કાર વોશ

* બે દિવસ પહેલા સાંજે એક ફોન આવ્યો..

લેડી: હું વસઇથી ફલાણી કાર સર્વિસ કંપનીમાંથી બોલું છું. કાર વોશ પર અમે આકર્ષક ઓફર શરૂ કરી છે. શું તમને રસ છે?

હું: ના.

થોડા સમય પછી ફરીથી ફોન આવ્યો..

લેડી: હું વસઇથી ફલાણી કાર વોશ કંપનીમાંથી બોલું છું. તમને રસ છે?

હું: મારી પાસે કાર નથી. શું તમે સાઇકલને વોશ કરી આપો છો?

લેડી: સોરી સર.

હું: ઓકે 😀

Advertisements

આ અઠવાડિયાની ફિલમો – ૨૯

ડેક્કન ક્લિફહેંગર પછી સાયકલિંગ-રનિંગ લગભગ રજા પર જ છે (સાયકલ તો હજુ રવિવારે જ ઘરે પાછી આવી!) એટલે આ અઠવાડિયું ફિલમો પર..

* ટ્રુ ગ્રિટ (૨૦૧૦)

આ ફિલમ કેમ ધ્યાન બહાર રહી ગઇ? અફલાતૂન અભિનય અને અલગ જ વાર્તા. જેને કાઉબોય પ્રકારની ફિલમોમાં રસ હોય તેને જોવી જ રહી.

* હંટ ફોર ધ વાઇલ્ડરપીપલ (૨૦૧૬)

આના માટે નિરવભાઇનો આભાર. મસ્ત ફિલમ. સહકુટુંબ માણવામાં આવી. ન્યૂ ઝિલેન્ડની સુંદરતા એટલે ૧૦/૧૦. અભિનય ૧૦/૧૦.

* ઇત્તેફાક (૨૦૧૬)

અલગ વાર્તા. બેકાર એક્ટિંગ. કંઇ વિચિત્ર અકળામળ થાય તેવી ફિલમ. PS: આ તો IMDBમાં જઇને વાંચ્યુ ત્યારે ખબર પડીકે તેમાં સોનાક્ષી સિંહા હતી 😀

વિકિડેટા આધારિત ઇન્ફોબોક્સ – હવે ગુજરાતી વિકિપીડિયા પર!

વિકિપીડિયા પર સામાન્ય રીતે કોઇપણ લેખમાં (ખાસ કરીને કોઇ વ્યક્તિ વિશેના) ઇન્ફોબોક્સ એટલે કે જમણી બાજુ (કે ડાબી બાજુ, જો તમે ઉર્દૂ, અરેબિક કે હિબ્રુ જેવી ભાષાઓ વાપરતા હોવ) મળતા બોક્સનું બહુ મહત્વ છે. આ ઇન્ફોબોક્સમાં સામાન્ય રીતે આપણને જોઇતી માહિતી ઉડતી નજરે મળી જાય છે. આ ઇન્ફોબોક્સ મૂકવા માટે પહેલા બહુ મહેનત કરવી પડતી હતી અને દરેક પેરામીટર (એટલે કે પરિમાણો) જાતે ઉમેરવા પડતા. ચિત્ર કે છબી પણ કોમન્સમાંથી શોધીને લેવી પડતી કે પછી અંગ્રેજી જેવાં સમૃદ્ધ વિકિપીડિયામાંથી કોપી-પેસ્ટ કરવું પડતું.

ગુજરાતી વિકિના અનિકેતભાઇની મહેનતથી હવે ઇન્ફોબોકસ પર્સન (ie Infobox person) હવે વિકિડેટા સંચાલિત કે આધારિત બન્યું છે. એટલે કે, કોઇપણ વ્યક્તિ વિશેના લેખમાં માત્ર નીચેનો કોડ (ie વિકિટેક્સ્ટ),

{{infobox person/Wikidata
| fetchwikidata = ALL
| onlysourced = no
}}

ઉમેરતા આપણને વિકિડેટામાંથી માહિતી મેળવતું ઇન્ફોબોક્સ મળી જશે. ઉદાહરણ તરીકે, આર. ડી. બર્મનના લેખમાં ઉમેરેલું ઇન્ફોબોક્સ આવું જોવા મળશે.

