બીઆરએમ ૬૦૦: માઉન્ટેન 🐐

આ વખતે વળી પાછા જઇશું આપણા ફેવરિટ પસરણી ઘાટ પર. જ્યારે નવી મુંબઈ-કલ્યાણ સાયકલિંગ ક્લબે પ્રથમ વખત ૬૦૦ રાખી વત્તા પંચગીની જઇને એજ રસ્તે પાછાં આવવાનો માર્ગ નક્કી કર્યો ત્યારથી જ આ ૬૦૦ કરવાનું નક્કી કરેલું. અઠવાડિયા પહેલાં રજીસ્ટ્રેશન કરાવ્યું. જોડે શિરિષ અને અનિરુદ્ધ પણ આવવાના હતા, પણ અનિરુદ્ધે મોડા રજીસ્ટ્રેશન કરાવ્યું એટલે હું અને શિરિષ સાથે નવી મુંબઈ ગયા. સમય કરતાં વહેલાં પહોંચી જવામાં અલગ મજા છે – ખાસ કરીને જ્યારે કોઇ ઇવેન્ટ-રેસ હોય ત્યારે. મગજ કુલ રાખવાની પહેલી ટીપ. ખાસ મારા કિસ્સામાં બહુ ઉપયોગી છે 🙂

સમયસર બીઆરએમ શરુ થઇ અને ૮ વાગે પિયુષને બર્થ ડે વિશ કરવા માટે ખોપોલી પહેલાં રોકાયો અને ઝુમ કોલ કરીને વિશ કર્યું. ૧૦ મિનિટના આ બ્રેક પછી ખોપોલી રોકાયો નહી અને ભોર ઘાટ આરામથી પસાર કરીને ખંડાલા બ્રેક લીધો. આમ તો હું સીધો લોનાવાલા પછી જ સ્ટોપ કરું છું પણ પછી થયું જવા દો – આપણે ક્યાં રેસિંગ કરીએ છીએ. (ભોર ઘાટ પર સિદ્ધાર્થ અને સચીને ફોટા પાડ્યા છે – જે ટૂંક સમયમાં મળશે ત્યારે અહીં અપડેટ કરીશ) અત્યાર સુધી તાપમાન સહન થાય તેવું હતું એટલે મજા આવી. પછી લગભગ તાલેગાંવ સુધી નોન-સ્ટોપ સાયકલ ચલાવી. ત્યાં પેલું લોકપ્રિય મિશળ ખાધું અને થોડો આરામ કરીને પુને જવા રવાના થયો. પુને પસાર કરીને કાત્રજ ટનલ પહોંચ્યો પણ ટનલમાં ભેજ અને ગરમીને કારણે થોડું અનઇઝી જેવું લાગ્યું એટલે પછી બીજા ૫૦ કિમી ફરીથી આરામથી ચલાવીને બીજા ઘાટ કામબાટ્ખી પર પહોંચ્યો. કામબાટ્ખી ઘાટ દેખાવમાં મોટો લાગે પરંતુ એટલો બધો મુશ્કેલ નથી. તેના પછી વાઇ આગળ શેરડીનો રસ પીવા ઉભો રહ્યો, એકદમ તાજો રસ! ત્યાંથી પસરણી પહેલાં વાઇ પર નાનો બ્રેક – જ્યાં રાજીવ અને અપૂર્વ જોડે ઓળખાણ થઇ. ઘાટ પર નોન-સ્ટોપ પણ આરામથી ચલાવી પંચગની પહોંચ્યો, જ્યાં સિદ્ધાર્થ અને સચિન મારી રાહ જોતા હતા. ઉપરનો સૂર્યાસ્ત ફોટો લઇને તરત સાતારા-કરાડ તરફ જવા રવાના થયો ત્યારે રસ્તામાં બધા રાઇડર્સ મળતા ગયા. ત્યાંથી જોશી વિહિરનો રસ્તો થોડો નવો હતો (છેલ્લે ત્યાં ૨૦૧૭માં ગયેલો). એકદમ અંધારું. માંડમાંડ હાઇવે પર પહોંચ્યો ત્યારે જીવ આવ્યો.

