસ્ત હતા એટલે તેમને વિદાય આપી હું ક્રોસવર્ડમાં ગયો અને ત્યાં જઇને જોઉં તો ગુજરાતી વિભાગ થોડો મોટો બન્યો હતો અને ત્યાં કાઝલ ઓઝા વૈદ્યનું એકચક્રી સામ્રાજ્ય હોય એમ લાગ્યું. વચ્ચે વચ્ચે બીજા લેખકો ઝળકી રહ્યા હતા અને ત્યાં નજરે ચડ્યા – બક્ષી!

IMG_20171215_140116

પ્રવીણ પ્રકાશને બક્ષીબાબુના થોડા પુસ્તકો ફરી પ્રકાશિત કર્યા છે. એ માટે તેમનો ધન્યવાદ. મને જાતકકથા નવલ મળી ગઇ (અને હાલમાં તે વાંચી રહ્યો છું, તેનો રીવ્યુ પછીની પોસ્ટમાં!). ક્રોસવર્ડમાં હવે પુસ્તકો પછી સ્ટેશનરીનો માહોલ છે. તેમાં કંઇ લેવા જેવું ન લાગ્યું એટલે થોડો ટાઇમપાસ કરીને નીકળી ગયો. હા, ક્રોસવર્ડમાં “ચન્દ્રકાંત” જેવો જોડણીદોષ ખૂંચ્યો અને જેમ દર વખતે હોય છે તેમ ગુજરાત વિરોધી પુસ્તકો ડિસપ્લે પર ખાસ દેખાય તેમ મૂકવામાં આવ્યા હતા. નોર્મલ છે!

ત્યાંથી નીકળીને ઇશિતાને મળવા માટે પકવાન ચાર રસ્તા જવાનું હતું. ત્યાં ફાલાસિન કે ફાલાસી જેવું નામ ધરાવતા જ્યુશ કાફેમાં બેઠાં-બેઠાં ગપ્પાં માર્યા. જગ્યા સરસ છે. તેની ત્રણ સ્તર વાળી સેન્ડવિચ પણ સરસ હતી.

ત્યાંથી ઉપરના નકશામાં બતાવ્યું તેમ પકવાનથી પાન ખાઇને નક્કી કર્યું કે સંદિપનો જો ફોન ન આવે તો ચાલીને કાલુપુર સ્ટેશન જવું. કુલ અંતર લગભગ ૯.૫ કિમી હતું જે ૨ કલાક જેવું લાગે તેમ હતું. બરોબર. ૩.૫ કિમી ચાલ્યો ત્યારે સંદિપ મિટિંગમાંથી ફ્રી થયો અને અમે સહજાનંદ આગળ મળવાનું નક્કી કર્યું અને મળ્યા. છેવટે એક સરસ ચીઝ વડાપાંવ અને સેન્ડવિચ ખાધી. ત્યાંથી તેના ઘરે થઇને તેના દીકરા રીષિને લઇને તે મને કાલુપુર મૂકવા આવ્યો. દુર્ભાગ્યે ટ્રાફિક વધુ હતો એટલે કવિન માટે દોરી-ફીરકી લઇ શકાઇ નહી. આ વખતે લોકશક્તિમાં લોકોનો ત્રાસ હતો નહી અને થર્ડ એસીના કારણે ઠંડી-પવન પણ લાગવાના ન હતા એટલે આરામથી સૂઇ ગયો. સવારે ઘરે પહોંચ્યો ત્યારે એકસાથે બે દિવસનો થાક દેખાયો જે પછી રવિવારની રાઇડ પર પડવાનો હતો એમ લાગ્યું.