Screenshot_20171008_115818

તમે જોઇ શકો છો કે પેલા પેન્સિલ જેવા આઇકન પર ક્લિક કરતાં લેખનું વિકિડેટા પાનું ખૂલશે અને તમે ખૂટતી માહિતી ઉમેરી શકશો. હવે આગળનું કામ એ છે કે, જે પેરામીટર્સ ગુજરાતીમાં નથી એનું ભાષાંતર કરવું એટલે કે હવે વિકિડેટામાં યોગદાન આપવાનું બહાનું મળ્યું છે 🙂

પહેલી (સાયકલ) રેસ

* એક અઠવાડિયા પહેલા ૩૦૦ કિમી બી.આર.એમ. કર્યા પછી બે દિવસ પછી અચાનક પેલો ધ ગ્રેટ પેઇન કહેવાતો પેલો કમરનો દુ:ખાવો ફરી ઉપડ્યો અને ચાર દિવસ આરામ કર્યો પણ તે પહેલા રવિવારે પહેલી સાયકલ રેસ માટે પૈસા ભરી દીધા હતા. લાંબુ વિચારવાની મારી વિચારસરણી મુજબ એમ કરવું હિતાવહ તો નહોતું, પણ એક ટેસ્ટ રાઇડ કર્યા પછી સંપૂર્ણ આરામ પછી રાહત લાગી. જોકે સવારે સ્ટાર્ટ પોઇન્ટ પર પહોંચીને નક્કી કરવાનું હતું કે રેસ કરવી કે રેસ્ટ કરવો.

સમયસર ૧૫ કિમી રાઇડ કરી હોટેલ બાવા ઇન્ટરનેશનલ પહોંચ્યો. સરસ. હાર્ટ રેટ્સ થોડા ઉંચા ગયા પણ કમર ઓકે હતી એટલે નક્કી કર્યું કે રેસ કરીએ. લગભગ સમયસર રેસ ચાલુ થઇ પણ ગોરેગાંવ આગળ મેટ્રોના કામકાજને કારણે બાયપાસે સમય અને ઝડપ બગાડી પણ પછી આરામથી ચલાવ્યું. ૫૦ કિમી સુધી વાંધો ન આવ્યો પણ પછી લગભગ ૧૦ કિમી કમરે દગો દીધો એટલે ફરીથી ઝડપ ઓછી કરવાનું નક્કી કર્યું. લગભગ ફાઉન્ટેન પહોંચ્યો ત્યારે પાણી પૂરુ થઇ ગયું પણ મારા શૂઝના ક્લિટ નીકળવાનો નિષ્ફળ પ્રયત્ન કર્યા પછી પડવાના દરે પાણી પણ ન લીધું અને ચલાવે રાખ્યું. કાંદિવલી પછી જોરદાર વરસાદ શરૂ થયો અને ફોગટમાં પલળ્યો. ગોરેગાંવમાં રેસ પૂરી થતી હતી. રેસના અંત પર કોકી અને કવિન આવ્યા હતા એટલે રેસ ઇઝ વર્થ.

રેસ પૂરી થયા પછી પણ સાતેક કિમીનો ન્યૂટ્રલ ઝોન હતો એટલે ત્યાંથી રાઇડ કરીને બાવા ઇન્ટરનેશનલ પર જવાનું હતું. બાવા હું ગયો અને બાવાની આગળ નીકળી ગયો ત્યારે પાછો વળવામાં પડ્યો 😀 બાવાને કારણે જમણી બાજુ પડ્યો 😉 ત્યાર પછી બ્રેકફાસ્ટ અને ટી-શર્ટ, મેડલ વગેરે લીધા. હા, એક ફ્રીજ મેગ્નેટ પણ મળ્યું!

મેડલ

હવે, આ પ્રકારની રેસ મારી પહેલી હતી પણ છેલ્લી નથી. ઘણું શીખવાનું બાકી છે.

મારી ડ્રીમ જોબ – મોજાજોજો!

.. એટલે કે મોજાંની એક મસ્ત દુકાન બનાવવાની.