ત્યાંથી ફરીથી રોલિંગ રસ્તો અને ૨૮૬ પર સંપૂર્ણ ડિનરનો બ્રેક. બટર રોટી-પનીર ભુરજી-ફ્રેશ લાઇમ સોડાની પાર્ટી. ૩૨૫ પર પહોંચવા માટેની ગણતરી કરી ત્યારે ખબર પડીકે કંટ્રોલ પોઇન્ટનું અંતર વધારે છે. ના ચાલે. સિદ્ધાર્થ જોડે વાત કરી ત્યારે તેણે કંટ્રોલ થોડી સરખી જગ્યા પર ગોઠવ્યો અને હોટેલ પણ બદલી. આને કહેવાય ત્વરિત નિર્ણયશક્તિ! નાઇટ સ્ટોપ પર નક્કી કરેલું કે ૪ કલાક સૂવું પણ થોડું મોડું થયું હતું એટલે ફટાફટ સૂઇ જઇને ૩.૨૫ જેવા જાગી ગયા અને ૩.૪૫એ નાહ્યા વગર નીકળ્યો. સવાર પડતા પહેલાં ચા પીવા ઉભા રહ્યા પણ મને ફરી પાછી ઉંઘ આવી એટલે ૪૫ મિનિટ ચા પીધા પછી ઉંધ્યો. સિદ્ધાર્થ ત્યાં ગાડીમાં આવ્યો એટલે તેને જોઇને ઉંઘ ઉડી ગઇ અને ફટાફટ સાયકલ ચલાવી. ત્યાંથી સીધો કામબાટ્ખી બેઝ પર. જ્યાં મને ચાની દુકાન પર કેરાલાથી કાશ્મીર જતા ૩-૪ લોકો મળ્યા. થોડી વાતો કરીને આગળ જવા નીકળ્યો. વચ્ચે એક સ્ટોપ લઇને પછી છેક પૂને શહેરમાં ચીઝ સેન્ડવિચ ખાવાની ઇચ્છા પૂરી કરી. હાઇવે પરની હોટેલ ખાલી બહારથી જ સારી લાગે. ખાસ કરીને પુને-સાતારા વચ્ચેના ભાગમાં મિશળ સિવાય લોકો બીજું કંઇ ખાય છે કે નહી તે પ્રશ્ન છે. પુને પછીનો કંટ્રોલ તાલેગાંવ હતો જ્યાં નિહાર-વિધી મારી રાહ જોતા હતા. થોડા ગપ્પાં અને થાલી પેઠ-કોલ્ડ કોફી પછી છેલ્લા પડાવ તરફ રવાના થયો..

૬ વાગ્યાને ફરી ઉંઘ આવવાની શરુ થઇ. એક રાઇડર મળ્યો જેણે મને તરબૂચનો જ્યુશ પીવડાવ્યો. બહુ કંઇ એનર્જી ન આવી પણ એટલિસ્ટ મોઢાના સ્વાદમાં થોડો ફેરફાર આવ્યો અેટલે સારું લાગ્યું. જેએનપીટી બાયપાસ પસાર કર્યો પછી ખરો બોરિંગ ટ્રાફિક શરુ થવાનો હતો. અને, આ વખતે રસ્તો ભૂલ્યા વગર – ગારમિનની મદદ લઇને અંત સુધી પહોંચ્યો ત્યારે ૩૮ કલાક ૧૦ મિનિટ થઇ હતી. ૨ મિનિટ એટીએમ સ્લીપ લેવામાં થઇ એટલે ઓફિશિયલ સમય કદાચ ૩૮ કલાક ૧૨ મિનિટ આવશે. અમારા બધાંનું અભિવાદન ફૂલનો હાર પહેરાવીને કરવામાં આવ્યું, જેનાથી અમને સેલિબ્રિટી હોવાની ક્ષણિક લાગણી પણ થઇ આવી, પછી થયું કે આપણી ટ્વિટર પોસ્ટ ક્યાં લોકો વાંચે છે.. 😉

