અપડેટ્સ – ૨૩૫

  • લો, ફરી પાછું લોકડાઉન અને કોરોના સંકટ આવ્યું છે. પેલા એન્ટિ માસ્ક અને એન્ટિ-વેક્સિન મૂર્ખાઓ હજુ પણ આજુ-બાજુ હાજર છે જ. વધુમાં, માસ્ક વગર કે માસ્ક સાથે પણ કારણ વગર રખડવા વાળા લોકોનો ત્રાસ પણ ઓછો નથી.
તરબૂચ લેમોનેડ અને ફેન મોડ ઓન!
  • એટલે, હવે ઇન્ડોર રાઇડિંગ (જ) છેલ્લા અઠવાડિયાથી શરુ કરવામાં આવ્યું છે. ગઇકાલે ૬ કલાકની ઇન્ડોર રેસ (ITT) હતી, પણ મુંબઈની ગરમી વત્તા ભેજ (૭૯%!)ના કારણે બહુ મજા ન આવી – ખાસ કરીને રાત્રે ૭ થી ૯ દરમિયાન.
  • હાલમાં રસ્ટ પ્રોગ્રામિગ લેંગ્વેજ પર હાથ અજમાવી રહ્યો છું. સરસ ડોક્યુમેન્ટેશન અને સરસ લેંગ્વેજ.
  • અને હા, ઘરમાં રહો – સલામત રહો!

બીઆરએમ ૬૦૦: માઉન્ટેન 🐐

આ વખતે વળી પાછા જઇશું આપણા ફેવરિટ પસરણી ઘાટ પર. જ્યારે નવી મુંબઈ-કલ્યાણ સાયકલિંગ ક્લબે પ્રથમ વખત ૬૦૦ રાખી વત્તા પંચગીની જઇને એજ રસ્તે પાછાં આવવાનો માર્ગ નક્કી કર્યો ત્યારથી જ આ ૬૦૦ કરવાનું નક્કી કરેલું. અઠવાડિયા પહેલાં રજીસ્ટ્રેશન કરાવ્યું. જોડે શિરિષ અને અનિરુદ્ધ પણ આવવાના હતા, પણ અનિરુદ્ધે મોડા રજીસ્ટ્રેશન કરાવ્યું એટલે હું અને શિરિષ સાથે નવી મુંબઈ ગયા. સમય કરતાં વહેલાં પહોંચી જવામાં અલગ મજા છે – ખાસ કરીને જ્યારે કોઇ ઇવેન્ટ-રેસ હોય ત્યારે. મગજ કુલ રાખવાની પહેલી ટીપ. ખાસ મારા કિસ્સામાં બહુ ઉપયોગી છે 🙂