આ પણ જુઓ: સોકડોપિંગ

નવો ફોન

* એમ તો આ વર્ષમાં નવો મોબાઈલ લેવાની જરાય ઇચ્છા (કે બજેટ પણ) નહોતી. પણ, જૂનાં વન પ્લસ વનમાં એક નહી પણ બે તિરાડો પડી ત્યારે થયું કે હવે સમય આવી ગયો છે, નવો મોબાઈલ લેવાનો. અને નવો મોબાઈલ ગઇકાલે આવ્યો. મોટાભાગનું સેટઅપ થયું (સૌ પહેલાં તો જીમેલ અને પછી સ્ટ્રાવા સેટઅપ કર્યું એ કહેવું પડે? :D) અને થોડું બાકી હતું એટલે મને થયું કે રવિવારે સાંજે આરામથી કરીશું. આજે સવારે ૧૦૦ કિમીની રાઇડનો કાર્યક્રમ બનાવેલો તે મુજબ વરઇથી રીટર્ન થવાનું હતું. સૌ પહેલાં તો વરસાદની મઝા માણીને વિરાર ટોલનાકા આગળ પહોંચ્યો ત્યારે ભૂલની બીજી લેનમાં (ટ્રક) જતો રહ્યો અને આગળ ભીડ હતી. હજુ કંઇ સમજું એ પહેલાં તો બ્રેક મારવી પડી હું ઘડામ દઇને પડ્યો (ક્લિટ પેડલ અને શૂઝના પૈસા વસૂલ!). કંઇ વાગ્યુ નહી પણ પેલા બે તિરાડ પડેલા ફોનમાં વધુ તિરાડો પડી અને સ્ક્રિને બાય-બાય કહ્યું. કિરણની રાહ જોઇ અને પછી અમે આગળ વધ્યા. ટર્નિંગ પોઇન્ટ પર કોઇક કલાકારે કરેલા મસ્ત ખાડાથી કિરણની સાયકલમાં પંકચર પડ્યું અને અમે સ્માર્ટ લોકો પંપ નહોતા લઇ ગયેલા. આમ-તેમ થોડીવાર પંકચર વાળાને શોધ્યો અને કિરણ પંકચર રીપેર કરે હું આગળ નીકળું એવું નક્કી કરી હું પાછો વાળ્યો. છેક ઘોડબંદરના પુલ સુધી મસ્ત ચલાવી પણ ત્યાં આપણાં એ માનીતા પુલ પર કાંકરીઓના ઢગલામાં સાયકલ ફસાઇ ગઇ અને ફરી પાછો મસ્ત રીતે પડ્યો. બે-ત્રણ લોકોએ મને મદદ કરી પણ શૂઝ પેડલમાં ભરાઇ ગયા હતા તે નીકળતા નહોતા. હવે આ ક્લિક-અનક્લિટ તરત થાય એવું શીખવું પડશે. ફરી આગળ વધ્યો અને આરામથી અમારા માનીતા ચા વાળાની પાસે આવી ચા પીધી અને ઘર તરફ વળ્યો.

બોધપાઠ:
૧. જોડે પંપ લઇ જવો.
૨. ફોનનું વધુ સારું કવર લેવું.
૩. કાંકરીઓના ઢગલાં અને ટોલ-નાકાના બમ્પથી સંભાળવું.
૪. હવે તો ગારમિન છે એટલે પેલા જીઓના ફોનની તપાસ કરવી.

અને હા, નવો ફોન સરસ છે. મારા ઉપકરણો પાનાંમાં ઉમેરવાની જરૂર છે!

ડેબકોન્ફ – થોડી ટિટબિટ્સ..

* મોટાભાગે બધી ટોક ટેકનિકલ હતી. સરસ!

* પહેલા બે દિવસ બપોરે ભરપૂર ખાધા પછી બહુ ઉંઘ આવતી હતી એટલે પછી બ્રેકફાસ્ટ પર ધ્યાન આપ્યું અને હળવું લંચ કર્યું.
* બ્રેકફાસ્ટમાં ચીઝ અને બટર ભરપૂર હતા. મોન્ટ્રિઆલના ફેમસ એવા બેંગલ અને કેનેડાનો ફેમસ એવો મેપલ સિરપ પણ! એટલે આપણને મઝા પડી.

* શાવર ઉર્ફે બાથરૂમની જગ્યા ભૂલભલામણી વાળી હતી વત્તા ૫ માળ પર હતી. અને પાછાં યુરોપિયન સ્ટાઇલના ઓપન શાવર. પણ નહાવું તો પડે એટલે શરમ પડતી મૂકીને નહાવું પડ્યું 😉
* સ્લિપિંગ બેગ બહુ કામમાં આવી. હવે, આવતા પ્રવાસમાં પણ તેનો ઉપયોગ થશે.
* કોન્ફરન્સથી નજીકમાં સરસ પાર્ક હતો તો તેનો સદ્ઉપયોગ નિયમિત દોડવા માટે થયો. લગભગ ૫ વખત દોડ્યો અને ૨ વખત મોન્ટ રોયાલમાં હાઇકિંગ કર્યું (એમ તો હાઇકિંગ ન કહેવાય, તો પણ..).

* એક વખત નેધરલેન્ડથી આવેલા એક જણ જોડે દોડવા ગયો. બ્રેકફાસ્ટ પર અમે ત્રણ-ચાર જણાં બેઠા હતા અને વાતવાતમાં મેં કહ્યું કે હું ૧૦ કિમી ૫૪ મિનિટમાં દોડી શકું. નેધરલેન્ડ વાળા મિત્રે કહ્યું મારો શ્રેષ્ઠ સમય ૫૦ મિનિટ છે. ત્યારે મારી સામે બેઠેલા સ્વિડનના ડેવલપરે કહ્યું, હું ૧૦ કિમી ૪૦ મિનિટમાં દોડું છું. પછી મેં બ્રેકફાસ્ટ પર ફોકસ કર્યું.
* સાયકલિંગ કરવાનો પ્લાન ચોપટ થઇ ગયો – કારણ ૧. સાયકલ ભાડા પર ઓછામાં ઓછી ૨૫ ડોલરમાં મળે અને ૨. શનિવારે વરસાદ હતો :/
* છેલ્લા દિવસે મારી ટીમને મળવા અને સામાનને કામચલાઉ રાખવા માટે વિકિમેનિયામાં જઇ આવ્યો અને દસેક મિનિટમાં એકાદ “બગ”ને પણ હાથ લગાવી આવ્યો.
* કેનેડાથી ફ્રીજ મેગ્નેટ, મેપલ સિરપ અને દર વખતની જેમ નવાં રનિંગ શૂઝ લાવવામાં આવ્યા (મારા માપના શૂઝ અહીં મળતા નથી!). બે-ત્રણ સાયકલની દુકાનો પર આંટો મારી આવ્યો અને નાનકડી વસ્તુઓ યાદગીરી રૂપે લઇ આવ્યો.