વેલકમ ૨૦૨૦૧

  • જૂના અને સડેલા ૨૦૨૦માં છેલ્લે-છેલ્લે એટલો બધો વ્યસ્ત થઇ ગયો કે ૧ ડિસેમ્બર પછી કંઇ પણ લખવાનો સમય જ ન મળ્યો. ડિસેમ્બર મહિનો એકંદરે ૧૧ મહિનાઓ કરતા સારો ગયો.
  • ડિસેમ્બર અંતમાં વેકેશનની સાથે સાથે વર્ષોથી પેન્ડિંગ મહાબળેશ્વરનો નાનકડો પ્રવાસ પણ કરી દીધો. ત્યાં વાસ્તવમાં ૨૦૦૪ પછી ગયો, ૨૦૦૪ થી ૨૦૧૯ વચ્ચે પાંચ-છ વખત માત્ર સાયકલિંગ કારણોસર જ જવાનું થયું હતું! આ વખતે તો બહુ સ્ટ્રોબેરી ખાધી, રખડ્યા અને મઝા કરી – અને હા, સાયકલ પણ ચલાવી! સાયકલિંગના ફોટાઓ સ્ટ્રોબેરી 🍓 આલ્બમમાં જોવા મળી શકશે.
  • અને હવે એક વધુ સાયકલિંગ રેસ – સહ્યાદ્રી ક્લાસિક જાન્યુઆરીના અંતમાં આવે છે. તે પણ, મહાબળેશ્વરમાં જ છે. ત્યાં ઘર લઇને નાનકડું કાફે અને સ્ટ્રોબેરીનું ફાર્મ ખોલવા જેવું ખરું!
  • કવિનની હાઇટ હવે મને ઓળંગી ગઇ છે અને અમારો અનઓફિશયલ પાલતુ બિલાડો હવે થોડો જાડો થયો છે 😀

મારા લોકડાઉન અપડેટ્સ – ૮

હાજર છે, વધુ એક લોકડાઉન અપડેટ!

ઉપરોક્ત ત્રણ છબીઓ છેલ્લા અપડેટ વચ્ચે બનેલી ઘટનાઓનો સચિત્ર સારાંશ છે. નવું કેકટ્સ, કભી ખુશી-કભી ગમ અને દર વર્ષે ઉંમર વધારતો અને વાળ ઘટાડતો (સફેદ) હું વત્તા મસ્ત કેક!

સાયકલિંગમાં જોઇએ તો બહુ બધું (અથવા કોકીના મતે – વધારે પડતું ;)) ઇન્ડોર સાયકલિંગ કર્યા પછી આજે પહેલી વખત હું અને કવિન સાયકલ ચલાવવા માટે બહાર ગયા. કવિનની હાલત ખરાબ થઇ પણ, એકંદરે તેને મજા આવી. ગઇકાલે તેની સાયકલ ૬ મહિના પછી પહેલી વખત સાફ કરી. તેની મજા મારા માટે એકસ્ટ્રા ગણવામાં આવશે. નવા (ચાઇનિઝ) પંપનો ટેસ્ટ કર્યો અને તે ટેસ્ટ સફળ રહ્યો.

નવા લેપટોપમાં હજુ માઇક્રોફોનના લોચા છે. રે ૨૦૨૦, આમાં પણ તું નિષ્ફળ નિવડ્યું 😉

આવતી પોસ્ટમાં મિહિર પાઠકના પુસ્તક વિશે લખવાનું છે, જે ક્યારનુંય રહી જાય છે!

PS: આ કડી સ્ટ્રાવા iFrameનો એક નિષ્ફળ ટેસ્ટ છે!

PS II: બિલાડો મજામાં છે.

