ડેબકોન્ફ – થોડી ટિટબિટ્સ..

* મોટાભાગે બધી ટોક ટેકનિકલ હતી. સરસ!

* પહેલા બે દિવસ બપોરે ભરપૂર ખાધા પછી બહુ ઉંઘ આવતી હતી એટલે પછી બ્રેકફાસ્ટ પર ધ્યાન આપ્યું અને હળવું લંચ કર્યું.
* બ્રેકફાસ્ટમાં ચીઝ અને બટર ભરપૂર હતા. મોન્ટ્રિઆલના ફેમસ એવા બેંગલ અને કેનેડાનો ફેમસ એવો મેપલ સિરપ પણ! એટલે આપણને મઝા પડી.

* શાવર ઉર્ફે બાથરૂમની જગ્યા ભૂલભલામણી વાળી હતી વત્તા ૫ માળ પર હતી. અને પાછાં યુરોપિયન સ્ટાઇલના ઓપન શાવર. પણ નહાવું તો પડે એટલે શરમ પડતી મૂકીને નહાવું પડ્યું 😉
* સ્લિપિંગ બેગ બહુ કામમાં આવી. હવે, આવતા પ્રવાસમાં પણ તેનો ઉપયોગ થશે.
* કોન્ફરન્સથી નજીકમાં સરસ પાર્ક હતો તો તેનો સદ્ઉપયોગ નિયમિત દોડવા માટે થયો. લગભગ ૫ વખત દોડ્યો અને ૨ વખત મોન્ટ રોયાલમાં હાઇકિંગ કર્યું (એમ તો હાઇકિંગ ન કહેવાય, તો પણ..).

* એક વખત નેધરલેન્ડથી આવેલા એક જણ જોડે દોડવા ગયો. બ્રેકફાસ્ટ પર અમે ત્રણ-ચાર જણાં બેઠા હતા અને વાતવાતમાં મેં કહ્યું કે હું ૧૦ કિમી ૫૪ મિનિટમાં દોડી શકું. નેધરલેન્ડ વાળા મિત્રે કહ્યું મારો શ્રેષ્ઠ સમય ૫૦ મિનિટ છે. ત્યારે મારી સામે બેઠેલા સ્વિડનના ડેવલપરે કહ્યું, હું ૧૦ કિમી ૪૦ મિનિટમાં દોડું છું. પછી મેં બ્રેકફાસ્ટ પર ફોકસ કર્યું.
* સાયકલિંગ કરવાનો પ્લાન ચોપટ થઇ ગયો – કારણ ૧. સાયકલ ભાડા પર ઓછામાં ઓછી ૨૫ ડોલરમાં મળે અને ૨. શનિવારે વરસાદ હતો :/
* છેલ્લા દિવસે મારી ટીમને મળવા અને સામાનને કામચલાઉ રાખવા માટે વિકિમેનિયામાં જઇ આવ્યો અને દસેક મિનિટમાં એકાદ “બગ”ને પણ હાથ લગાવી આવ્યો.
* કેનેડાથી ફ્રીજ મેગ્નેટ, મેપલ સિરપ અને દર વખતની જેમ નવાં રનિંગ શૂઝ લાવવામાં આવ્યા (મારા માપના શૂઝ અહીં મળતા નથી!). બે-ત્રણ સાયકલની દુકાનો પર આંટો મારી આવ્યો અને નાનકડી વસ્તુઓ યાદગીરી રૂપે લઇ આવ્યો.

IMG_20170808_173656
બજેટમાં આવતા માપના શૂઝ!

* પહેલી વખતે મુંબઈ એરપોર્ટ પર ઇમિગ્રેશન ઓફિસરે પૂછ્યું કે કેનેડા શા માટે ગયા હતા અને કઇ કોન્ફરન્સ માટે ગયા હતા. ડેબકોન્ફ કહ્યા પછી તેણે આગળ કોઇ સવાલો ન પૂછ્યા 😉
* ૨૦૧૮માં ડેબકોન્ફ તાઇવાનમાં છે, તો હવે તેનું પ્લાનિંગ થશે!