સમયસર બીઆરએમ શરુ થઇ અને ૮ વાગે પિયુષને બર્થ ડે વિશ કરવા માટે ખોપોલી પહેલાં રોકાયો અને ઝુમ કોલ કરીને વિશ કર્યું. ૧૦ મિનિટના આ બ્રેક પછી ખોપોલી રોકાયો નહી અને ભોર ઘાટ આરામથી પસાર કરીને ખંડાલા બ્રેક લીધો. આમ તો હું સીધો લોનાવાલા પછી જ સ્ટોપ કરું છું પણ પછી થયું જવા દો – આપણે ક્યાં રેસિંગ કરીએ છીએ. (ભોર ઘાટ પર સિદ્ધાર્થ અને સચીને ફોટા પાડ્યા છે – જે ટૂંક સમયમાં મળશે ત્યારે અહીં અપડેટ કરીશ) અત્યાર સુધી તાપમાન સહન થાય તેવું હતું એટલે મજા આવી. પછી લગભગ તાલેગાંવ સુધી નોન-સ્ટોપ સાયકલ ચલાવી. ત્યાં પેલું લોકપ્રિય મિશળ ખાધું અને થોડો આરામ કરીને પુને જવા રવાના થયો. પુને પસાર કરીને કાત્રજ ટનલ પહોંચ્યો પણ ટનલમાં ભેજ અને ગરમીને કારણે થોડું અનઇઝી જેવું લાગ્યું એટલે પછી બીજા ૫૦ કિમી ફરીથી આરામથી ચલાવીને બીજા ઘાટ કામબાટ્ખી પર પહોંચ્યો. કામબાટ્ખી ઘાટ દેખાવમાં મોટો લાગે પરંતુ એટલો બધો મુશ્કેલ નથી. તેના પછી વાઇ આગળ શેરડીનો રસ પીવા ઉભો રહ્યો, એકદમ તાજો રસ! ત્યાંથી પસરણી પહેલાં વાઇ પર નાનો બ્રેક – જ્યાં રાજીવ અને અપૂર્વ જોડે ઓળખાણ થઇ. ઘાટ પર નોન-સ્ટોપ પણ આરામથી ચલાવી પંચગની પહોંચ્યો, જ્યાં સિદ્ધાર્થ અને સચિન મારી રાહ જોતા હતા. ઉપરનો સૂર્યાસ્ત ફોટો લઇને તરત સાતારા-કરાડ તરફ જવા રવાના થયો ત્યારે રસ્તામાં બધા રાઇડર્સ મળતા ગયા. ત્યાંથી જોશી વિહિરનો રસ્તો થોડો નવો હતો (છેલ્લે ત્યાં ૨૦૧૭માં ગયેલો). એકદમ અંધારું. માંડમાંડ હાઇવે પર પહોંચ્યો ત્યારે જીવ આવ્યો.

ત્યાંથી ફરીથી રોલિંગ રસ્તો અને ૨૮૬ પર સંપૂર્ણ ડિનરનો બ્રેક. બટર રોટી-પનીર ભુરજી-ફ્રેશ લાઇમ સોડાની પાર્ટી. ૩૨૫ પર પહોંચવા માટેની ગણતરી કરી ત્યારે ખબર પડીકે કંટ્રોલ પોઇન્ટનું અંતર વધારે છે. ના ચાલે. સિદ્ધાર્થ જોડે વાત કરી ત્યારે તેણે કંટ્રોલ થોડી સરખી જગ્યા પર ગોઠવ્યો અને હોટેલ પણ બદલી. આને કહેવાય ત્વરિત નિર્ણયશક્તિ! નાઇટ સ્ટોપ પર નક્કી કરેલું કે ૪ કલાક સૂવું પણ થોડું મોડું થયું હતું એટલે ફટાફટ સૂઇ જઇને ૩.૨૫ જેવા જાગી ગયા અને ૩.૪૫એ નાહ્યા વગર નીકળ્યો. સવાર પડતા પહેલાં ચા પીવા ઉભા રહ્યા પણ મને ફરી પાછી ઉંઘ આવી એટલે ૪૫ મિનિટ ચા પીધા પછી ઉંધ્યો. સિદ્ધાર્થ ત્યાં ગાડીમાં આવ્યો એટલે તેને જોઇને ઉંઘ ઉડી ગઇ અને ફટાફટ સાયકલ ચલાવી. ત્યાંથી સીધો કામબાટ્ખી બેઝ પર. જ્યાં મને ચાની દુકાન પર કેરાલાથી કાશ્મીર જતા ૩-૪ લોકો મળ્યા. થોડી વાતો કરીને આગળ જવા નીકળ્યો. વચ્ચે એક સ્ટોપ લઇને પછી છેક પૂને શહેરમાં ચીઝ સેન્ડવિચ ખાવાની ઇચ્છા પૂરી કરી. હાઇવે પરની હોટેલ ખાલી બહારથી જ સારી લાગે. ખાસ કરીને પુને-સાતારા વચ્ચેના ભાગમાં મિશળ સિવાય લોકો બીજું કંઇ ખાય છે કે નહી તે પ્રશ્ન છે. પુને પછીનો કંટ્રોલ તાલેગાંવ હતો જ્યાં નિહાર-વિધી મારી રાહ જોતા હતા. થોડા ગપ્પાં અને થાલી પેઠ-કોલ્ડ કોફી પછી છેલ્લા પડાવ તરફ રવાના થયો..