IMG_20170808_173656
બજેટમાં આવતા માપના શૂઝ!

* પહેલી વખતે મુંબઈ એરપોર્ટ પર ઇમિગ્રેશન ઓફિસરે પૂછ્યું કે કેનેડા શા માટે ગયા હતા અને કઇ કોન્ફરન્સ માટે ગયા હતા. ડેબકોન્ફ કહ્યા પછી તેણે આગળ કોઇ સવાલો ન પૂછ્યા 😉
* ૨૦૧૮માં ડેબકોન્ફ તાઇવાનમાં છે, તો હવે તેનું પ્લાનિંગ થશે!

અપડેટ્સ – ૨૦૭

* લગભગ ૨૧ દિવસ પછી યાદ આવ્યું કે, ઓહ, મારા બ્લોગમાં તો સુનકાર, અંધકાર અને શૂન્યવકાશ છવાયેલો છે. તો, આપી દઇએ એક અપડેટ.

* નવી રોડબાઇક (ie સાયકલ) આવી તેની નોંધ અને ફોટો તો મોટા ઉપાડે ફેસબુક પર મૂક્યો એટલે અહીં કંઇ ખાસ બાકી રહ્યું નથી, તો પણ – હવે થોડી ઝડપ વધશે અને આગામી દિવસોમાં ડેક્કન ક્લિફહેંગર નામની ૬૪૫ કિમીની રેસ (હા, રેસ!) માં ભાગ લેવાનું નક્કી કર્યું છે એટલે તેની તૈયારીઓ ચાલે છે. હજુ વાર છે (૪ નવેમ્બર) પણ મારી હાલની સ્થિતિ જોતા ત્રણ મહિનાઓ પણ તૈયારી માટે ઓછાં પડશે એવું લાગે છે.

* મુંબઈમાં વરસાદ મસ્ત છે. કીપ ઇટ અપ, વરુણદેવ!

* કવિને તેનો પ્રથમ દોડ મેડલ (૩.૫ કિમી) મેળવ્યો એટલે એ ખુશ અને તેને તૈયારી કરાવનાર મમ્મી-પપ્પા પણ ખુશ!

* અને હા, વ વીઝાનો વ જેવી વાર્તાઓ ઓગસ્ટમાં સંભળાશે એવું લાગે છે. જોઇએ, આ વખતે શું નવું લઇને આવે છે.

રેસ રિપોર્ટ: ૧૨ કલાક મુંબઈ સ્ટેડિયમ

* ઘણા વખત પછી આ વખતે રેસ રિપોર્ટ લઇને આવ્યો છું, તો દોડ્યું-ચાલ્યું માફ કરજો 😉

* એમાં થયું એવું કે ૧૨ કલાક (અને ૨૪ કલાક) સ્ટેડિયમમાં દોડવાના હતા. કોકીના ક્લાસિસ મિત્ર સોપાને મને પૂછ્યું કે તું દોડવાનો નથી? આ માત્ર ઇન્વાઇટ ઓન્લી રેસ હતી. સોપાને મદદ કરી અને આપણે દોડવા માટે તૈયાર થઇ ગયા. થેન્ક્સ સોપાન! જોકે આ વર્ષના શરૂઆતથી દોડવાનું એટલું બધું જામ્યું નહી હોવા છતાં છેલ્લાં બે અઠવાડિયાઓમાં સારુ દોડાયુ એટલે વાંધો નહી આવે એમ લાગ્યું.

