ઓકે. ૧૦ વર્ષ. ઓકે.

હોર્ન ઓકે પ્લીઝ!

બ્લોગની શરુઆત આ દિવસે બક્ષીબાબુના અવસાનના સમાચાર સાંભળીને કરી હતી. પહેલાં એવું હતું કે અમે ક્યારેક મળીશું. પણ, હવે તો ઉપર જ મળીશું. સાથે ખાઇશું અને પીશું.

શરુઆત પછી સાબરમતી, મીઠી નદી અને બેંગ્લુરુના રેન્ડમ તળાવોમાં ઘણાં પાણી વહી (કે ઉડી) ગયા છે. સમય મળતો નથી અને સમય ક્યાં પસાર કરવો એ પ્રશ્ન પણ થાય છે. મને પહેલાં એમ હતું કે મસ્ત-મસ્ત જગ્યાએ સાયકલિંગ-રનિંગ કરીશ અને બ્લોગમાં અપડેટ કરીશ પણ હજી તેવું (સિવાય કે દોડવાનું કેવી રીતે શરું કરવું – એ શ્રેણી) થયું નથી.

દસ વર્ષ સુધી મારા આ બે બાઇટ્સના બ્લોગને સહન કરવા બદલ થેન્ક્સ!!

એક ઇન્ટરવ્યુ – ગીકી સ્ટાઇલમાં

થોડા સમય પહેલાં ટીમ માઉન્ટ મેઘદૂતે મારો ઇન્ટરવ્યુ લેવાનો ઇમેલ મોકલ્યો ત્યારે મારા મનનો મુગેમ્બો ખુશ થયો. વધુ ખુશીનું કારણ હતું કે અમે તેને ગીટહબ પર મૂકવાના હતાં.

તો જુઓ, મારો ઇન્ટવ્યુ, માઉન્ટ મેઘદૂત પર!

અને હા, મારા આળસપણાંને અવગણીને આને પાછળ પડવા બદલ પ્રશમ ત્રિવેદીનો ખૂબ-ખૂબ આભાર.

૧૫૦૦

તો ૧૫૦૦મી પોસ્ટ નિમિત્તે કંઇક લખીએ?

૧૦૦૦મી પોસ્ટ – ૧૫ ઓગસ્ટ, ૨૦૧૧.
૫૦૦મી પોસ્ટ – ૨૧ એપ્રિલ, ૨૦૦૯.
૧લી પોસ્ટ – ૨૬ માર્ચ, ૨૦૦૬.

કંઇ નોંધ કર્યું? ૧૦૦૦ થી ૧૫૦૦ સુધી પહોંચતા હાંફી ગયો છું, કદાચ દોડવાનું અને સાયકલિંગ વચ્ચે નડે છે! પણ અમે દોડીશું, ચાલીશું, ઘસડાઇશું, આ પાપી બ્લોગ જગત નહીં છોડીએ!! 🙂

ખાસ નોંધ: આ પોસ્ટ માત્ર ૧૫૦૦ પોસ્ટ્સનો મસ્ત આંકડો પૂરો કરવા માટે જ કરવામાં આવી છે! 😉

મોવેમ્બર

* ધવલભાઇએ બહુ સમય પહેલાં મોવેમ્બર વિશે [૧] લખેલું ત્યારે ખબર પડી કે આ એક સરસ અભિયાન છે. ત્યાર બાદ તેમણે વિકિપીડિઆમાં મોવેમ્બરનો લેખ [૨] ઉમેર્યો અને મને આ એક સરસ અભિયાનમાં જોડાવાની ઇચ્છા થતી હતી તેમ છતાંય કંઇ મેળ પડતો નહી. ઘરેથી મૂછો રાખવા પર પ્રતિબંધ, પણ આ વખતે નક્કી કર્યું કે હવે મૂછ નહી તો કુછ નહી. એટલે અહીં તમને મારા મોવેમ્બર અપડેટ્સ દર અઠવાડિયે જોવા મળતા રહેશે 😉

અને હા, આજથી ક્લિન ચહેરે શરુઆત કરી છે!