૬ વાગ્યાને ફરી ઉંઘ આવવાની શરુ થઇ. એક રાઇડર મળ્યો જેણે મને તરબૂચનો જ્યુશ પીવડાવ્યો. બહુ કંઇ એનર્જી ન આવી પણ એટલિસ્ટ મોઢાના સ્વાદમાં થોડો ફેરફાર આવ્યો અેટલે સારું લાગ્યું. જેએનપીટી બાયપાસ પસાર કર્યો પછી ખરો બોરિંગ ટ્રાફિક શરુ થવાનો હતો. અને, આ વખતે રસ્તો ભૂલ્યા વગર – ગારમિનની મદદ લઇને અંત સુધી પહોંચ્યો ત્યારે ૩૮ કલાક ૧૦ મિનિટ થઇ હતી. ૨ મિનિટ એટીએમ સ્લીપ લેવામાં થઇ એટલે ઓફિશિયલ સમય કદાચ ૩૮ કલાક ૧૨ મિનિટ આવશે. અમારા બધાંનું અભિવાદન ફૂલનો હાર પહેરાવીને કરવામાં આવ્યું, જેનાથી અમને સેલિબ્રિટી હોવાની ક્ષણિક લાગણી પણ થઇ આવી, પછી થયું કે આપણી ટ્વિટર પોસ્ટ ક્યાં લોકો વાંચે છે.. 😉

સહ્યાદ્રિ ક્લાસિક ૨૦૨૧

૨૦૨૧ની પહેલી રેસ, જે એમ તો ૨૦૨૦ના ડિસેમ્બરમાં થવાની હતી, પણ સારું થયું કે ૨૦૨૧માં ગઇ. ડિસેમ્બરમાં મહાબળેશ્વરની ટ્રીપ વત્તા થોડી પ્રેક્ટિસ પણ કરી હતી એટલે થોડો આત્મવિશ્વાસ હતો કે વાંધો નહી આવે. બી.આર.એમ. અલગ છે અને રેસ અલગ છે. ૪-ઘાટ ચેલેન્જમાં ૧૯૫-૨૦૦ કિમીની સાથે ૩૭૫૦ મીટર ઉંચાઇ પણ હતી. ચાર ઘાટમાં પહેલો પરસણી, બીજો તાપોલા, ત્રીજો મેઢા અને ચોથો અમ્બેનેલી ઘાટ હતો, પણ છેલ્લે અમારો ફેવરિટ (જેના પર પ્રેક્સિસ પણ કરી હતી) મેઢા ઘાટ ત્યાં ચાલતા રસ્તાના સમારકામના કારણે રદ કરાયો અને તાપોલા ઘાટ બે વખત કરવાનો આવ્યો.

શુક્રવારે એટલે કે ૨૨ જાન્યુઆરીએ હું, વિશાલ-નિમેષ, અજય-અનિરુદ્ધ અને પ્રશાંત વાઇ પહોંચ્યા. રેસ ત્યાંથી શરુ થવાની હતી. આગલા દિવસે બીબ નંબર વગેરે કામ પતાવ્યા અને મેપ્રોની સ્ટ્રોબેરી ક્રીમ ઝાપટી. જ્યાં અજય અને વિશાલ હોય ત્યાં ખાવા-પીવાના જલ્સા હોય જ! મને તો ડર લાગતો હતો કે રેસ પહેલા મારું વજન વધી ન જાય!