શનિવારે બીબ નંબર લેવા જવાનું કષ્ટદાયક કામ સવારની ફાસ્ટ લોકલ પકડીને (વધુ એક સિદ્ધિ) પૂરુ કર્યું. શનિવાર પણ દોડમદોડી વાળો રહ્યો અને સવારે વહેલા (૨.૩૦ વાગે ઉઠીને) જવાનું હતું તો મારે બે એલાર્મ મૂકવી પડી. નસીબજોગે સવારે સમયસર તૈયાર થઇને પેલી ઉબર બોલાવી અને આવી પણ ગઇ. (સાઇડ સવાલ: ઉબર વાળા ડ્રાઇવર કેમ ગુગલ મેપ્સ વાપરતા નથી અને પોતાની હોશિંયારી બતાવે છે?) ત્યાં પહોંચીને પહેલા મીરા-ભાયંદર રનર્સ અને પછી સોપાનને ચાર વર્ષ પછી પહેલી વાર મળ્યો અને વાતોના વડાની જોડે ઉપમા અને ચા નો બ્રેકફાસ્ટ કર્યો.

૪.૪૫ વાગે બધા ભેગા થયા અને ૫ વાગે રનિંગ શરૂ થયું. દર ૧ કલાક પછી દોડવાની દિશા બદલવાની હતી (એટલે કંટાળો ન આવે?) અને અમારે પહેલી ૩ લેન (ટ્રેક)માં દોડવાનું હતું. સ્ટેડિયમમાં હું બેંગ્લોરના દિવસો પછી પહેલી વખત દોડ્યો. હવે અમને બધાને એમ હતું કે મુંબઈનો વરસાદ અમારા પર કૃપા કરશે પણ તેવું ન થયું. આગલી રનિંગ બેચ (સાંજે પ થી સવારે ૫) વાળાઓએ અમને જાણકારી આપી કે રાતનું રનિંગ તો ભયાનક ભેજ વાળું અને ગરમ હતું. સવારે લગભગ ૧૦ વાગ્યા સુધી અત્યંત ભેજ અને ગરમી રહી. જોકે ધીમે-ધીમે પવન ફરકવાની શરૂઆત થઇ ગઇ હતી અને ૧૦.૩૦ પછી વરસાદ ચાલુ રહ્યો તો છેક ૧૨.૩૦ સુધી વરસાદ આવ્યો. તકલીફ એ થઇ એ મારા જેવા એક અને માત્ર એક શૂઝ ધરાવતા લોકો પાસે એજ શૂઝમાં દોડ્યા સિવાય કોઇ ચારો હતો નહી. મને જોકે કોઇ તકલીફ થઇ નહી અને બપોરે દાળ-ખીચડી અને ભૂંગળા ખાઇને પણ અમે દોડવાનું ચાલુ રાખ્યું. દર ચાર કલાકે અમારે મેડિકલ ચેક-અપ હતું અને એવરીથિંગ વોઝ ઓકે (ડોક્ટરે એવું કહ્યું!). ૧ વાગ્યાની આસપાસ વરસાદ સદંતર બંધ થઇ ગયો હતો અને કોકીએ ફોન કરી કહ્યું કે અહીં તો જોરદાર વરસાદ છે. કોકી-કવિનને સ્ટેડિયમ આવવાના પ્લાન પર વરસાદ ફરી વળતો દેખાયો પણ ૨ વાગ્યાની આસપાસ કાંદિવલી કોરુ થયું હશે એટલે કોકી-કવિન સ્ટેડિયમ આવવા માટે નીકળ્યા. ત્યાં સુધીમાં મારું દોડવાનું ઝડપથી ચાલવા પર આવી ગયું હતું.

૨ વાગ્યા પછી મારી સરેરાશ અત્યંત ઘટી ગઇ અને લક્ષ્ય ૮૦ કિમીની જગ્યાએ ૭૫ પર પહોંચ્યું. ૩.૪૦ વાગે કોકી-કવિન સ્ટેડિયમમાં દેખાયા ત્યારે આ ૭૫ કિમી પણ દૂર દેખાતા હતા અને છેલ્લા કલાકમાં ૭૨ (મારા અત્યાર સુધીનું સૌથી વધુ રનિંગ અંતર) ની ઉપરનું લક્ષ્ય નક્કી કર્યું. છેવટે છેલ્લાં ૨ ચક્કર કવિન પણ મારી જોડે દોડ્યો અને ૭૩.૫ કિમી અંતર સાથે ૧૨ કલાક પૂરા થયા.

મારા પગ તો કોઇ ફિરંગી જેવા ધોળાધબ થઇ ગયા હતા અને પાંવમેં પડ ગયે છાલે. ટેક્સીમાં ઘરે આવ્યા અને ભારત-સા.આ.ની મેચ ઝોકાં ખાતા-ખાતા જોઇને દિવસ પૂરો થયો.

થોડા ફોટાઓ વગેરે ફેસબુકમાં મૂક્યા છે.