તો આ પોસ્ટ પૂરી. અને હા, કાલે ૧૮ ડિસેમ્બર – યાદ છે? ચૂંટણી પરિણામો 😀

અપડેટ્સ – ૨૦૮

* હવે પેલી દુકાનની જગ્યાએ સોડા પબ બન્યું છે 😉
* છેલ્લી અપડેટ્સ પછી મુંબઈમાં ઘણો વરસાદ પડી ગયો અને આ વરસાદમાં બહુ સાયકલ ચલાવી. હવે તો નવાં શૂઝ અને પેડલ પણ છે, એટલે વધુ સારી ઝડપ મળે છે. એટલે હવે શનિવારની ૩૦૦ કિમી બી.આર.એમ.માં મઝા આવશે. (અથવા તકલીફ થશે!) હા, આ શૂઝ-પેડલ પછી ત્રણ વખત પડ્યો અને ચાર-પાંચ વખત પડતા બચી ગયો એટલે તેના પૈસા વસૂલ છે.
* વરસાદ હવે ઓછો થયો છે અને સપ્ટેમ્બર-ઓક્ટોબરની ગરમીની શરૂઆત છે. આ ગરમીમાં અમે પતંગ કેવી રીતે ઉડાવતા (એ પણ ટોપી વગર!) એ યાદ કરીને પરસેવો આવી જાય છે.
* કિંડલનો ઉપયોગ ફરી શરૂ કર્યો છે, હવે આગામી પ્રવાસોમાં જોડે રાખીશ અને બાકી રહેલ પુસ્તકો પૂરા કરીશ તેવો નિર્ણય કર્યો છે.
* UPI નો પહેલી વખત ઉપયોગ કર્યો. સરસ વસ્તુ છે.

અપડેટ્સ – ૧૯૯

* શનિ-રવિ બહુ જ વ્યસ્ત રહ્યા. રે ફૂટેલા નસીબ અને અમે નવી મુંબઈ હાફ મેરેથોનની પસંદગી કરી અને તેનો બીબ નંબર લેવા જવા માટે મારે છેક ડી.વાય. પાટીલ સ્ટેડિયમ ધક્કો ખાવો પડ્યો. જતી વખતે તો ટ્રેનમાં જઇને સસ્તામાં પતાવ્યું, વળતી વખતે ટેક્સીમાં આવવું પડ્યું. કુલ સમયનો વેડફાટ – ૫.૩૦ કલાક. રેસ તો હજુ બાકી હતી. બીજા દિવસે સવારે ૩ વાગ્યે ઉઠીને ૫ વાગ્યા જેવો સ્ટેડિયમ પહોંચ્યો. સદ્ભાગ્યે, જાણીતા ચહેરા મળ્યા એટલે થોડું સારુ લાગ્યું. રેસ સમયસર શરુ થઇ પણ પહેલા ત્રણ કિમી અંધારામાં દોડવાની મઝા ન આવી, બાકીનો રસ્તો પણ ઠીક હતો (પામ બીચ રોડ). રસ્તામાં રનર્સને જરુરી કેળાં-સંતરા ગાયબ હતા અને છેલ્લે ખબર પડી કે બ્રેકફાસ્ટમાં ભલીવાર નથી અને અંતર ૨૧.૦૯૫ની જગ્યાએ ઓછામાં ઓછું ૨૦૦ મીટર જેટલું વધુ છે. જે હોય તે, ૨ કલાક, ૧ મિનિટ અને ૫૮ સેકન્ડ અમારો અધિકૃત સમય આવ્યો અને પછી એ જ મોંઘી દાટ ટેક્સીમાં પાછા આવ્યા. ૨૧ કિમી દોડવા માટે અમે ૫૦x૪ એટલે કે ૨૦૦ કિમી જેટલી મુસાફરી કરી. હવે આવી રેસના નામે ચોકડી. વસઇ-વિરાર ઉત્તરમાં અને થાણે પૂર્વમાં અને નરીમાન પોઇન્ટ દક્ષિણમાં – બસ આટલી જ જગ્યાઓએ મુંબઈમાં રેસ હોય તો કરવી, બાકી – ના રે ના!

અને હા, રવિવારે હાફ મેરેથોન પછી સુશાંતભાઇનો સંદેશો આવ્યો કે એ કાંદિવલીમાં છે, તો સાંજે મળવાનું નક્કી કર્યું. જોકે મારે બપોરે આરામ કરવો જરુરી હતોને સાંજે કવિનને ફૂટબોલના નવા કપડાં-મોજા લેવા હતા. તો મોકાનો ફાયદો ઉઠાવી મેં પણ બે ચડ્ડીઓ ઉઠાવી લીધી. રનિંગમાં મને ઝીપ પોકેટ વાળી ચડ્ડી જોઇએ – જે પેલી મોંઘી દાટ નાઇકી, એડિડાસ, રીબોક વગેરે બનાવતી નથી. એ ખાસ લોકલ જેવી કંપનીઓ જ બનાવે અને આપણને એજ ફાવે. ફોન તો વ્યવસ્થિત આવી જાય – અને આ ફોન કંપનીઓ પણ આજ-કાલ પ.૫ ઇંચ કરતાં નાનાં ફોન બનાવતી નથી – એટલે અમને મોંઘી ચડ્ડીઓ પહેરવા મળતી નથી 😀

સાંજે મોડા સુશાંતભાઇ ઘરે મળવા આવ્યા અને વાતોના વડા કર્યા. હવે ફરી આરામથી મળીશું.