આજનું બિલાડી જ્ઞાન

  • (નાના) બાળકો અને (મસ્ત, પોચા) બિલાડા – બીજાના વધુ સારા લાગે અને પોતાનાને રાખતા જીવ નીકળે 😉
  • અમારા બિલાડાનું નવું નામ ગોટ્યા છે 😉

નામ

શેક્સપિયરે કે બીજાં કોઇ વ્યક્તિએ કહેલું હતું કે નામમાં શું છે? આજ-કાલ જે છે તે નામમાં જ છે! બધાંને પોતાનું નામ અમર કરી જવું છે અને એટલે જ આલિયો-માલીયો-મવાલિયો વિકિપીડિયામાં આવીને પોતાના વિશે પાનું બનાવી જાય છે. (અને અમારે તેને દૂર કરવાની મહેનત કરવી પડે છે :/)

નામ પરથી યાદ આવ્યું કે ફેસબૂકમાં હું ટાઇમપાસ કરતો બેઠો હતો અને થયું કે ચાલો બધાં સોશિયલ મીડિયામાં મારું ફેવરિટ 0x1f1f નામ રાખું. બીજે બધે લગભગ થઇ ગયું અને પણ આ ફેસબૂકવાળાઓનું નખ્ખોદ જાય..

૧. તમે 0 (સંખ્યાઓ) નામમાં ન રાખી શકો :/ કદાચ, આ કારણોસર જ અમે કવિનનું નામ કવિન ૧.૦ નથી રાખ્યું!

૨. તમે એક કરતાં વધું કેપિટલ અંગ્રેજી અક્ષર ન મૂકી શકો. એટલે ફેસબૂકમાં I AM THE KING OF FALANA VILLAGE એવું નામ ન રખાય? નાઇન્સાફી કહેવાય આ તો!

૩. તમે એકવાર નામ બદલ્યા પછી બીજા ૬૦ દિવસ સુધી ન બદલી શકો.

લો, એટલે ૬૦ દિવસ સુધી મારે લોકોને સમજાવવું પડશે કે કેમ નામ બદલ્યું અને હવે કેમ હું બદલી નહી શકું. તો, તમારી ટાઇમલાઇનમાં કોઇ સાયકલિંગ કરતો અજાણ્યો માણસ (સ્ટે હોમ, સ્ટે સેફ!) દેખાય તો તરત તેને અનફ્રેન્ડ કરી દેવો! 😉

વર્ક ફ્રોમ હોમ

છેવટે, વર્ક ફ્રોમ હોમનો બેજ અમને મળ્યો ખરો. ૧૪ દિવસ સુધી દરરોજ સાયકલ ચલાવ્યા પછી! ઝ્વિફ્ટમાં કોવિડ-૧૯ યુગ પહેલા આ બેજનું નામ અનએમ્પલોયડ હતું. અને, ઘણા લોકોને એવું જ લાગતું હતું કે આ માણસ કામ કરે છે કે ખાલી સાયકલ જ ચલાવે છે 😉

મારા લોકડાઉન અપડેટ્સ – ૬

એમ તો ટેકનિકલી લોકડાઉન નથી, પણ અમે લોક્ડ છીએ. એટલે કે અર્થહીન રખડપટ્ટી નથી કરી રહ્યા અને હજુ પણ ઘરમાં જ વર્ચ્યુઅલ રાઇડિંગ કરીએ છીએ.

ગુગલ ફોટોસ, ફેસબૂક, જીમેલ, વર્ડપ્રેસ – આ બધાંએ ચૂપચાપ પોતાની ડિઝાઇન અને વર્કફ્લો બદલ્યો અને અમે હજુ તેમાં ફાંફા મારીએ છીએ. ખાસ કરીને ગુગલ ફોટોસ વાળાએ ફોટા ક્યાં ગયા તે શોધવું અઘરું કર્યું છે.

નવાં નોઇઝ કેન્સલેશન હેડફોન (સોની WH-CH700N) લેવામાં આવ્યા છે, જે હજુ લિનક્સ જોડે કામ કરતાં નથી. થોડો પ્રયત્ન કર્યો છે, પણ સફળતા મળી નથી. આ ગાઢ પ્રયત્નમાં સફળ થયા પછી તેના પર વ્યવસ્થિત રીતે હાઉ-ટુ લખવામાં આવશે.