અને હા, સ્ટ્રાવા: https://www.strava.com/athletes/3157786

અપડેટ્સ – ૨૦૬

* વેકેશન હવે પૂરુ થવા આવ્યું છે અને પુસ્તકો, યુનિફોર્મ અને મહત્વની વસ્તુ એવી “ફી” ભરવાની આવી રહી છે 🙂
* આજકાલ ઓપનસ્ટ્રિટમેપ પર અખતરો કરવાનો શોખ ઉપડ્યો છે એટલે એ અંગેની વધુ માહિતી આવતી પોસ્ટ્સમાં મળે તો નવાઇ નહી. હાલમાં થોડા ફેરફારો તેમાં કરીને હથોટી મેળવી રહ્યો છું, પણ વિકિડેટા કે વિકિપીડિયામાંથી તેમાં માહિતી કેવી રીતે મૂકી શકાય તેના પર કામ કરવામાં આવશે. આનો આડ ફાયદો સ્ટ્રાવા અને અન્ય એપ્સને પણ થશે એ નફામાં.
* મે મહીનામાં રનિંગ અને સાયકલિંગ બંને કમજોર રહ્યું. હવે આવતા અઠવાડિયે ૧૨ કલાક કેવી રીતે દોડાશે?!
* આજની લિનક્સ ટીપ: કોઇપણ યુનિકોડ અક્ષર ટાઇપ કરવા માટે, Ctrl + Shift + u + યુનિકોડ ક્રમાંક.

કરસનદાસ: પે & યુઝ

કરસનદાસ!

* ગયા અઠવાડિયે આ ફિલમ જોવાનું અચાનક નક્કી કર્યું અને ભારે રહેલ વીકએન્ડનો બોજ હળવો કરવા માટે અમે સૌથી નજીકના પ્રિય અને હવે લગભગ બંધ થવાની અણી પર (હવે આ મોલ બંધ થાય તો પેલી એક દુકાનની પોસ્ટની જેમ અમારો કોઇ વાંક નથી!) એવા રઘુલીલા મોલમાં અમે ગયા.

સરપ્રાઇઝ! થિયેટર લગભગ ભરેલું હતું અને મોટાભાગના લોકો ૫૦+ લાગતા હતા. જેમ-તેમ જાહેરખબરોનો સહન કરી મુવી શરૂ થયું અને શરૂઆત સરસ રહી. તિલોક અને સુંદર – બંનેનો અભિનય સરસ છે તો ચિનુભા જામે છે. કદાચ ચિનુભાએ જાતે કોઇ વસ્તીમાં રહી આવા કેરેક્ટરનું સચોટ અવલોકન કર્યું હશે! શિશિરભાઇએ લખેલું તેમ બેકગ્રાઉન્ડમાં ચેન્નાઇ એક્સપ્રેસની થીમ ધરાવતું સંગીત થોડું ખૂંચ્યું પણ ઓવરઓલ ડાયલોગ્સ (એકાદ બિનજરૂરી દ્વિઅર્થી સિવાય) થી માંડીને એક્ટિંગ સુધી બધું મસ્ત રહ્યું. રોંગ સાઇડ રાજુ પછી થિયેટરમાં મુવી જોવાની મઝા પડી (વચ્ચે બાહુબલી- ૨ જોયેલું તે અપવાદ ગણાય).

આશા રાખીએ કે આવા વધુ વૈવિધ્ય વિષય ધરાવતી ફિલ્મો ગુજરાતીમાં બને અને ક્યારેક આપણે પણ કાન કે નાક ફિલ્મ ફેસ્ટિવલમાં જઇએ 🙂

PS: ઉપરોક્ત છબી પ્રતિકાત્મક છે અને ફિલમ પૂરી થયા પછી “કરસનદાસ: ફ્રી ટુ યુઝ”ની બહાર લેવાઇ છે.

૩૦૦ – હોટ ઍન્ડ સન્ની

* નોંધ: આ પોસ્ટ આપણી ફેવરિટ સન્ની વિશેની નથી.