[૧] ધવલભાઇની મોવેમ્બર પોસ્ટ
[૨] https://gu.wikipedia.org/wiki/મોવેમ્બર
[૩] અમારી ટીમનું પાનું (ડચમાં)

અપડેટ્સ – ૧૦૬

* થોડા સમય સુધી કોઇ પોસ્ટ ન આવી એટલે મને લાગ્યું કે મારો બ્લોગ અસ્તિત્વ ધરાવતો જ નથી (કેટલાક લોકોને હાશ પણ થઇ હશે અને થયું હશે કે કાર્તિક પણ અસ્તિત્વ ધરાવતો નથી! સોરી અબાઉટ ઇટ ;)). પણ, આજે થયું કે, ચાલો અત્યંત વ્યસ્ત દિવસે પણ કંઇક અપડેટ્સ લખી નાખીએ.

* બર્થ ડેની છેલ્લી બોરિંગ પોસ્ટ પછી કંઇ ખાસ ઘટનાઓ બની નથી. પણ તેમ છતાંય,

૧. કવિન દાદા-દાદી-કાકા-કાકીનાં ઘરે રહેવા ગયો અને અને તકનો લાભ લઇને અમે કોઇ મોલમાં ફરવા ગયા અને ત્યાં કંટાળ્યા એટલે જેની ટિકિટ મળે તે મુવી જોવાનું નક્કી થયું. સદ્ભાગ્યે અમને લંચબોક્સની ટિકિટ મળી અને એકંદરે સારું મુવી નીકળ્યું. થિએટર પણ પેક હતું. બીજી રો માં બેસવું પડ્યું, પણ સરસ એક્ટિંગ, એક પણ ગીત ન હોવાને કારણે કંટાળો ન આવ્યો. અંત થોડોક ઢીલો મૂક્યો હોય એમ લાગ્યું, પણ તે ડિરેક્ટરની શોર્ટ ફિલ્મો બનાવવાની આદત હશે એ પરથી લાગ્યું.

૨. રવિવારે પિંકેથોન – એટલે કે બ્રેસ્ટ કેન્સર અવેરનેસ, સેલ્ફ ડિફેન્સ ટેક્નિક્સ વગેરેની સાથે – શિવાજી પાર્ક (દાદર) ની આજુ-બાજુ રનિંગ હતું. મિલિંદ સોમણ મળ્યો અને એ પણ આટલો ફાસ્ટ રનર છે તે થોડીવારમાં જણાયું (તે સારો રનર છે, એ તો ખબર જ હતી, કારણ કે એ લોકો દિલ્હી-મુંબઇ દોડીને ગયા હતા). થોડી ફોટોસેશનબાજી વગેરે થયું, પણ આપણે આરામથી નાસ્તો, સ્ટ્રેચિંગ વગેરેમાં વધારે ધ્યાન આપ્યું. શિવાજી પાર્કનું એક ચક્કર ૧.૨૭ કિલોમીટર થાય છે તે રનર ભક્તો ની જાણ ખાતર. અમારા રનિંગ ગ્રુપના લોકો જોડે ફરીથી મજા આવી ગઇ.

૩. રવિવારે જ – બ્લોગર મિત્ર સૂર્ય મોર્ય – ના ઘરે (સહકુટુંબ) મુલાકાત લેવામાં આવી. આપણાં દર્શિતભાઇની (બાબા બગીચાનંદજી કી જય!) જેમ તેઓ પણ બ્લોગ જગતમાં એક સરસ બ્લોગર છે. તેમની અંગતતા નિતી કારણોસર બીજી વિગતો જાહેર નહી કરવામાં આવે, પણ અમે સાથે જાગરણ ફિલ્મ ફેસ્ટિવલમાં સમય મળ્યે જવાનું નક્કી કર્યું છે. વધુ વિગતો-પોસ્ટ ત્યાંની મુલાકાત પછી.