* હવે આવતા અઠવાડિયે ગયા વર્ષે બાકી રહી ગયેલ ૬૦૦ કિમી બીઆરએમ છે. મઝા આવશે!

* બે દિવસથી ફરીથી વાચન કાર્યક્રમ શરુ કર્યો છે અને પેન્ડિંગ પુસ્તકો પૂરા કરવામાં આવશે. આ છે સિઆચેન મંગાવી લેવામાં આવ્યું છે. પહેલી નજરે – મસ્ત છે.

અપડેટ્સ – ૧૯૩

* એક અઠવાડિયામાં કંઇ ખાસ બન્યું નથી પણ વરસાદ પાછો આવ્યો છે – એટલે ફરી પાછું સાયકલિંગ બંધ છે. દોડવાનું થોડું-થોડું ચાલે છે. શનિ-રવિ આરામમાં ગયા. ૧૮૦ કિમી વેલોરેઇડનો પ્લાન પડતો મૂકાતા, ૬૦૦ કિમીનો પ્લાન બનાવ્યો હતો અને તે પણ પડતો મૂકાતા, ઘરે બેસી આરામ કર્યો. હા, ડિકાથલોનમાં ગયા અને મારી એક ટી-શર્ટની સામે કવિનની બે ટી-શર્ટ, એક સીઝન બોલ, એક બેગ અને કેટલીય વસ્તુઓ (પણ મઝાની) લઇ આવ્યા.

* કવિનની સ્કૂલમાં રેન્ડમ પરીક્ષાઓ લેવાય છે. છોકરાંઓનો જીવ જાય છે, અને સ્કૂલ વાળાઓને મઝા આવે છે.

* હાલમાં વંચાતુ પુસ્તક: મને અંધારાં બોલાવે… મને અજવાળાં બોલાવે. આનો અને અપૂર્ણવિરામનો રીવ્યુ આવતી પોસ્ટમાં!

અપડેટ્સ – ૧૮૦

* અપડેટ ટાઇમ!

* ગઇકાલે સવારે મુંબઈ પાછો આવ્યો. તો શું કર્યું અમદાવાદમાં? અમદાવાદ જવાના મુખ્ય બે (કે ત્રણ) હેતુઓ હતા. ૧. વિકિપીડિયા મીટઅપ ૭, ૨. મેકરફેસ્ટ ૨૦૧૬ અને ૩. હિડન એજન્ડા હતો, દોડવાનો (જે સફળ ન થયો).

* શુક્રવારે રાત્રે અમદાવાદ પહોંચ્યો ત્યારે કર્ણાવતી એક્સપ્રેસના પ્રવાસને કારણે થાકી ગયો હતો. અમદાવાદના રીક્ષાવાળાનો ફરી અનુભવ અને ડિનરમાં ઓનેસ્ટ પાઉંભાજી. શનિવારે પહેલાં તો “ગુજરાતમાં કલાના પગરણ – રવિશંકર રાવળ” લેવા માટે આર્ચર આર્ટ ગેલેરીની મુલાકાત લીધી. પછી, BRTS ઝિંદાબાદ અને અડધું અમદાવાદ દેખ્યું. નિશિથ, મિનલ-ઝિયુસને મળ્યો. સાંજે ફરી પાછા અમદાવાદના ટ્રાફિક (સેન્સ)ની ઝલક. સાંજે અનિકેતભાઇને મળવાનું હતું અને અમદાવાદમાં સાયકલ શેરિંગની દુકાનો દેખીને અત્યંત નવાઇ લાગી પણ ચલાવવાનો સમય કે હેલ્મેટ હતા નહી. અનિકેતભાઇ જોડે ગામ-પરગામની વાતો કરી, સેવ-ઉસળ ખાધા અને વધુ વાતો કરી. મજા આવી. તેમણે ભાવનગરી ગાંઠિયાની ગિફ્ટ આપી. રાત્રે મામાના ઘરની ઉડતી મુલાકાત.