પુસ્તકોમાં જોઇએ તો વાત-વાતમાં પ્રિમા અને કુનાલ જોડે વાત નીકળી અને પેલું ભેદી ટાપુ પુસ્તક મંગાવ્યું અને પછી ખબર પડી કે આ પણ જે જોઇતું હતું તે ભાષાંતર તો (મૂળશંકર મો. ભટ્ટનું) નથી. લો. વેલ, વધુ માહિતી માટે મારી પેલી સાહસિકોની સૃષ્ટિ પોસ્ટ અને તેની કોમેન્ટ્સ વાંચશો તો મજા પડી જશે. (જો મને આ યાદ હોત તો આ એકસ્ટ્રા શોપિંગ ન થાત ;)) પણ, આ ભેદી ટાપુઓ (દા.ત. હાલમાં વાટોપિયા) જીવનમાં ફરી-ફરીને આવતો જ રહે છે!

મારા લોકડાઉન અપડેટ્સ – ૫

અહીં વધુ એક મહિનો લોકડાઉન લંબાવાયું છે અને સરવાળે કંઇ ભલીવાર આવ્યો નથી. એટલે કે, જોરથી બોલો – જય મહારાષ્ટ્ર, જય જય ગરવી ગુજરાત! બંને જગ્યાએ એકંદરે સરકારે દાટ વાળ્યો છે અને હજુ વધુ વળવાનો છે. લોકો મરી રહ્યા છે – બાકીના ડફોળો જાણે કંઇ થયું નથી તેમ ચોરે-ચોતરે અને ગલ્લાઓ અને દરિયાકિનારે ફરી રહ્યા છે.

કવિનની ઓનલાઇન સ્કૂલ ચાલી રહી છે. હવે જરૂર પડ્યે તેના માટે ટેબલ મંગાવ્યું છે. Ikea જેવી કંપની તમને તમે આપેલા ઓર્ડરની કોઇ માહિતી તેમની વેબસાઇટ પર ન આપે કે પછી ઓર્ડર ટ્રેકિંગ જેવી કોઇ સિસ્ટમ ન રાખે તે ૨૦મી સદીની આશ્ચર્યજનક વેબ ઘટનાઓમાં ચોક્કસ મૂકી શકાય છે. તો બીજી બાજુ, LIC જેવી વેબસાઇટ કોઇક વખત ચાલી જાય છે એ પણ આ વેબ ઘટનાઓમાં ટોપ ૧૦માં આવી શકે છે.

બીજી દુર્ઘટનાઓમાં જોઇએ તો મારા લેપટોપની બેટરી પેલા ફૂલણજી કાગડાની જેમ ફૂલી છે. હવે નવું લેપટોપ કે બેટરી આવે ત્યારે જીવ આવશે. ત્યાં સુધી ચલાવીશું – ધ્યાન રાખીને.

સાયકલિંગમાં આ મહિનો ઓકે-ઓકે ગયો છે. લગભગ ૯૦૦ કિમી સાયકલિંગ કર્યું છે. હવે જુલાઇ એકદમ મજાનો જશે. કારણ કે, ટુર દી ફ્રાન્સ ઝ્વિફ્ટ પર થવાની છે. આપણને તો શું ફરક પડે, પણ તેના પછી એમેચ્યોર રાઇડર્સ માટે એક ઇવેન્ટ થશે અને પછી ત્યાં નવાં રસ્તાઓ પર સાયકલ ચલાવવા મળશે એ ફાયદો!

ચાલો ત્યારે, જુલાઇમાં મળીએ!

ઝ્વિફ્ટ

હવે નાછૂટકે જ્યારે સાયકલિસ્ટને ઘરે બેસવાનું આવે ત્યારે સાયકલ સાફ કર્યા સિવાય તો ઇન્ડોર રાઇડિંગનો જ વિકલ્પ બાકી રહે છે. અમારા ફેવરિટ ટ્રેઇનરરોડ પછી અમે પ્રયત્ન કર્યો કે નવા ફોનમાં ઝ્વિફ્ટ ચાલે છે કે નહી. અને, ચાલ્યું! સાત દિવસના ટ્રાયલ પછી તેને એક મહિના માટે સબસ્ક્રાઇબ કરવામાં આવ્યું છે.

તો જોઇએ, આ ઝ્વિફ્ટ શું છે. સૌ પહેલા તો, નીચેની છબી જુઓ. મારી સાયકલ જોડે લગાવેલું સાધન છે તે ઇન્ડોર ટ્રેઇનર છે. તે સાયકલના પાછલા વ્હીલનું કામ કરે છે, સિવાય કે તેમાં બ્રેક કામ નથી કરતી. આ પ્રકારના ટ્રેઇનરને ડાયરેક્ટ ડ્રાઇવ કહે છે.