૪. આજ-કાલ લોકોને મફતમાંય વસ્તુ-સલાહ આપતાં લેતા નથી. કચ કચ કચ.

૫. વાંચન, ફિલમ – આ બન્ને શોખ માળિયે મૂકાઇ ગયા છે. ભાદરવા મહિનાનો તડકો હજી ઉઘડ્યો નથી એટલે તડકો આવે ત્યારે આ શોખો પાછાં પ્રકાશમાં લાવવા પડશે.

૬. વોટ્સએપ પર ફાલતુ જોક્સનો ડોઝ (વત્તા દરરોજનું ગુડ મોર્નિંગ-ગુડ નાઇટ પણ ખરું) હવે સહન થતો નથી. એનાં કરતાં તો આ વિડિઓ શેર કરવા વિનંતી: https://www.youtube.com/watch?v=8hC0Ng_ajpY ગંભીરતાથી વિચારીએ તો, વોટ્સએપ કે ફેસબુકમાં મૂકાતા ૯૦ ટકા જોક્સ ફિમેલને (કે કોઇ ચોક્કસ જાતિ-જ્ઞાતિ-વાડાને) સંબંધીને હોય છે. જો આપણી માનસિકતા આવી જ હોય તો શું કહેવું?

બીજાં સમાચારોમાં મારો મત જોઇએ તો,

૧. સુરતનાં પૂરનાં ગઇસાલનાં ફોટા જોયા પછી અત્યંત દુ:ખ થયું. મને એમ થાય છે કે, આ સમસ્યાનું કોઇ ઉપાય નથી. એ વાત અલગ છે કે આપણે લોકોની માનસિકતા ન બદલી શકીએ, પણ મારા નાનકડાં જીવનમાં જ ૧૦ થી ૧૧ વાર સુરતનાં પૂરનાં સમાચારો સાંભળ્યા છે, તો એનું કંઇક કરી ન શકાય? હલ્લો, મોદીજી?

૨. ત્રાસવાદ- નૈરોબી અને પેશાવર – સાંભળી દુ:ખનો ડોઝ ડબલ થયો. ત્રાસવાદને ધર્મ હોતો નથી જેવું ફાલતુ વાતો ફરીથી ફેસબુક પર વહેતી થઇ અને આપણે જોયા કર્યું.

બસ, બસ. આ તો મોટી પોસ્ટ થઇ ગઇ!!

અપડેટ્સ – ૯૮

#ખાસ નોંધ: આ અપડેટ્સ પોસ્ટમાં રંગ વાપરવામાં આવ્યો છે!

* ગયા અઠવાડિયે સૂર્યા મોર્યને મળવાનું થયું. અમે બન્ને ઘણાં વિષયોમાં રસ એકસમાન રસ ધરાવતા હોવાથી મજા આવી ગઇ. બે-એક કલાક સુધી ઘરેથી ફોન ન આવ્યો ત્યાં સુધી સરસ વાતો કરી અને એણે મને કાંદિવલી વિષયક ઘણું જ્ઞાન આપ્યું – થેન્ક્સ, સૂર્યા. ઝોમ્બી નામનું એક મોકટેલ પીવામાં આવ્યું અને કવિનને ડરાવવામાં આવ્યો કે રાત્રે હું ઝોમ્બી બની જઇશ 😉

* વીક-એન્ડ લખી દેવામાં આવ્યો છે: ફિફ્થ એલિફન્ટમાં!

* રવિવારે જ્યારે જરુર હતી ત્યારે જરાય વરસાદ ન આવ્યો અને હવે ત્રણ દિવસથી મસ્ત વરસાદ વરસી રહ્યો છે. સાયકલ ઘરના એક ખૂણામાં પડી-પડી પોકારો કરી રહી છે! જોકે, આ દુ:ખદ સમાચાર પછી આજનો દિવસ સાયકલને આરામ આપવામાં આવ્યો છે. આવી જ બીજી ઘટનાઓ કે દુર્ઘટનાઓ પરનો લેખ.