ડેબકોન્ફ ૧૭

* આખરે હજારો ઇચ્છાઓમાંથી ૧# ની બાદબાકી..

 

 

 

 

 

# વિઝા હજુ હાથમાં આવવાના બાકી છે!

ઉબર અનુભવો

* એમાં થયું એવું કે મારે રૂટકોન્ફ કોન્ફરન્સ માટે બેંગ્લોર જવાનું હતું. સામાન્ય રીતે અત્યાર સુધી તો હું બેંગ્લોર એરપોર્ટ (ie કેમ્પેગોડા આંતરરાષ્ટ્રીય એરપોર્ટ @ રેન્ડમહલ્લી) થી પ્રિ-પેઇડ ટેક્સી જ લેતો હતો. હવે ઉબર (કે ઉબેર) આવ્યા પછી થયું કે ચાલો થોડા પૈસા બચાવીએ. એરપોર્ટ પર રાત્રે ૧૨.૩૦ ઉતર્યો. સામાન તો હતો નહી. એરપોર્ટ પર પીકઅપ કરેલા સ્થળે પહોંચી ઉબર બોલાવી. ચાર અનુભવો થયા,

૧. પહેલા ટેક્સી ડ્રાઇવરે રાઇડ કેન્સલ કરી.
૨. ત્યાં ઉબરનું જેકેટ પહેરેલા એક માણસે કહ્યું, સર, જો તમને રિસિપ્ટ ન જોઇતી હોય તો હું તમારા વતી ટેક્સી કરું. તેને ના પાડી.
૩. બીજો ટેક્સી વાળો આવ્યો. તેમાં બેઠો. તેણે કહ્યું, સર, નો ડીઝલ એન્ડ નો મની. નો પેટીએમ. મેં કહ્યું, ઓકે, નો રાઇડ ધેન. ૭ રૂપિયા કપાઇ ગયા. વળી તેણે મને બેસાડતા પહેલા રાઇડ ચાલુ કરી દીધી હતી. હા, ૭ રૂપિયા પાછા લીધા!
૪. ત્રીજો ટેક્સી વાળો આવ્યો. હું ગોઠવાયો. ટોલનાકું આવ્યું ત્યાં સુધી તો બરોબર ચાલ્યું, પણ તેણે કહ્યું, સર, આઇ ડોન્ટ હેવ મની. પ્લીઝ ગીવ ૧૦૦ રૂપીઝ. મેં કહ્યું, કેમ? ટોલ તો રાઇડમાં આવી જાવ. તેણે ઘણી મગજમારી કરી. છેવટે અજાણ્યા મુલ્કમાં હોવ તો ઠીક છે, આપણે હતા કર્ણાટકમાં. એટલે તેને ૧૦૦ રૂપિયા પકડાવ્યા અને ઉબરને ત્યાં કમ્પલેઇનના પોટલા નાખ્યા. હા, રિસિપ્ટનો ફોટો લઇ લીધો. આ ડ્રાઇવર વળી મને નકશામાં દર્શાવેલા સ્થાનની જગ્યાએ બીજે ક્યાંક છોડવા માંગતો હતો.

ટૂંકમાં, ઉબર આવવાથી બેંગ્લોરના ટેક્સી ડ્રાઇવરોમાં કંઇ જ ફરક પડ્યો નથી.

બોધપાઠ્સ:
૧. દિવસે જ જવું આ ભયાનક શહેરમાં.
૨. બસમાં જ જવું. સસ્તું અને સલામત. હા, બહુ સામાન હોય તો તકલીફ થાય.
૩. બેંગ્લોર જવું જ નહી! શ્રેષ્ઠ!!