આ રેસ થોડા અલગ પ્રકારની હતી. માત્ર ક્લાઇમ્બિંગ સમય જ તેમાં ગણાય વત્તા કુલ ૧૪ કલાકમાં આખી રેસ પૂરી કરવાની. પહેલો ઘાટ પૂરો કર્યા પછી ૨૦ કિમી જેવો ન્યૂટ્રલ ઝોન હતો (મહાબળેશ્વરના મુખ્ય રસ્તા-બજાર રોડ સુધી) પછી જ્યાં સુધી તાપોલા ઘાટની નીચે ન જાવ અને ત્યાંથી ઉપર આવવાનું શરુ ન કરો ત્યાં સુધી ગમે એટલો સમય લઇ શકાય. આવી જ રીતે દરેક ઘાટ માટે. જોકે આખી રેસ ૧૪ કલાકમાં તો પૂરી કરવી જ પડે. પહેલો ઘાટ સારી રીતે પસાર કર્યો અને ન્યૂટ્રલ ઝોન પસાર કર્યો. ઉપર સરસ ઠંડી હતી. રસ્તામાં ઘણાં ઓળખીતા સાયકલિસ્ટ લોકો મળ્યા. ઘણાંને માત્ર ઝ્વિફ્ટમાં જ મળ્યો હતો અને સાચી રેસમાં પહેલી વખત મળ્યો. આ વખતે ભારતના કેટલાક ટોપ સાયકલિસ્ટ પણ આવ્યા હતા જેમને આપણે ખાલી શરૂઆત અને અંત પર જોવાના હતા 😉

ખાવા-પીવા-આરામ કરવાના સ્થળ એટલે કે હબ પર પાણી ભરીને તાપોલા તરફ પ્રયાણ કર્યું અને આરામથી નીચે પહોંચ્યો. રસ્તામાં કોયના નદી અને તેનાથી બનેલી ખીણનું સરસ દ્રશ્ય જોતો-જોતો પહોંચ્યો. હવે ખરેખર રેસ શરુ થવાની હતી. બીજો ઘાટ પણ સરસ રીતે કર્યો. હવે પછી મોટી ભૂલ કરીને હબમાં ન ગયો અને ત્યાંથી નીચે આરામ કર્યા વગર જ આવ્યો એટલે પછીનો ત્રીજો ઘાટ છેલ્લે-છેલ્લે સમય ખાઇ ગયો. લગભગ ૧૦ મિનિટ વેડફી.

ત્રીજો ઘાટ પૂરો કરીને હબમાં થોડો નાસ્તો કર્યો. સરસ કોફી પીધી અને અમ્બેનેલી ઘાટ તરફ જવા નીકળ્યો. આ ઘાટની વચ્ચે પ્રતાપગઢ આવે છે, ત્યાં સુધીનો રસ્તો જોયો હતો અને ખબર હતી કે વચ્ચે-વચ્ચે પાર્ટી થવાની જ છે.. તો પણ નીચે ઉતરતી વખતે જે મજા આવી છે – હાથ અને પગ બંને સૂન્ન કરવા માટે આ રસ્તો સૌથી યોગ્ય છે! નીચે ઉતરીને ૧૫ મિનિટ આરામ કર્યો પણ તે પણ ઓછો પડ્યો. હવે લગભગ ૨.૩૦ વાગી ગયા હતા અને મને એમ કે જેટલો જલ્દી રેસ પૂરી કરું એટલી શાંતિ. આ શાંતિની ચાહમાં ૧૫ કિમી પછી હાલત ખરાબ થઇને પ્રતાપગઢ પાસે જઇને ૧૫ મિનિટ આરામ કરવો પડ્યો! પછી, બહુ જોશ રહ્યો નહોતો અને છેલ્લા બે કિમીમાં તો ચાલીને પૂરી કરવાની પણ ઇચ્છા થઇ ગઇ, પછી થયું કે ધીમે-ધીમે પણ સાયકલ જ ચલાવીશું. ચલાવી અને છેવટે ૧૨ કલાક અને ૩૮ મિનિટમાં રેસ પૂરી થઇ.