* આ પોસ્ટ છે, ગઇકાલે કરેલ ૩૦૦ બીઆરએમ વિશેની. પહેલાં તો શરૂઆત જ ખરાબ થઇ. મુલુંડ પહોંચવા માટે મારે ઘરેથી લગભગ ૧.૧૫ કલાક પહેલા નીકળવું પડે પણ તેમાં ૧૦ મિનિટ મોડું થઇ ગયું :/ એટલે પછી, રાઇડ ચાલુ થવાના ૫ મિનિટ પહેલા પહોંચ્યો અને પાંચેક મિનિટ મોડી રાઇડ શરૂ કરી. વાંધો નહી. ૩ કલાક સરસ ગયા અને કોકીએ બનાવેલી એક ભાખરી વત્તા જીરુ મસાલાનો બ્રેકફાસ્ટ કર્યો. શહાપુર પછી થોડો ધીમો થયો પણ છેક કસારાઘાટની શરૂઆત સુધી વાંધો ન આવ્યો. કસારાઘાટ પણ લગભગ ક્યાંય અટક્યા વગર પૂરો કર્યો. ઇગતપુરી પહેલાં શેરડીના રસના કાંઠે ભેગા થયેલા રાઇડર્સ જોડે વાતો કરવા ઉભો રહ્યો. તેમાંથી ૨ જણાં થાકી ગયા હતા (તેઓ ૬૦૦ કિમી વાળા હતા) અને ક્વિટ કરવાના હતા, પણ બીજા એક રાઇડર સુદિપ્તો જોડે નાસિક જવા માટે ઉપડ્યો. સુદિપ્તો ઇન્ડિયન નેવીમાં છે અને સારો રનર વત્તા સ્વીમર છે અને હવે સાયકલિંગ શરૂ કરેલું. તેની જોડે વાતો કરતાં-કરતાં અને ગરમીમાં બળતાં-બળતાં નાસિક પહોંચ્યા. રસ્તામાં કેટલા લીટર પાણી પીધું એની નોંધ રાખવાનાય હોશ નહોતા! નાસિકથી પાછા તરત નીકળ્યા અને બીજા ૫૦ કિમી આરામથી ચલાવ્યું. કસારાઘાટ ઉતરવાની મઝા આવી અને નીચે જઇને જોયું તો સ્ટ્રાવા બંધ થયેલું હતું :/ નાઇન્સાફી કહેવાય. જે હોય તે. ફરીથી આરામથી બાકીના ૧૦૦ કિમી પૂરા કરવાનું નક્કી કર્યું અને પછી આસનગાંવ રોકાયા, જ્યાં થોડો વધુ સમય ટાઇમપાસ થયો અને ત્યાંથી ફરી સ્ટ્રાવા બગડ્યું (આમાં મોટી મુશ્કેલી એ કે, અંતર કેટલું બાકી છે, તે સ્ટ્રાવા બરોબર દેખાડે તો જ રાઇડ પૂરી કરવાની મઝા આવે). બગડેલું સ્ટ્રાવા ફરી શરૂ કર્યું અને ૩૬ કિમી બાકી હતા ત્યારે છેલ્લો મોટો બ્રેક લીધો. ૧૫ કિમી પહેલાં અમારા બંનેની હેડ લાઇટ્સે દગો દીધો, પણ મારી પાસે પાવરબેંક હતી એટલે થોડો સમય લાઇટ ચાલી. છેલ્લા ૬ કિમી પછી થાણે આવતા શહેરમાં લાઇટની ઝાકમઝોળ હોવાથી વાંધો ન આવ્યો. છેક ૧૨.૫૪ એ રાઇડ પૂરી થઇ. સુદિપ્તોને ઘણી ટીપ્સ આપી (તે પંકચર કીટ, ટ્યુબ કે પંપ કે ટુલકીટ લીધા વગર આવ્યો હતો). મને પણ શીખ મળી કે બહુ હોશિંયારી ન કરવી અને બે લાઇટ્સ લઇ જવી તેમજ બહુ ટાઇમપાસ ન કરવો (ખાસ કરીને જે તૈયાર ખાવાનું મળે તે ખાઇ લેવાનું).

ચાલો ત્યારે, આવતી બી.આર.એમ. સુધી – કીપ રાઇડિંગ.

* સ્ટ્રાવા એક્ટિવિટિ કડી: https://www.strava.com/activities/973960158 (૩૦૦માંથી ૨૭૫ જ રેકોર્ડ થયેલ છે.)

અપડેટ્સ – ૨૦૫

* બાહુબલી-૨ જોયું અને પછી બાહુબલી-૧ જોયું! ભાગ-૨નો પહેલો ભાગ મને ગમ્યો પણ ઇન્ટરવલ પછી ફિલ્મ જરા ઉતાવળમાં બનાવાઇ હોય એમ લાગ્યું (ખાસ કરીને છેલ્લી લડાઇ વગેરે). જે હોય તે – જય માહિષમતી!
* ૧લી મે એ મહારાષ્ટ્ર (અને ગુજરાત) દિવસ નિમિત્તે મુંબઈના બધા સાયલિસ્ટની રાઇડ હતી. મજા આવી. હવે આવતો વીકએન્ડ એડવેન્ચરથી ભરેલો છે. ૩૦૦ કિમી સાયકલિંગ અને પછી બીજા દિવસે તુંગારેશ્વરમાં રનિંગ. હવે આ રનિંગ કેવું જશે તે તો શિવ જાણે. ગરમી અને ભેજ આ બંને ભેગા થાય ત્યારે થોડી તકલીફ તો રહેવાની જ.
* કવિનને અબાકસ ગણિતના એક ઉનાળુ વર્ગમાં મૂકવામાં આવ્યો છે, એટલે આખું વેકેશન તે રખડવામાં બનાવે નહી.
* વર્ડપ્રેસ.કોમનું ગુજરાતી ભાષાંતર ભયાનક છે, હવે સમય કાઢીને તેને સુધારવું પડશે.

