કેબલ – ૨

* ક્યાંક થી ૨૦૧૧ની આ કેબલ પોસ્ટ નજરે ચડી. તો યાદ આવ્યું કે એક મહિનો સંપૂર્ણ પણે નેટફ્લિક્સ-પ્રાઇમ પર જીવ્યા પછી અમે છેલ્લે ડિશ ટીવી પર પસંદગી ઢોળી. ૨૦૧૧માં અમે હકલા શાહરૂખના ડિશ ટીવી પર નાક ચડાવ્યું હતું એ જ ડિશ ટીવી અમારા ભાગે આવ્યું છે. હવે તો સૌ કોઇ સરખું જ છે. હા, બધું મોંઘું પણ છે, પણ હવે શું થાય? ટીવી તો જોવું જ પડે.

પણ, નેટફ્લિક્સ-પ્રાઇમે ટીવી ચેનલોની જે હાલત ખરાબ કરી છે તે જોઇને મનમાં મઝા આવે છે 🙂

૨૦૧૮: વાર્ષિક અહેવાલ

IMG_20181202_203727
આ ચિત્ર આ પોસ્ટની લાઇક્સ અને કોમેન્ટ વધારવા માટે જ મૂકવામાં આવ્યું છે જેની નોંધ લેવી 😉

* ગયા વર્ષની જેમ ફરીથી શરમજનક આંકડાઓ સાથે હાજર છે, ૨૦૧૮નો વાર્ષિક બ્લોગ અહેવાલ! હવે તો ફેસબૂક-વર્ડપ્રેસનું જોડાણ પણ તૂટી જવાને કારણે ફેસબૂકથી પણ અહીં કોઇ ફરકતું નથી 🙂

ના, હું લખવાનું બંધ નહી કરું. ભલે વર્ડપ્રેસ.કોમનો હું છેલ્લો યુઝર હોઉં!

૧. આખા વર્ષની પોસ્ટ સંખ્યા – ૬૪ (આ પોસ્ટ સાથે)

૨. સૌથી ઓછી પોસ્ટ ધરાવતો મહિનો – એપ્રિલ, મે, જુલાઇ. દરેકમાં માત્ર ૩ જ પોસ્ટ.

૩. સૌથી વધુ પોસ્ટ ધરાવતો મહિનો – જાન્યુઆરી. ૧૦ પોસ્ટ. ગુજરાતીઓ આરંભે શૂરા!

૪. સૌથી વધુ મુલાકાતીઓ – ઓગસ્ટ.

૫. સૌથી ઓછા મુલાકાતીઓ – મે.

૬. આ વર્ષની કોમેન્ટ્સ – ૪૩.

૭. આ વર્ષના લાઇક્સ – ૧૪૩.

૮. શૂન્ય કોમેન્ટ્સ ધરાવતી પોસ્ટ્સ – આની તો વાત જ ન કરવી.  જૂન આખા મહિનામાં એક પણ કોમેન્ટ નથી 😛

૯. સૌથી વધુ કોમેન્ટ્સ વાળી પોસ્ટ – જવા દો. મોટાભાગના પિંગબેક જ છે.

૧૦. સૌથી વધુ લાઇક્સ – આ પણ જોવા જેવું નથી!

આશા રાખીએ કે ૨૦૧૯માં કંઇક સારો અહેવાલ આવે!!

ગુજરાતી વિકિપીડિયા: મારા ૭ વર્ષ!

૩૦ ડિસેમ્બર ૨૦૧૧! આ દિવસે મારું હાલનું સભ્ય ખાતું (ie સભ્ય:KartikMistry) ગુજરાતી વિકિપીડિયા પર ખોલવામાં આવ્યું હતું. એ પહેલાંના સભ્ય ખાતા એટલે યુઝર એકાઉન્ટ વડે થોડાં ફેરફારો-એડિટ્સ કરેલા પરંતુ કાળક્રમે એ ખોવાઇ ગયું અને જ્યારે એક સમયે અંદરથી એમ થયું કે હવે સમય છે, ગુજરાતી વિકિપીડિયામાં કંઇક યોગદાન કરવાનો ત્યારે નવું ચકાચક ખાતું બનાવ્યું. થોડા દિવસ તો ઉત્સાહ રહ્યો.[૧] વિકિપીડિયા અમદાવાદની ફોટોવોક કરી. એકાદ-બે વિકિમિટિંગોમાં પણ ભાગ લીધો. ૧૦ મહિનામાં ૧૦-૧૫ ફેરફારો પણ કર્યા! પરંતુ પછી, આ ઉત્સાહ ઠંડો પડ્યો અને પછી તો અમદાવાદને ગુડ બાય કહેવાનો સમય આવ્યો. બેંગ્લોરમાં રનિંગ કરવા, સાઉથ ઇન્ડિયન ડોસા-ઇડલી ખાવા અને ફિલ્મો જોવા સિવાય બીજું કંઇ ખાસ કર્યું નહી, પણ થોડું-થોડું યોગદાન શરૂ કર્યું. મુંબઈ આવ્યા પછી, વિકિમિડિયા ફાઉન્ડેશનમાં જોડાયો ત્યારે શરૂઆતમાં તો અમારા ટુલ્સ-સોફ્ટવેરના ટેસ્ટિંગ માટે અને પછી ગુજરાતી વિકિપીડિયાના સભ્યોના પ્રેમ, સહકાર, સહયોગ અને માર્ગદર્શનથી ઢગલાબંધ ફેરફારો કરવાનું શરૂ કર્યું!

