નામ

શેક્સપિયરે કે બીજાં કોઇ વ્યક્તિએ કહેલું હતું કે નામમાં શું છે? આજ-કાલ જે છે તે નામમાં જ છે! બધાંને પોતાનું નામ અમર કરી જવું છે અને એટલે જ આલિયો-માલીયો-મવાલિયો વિકિપીડિયામાં આવીને પોતાના વિશે પાનું બનાવી જાય છે. (અને અમારે તેને દૂર કરવાની મહેનત કરવી પડે છે :/)

નામ પરથી યાદ આવ્યું કે ફેસબૂકમાં હું ટાઇમપાસ કરતો બેઠો હતો અને થયું કે ચાલો બધાં સોશિયલ મીડિયામાં મારું ફેવરિટ 0x1f1f નામ રાખું. બીજે બધે લગભગ થઇ ગયું અને પણ આ ફેસબૂકવાળાઓનું નખ્ખોદ જાય..

૧. તમે 0 (સંખ્યાઓ) નામમાં ન રાખી શકો :/ કદાચ, આ કારણોસર જ અમે કવિનનું નામ કવિન ૧.૦ નથી રાખ્યું!

૨. તમે એક કરતાં વધું કેપિટલ અંગ્રેજી અક્ષર ન મૂકી શકો. એટલે ફેસબૂકમાં I AM THE KING OF FALANA VILLAGE એવું નામ ન રખાય? નાઇન્સાફી કહેવાય આ તો!

૩. તમે એકવાર નામ બદલ્યા પછી બીજા ૬૦ દિવસ સુધી ન બદલી શકો.

લો, એટલે ૬૦ દિવસ સુધી મારે લોકોને સમજાવવું પડશે કે કેમ નામ બદલ્યું અને હવે કેમ હું બદલી નહી શકું. તો, તમારી ટાઇમલાઇનમાં કોઇ સાયકલિંગ કરતો અજાણ્યો માણસ (સ્ટે હોમ, સ્ટે સેફ!) દેખાય તો તરત તેને અનફ્રેન્ડ કરી દેવો! 😉

વર્ક ફ્રોમ હોમ

છેવટે, વર્ક ફ્રોમ હોમનો બેજ અમને મળ્યો ખરો. ૧૪ દિવસ સુધી દરરોજ સાયકલ ચલાવ્યા પછી! ઝ્વિફ્ટમાં કોવિડ-૧૯ યુગ પહેલા આ બેજનું નામ અનએમ્પલોયડ હતું. અને, ઘણા લોકોને એવું જ લાગતું હતું કે આ માણસ કામ કરે છે કે ખાલી સાયકલ જ ચલાવે છે 😉

ટર્મિનેટર

ટર્મિનેટર

પ્રસ્તુત છે, અમારી નાનકડી ટર્મિનેટર સ્ટોરી. ના, હું કંઇ ભવિષ્યમાં થનારા મશીન v/s માણસોનો યુદ્ધનો નેતા નથી કે નથી પેલો મોડલ T-101. અમે તો છીએ માત્ર એક સરળ અને સીધાં સાદા, જે ડિરેક્ટર બનાવે તેવી ટર્મિનેટર ફિલમો જોનારા અને પછી કોઇ ન વાંચે એવા રીવ્યુ લખનારા.

એમાં થયું એવું કે ૧૯૯૦ના દાયકામાં VCRનો જમાનો હતો અને અમને તેની કેસેટ્સ ભાડે લાવવાનો શોખ ઉપડ્યો હતો. અમે ડાયરીમાં કઇ ફિલ્મો જોઇ એની નોંધ પણ રાખતા. મને યાદ નથી પણ આઠમા કે સાતમા ધોરણમાં ક્યાંકથી (ગુંજ વિડિયો લાઇબ્રેરી? ચોક્કસ નામ યાદ નથી) ટર્મિનેટર-૨ની કેસેટ હાથમાં આવી. નવી નક્કોર પ્રિન્ટ. આપણને તો મઝા પડી ગઇ. ત્રણ દિવસમાં ત્રણ વખત જોઇ ત્યારે સ્ટોરી થોડી સમજમાં આવી. પછી, ટર્મિનેટર ૧ હાથમાં આવી ત્યારે થોડી વધુ સ્ટોરી ખબર પડી. બારેક વર્ષ પછી જ્યારે ટર્મિનેટર ૩ આવી ત્યારે ઘોર નિરાશા થઇ અને જ્યારે ટર્મિનેટર ૪ આવી ત્યારે ક્રિસ્ટીઅન બેલની એક્ટિંગ સિવાય ફિલમમાં કંઇ દમ હતો નહી. ટર્મિનેટર ૫ પછી થયું કે હવે આ ટર્મિનેટર્સ ખરેખર દુનિયાનો નાશ કરે તો સારું. એટલિસ્ટ, આ સીરીઝ તો અટકે!