અપડેટ્સ – ૨૦૪ – અડધો એપ્રિલ

* અડધો એપ્રિલ મહિનો વીતી ગયો હોવા છતાં પણ કોઇ અપડેટ્સ ન જોઇને ઘણાંને શાંતિ થઇ હશે, પણ ના! અમે અશાંતિ અને ભયનું સામ્રાજ્ય ફેલાવવા માટે પાછાં આવી ગયા છીએ.

* એપ્રિલ મહિનો મોટાભાગે કવિનની પરીક્ષાઓ અને સાયકલિંગમાં જ ગયો છે. ૧૫ દિવસમાં રનિંગના નામે માત્ર ૩૦ કિમી જ દોડાયું છે, પણ સાયકલિંગ જોરદાર થયું છે. છેલ્લી ઘડીએ ૨૦૦ કિમીની પેલી મિડસમર નાઇટ રાઇડ બીઆરએમ પણ કરી દીધી (એમ તો નહોતી કરવાની પણ સ્પેનથી આવવા વાળા સાથી કાર્યકર્તા-મિત્રનો કાર્યક્રમ છેલ્લી ઘડીએ મોકૂફ રહ્યો એટલે અમે સાયકલિંગ કરવાનો મોકો છોડીએ??).

* આગામી દોડ કાર્યક્રમોમાં જૂનમાં ૧૨ કલાકનું સ્ટેડિયમ રન છે અને આપણી તૈયારી ઝીરો કલાક છે. એટલે હવે દોઢેક મહિનો ખેંચવું પડશે. જોકે ગરમીને કારણે ૧૦ કિમીથી વધુ દોડવાનું મુશ્કેલીભર્યું છે. મુંબઈમાં તો ભેજને કારણે વધુ તકલીફવાળું બને છે અને આ સાયકલિંગના કીટાણુંઓ પણ છોડતા નથી 😉

* મે મહિનામાં નાનકડો (કોન્ફરન્સ જ છે!) પ્રવાસ છે, બાકી વેકેશનમાં ક્યાંય જવાનો કાર્યક્રમ નથી. કવિનને પણ કોઇ સમર કેમ્પમાં મોકલવાનો પ્લાન નથી. સ્વિમિંગ હજુ અધ્ધર લટકે છે અને મને ટ્રાયથલોન કરવાની ઇચ્છા નથી, પણ સ્વિમિંગ આવડવું જોઇએ એવું હજુ મનમાં ક્યાંક છે.

અપડેટ્સ – ૨૦૩

* આ વખતના અપડેટ્સમાં કંઇ ખાસ નથી, પણ સુરતમાં ૩૦૦ કિમીની બીઆરએમ પૂરી કરવાની સાથે પહેલી વખત SR બન્યો. હવે આ વર્ષે ત્રણ SRનું લક્ષ્ય છે. તેમાંથી બીજા SR માટે ખાલી ૩૦૦, ૪૦૦ અને ૬૦૦ જ બાકી છે 😉 જોકે, એપ્રિલની રાત્રિ ૨૦૦ કિમી બીઆરએમ અનિવાર્ય સંજોગોને કારણે નહી કરી શકાય 🙂

સુરતની બીઆરએમ સરસ રહી. પહેલી વખત આટલી ઝડપી રાઇડ કરવામાં આવી અને મઝા આવી! બાકી હું તો આરામથી છેલ્લે-છેલ્લે રાઇડ પૂરી કરવાવાળો માણસ છું.

* વીકએન્ડ એક ૧૦ કિમી જવા દીધી. છેક માટુંગા કોણ બીબ લેવા જાય? (જોકે સવારે રાઇડ કરતી વખતે વળતી વખતે માટુંગામાં અયપ્પા મંદિર આગળ ઢોંસા (ડોસા)-ઇડલી ઝાપટ્યા એ વાત અલગ છે. ટ્રેનમાં સેન્ટ્રલ લાઇન પર જતાં ડર લાગે છે :))

* હવે આવતા અઠવાડિયે વળી એક ૧૦ કિમી રેસ છે, પણ તેનો બીબ આવી ગયો છે, એટલે શાંતિ છે. ત્યાં આરામથી સાઇકલ લઇને જવાનું (લગભગ ૨૫ કિમી), ૧૦ કિમી દોડવાનું અને ફરતાં-ફરતાં ૨૫ કિમી સાઇકલ ચલાવી ઘરે પાછાં.

* અને હા, કવિનની પરીક્ષાઓ શરૂ થઇ છે અને ગરમીનો પારો વધી રહ્યો છે. બંને ઘટનાઓને કોઇ સંબંધ નથી. સારા સમાચારમાં કેરીઓ આવી ગઇ છે!!