મારા વર્ગ (૪૦+ એટલે કે માસ્ટર્સ કેટેગરીમાં) ૧૦મો ક્રમ મેળવ્યો અને વર્ષો પછી કદાચ કોઇ ઇનામ મળશે (એવું કહેવામાં આવ્યું હતું. સામાન્ય રીતે રેસમાં ઇનામ ક્યારે મળશે એવું ક્યારેય કહેવામાં આવતું નથી ;))

કડીઓ:

વેલકમ ૨૦૨૦૧

  • જૂના અને સડેલા ૨૦૨૦માં છેલ્લે-છેલ્લે એટલો બધો વ્યસ્ત થઇ ગયો કે ૧ ડિસેમ્બર પછી કંઇ પણ લખવાનો સમય જ ન મળ્યો. ડિસેમ્બર મહિનો એકંદરે ૧૧ મહિનાઓ કરતા સારો ગયો.
  • ડિસેમ્બર અંતમાં વેકેશનની સાથે સાથે વર્ષોથી પેન્ડિંગ મહાબળેશ્વરનો નાનકડો પ્રવાસ પણ કરી દીધો. ત્યાં વાસ્તવમાં ૨૦૦૪ પછી ગયો, ૨૦૦૪ થી ૨૦૧૯ વચ્ચે પાંચ-છ વખત માત્ર સાયકલિંગ કારણોસર જ જવાનું થયું હતું! આ વખતે તો બહુ સ્ટ્રોબેરી ખાધી, રખડ્યા અને મઝા કરી – અને હા, સાયકલ પણ ચલાવી! સાયકલિંગના ફોટાઓ સ્ટ્રોબેરી 🍓 આલ્બમમાં જોવા મળી શકશે.
  • અને હવે એક વધુ સાયકલિંગ રેસ – સહ્યાદ્રી ક્લાસિક જાન્યુઆરીના અંતમાં આવે છે. તે પણ, મહાબળેશ્વરમાં જ છે. ત્યાં ઘર લઇને નાનકડું કાફે અને સ્ટ્રોબેરીનું ફાર્મ ખોલવા જેવું ખરું!
  • કવિનની હાઇટ હવે મને ઓળંગી ગઇ છે અને અમારો અનઓફિશયલ પાલતુ બિલાડો હવે થોડો જાડો થયો છે 😀

મારા લોકડાઉન અપડેટ્સ – ૧૦

  • લોકડાઉન જેવું કંઇ રહ્યું નથી એટલે આ અપડેટ્સ હવે છેલ્લાં લોકડાઉન અપડેટ હશે. સોશિયલ ડિસ્ટન્સિંગ તો ક્યારનુંય તેલ લેવા ગયેલું છે. માસ્કથી તો કંઇ ફાયદો નથી અને કોરોના એ માત્ર શરદીનો એક પ્રકાર જ છે – એવું લોકો માની રહ્યા છે.
  • રવિવારે ૩૦૦ બી.આર.એમ. હતી. જે એકંદરે ૨૮૯ કિમી સુધી સરસ રીતે થઇ પણ, છેલ્લા ૧૨-૧૩ કિમીમાં હાલત ખરાબ થઇ. તો પણ, સૌથી ઝડપી ૩૦૦ કિમી (૧૩ કલાક ૫૭ મિનિટ – ઓફિશિયલ સમય. ૧૩ કલાક ૫૫ મિનિટ – મારો સમય.)
  • જુલાઇમાં ૧૦૦ દિવસ સાયકલિંગની ચેલેન્જમાં (૧૯ જુલાઇ – ૨૬ ઓક્ટોબર) રજીસ્ટર કરાવ્યું હતું. વચ્ચે ઇન્ડોર સાયકલિંગથી બહુ કંટાળો આવ્યો એટલે થોડા દિવસોમાં સાયકલિંગ થયું નહી, નહીતર ૯૦ દિવસનો ટારગેટ હતો. સોમવાર અને ગુરુવાર મોટાભાગે આરામનો દિવસ હતો. હવે લાગે છે કે તેમાંથી ૭૫-૭૬ દિવસ પૂરા થશે. આજે ૭૩ દિવસ થયા છે અને સિલ્વર મેડલ માટે ૭૬ દિવસ જોઇશે. શું હું ૪ દિવસમાં ૩ દિવસ સાયકલિંગ કરી શકીશ (ઓછામાં ઓછું ૫ કિમી ;))
  • ૨૦૨૦ પૂરુ થવા આવ્યું છે, પણ.. હજુ ફોન્ટ એનકોડિંગ અને મશીન ભાષાંતર – આ બે વિષયો પર બહુ કામ કરવાનું બાકી છે. મને તો એમ કે ફોન્ટ્સના બધાં જ પ્રોબ્લેમ સોલ્વ થઇ ગયા હશે! પણ, રે ગુગલ મેપ્સ!