ટર્મિનેટર્સ ન આવ્યા પણ ટર્મિનેટરની છઠ્ઠી ફિલમ ટર્મિનેટર ડાર્ક ફૅટ આવી અને અમને ફેટવાળી ચીજો પસંદ નથી એટલે બહુ મઝા ન આવી. કવિનને મારા-મારી જોઇને મઝા આવી એવું લાગ્યું. આર્નોલ્ડ હજુ પણ જામે છે, પણ I’ll be back ડાયલોગ ન આવ્યો એટલે લાગ્યું કે હવે આર્નોલ્ડ નિવૃત્તિ લઇ લેશે. પણ, કોને ખબર, પાછો પણ આવે. અને, હા વિકિપીડિયા અનુસાર આના પછી હજુ બીજી ટર્મિનેટર બે ફિલમો આવશે.

હા, આ બ્લોગ પર – I’ll be back. ત્યાં સુધી પોપકોર્ન ખાતા રહેજો!

માનસિકતા ૩

* આવું કેમ? કરોડોનો ફ્લેટ હોય તો પણ જૂની-પુરાણી વસ્તુઓનો મોહ કેમ લોકોને છૂટે નહી? 🙂

PS: ઘર ખાલી કરતાં અને નવાં ઘરમાં જતી વખતે આવેલો વિચાર

PS ૨: કરોડોનો ફ્લેટ મારો નથી, મકાનમાલિકનો છે!

માનસિકતા ૨

* આ વિષય પર બીજી પોસ્ટ!

* અમારી સામેની વિંગમાં એક ઘરડા આંટી (ઉર્ફે ડોશી) રહે છે (એટલે કે આ લખી રહ્યો છું ત્યાં સુધી રહે છે). એક વખત કોકી સોસાયટીની કોઇ નવવિવાહિતા (જે તેની મિત્ર નીકળી) જોડે સોસાયટીના કોઇક કાર્યક્રમમાં વાતો કરતી હતી ત્યારે તેમણે કહ્યું, “આ તો ભાડૂઆત છે, જતા રહેશે!”. હવે ન કરે નારાયણ અને પેલા ડોશી અમે અહીંથી જઇએ એના કરતા વહેલા ઊકલી જાય તો?

PS: અમે જતા રહ્યા છીએ, ડોશીનું સ્ટેટસ ચેક કરવાનું બાકી છે 😉

વોટ્સએપ

* દર દિવાળીએ તેમજ બેસતા વર્ષે વોટ્સએપ દાટ વાળે છે, પરંતુ મારી હાલની મજબૂત એન્ટિ-સોશિયલ નિતીઓને કારણે આ વખતે બહુ મારો ન આવ્યો. તો પણ એકાદ-બે લોકો એવા દેખાયા જે દર દિવાળીએ ભૂલ્યા વગર વિશ કરી જ દે છે. એમનો છેલ્લો સંદેશો ગઇ દિવાળીનો જ હોય અને એના આગળનો એની પહેલાની દિવાળીનો! એમાનાં જો બહુ નજીકના હોય તો બર્થ ડે પરની વિશ હોય છે.

હવે આવા લોકોની વિશ-પ્રાર્થના-દુઆને કારણે હું ટકી રહ્યો છું, એટલે મળતા રહીશું દર વર્ષે આ જ રીતે!

PS: 🙂

જ્યારે અમે નાના હતાં – embarrassing ક્ષણો – ૨

* છેલ્લી embarrassing ક્ષણો વિશે છેક ૨૦૧૩માં લખી હતી. તે પોસ્ટ ક્યાંકથી નજરે ચડી તો થયું કે ધોરણ ૪ પછી આવી ઘટનાઓ વારંવાર બની છે. તો આ શ્રેણીમાં નવી પોસ્ટ..

ધોરણ ૫

પાંચમું ધોરણ આવ્યું અને અમને પ્રિ-મુગ્ધાવસ્થા ફૂટવાની ચાલુ થઇ. સાયકલ પણ ભાડેથી ચલાવવાની શરૂ કરી અને નવી સાયકલ પણ લીધી. હીરો રેંજર. ૧૦૨૫/- રૂપિયામાં. સરસ લાલ રંગની. હવે એમાં embarrassing એ બન્યું કે મને મોટી સાયકલ બરાબર નહોતી આવડતી એટલે ત્રણ-ચાર વખત મસ્ત રીતે પડ્યો. એકાદ વાર તો ક્લાસની છોકરીની સામે પડ્યો. ના ચાલે. તો પણ ચલાવ્યું.