* આજે મસ્ત ડોનટ ખાવા માટે સાયકલ લઇને ગયો. ટોટલ કેલોરી બળી: ૧૯૮.

આજનું સત્ય

તમામ તસવીરો ગુગલ-નેટ પરથી લીધેલ છે

.. આવું લખાણ બ્લોગની લગભગ દરેક પોસ્ટ પર લખતાં લોકોને ખબર નથી કે તેમનું ‘લખાણ પણ નેટ પરથી લીધેલ છે’ એવું અમને ખબર છે! 😀

ધારો કે…

૧. તમે તમારા મિત્રને કોઇ અંગત વાત પૂછી કે કરી હોય અને એ મિત્ર તેને જાહેરમાં મૂકે તો (સીધી અથવા આડકતરી રીતે!)

૨. તમે જેને સમજણો સમજતા હોવ તે, સ્ટાન્ડર્ડ નાદાન નીકળે તો?

તો આપણે શું? ભોગવે એ 😉

અપડેટ્સ – ૮૫

* આજે (ટેકનિકલી તો આવતી કાલે!!) બ્લોગ જગતમાં અમારા સાત વર્ષ પૂરાં થયા. કંઇ ખાસ લખવાનું નથી આજે, પણ પાછલાં વર્ષોની વર્ષગાંઠની પોસ્ટ્સ રસપ્રદ લાગે છે (આજની બોરિંગ અપડેટ્સ પોસ્ટની સરખામણીમાં). જુઓ:  અને  વર્ષોની પોસ્ટ્સ.

* પેલાં ‘રાસ્પબેરી પાઇ’ જોડે આજ-કાલ બહુ છેડખાની કરવામાં આવી રહી છે. મારી પાસે એક્સટર્નલ મોનિટર નથી, પણ ssh વડે તેનાં પર જાત-જાતનાં પ્રયોગો કરવામાં આવી રહ્યા છે. તેની માટે એક નવું sdcard લેવાનું છે.

* ટ્વિટરમાં ૯૦૦૦+ ટ્વિટ્સ આ અઠવાડિયે થયા. મોટાભાગનાં રિટ્વિટ્સ અને બોરિંગ અપડેટ્સ. દુર્ભાગ્યે ટ્વિટરનો બેકઅપ લેવાની કોઇ સુવિધા નથી.

* સફળતાનાં શિખરો અને નિષ્ફળતાની ખાઇઓ. તદ્ન ખોટું. સફળતાની ખાઇઓ અને નિષ્ફળતાના શિખરો હોય છે. સફળતા દેખાતી નથી, પણ તમારી નિષ્ફળતા ટોચની માફક દૂર-દૂરથી દેખાઇ જાય છે. ક્યારેક પેલી ફેઇલકોન્ફમાં જઇ આવીશ. ક્યારેક એવું લાગે કે, આપણે સફળ થઇશું ત્યારે જ નિષ્ફળતાનો પહાડ ચડવાનો આવે છે. અત્યાર સુધી તો ચડાઇ સફળ રહી છે! હવે, આ બધી ચડાઇ કામમાં આવે તો ઠીક છે 🙂 જય હો!!