મારા લોકડાઉન અપડેટ્સ – ૮

હાજર છે, વધુ એક લોકડાઉન અપડેટ!

ઉપરોક્ત ત્રણ છબીઓ છેલ્લા અપડેટ વચ્ચે બનેલી ઘટનાઓનો સચિત્ર સારાંશ છે. નવું કેકટ્સ, કભી ખુશી-કભી ગમ અને દર વર્ષે ઉંમર વધારતો અને વાળ ઘટાડતો (સફેદ) હું વત્તા મસ્ત કેક!

સાયકલિંગમાં જોઇએ તો બહુ બધું (અથવા કોકીના મતે – વધારે પડતું ;)) ઇન્ડોર સાયકલિંગ કર્યા પછી આજે પહેલી વખત હું અને કવિન સાયકલ ચલાવવા માટે બહાર ગયા. કવિનની હાલત ખરાબ થઇ પણ, એકંદરે તેને મજા આવી. ગઇકાલે તેની સાયકલ ૬ મહિના પછી પહેલી વખત સાફ કરી. તેની મજા મારા માટે એકસ્ટ્રા ગણવામાં આવશે. નવા (ચાઇનિઝ) પંપનો ટેસ્ટ કર્યો અને તે ટેસ્ટ સફળ રહ્યો.

નવા લેપટોપમાં હજુ માઇક્રોફોનના લોચા છે. રે ૨૦૨૦, આમાં પણ તું નિષ્ફળ નિવડ્યું 😉

આવતી પોસ્ટમાં મિહિર પાઠકના પુસ્તક વિશે લખવાનું છે, જે ક્યારનુંય રહી જાય છે!

PS: આ કડી સ્ટ્રાવા iFrameનો એક નિષ્ફળ ટેસ્ટ છે!

PS II: બિલાડો મજામાં છે.

મારા લોકડાઉન અપડેટ્સ – ૭

આ વખતના લોકડાઉન અપડેટ સચિત્ર છે.

૧. કવિન હવે મોટો થઇ ગયો છે. ઊંચાઇમાં મારા કરતા થોડો જ બાકી છે. લગભગ ૩-૪ સે.મી. ૨. નવું લેપટોપ ડેબિયન સાથે રેડી છે. ૩. ગયા અઠવાડિયે ૧૨ કલાક ઇન્ડોર રેસ કરી. ૩૩૩.૪ કિમી કર્યા, જે ટારગેટ કરતા ૧૬.૬ કિમી ઓછા પડ્યા. ૪. ટ્રાય કલર સ્મૂધી સાથે ૧૫મી ઓગસ્ટ મનાવી. ૫. બ્રેકફાસ્ટ ૬. નાનું પોચું પક્ષી. ૭. નાની પોચી બિલાડી!