અપડેટ્સ – ૨૦૧

* માર્ચ આવી ગયો પણ એક પણ પોસ્ટ હજુ સુધી નથી આવી એ નાઇન્સાફી કહેવાય.

* ઉદેપુર-પાલનપુરનો નાનકડો પ્રવાસ કર્યો અને દર વર્ષે ફેબ્રુઆરીની પરંપરા જાળવી. બંને જગ્યાએ મઝા આવી પણ થાકી ગયા. હવે આવતો પ્રવાસ આરામથી પડ્યા રહીએ એવો જ રાખવો એવા સૂચનો મળ્યા છે.

* માર્ચ પણ બહુ બીઝી-બીઝી રહેશે. કાલે એક ૧૦ કિમી (ગુંજનની ઇનસાઇટ ૧૦કે), બે બીઆરએમ (૪૦૦ અને ૩૦૦) અને એક બીજી ૧૦ કે. મહિનો પૂરો. વધુમાં એક ધુળેટી નિમિત્તે ‘રંગીન રન’નું આયોજન છે, જેમાં કવિન જોડે રંગ ઉડાડતા દોડવામાં આવશે. જોકે વધુ વિગતો મળશે ત્યારે વાત.

* કવિનની ટીમ ફૂટબોલમાં (ક્વાટર ફાઇનલ) હારી ગઇ છે, પણ બોયસ્ પ્લેડ વેલ. હારીએ તો જીતીએ, હાર કર જીતને વાલે કો બાજી-ઘર કહેતે હૈ, ડર કે આગે જીત હૈ વગેરે વગેરે ક્વોટ્સથી તેને ઉત્સાહિત કરવામાં આવશે. ટૂંકમાં, તેમની ટીમને વધુ પ્રેક્ટિસની જરુર છે, પણ હવે સ્કૂલવાળાઓને કંઇક અક્કલ કે જ્ઞાન આપવા જઇએ તો સામે ભડકે એટલે કવિને ઉનાળુ વેકેશનમાં આ પર રનિંગ, સ્ફર્તિ વગેરે પર ધ્યાન આપવું એવું નક્કી કર્યું છે.

* મીઠીવાવ, પાલનપુર વિશે લેખ શરુ કર્યો છે. ખૂટતી વિગતો ઉમેરવા Edit બટન છે જ!

PS: હોળી ક્યારે છે, હોળી?

અપડેટ્સ – ૧૯૪

* છેલ્લી અપડેટ આવ્યાને ઘણો સમય થઇ ગયો અને ત્યારબાદ તો મુંબઈમાં ઠંડી પણ શરુ થઇ ગઇ છે! હા, અમે ૨૩ ડિગ્રી તાપમાન થાય એને ઠંડી કહીએ છીએ. સીએટલમાં ૯ ડિગ્રી સે. માં દોડવાની મજા આવી પણ વચ્ચે વરસાદ નડી ગયો. નવાં શૂઝ અને મોજાં આવ્યા એટલે આજકાલ દોડવાનું પણ જોશમાં ચાલે છે, સાયકલિંગ ઠંડુ છે, પણ કાલે “રાઇડ અગેઇન્સ્ટ કરપ્શન”માં ૧૦૦ કિમીનો પ્લાન છે (એમ તો રાઇડ તો ૨૦ કિમીની છે, પણ આવવા જવામાં ૭૦ વત્તા દસેક બીજા કરી દઇશું).

* કવિનના વેકેશનનાં છેલ્લાં દિવસો છે. આ વખતે દિવાળીમાં મજાથી ફટાકડા ફોડ્યા. પોલ્યુશન કર્યું અને નોઇઝ પોલ્યુશન પણ. વળી, કોઇકના મુજબ લાઇટ પોલ્યુશન પણ. ઢગલાબંધ મિઠાઇઓ (ઘરનું મગસ, બહારનો મુંબઈ હલવો વગેરે) ખાઇને બીજા પ્રકારનું પોલ્યુશન પણ કર્યું હશે જે અમે તો અનુભવ્યું નથી, પણ જેણે અનુભવ્યું હોય એના નશીબ!