આજની કડી

* આજની (મોડી મોડી, કારણ કે કાલ થવામાં પાંચ મિનિટ જ બાકી છે!) કડી છે: કાર્તિક મિસ્ત્રીના વિચારો, એમની ભાષામાં. અને, એ પણ સૌરભ શાહ દ્વારા. મારે મનમાં સંકોચ સાથે કહેવું પડે કે સૌરભભાઇએ એમનો બ્લોગ ચાલુ કર્યો એ પહેલાં મને જરા પણ આઇડ્યા નહોતો કે એ આટલું સરસ લખે છે અને હજી સુધી મેં આટલું સરસ લખાણ ગુમાવ્યું. એમની જોડે કોમેન્ટ વડે સંવાદ ચાલુ થયો એ યાદ કરીને પણ હું પોતાને બે ધોલ-ધપાટ મારી શકું તેમ છું, કારણ કે એ વખતે પણ મેં જબરી તોછડાઇ કરેલી. એ વાત પર સૌરભભાઇની જાહેરમાં માફી વત્તા આભાર!

એક વસ્તુ હજી મનમાં ખટકતી હોય તો તે તેમનાં લેખો RSS ફીડ દ્વારા વાંચવા મળતા નથી. હે પરમ કૃપાળુ, પરમાત્મા – જલ્દીથી આ સગવડ થઇ જાય તો વિનયભાઇ પર આધારિત થવું મટે 🙂

૨૦૧૨: વાર્ષિક (પોસ્ટ) અહેવાલ

* દર વર્ષની જેમ, આ વર્ષાંતે પણ હાજર છે, વાર્ષિક પોસ્ટ અહેવાલ. આ (સિવાય કે જ્યાં ઉલ્લેખ કર્યો હોય) બધાં જ આંકડા આ વર્ષ માટેના છે. પોસ્ટ સંખ્યા બાબતે આ વર્ષ શુષ્ક રહ્યું (સિવાય કે છેલ્લાં બે મહિનાઓ, જ્યાં મેં ઢગલાબંધ પોસ્ટ્સ આપના માથે મારી), પણ મારા મતે મારા બ્લોગની કેટલીક સૌથી સારી પોસ્ટ્સમાંની એકાદ-બે આ વર્ષે લખાઇ છે! 🙂

પોસ્ટ-મોર્ટમ

કુલ પોસ્ટ્સની સંખ્યા: ૨૦૧ (આ પોસ્ટની સાથે, વર્ડપ્રેસ તેનાં રીપોર્ટમાં ૧૯૮ બતાવે છે!)

સૌથી વધુ પોસ્ટ્સ ધરાવતો મહિનો: ડિસેમ્બર (ફેબ્રુઆરી, ૨૦૧૦ પછીની સૌથી વધુ પોસ્ટ્સ!)

સૌથી ઓછી પોસ્ટ્સ ધરાવતો મહિનો: એપ્રિલ

બેકી પોસ્ટ્સ સંખ્યા ધરાવતા મહિનાઓ: ૬

એકી પોસ્ટ્સ સંખ્યા ધરાવતા મહિનાઓ: ૬

સરેરાશ પોસ્ટ્સ:  ૧૬ (એમ તો ૧૬.૭૫ થાય!)

કોમેન્ટ કમઠાણ અને લાઇક્સ લાઇ

આ વર્ષની કુલ કોમેન્ટ્સ: ૧૧૨૩

આ વર્ષની પોસ્ટ્સ પર આવેલી કુલ કોમેન્ટ્સ: ૧૦૨૯ (આ ગણવું બહુ બોરિંગ છે, પણ શાંત ચિત્તે અમે આ ટાઇમ પાસ કામ કર્યું એ બદલ ઇનામ આપી શકાય! કોમેન્ટ્સ ડિસેમ્બર ૩૧નાં રાત્રે ૧૧.૫૫ વાગ્યા સુધીની છે.)

કુલ લાઇક્સ: ૧૦૦૦+

શૂન્ય કોમેન્ટ્સ ધરાવતી પોસ્ટ: ૧૮

સૌથી વધુ કોમેન્ટ્સ વાળી પોસ્ટ: ગુડ બાય, અમદાવાદ

સૌથી વધુ લાઇક્સ: ૧૯ નવેમ્બર ના દિવસે.

સૌથી વધારે કોમેન્ટ્સ: નિરવ તરફથી! અભિનંદન!