* રવિવારે સવારે દોડવાનો કાર્યક્રમ હતો પણ મારું પેટ કંઇ બીજું બોલતું હતું, એટલે આરામ કર્યો. સવારે મેકરફેસ્ટમાં ગયો અને બધાં લોકોને મળ્યો. રજનીકાંત (જોશી) જોડે મુલાકાત થઇ. સોહિલ મળ્યો અને સારી એવી વાતો થઇ. સ્ટોલ વગેરે સરસ હતા. ગુજરાતમાં આ કોમ્યુનિટીને વધતી જોઇ આનંદ થયો. હા. ૫ કિમી ચાલીને ત્યાં પહોંચેલો એટલે થાક વત્તા ગરમી લાગ્યા હતા એટલે બપોરે ફરી સૂઇ ગયો અને પાછો સાંજે વિકિપીડિયા મીટઅપ માટે પહોંચ્યો.

* ધાર્યુ હતું તેમ મીટઅપમાં ચાર લોકો હતા – જે ચારેય વિકિપીડિયા વિશે જાણતા હતા – હવે અહીં હસવું કે રડવું એ તમે જ નક્કી કરજો. નિષ્કર્ષ એ નીકળ્યો કે ગમે તેટલો પ્રયત્ન કરો પણ જો મનમાં કંઇ યોગદાન આપવાની ઇચ્છા ન હોય તો કંઇ ન થાય. યશને પહેલી વાર મળ્યો. તે મેડિકલ સાયન્સનો વિદ્યાર્થી છે અને અંગ્રેજી વિકિપીડિયામાં અઢળક યોગદાન આપે છે. કોનારકને ઘણાં સમય પછી મળ્યો. અનિકેતભાઇને આપણે હવે ઓળખીએ જ છીએ 🙂 મીટઅપનો અંત કોફીથી આવ્યો. રાત્રે વિનયના ઘરે ગયો. તે ઘુડખર જોઇને આવ્યો હતો એટલે થાકી ગયો હતો એટલે અમે વહેલા સૂઇ ગયા. પણ, એ વાત હું ભૂલી ગયો કે સવારે જો કર્ણાવતી એક્સપ્રેસમાં જવાનું હોય તો બે કે ત્રણ એલાર્મ મૂકવા પડે. મેં એક જ મૂક્યું. પરિણામ? દોડા-દોડી. ૪.૨૦ જેવો વિનયે મને જગાડ્યો અને હું ભાગ્યો. સદ્ભાગ્યે ટ્રેન ઉપડી નહોતી એટલે.. ઓલ ઇઝ વેલ.

નવાં વર્ષનાં રીઝોલ્યુશન્સ

એમ તો આ પોસ્ટ દિનાંક ૧લી જાન્યુઆરી માટે હતી પણ, હવે મોડું થઇ ગયું એટલે આજથી લાગુ પડે છે!!

૧. ફેસબુકની પોસ્ટ્સ – ટેન્ડ્સ ટુ ઝીરો. ખાલી બ્લોગનાં પોસ્ટ્સ અને કદાચ કોઇ-કોઇ ફોટાઓ. કોમેન્ટ્સ – ટેન્ડ્સ ટુ ધ ઝીરો.
૨. વોટ્સએપનાં ફોટાઓની સાફ-સફાઇ સમયાંતરે કરવી. બેકઅપ લેવો.
૩. પુસ્તકો પર પાછા જવું.
૪. રનિંગ (૨૪૦૦+ કિમી), સાયકલિંગ (૬૦૦૦+ કિમી). ચાર-પાંચ BRMs, બે કે ત્રણ ફુલ મેરેથોન, એક-બે અલ્ટ્રા* વગેરે.
૫. અપર બોડી મજબૂત બનાવવું.
૬. જરુર ન હોય તો નવું કોઇ ઇલેકટ્રોનિક ગેજેટ્સ ન લેવું.
૭. વધુને વધુ લોકોને મળવું. વધુ સ્થળોની મુલાકાત લેવી.
૮. તેમજ પોઇઝનશ (Poisonous) લોકોથી દૂર રહેવું.
૯. શક્ય હોય એટલી બીજા લોકોને મદદ કરવી.
૧૦. આનાંથી વધુ રીઝોલ્યુશન્સ ન લેવા. જેથી ફ્રિકવન્સી મિસ-મેચ ન થાય 😉

* રીંગણા લઉં બે-ચાર?