* દિવાળીની બીજી મહત્વની ખરીદી કરી – નવો બેલ્ટ. જૂનાં બેલ્ટમાં કાણાં પડાવવા (ઢીલા પડતાં બેલ્ટ માટે) એના કરતાં નવો સરસ બેલ્ટ લીધો. એમાં વળી હજુ પણ વજન (અને કમર) ઓછું થાય તો એક કાણું હાજર છે જ એટલે થોડા વર્ષો સુધી ચિંતા નથી 😉

અપડેટ્સ – ૧૯૨

* પહેલાં કહ્યું હતું તેમ, ઓગસ્ટ મહિનો અત્યંત વ્યસ્ત રહ્યો. તેમ છતાંય,

** ગુજરાતી વિકિપીડિયામાં ફેરફારોની સંખ્યા – ૯૦૦+.
** વિકિડેટા (મોટાભાગે વિકિડેટા ગેમ્સ પરથી) – ૩૦૦૦+.
** રનિંગ – ૨૦૦ કિમી (છેલ્લા દિવસે!)
** સાયકલિંગ – ૬૩૬ કિમી (અહીં થોડું વધુ થઇ શકત, પણ ચંદીગઢ!)
** મુલાકાતો – ચંદીગઢ, ચીખલી અને બોરિવલી નેશનલ પાર્ક x ૨.

બોલો, બીજું શું જોઇએ?

અપડેટ્સ – ૧૮૮

* અપડેટ્સ ટાઇમ!

* વિકિમીડિયા ફાઉન્ડેશન સાથે ત્રણ વર્ષ પૂર્ણ કર્યા. હું પોતાને જ અભિનંદન આપીશ 😀

* કવિનનું રાબેતા મુજબનું શાળાજીવન કાલથી શરુ થઇ જશે અને અમારી પણ લેફ્ટ-રાઇટ શરુ. ચોથું ધોરણ કારકિર્દી માટે અત્યંત મહત્વનું છે. એટલે અમે આ વર્ષે ક્યાંય બહાર નહી જઇએ તેમજ મુવીઓ જોવાનું પણ બંધ કરીશું. શનિ-રવિ પણ સતત અભ્યાસમાં જ વીતશે તેમજ ઘરની બહાર ‘અમારો દીકરો ધોરણ ૪માં હોવાથી મહેમાનોએ આવવું નહી’ તેવું પાટિયું મારીશું (મજાક છે, પણ આવું પાટીયું સત્ય હકીકત છે, ખાલી ચોથા ધોરણની જગ્યાએ એ દસમું ધોરણ હતું).

* એક ખાસ ટ્રીપની રીટર્ન ટિકિટ લઇ લેવામાં આવી છે. વધુ વિગતો સમય આવ્યે.

* છેલ્લાં અઠવાડિયામાં સારી એવી ફિલમો જોઇ કાઢી, પણ રીવ્યુ લખવા લાયક એકપણ નથી.

* દોડવાનું સારુ ચાલે છે, સાયકલિંગમાં મંદી છે.

અપડેટ્સ – ૧૮૬

* શનિવારે બેંગ્લુરુથી (ie બેંગ્લોર) સવારે ૮.૩૦ જેવો ઘરે આવ્યો. ઘરમાં બધું વ્યવસ્થિત કરીને તૈયાર થઇને કવિનનું વાર્ષિક પરિણામ લેવા ગયો. પછી ખબર પડીકે પરિણામ તો ૨૯મી એ આવશે. આ તો આપણને આપણા સંતાનોએ કેવું ધોળ્યું છે તે બતાવવા માટેનો દિવસ (ie ઓપન હાઉસ) હતો 😀 જે હોય તે. ધાર્યા મુજબ કવિને હિંદીમાં ધોળ્યું નથી (જુઓ, આ પોસ્ટ) એટલે મને શાંતિ થઇ.