માંડ-માંડ આવેલા મુલાકાતીઓ

સૌથી વધુ મુલાકાતીઓ કયા દેશમાંથી: ભારત, યુ.એસ.એ., ઓસ્ટ્રેલિયા, યુ.કે., જર્મની!

સૌથી ઓછા મુલાકાતીઓ વાળા પાંચ દેશ: ગ્રીસ, મેક્સિકો, વેનેઝુએલા, ટ્રિનિડાડ અને ટોબેગો અને શ્રીલંકા! (મને થાય છે, અહીંથી કોણ આવી ગયું હશે? :))

સૌથી વધુ વ્યસ્ત દિવસ: ૭ ઓક્ટોબર

વગેરે વગેરે

આ વર્ષના સ્પામડા-હેમડા વગેરે: ૨૮૦૩

આ વર્ષના અપલોડ કરેલા ચિત્રો: ૮૮ (વર્ડપ્રેસ તેનાં એન્યુઅલ રીપોર્ટમાં ૯૧ બતાવે છે!)

તો આવજો, આવતા વર્ષે મળીશું?!! બધાંને હેપ્પી ન્યૂ યર!!

~૧૦,૦૦૦

* આ ~૧૦,૦૦૦ શું છે?

વેલ, આ આંકડો છે, આ મહિનાની બ્લોગ વિઝિટ્સનો. ખાસ-સ્પેશિઅલ એટલા માટે કે, પહેલી વખત પાંચ આંકડામાં મુલાકાત-સંખ્યા પહોંચી. આમ, તો આ બ્લોગ કોઇ ખાસ વાંચતું લાગતું નથી, છતાંય, થોડા તમારા જેવા લોકોનો સમાવેશ થાય છે (એટલે કે તમે, હા તમે, જે અત્યારે આ વાંચી રહ્યા છો – એટલે કે તમારો કિંમતી અને પવિત્ર સમય બગાડી રહ્યા છો!)

😉

બ્લોગબાબા

* બ્લોગ જગતમાં આ બ્લોગબાબા નું સ્થાન જરા જુદું છે. ભૂતકાળમાં કોઇએ કોપી-પેસ્ટ, ચોરી-ચપાટી, પ્લેગરિજમ, કોમેન્ટ ઉઘરાણી વગેરે કરીને ધંધો કે ધંધા કર્યા હતા. પરંતુ કરુણતાની બાબતમાં બ્લોગબાબા એ સૌને ટપી ગયા. બ્લોગ-ફેસબુક પર ભરાતો બ્લોગબાબાનો દરબાર, મગજ ઠેકાણે હોય કે ન હોય એવો કોઇ પણ માણસ જુએ, તો તેને ‘બિગ બોસ’ જેવા કાર્યક્રમ જોવાની જરુર ન પડે. દેશની સમસ્યાના બ્લોગબાબા દ્વારા સૂચવાતા મૌલિક (કે ધાપેલા!) ઉકેલો સાંભળીને સ્વસ્થ વાચક બે ઘડી આંખો ચોળતો અને ‘જે વાંચુ છું તે સાચું છે?’ એવું વિચારતો થઇ જાય. બ્લોગબાબાના દરબારમાં બબ્બે કોમેન્ટો અપ્રૂવ કરાવીને બેઠેલા લોકોની ઠઠ જોઇને તર્ક, વિવેકબુધ્ધિ – અરે, સાદીસીધી સામાન્ય બુધ્ધિ પરથી વિશ્વાસ ઉઠી જાય.

બ્લોગબાબા એકદમ પ્રસન્ન ચહેરો રાખીને કોઇને મોદી સામે પડવાનો, તો કોઇને ગુજરાતમાં બધું જ ખરાબ છે એવું સૂચવે. કોઇને કહે કે ગરીબ કલ્યાણ મેળામાં ન જઇને કોંગ્રેસ પાસેથી પેલાં ઘરનું ઘરનું ફોર્મ ખરીદજો, તો કોઇને કહે કે BRTS ને બદલે પગપાળાં મુસાફરી કરજો. આમ કરવાથી સૌ સારું થઇ જશે.