અપડેટ્સ – ૧૫૨

(આ પોસ્ટ, રહસ્યમય રીતે ડ્રાફ્ટમાં જતી રહી હતી એટલે ગઇકાલની જગ્યાએ આજે પ્રકાશિત કરાઇ છે)

* આનંદો. ગુગલ ક્રોમ વત્તા કેડીઇ વત્તા ગુજરાતી ઇનપુટ મેથડ (સિસ્ટમ ડિફોલ્ટ) ફરીથી કામ કરતાં થઇ ગયા છે. એટલે, કોમ્પ્યુટર હવે ફરી પાછું એક જ બ્રાઉઝર પર ચાલશે.

* વર્ડપ્રેસની નવી પોસ્ટ સિસ્ટમ બેકાર છે.

* કવિનની પરીક્ષાઓ ચાલુ છે, પણ તેને માઇનક્રાફ્ટમાં વધુ રસ છે. માઇનક્રાફ્ટ ખરેખર મસ્ત ગેમ છે.

* ના. ફ્લિપકાર્ટના એ ફ્લોપ દિવસે કોઇ પણ શોપિંગ કરવામાં નહોતી આવી. જોકે મારી લાગણી ફ્લિપકાર્ટના ટેકનિકલ વિભાગ સાથે છે તો મારો ગુસ્સો તેમનાં માર્કેટિંગ વિભાગ સામે છે.

* નવાં પુસ્તકો:
૧. ફેન્ટમ કોમિક્સ (ડાયમંડ ડાયજેસ્ટ) ૧, ૨ અને ૩.
૨. શિવ મહાપુરાણ (સંક્ષિપ્ત)

* સાયકલ હજી ખોડંગાતી જ પડી છે. લોંગ ડ્રાઇવનો કાર્યક્રમ બને તેમ લાગતું નથી!!

* વસઇ-વિરાર મેરેથોન ચૂંટણીને કારણે હવે ૨૧મી ડિસેમ્બરે ખસેડાઇ છે. સરસ. મને ઠંડીમાં દોડવાની આમેય મજા આવે છે વત્તા જૂની તારીખે એક સામાજીક પ્રસંગે જવાનું ગોઠવાયેલું એટલે હવે શાંતિથી દોડાશે 😉

અપડેટ્સ – ૧૪૯

* ગઇકાલથી ફરી પાછું દોડવાનું શરૂ કર્યું છે. મસ્તી ખાતર દસ દિવસ માટે દરરોજ ૧૦ કિલોમીટર દોડવામાં આવશે. બે દિવસ તો સારા ગયા છે, હવે જોઇએ કે ક્યાં સુધી દોડાય છે. હવે ગરમી પડવાની સરસ શરૂઆત થઇ ગઇ છે (વરસાદ હજી ચાલુ છે તો પણ). સાઇકલ પંકચર વાળી જ એમ જ પડી છે. આવતીકાલે તેનું રીપેરીંગ કામ-કાજ હાથમાં લેવાનો પ્લાન છે. સાઇકલની બેગનું પણ હેકિંગ ચાલુ છે (કારણ કે સેડલ બેગ અને રીઅર લાઇટ્સને મેળ બેસતો નથી!).

* બાય ધ વે, આ MOU ઓ નો ફાયદો શું? હું પણ ૫૦ કરોડનો MOU કરૂં પણ પછી રોકાણ ન કરું તો? જય બાબાજી.

* આ અઠવાડિયે, નવાં પુસ્તકો,
૧. મારો સંઘર્ષ – એડોલ્ફ હિટલર.
૨. બિરબલની વાર્તાઓ (અંગ્રેજી) – અમર ચિત્ર કથા (કવિન માટે).

* અને ઓહ, ફરીથી: ફેસબુકના “પાનાંઓ” લાઇક કરવા માટે મને રીકવેસ્ટ મોકલો તો,
૧. જો મને પાનું ગમતું હશે તો જ લાઇક કરીશ.
૨. નહી ગમે તો તમે ગમે તેટલું મથશો, લાઇક નહી જ કરું. કદાચ આવું કરશો તો નહીં જ કરું 😉

* આવતી અપડેટ્સ પોસ્ટ, ૧૫૦મી હશે. કોઇ પ્રકારની પાર્ટી રાખી નથી.

* માઇનક્રાફ્ટ (મોબાઇલમાં) રમવાની શરૂ કરી છે.