બપોરે સાયકલને તૈયાર કરી અને પછી ૪ વાગ્યા જેવો ચેમ્બુર જવા માટે નીકળ્યો. ભાઇ, ભારે ટ્રાફિક આ તો. લોકો દરરોજ કેવી રીતે મુસાફરી કરતા હશે? જે હોય તે. સમયસર ચેમ્બુર પહોંચ્યો. ત્યાં રાઇડ માટે લગભગ ૧૦૦ જણાં હતા. ૭ વાગે રાઇડ શરુ થઇ. ભોરઘાટ સુધી વાંધો ન આવ્યો અને આ વખતે ભોરઘાટ સંપૂર્ણ પણે સાયકલ પર પાર કર્યો. લોનાવાલા પછી આરામથી સાયકલ ચલાવી, કામશેત (રીટર્ન પોઇન્ટ) પર પહોંચી આરામ કરી લોનાવાલા ફરી નાસ્તો કર્યો. ત્યાં યુવાન રાઇડર અચિંક્ય જોડે બીજાં ૬૦ કિમી સાયકલ ચલાવવાની મજા આવી. છેલ્લાં ૨૦ કિમી ફરી આરામથી અને છેલ્લે ચેમ્બુર પહોંચી નાસ્તો કર્યો. ઘરે પાછાં ફરી સાયકલ પર જવાનું નક્કી કર્યું પણ અંધેરી પછી એટલો કંટાળો આવ્યો કે સાયકલને રીક્ષામાં મૂકી ઘરે આવ્યો. ત્યાંથી ફરી દહિંસર અને ફરી પાછાં. ૪ કલાકની ઉંઘ પછી પણ ઉંઘ મને જાગવા નહોતી દેતી. એમ થયું કે થોડી સાયકલ ચલાવીએ, પણ પછી થયું કે હવે બહુ થયું.

આરામ. પીઝા. અને ૯ કલાકની લાંબી ઉંઘ.

આજથી ફરી કવિનનો અવાજ આવી જશે. એની પાસેથી એકાદ સ્ટોરી પરથી બ્લોગની પોસ્ટ પાક્કી!

અપડેટ્સ – ૧૮૫ – બેંગ્લુરૂ

* આ વખતના અપડેટ્સ બેંગ્લુરૂથી છે. ઘણાં વખત પછી અહીં પાછો આવ્યો એટલે મજા આવી રહી છે. ટ્રાફિક સરસ છે, એટલે કે મુંબઈના ટ્રાફિક કરતાં પણ વધુ છે.

અત્્યાર સુધીતો કબન પાર્કમાં દોડવા અને ટીમ અહીં હોવાથી કામ કરવા (અને હા સરસ બ્રેકફાસ્ટ!) સિવાય બીજું કંઇ કર્યું નથી. ક્યાંય જવાનો કે કંઇ જોવાનો સમય પણ મળ્યો નથી કે મળશે નહી. મુંબઈ પાછા જઇને પણ બાકી રહેલાં કામ પતાવવા સિવાય બીજું કંઇ કામ જ નથી (એટલે કે નવરો છું) 🙂

અને હા, ખાસ કામ તો કવિનનું વાર્ષિક પરિણામ લેવા જવાનું છે!

* અહીં ગરમી પણ વધતી જાય છે. ૨૦૦૪ થી ૨૦૦૮ દર વર્ષે એક અઠવાડિયું જેવું અને ૨૦૦૮નો થોડો સમય અને પછી ૨૦૧૨નો અંત અને ૨૦૧૩નો પ્રથમ ચતુર્થ ભાગ અહીં વીતાવ્યા પછી આ વાત પાક્કી છે.