મઝાની વાત એ છે કે બ્લોગબાબા ઉઘાડેછોગ જે કરે છે તેને મુર્ખાઇ કહેવાય કે નહીં, એના માટે ચર્ચાઓ થાય. કોઇ વળી એવો મુદ્દો ગબડાવે કે ‘એક દિગ્વિજયસિંહ આવું જ કરે છે એનો વિરોધ નથી કરતા ને બ્લોગબાબા જ કેમ દેખાય છે? કારણ કે તમે ગુજરાતવિરોધી છો…’ (આટલું વાંચીને પણ કોઇને ‘વાત તો વિચારવા જેવી છે’ એવું લાગે તો નવાઇ નહીં.)

‘વિષકાંડ’નો સાર એટલો કે કોઇ સમસ્યાના દેખીતી રીતે મોંમાથા વગરના ઉકેલ વહેતા કરી દેવામાં આવે, તો પણ ઘણા લોકોને સહેલાઇથી ચગડોળે ચડાવી શકાય છે. ભલે ઉકેલના પાયામાં જ તર્ક અને વિવેકબુદ્ધિનો છેદ ઉડી જતો હોય. ભારત, ચંદ્રકાંત બક્ષીના જાણીતા પ્રયોગ (‘વિચારવું એ ખતરનાક ક્રિયા છે’) પ્રમાણે, અવિચારપ્રધાન દેશ છે. વાહિયાતમાં વાહિયાત ઉકેલમાંથી પોતાને ગમતો કે અનુકૂળ પડતો એકાદ અર્થ શોધીને, લોકો બાલની ખાલ ઉતારવા બેસી જશે. સમય વીતતાં સમસ્યાનો ઉકેલ આવવાને બદલે, ઉકેલની ચર્ચા અપ્રસ્તુત બની જશે. ત્યાં સુધી બીજા ‘બ્લોગબાબા’ બીજી કોઇ સમસ્યાનો વાહિયાત ઉકેલ સૂચવીને મેદાનમાં ઉતરી ચૂક્યા હશે.
.
..

….

‘અમારા બાબા તો ગ્રેટ છે, પણ દુષ્ટ લોકો તેમની સફળતા સાંખી શકતા નથી. એટલે તેમને બદનામ કરે છે.’

આવતા વર્ષના ‘ભારતદુષ્ટરત્ન’ માટે બ્લોગબાબા કેમ રહેશે?

બસ, બસ, આથી વધારે હસવાની મારી તાકાત નથી 😉

આજની સલાહ

* વ્હાલા વર્ડપ્રેસ.કોમના બ્લોગર્સ,

એક વણમાગી પણ ઉપયોગી સલાહ (પ્રેરક: રજનીભાઈ)..

આભાર!

હેપ્પી બર્થ ડે, ડિઅર બ્લોગ..

.. બ્લોગ બાબો હવે છ વર્ષ પૂરા કરીને સાતમાં વર્ષમાં પ્રવેશ કરે છે. ભેટ-સોગાદ વગેરે મોકલાવી શકો છો. પાર્ટી અમે ઓનલાઈન રાખી છે એટલે ઓનલાઈન ગિફ્ટ મોકલાવવા વિનંતી. ‘ઓફલાઈન પ્રથા’ બંધ છે. તેમ છતાંય મારું વિશલિસ્ટ પૂરી કરવામાં કોઈની મદદ લેવામાં મને જરાય વાંધો નથી 😉 વેલ, સૌ વાચકોનો ખરા દિલથી આભાર જેમણે આ પ્રવાસમાં સાથ આપ્યો, ટોક્યો, રોક્યો અને ભૂલ પડી ત્યાં ધ્યાન દોર્યું.

મળતા રહીશું.