વર્ક ફ્રોમ હોમ

છેવટે, વર્ક ફ્રોમ હોમનો બેજ અમને મળ્યો ખરો. ૧૪ દિવસ સુધી દરરોજ સાયકલ ચલાવ્યા પછી! ઝ્વિફ્ટમાં કોવિડ-૧૯ યુગ પહેલા આ બેજનું નામ અનએમ્પલોયડ હતું. અને, ઘણા લોકોને એવું જ લાગતું હતું કે આ માણસ કામ કરે છે કે ખાલી સાયકલ જ ચલાવે છે 😉

મારા લોકડાઉન અપડેટ્સ – ૫

અહીં વધુ એક મહિનો લોકડાઉન લંબાવાયું છે અને સરવાળે કંઇ ભલીવાર આવ્યો નથી. એટલે કે, જોરથી બોલો – જય મહારાષ્ટ્ર, જય જય ગરવી ગુજરાત! બંને જગ્યાએ એકંદરે સરકારે દાટ વાળ્યો છે અને હજુ વધુ વળવાનો છે. લોકો મરી રહ્યા છે – બાકીના ડફોળો જાણે કંઇ થયું નથી તેમ ચોરે-ચોતરે અને ગલ્લાઓ અને દરિયાકિનારે ફરી રહ્યા છે.

કવિનની ઓનલાઇન સ્કૂલ ચાલી રહી છે. હવે જરૂર પડ્યે તેના માટે ટેબલ મંગાવ્યું છે. Ikea જેવી કંપની તમને તમે આપેલા ઓર્ડરની કોઇ માહિતી તેમની વેબસાઇટ પર ન આપે કે પછી ઓર્ડર ટ્રેકિંગ જેવી કોઇ સિસ્ટમ ન રાખે તે ૨૦મી સદીની આશ્ચર્યજનક વેબ ઘટનાઓમાં ચોક્કસ મૂકી શકાય છે. તો બીજી બાજુ, LIC જેવી વેબસાઇટ કોઇક વખત ચાલી જાય છે એ પણ આ વેબ ઘટનાઓમાં ટોપ ૧૦માં આવી શકે છે.

બીજી દુર્ઘટનાઓમાં જોઇએ તો મારા લેપટોપની બેટરી પેલા ફૂલણજી કાગડાની જેમ ફૂલી છે. હવે નવું લેપટોપ કે બેટરી આવે ત્યારે જીવ આવશે. ત્યાં સુધી ચલાવીશું – ધ્યાન રાખીને.

સાયકલિંગમાં આ મહિનો ઓકે-ઓકે ગયો છે. લગભગ ૯૦૦ કિમી સાયકલિંગ કર્યું છે. હવે જુલાઇ એકદમ મજાનો જશે. કારણ કે, ટુર દી ફ્રાન્સ ઝ્વિફ્ટ પર થવાની છે. આપણને તો શું ફરક પડે, પણ તેના પછી એમેચ્યોર રાઇડર્સ માટે એક ઇવેન્ટ થશે અને પછી ત્યાં નવાં રસ્તાઓ પર સાયકલ ચલાવવા મળશે એ ફાયદો!

ચાલો ત્યારે, જુલાઇમાં મળીએ!

તૂટેલો સ્ટેક

ઉપરોક્ત છબી છે લોકડાઉન દરમિયાનના મારા ડેબિયન યોગદાનોની. એક ચોરસ ખાનું એક દિવસ દર્શાવે છે અને આછા થી ઘાટો રંગ ગીટ કમિટની આવૃત્તિ દર્શાવે છે. ૧૬ માર્ચથી શરૂ થયેલો આ ક્રમ ૨૧ મે ના રોજ તૂટ્યો છે અને પછી તો કંઇ ખાસ કામ બાકી રહેતું ન હોવાથી અહીં થોડો વિરામ લીધો છે.

હવે એક અઠવાડિયામાં ૩૬૨ કિમી અને ૧૦,૦૦૦+ મીટર ઊંચાઇનું સાયકલિંગ કરવાનું છે એટલે ડેબિયનને થોડો આરામ આપીએ તો સારું. વચ્ચે-વચ્ચે એકાદ-બે બગ્સ પર થોડું ધ્યાન આપી દઇશું. ત્યાં સુધી, વાટોપિયા ઝિંદાબાદ!