ધોરણ ૬

છઠ્ઠું ધોરણ આ માટે બહુ જાણીતું નથી, પણ નિરવ પછી મારો બીજો નંબર હતો તે મને નડતો. ખાસ કરીને મૌખિક પરીક્ષાઓમાં. બીજી પરીક્ષા પછી મારો ક્રમાંક જોખમાયો એટલે વાર્ષિકમાં થોડી મહેનત કરીને સાચવી લીધું હતું એવું યાદ છે.

ધોરણ ૭

સાતમા ધોરણમાં આવ્યો ત્યારે કોમ્પ્યુટર વિષય નવો આવ્યો અને બધાં વર્ગોના “હોંશિયાર” વિદ્યાર્થીઓને ભેગા કરીને એક વર્ગ રચવામાં આવ્યો (અમારો હતો ૭ એ). પહેલી ઘટના એ બની કે ક્લાસ પ્રમુખની ચૂંટણીમાં મારો પોતાનો મત મેં બીજાને આપ્યો તોય પ્રમુખ હું બન્યો. છેવટે, આ સ્વીકારવું પડ્યું અને નક્કી કર્યું કે હવે ક્યારેય પ્રમુખ પદની દાવેદારી ન કરવી. થોડાક સમય માટે હું પદભ્રષ્ટ પણ કરવામાં આવ્યો પરંતુ પાછો સ્થાપિત કરાયો. પદભ્રષ્ટ દરમિયાન હું નિરાશ નહોતો થયો પણ ખુશ થયો હતો 😀 જે હોય તે, મજા હતી.

ધોરણ ૮

આઠમા ધોરણમાં સાયકલ પર સ્ટાઇલો મારવામાં ધોરણ ૫ જેવું તો એકાદ-બે વખત થયેલું. તો પણ, એટલું બધું નહી. આઠમા ધોરણમાં આવ્યા પછી ખબર પડીકે અહીં તો ભણવાનું અઘરું છે, ie મહેનત કરવી પડશે. હવે, અહીં સંગીત અને ચિત્ર બેમાંથી એક પસંદગી કરવાની હતી. બાય ડિફોલ્ટ, જે છોકરા-છોકરીઓ સંગીતમાં સારા હોય એને ધરાર સંગીત લેવું પડતું હતું. અમને તો ગીત-સંગીત ગમે નહી અને ચિત્રકામ આવડે નહી એટલે શું કરવું એમાં મૂંઝવણ પણ એટલિસ્ટ સંગીતમાં તો ગાવું પડે એ અમને ન ગમ્યું. સંગીત શિક્ષક પંડ્યા સાહેબ ક્લાસમાં એક એક જણાં પાસે ગીત ગવડાવે અને લોકોએ સરસ ગીતો ગાયા. મારો ક્રમ આવ્યો ત્યારે મેં કહ્યું, સાહેબ મને કોઇ જ ગીત નથી આવડતું. સાહેબે કહ્યું, રાષ્ટ્રગીત તો આવડે ને, એ ગા. અત્યારે કહેતા શરમ આવે કે રાષ્ટ્ગીત પણ મેં સારું નહોતું ગાયું અને છેવટે ચિત્રકામ અમારા ભાગે આવ્યું કે અમે પસંદ કર્યું 🙂

ધોરણ ૯ અને ૧૦ની આવી ક્ષણોની વાતો આવતી પોસ્ટમાં, ક્યારેક!

સૌથી ગમતી સ્વિચ

ઉપરોક્ત સ્વિચ બપોરે ૨ થી ૪ બહુ કામમાં આવે છે, ખાસ કરીને કવિન જ્યારે ઘરે હોય ત્યારે. તેને હજુ આ કરામતની ખબર નથી. જ્યારે ખબર પડશે ત્યારે.. 🙂

જાત વિના સૌ જૂઠું જી!

જાતે કરવું, જાતે ફરવું
જાતે-જાતે હાય-હેલો

ચેતવણી: આ પોસ્ટ જાતિ-જ્ઞાતિવાદનો પ્રચાર કરતી નથી.

૧ તોલાનો ફરક..

* બે દિવસ પહેલા કવિન જોડે પતંગની ખરીદી કરવા ગયો.

એક કોડી પતંગો લીધી અને હું ગણીને જોતો હતો કે ૨૦ છે કે પછી પેલી વખતે થયેલું તેમ ૧૯ જ છે. દુકાનવાળો કહે, ૨૦ જ હોય. મેં કહ્યું, જુઓ કાકા, સોનાની ખરીદીમાં એકાદ-બે તોલા ઓછું હોય તો ચાલે, પણ પતંગમાં ન ચાલે.

પેલા કાકાને આદ્યાત લાગ્યો હશે એ નક્કી 😀