પ્રવાસ: માથેરાન

* આ પહેલાં બે વખત માથેરાન ગયેલો ત્યારે એક વખત ટ્રેકિંગ (વન ટ્રી હિલ) અને બીજી વખત સાયકલિંગ. પણ, હવે નક્કી કરેલું કે માથેરાનમાં સત્તાવાર પ્રવેશ કરવો. અને વધુમાં, અમારી ૧૦મી લગ્ન વર્ષગાંઠ પણ ખરી એટલે શુક્ર-શનિ-રવિ નાનકડો પ્રવાસ રાખવામાં આવ્યો. આ પોસ્ટ માથેરાનની નાનકડી ટિપ્સ અને ટ્રિક્સ પણ ધરાવે છે એટલે રસિયાઓએ વાંચવી.

અમે માથેરાન કેવી રીતે જવું એ બાબતે અચોક્કસ હતા. રસ્તા બે હતાં. ટેક્સી કરવી અથવા અહીંથી નેરલ ટ્રેનમાં જવું અને ત્યાંથી મીની ટ્રેન કે પછી ટેક્સી કરવી. છેવટે, સમય બચાવવા સીધી જ ટેક્સી પર પસંદગી ઉતારી. આ વખતે બુકકેબ.કોમનો સહારો લીધો અને અનુભવ સારો રહ્યો. ડ્રાઇવર સમયસર આવી ગયો એટલે અડધી સફળતા મળી તેમ કહેવાય. ટેક્સી વાળો પ્રમાણમાં સારી રીતે ચલાવતો હોવા છતાં થયું કે ભાઇ, હાઇવે પર ગાડી ચલાવવું એ જોખમી જ છે. માથેરાન શાંતિથી પહોંચ્યા. પહેલી ટીપ: માથેરાનમાં તમારી હોટલનું સ્થાન બરોબર જોઇ લેવું. દસ્તૂરી નાકા (પાર્કિંગ)થી જો તમારે જવાનું હોય અને સામાન ઓછો હોય તો, ચાલીને જવામાં કોઇ છોછ રાખવો નહી. અમે વર્ષો પછી ઘોડા પર મુસાફરી કરવાનો લ્હાવો લીધો અને ૨૦ મિનિટ પછી હોટલ પહોંચ્યા. ત્યાં પહોંચી આખી બપોર આરામ કર્યો અને હા, માથેરાનનાં વાંદરા જોડે પહેલું એન્કાઉન્ટર થયું..

12742239_1200442626650925_8477821932286247609_n

ઢોળાયેલી ચા અને ગુમાવેલા બિસ્કિટ પછી અમે બજારમાં રખડવા નીકળ્યા. થોડી શોપિંગ કરવામાં આવી. કવિને એક ગિલોલ લીધી જેનો ઉપયોગ પછીથી અહીંથી તેમ પથરાંઓ ફેંકવામાં થવાનો હતો. થોડીવાર પછી પાછાં હોટલ આવ્યાં અને સંપૂર્ણ આરામ. કવિને ટાઇમપાસ કરવા સ્વિમિંગ કર્યું અને અમે ટીવી જોવામાં સમય પસાર કર્યો. બીજા દિવસે નક્કી કર્યું કે સવારે દોડવા જઇશ પણ રે થાક, સવારે મોડો ઉઠ્યો.