સાયકલ વત્તા ટ્રેઇનર

આ ટ્રેઇનરમાં પાવર (શરીર કેટલી ઊર્જા ઉત્પન્ન કરે છે, તે Wattsમાં બતાવે), કેડેન્સ (RPM) જેવા સેન્સર્સ હોય છે. ટ્રેઇનર ઝ્વિફ્ટ જેવી ઍપ વડે મોબાઇલ સાથે જોડાય છે (બ્લ્યુટૂથ કે પછી ANT+ વડે). હવે, ઝ્વિફ્ટમાં મઝાની વાત છે કે..

કોબલસ્ટોન પર સાયકલિંગ!

.. તેમાં ખરેખર જે પ્રકારનો રોડ હોય તેવી ફિલિંગ આવે. જો પર્વત આવે તો, સાયકલિંગ કરવું મુશ્કેલ પણ બને (ટૂંકમાં, વાટ લગાવે!) હવે, જોકે આ ફિલિંગ તો મારા ટ્રેઇનરને આભારી છે, પણ ઝ્વિફ્ટ તેમાં વધારાનો રસ ઉમેરે છે. વિવિધ દેશોમાં સાયકલિંગ કરવાની મઝા આવે છે. તે પણ, ઘરની બહાર ગયા વગર. તેમાં લીડરબોર્ડ હોય, ટાઇમ ટ્રાયલ કે પછી ટુર ઓફ વાટોપિયા જેવી વિવિધ તબક્કા ધરાવતું રેસિંગ હોય. હજુ સુધી ઘણી સુવિધાઓનો દેખી નથી, પણ ૩૫૦ કિમી તેમાં ચલાવ્યા પછી કહી શકાય કે મહિને ૧૫ ડોલર આપવા એ ખોટા નથી.

તેના ટ્રેઇનિંગ પ્લાન પણ સારા છે, પણ ત્યાં સુધી હજુ પહોંચ્યો નથી. જોઇએ ક્યાં સુધી આ ગાડું ચાલે છે.

PS: ગુજરાતીઓ આરંભે શૂરા!

PS II: વાટોપિયા જેવો ખરેખર કોઇ ટાપુ નથી, પણ ઓસ્ટ્રેલિયાની ઉત્તરે આવેલા કોઇ ટાપુ પર હું રાઇડ કરતો દેખાઉં છું. ત્યાં બધુ જ છે. જ્વાળામુખી, પર્વતો, દરિયો, રણ, ડાઉનટાઉન, દરિયાની નીચે રસ્તો, ડાયનોસોર, રીંછ, બરફ ધરાવતા પહાડો, જંગલ, ટ્રેઇલ. ઓલ ઇન વન!!

સોનાની સાયકલ રે મારી સોનાની સાયકલ..

સોનાની સાયકલ રે, મારી સોનાની સાયકલ!
જૂની સોનેરી, નવી કાળી-લાલ..

પેલી બે બી.આર.એમ. વાળી પોસ્ટમાં લખવાનું રહી ગયું હતું કે સુરત તરફ આવતી વખતે કોઇ ગામ પાસેથી હું જતો હતો અને થાકેલો હતો ત્યારે ગામમાંથી બે નાનાં છોકરાઓએ બૂમ પાડી, “સોનાની સાયકલ રે, મારી સોનાની સાયકલ..” આ સાંભળીને મારો બધો થાક ઉતરી ગયો અને હું હસી પડ્યો (જે જવલ્લે જ બનતી ઘટના છે ;)) અને પછી યાદ આવ્યું કે મારી સાયકલની ચેઇન ખરેખર સોનેરી રંગની છે. જોકે હવે, કાળા-લાલ રંગની નવી ચેઇન લીધી છે. જે ખરેખર મોંઘી છે 😀

તો હવે કહી શકાય કે, “સોનાની સાયકલ રે, મારી સોનાની સાયકલ” 😉