બીજા દિવસની શરુઆત મંકી પોઇન્ટથી કરી. મંકી પોઇન્ટ હોટલથી લગભગ ૭૦૦ મીટર દૂર એટલે વાંધો ન આવ્યો. ત્યાં જઇને ફોટોગ્રાફી અને ટાઇમપાસ કર્યો. એની બાજુમાં હાર્ટ પોઇન્ટ છે, પણ ત્યાંથી કંઇ ખાસ અલગ પહાડો દેખાવાના હતા નહી એવું લાગ્યું એટલે હાર્ટ પોઇન્ટને પડતો મૂક્યો. પેનોરમા પોઇન્ટ પણ ત્યાંથી જવાય પણ તે દૂર હતો (ટેકનિકલી નજીક, પણ ચાલીને વાર લાગે). ફરી હોટલ પાછા. આરામ. મસ્તી અને કવિનના પોકેમાન કાર્ડ્સને વાંદરાએ હાથ લગાવ્યો એટલે કવિને ગિલોલથી એને ફટકાર્યો પણ ખરો. સાંજે નક્કી કર્યું કે સનસેટ પોઇન્ટ જઇએ. ચાલીને ગયા. લગભગ ૨ કિમી કરતાં વધુ. સારો એવો થાક લાગ્યો. ફરીથી વાંદરો કવિનની સહારે આવ્યો અને કવિનની મકાઇ ઝૂંટવીને લઇ ગયો :/ આ પોઇન્ટ સરસ છે પણ વાદળો એટલા હતા કે સનસેટ જોવાનો પ્રશ્ન જ નહોતો. હોટલ પાછા ફર્યા ત્યારે સરસ અંધારુ થઇ ગયું હતું. જોડે લીધેલી ટોર્ચ કામમાં આવી. ટીપ: માથેરાનમાં ટોર્ચ જોડે રાખવી. ટીપ: ઘોડાવાળાઓ અંતર મોટાભાગે ખોટું જ કહેશે.

રાત્રે જમવામાં ગુલાબજાંબુ ઝાપટ્યા. ત્રીજા દિવસનો પ્લાન એવો હતો કે સવારે બ્રેકફાસ્ટ કરી મીની ટ્રેનની ટિકિટ લેવા માટે લાઇન લગાવવી. એ પહેલાં સવારે દોડવા ગયો તો રસ્તામાં ઢગલાબંધ કૂતરાંઓ. બીજા રસ્તે ગયો તો ત્યાં પણ એ જ સ્થિતિ. છેવટે ૩ કિમી દોડીને કંટાળીને પાછો આવ્યો :/ અમે સ્ટેશન પર પહોંચ્યા અને અમારી પાસે હજી ૨ કલાક હતા એટલે ફરીથી બાકીના પોઇન્ટ્સ જોવાનું નક્કી કર્યું. આ બધાં પોઇન્ટ્સ ઓકે છે. ટીપ: આમાં પૈસા ના બગાડાય (અથવા ચાલીને જવાય). સ્ટેશન પર આવ્યા તો લાંબી લાઇન અને માત્ર ૧૦ વ્યક્તિઓમાં જ બધી ટિકિટ પૂરી (એક જણને ચાર ટિકિટ મળે). સ્વાભાવિક રીતે રેલ્વેના કર્મચારીઓએ હોટેલ વાળાઓ જોડે સેટિંગ કરેલ હશે. ત્યાં તપાસ કરવા ગયો તો ખબર પડી કે હજી ફર્સ્ટ ક્લાસની ટિકિટ્સ બાકી છે તો તરત લઇ લીધી અને અમે ટ્રેનમાં બેઠા. આ ટ્રેન માથેરાનની ઉત્તમ વસ્તુ છે. ૨૧ કિમીની સફર તે ૨ કલાક કરતાં વધુ સમયમાં પૂરી કરે છે પણ આપણને અદ્ભુત અનુભવ કરાવે છે (ઢગલાબંધ ફોટાઓ લીધા છે). નેરલ પહોંચ્યા અને ત્યાંથી ફટાફટ નાસ્તો કરી દાદરની લોકલ પકડી. કવિને સેન્ટ્રલ લાઇનનો પ્રથમ અનુભવ લીધો અને અમે ભીડમાં દબાઇ ગયા. દાદરથી પછી કાંદિવલી અને પછી ત્યાંથી રીક્ષા. ટૂંકા પ્રવાસનો અંત.

વધુ ફોટાઓ ફેસબુક અને થોડાંક વિકિમિડીઆ કોમન્સ પર પણ અપલોડ કર્યા છે (અમુક હજી બાકી છે, જે ચકાસીને કરવામાં આવશે).