૨૦૧૩-૨૦૧૪ સુધી આ ઉત્સાહ જાળવી રાખવામાં આવ્યો. ૨૦૧૩ની હોંગ કોંગ વિકિમેનિયામાં ધવલભાઇ (અને ધવલભાઇ તો ૨૦૧૪ લંડન અને ૨૦૧૫ મેક્સિકો સીટીમાં પણ મળ્યા) અને અર્નવને મળવાનું થયું પછી ઉત્સાહ વધ્યો. ૨૦૧૪ પછી અમારી ટીમે (ie ઓફિસ કામ!) કન્ટેન્ટ ટ્રાન્સલેશન પ્રોજેક્ટ[૨] શરૂ કર્યો એટલે તો નવાં લેખો બનાવવાનું સરળ બન્યું. આ નિમિત્તે ડોગફૂડિંગ વડે નવાં લેખો બનાવ્યા, પણ આ વખતે તે ટેસ્ટિંગ જ નહોતા. વ્યવસ્થિત લેખો હતા! મોટાભાગના લેખો નિઝિલે અંગ્રેજી વિકિપીડિયામાં બનાવેલા ગુજરાત અંગેના લેખો તેમજ મને ગમતા વિષયોના હતા.

૨૦૧૬માં ગુજરાતી વિકિપીડિયાના એક પ્રબંધક અને જૂના અને જાણીતાં સભ્યોમાંના એક એવા અનિકેતભાઇની મુલાકાત મેકરફેસ્ટમાં રાખેલી ગુજરાતી વિકિપીડિયાની મીટ-અપ વખતે થઇ પછી તેમને ફરી ઓગસ્ટ ૨૦૧૬ની વિકિકોન્ફરન્સ ચંદીગઢમાં પણ મળ્યો.

૨૦૧૭માં સુશાંતભાઇ[૩] અને નિઝિલ[૪] ને પહેલી વાર મળ્યો (સુશાંતભાઇ મારા ઘરે આવ્યા અને હું નિઝિલના ઘરે ગયો!) અને ૨૦૧૮માં અનંત[૫]ની મુલાકાત અમદાવાદની વિકિપીડિયા વર્કશોપ વખતે થઇ અને મારા વિકિમિત્રોનો વ્યાપ વધતો ગયો. હજુ અમુક સભ્યોની રૂબરૂ મુલાકાત થઇ જ નથી, પણ વોટ્સએપ અને વિકિ પર વાતચીત ચાલુ જ છે. આશા રાખીશ કે મારું યોગદાન વધતું જ રહે અને જીવનની છેક છેલ્લી ક્ષણ સુધી ગુજરાતી ભાષા અને વિકિપીડિયા માટે કંઇક કરતો રહું!

અસ્તુ!

ઓકે. હવે સમય છે, તાજા ફેરફારો પાનાંને જોવાનો 🙂

[૧] ગુજરાતીઓ આરંભે શૂરા!

[૨] https://www.mediawiki.org/wiki/Content_translation

[૩] વિકિસોર્સના માસ્ટર બ્લાસ્ટર અને મોજીલા સુશાંતભાઇ.

[૪] ડો. નિઝિલ. એક એડિટ્સ કરતાં ૧૦,૦૦૦ એડિટ્સ ઓછી છે એવું મંતવ્ય ધરાવતા ઉત્સાહી સભ્ય!

[૫] ઉર્ફે, ગઝલ વર્લ્ડ.

બીઆરએમ – ૪૦૦ – રીપોર્ટ

* એમ તો હવે બીઆરએમના રીપોર્ટ-અહેવાલોની કોઇ નવાઇ આ બ્લોગ પર રહી નથી, તેમ છતાંય આ વર્ષે SR શ્રેણી એટલે કે ૨૦૦-૩૦૦-૪૦૦ અને ૬૦૦ કિમી બીઆરએમ માર્ચ-એપ્રિલ પહેલા પૂરી કરવી જરૂરી છે. કારણ? ઓગસ્ટમાં PBP (પેરિસ-બ્રેસ્ટ-પેરિસ)! એટલે દરેક બીઆરએમ મહત્વની બને છે.

નવેમ્બરમાં ૩૦૦ કિમી કર્યા પછી ઘર બદલ્યું અને ટ્રેઇનર સિવાય ક્યાંય રાઇડ કરી નહી. સીધો જ ૪૦૦ કિમીમાં ગયો! શરૂઆત જ શંકાસ્પદ રહી. પહેલાં તો ઉબેર કે ઓલા મળે જ નહી. મને થયું કે હું સ્ટાર્ટ પોઇન્ટ પર સૌથી મોડો પહોંચીશ પણ સદ્ભાગ્યે ૧૦ મિનિટ પહેલા પહોંચ્યો અને સમયસર રાઇડ શરૂ થઇ. દીપે શરૂઆતમાં જ સાયકલ દોડાવી અને મારો ટેમ્પો તો ડાઉન હતો એટલે આરામથી ૬૦ કિમી સુધી સળંગ સાયકલ ચલાવી. પછી એક નાનો બ્રેક, જે બહુ બધાં ભેગા થયેલા લોકોને કારણે મોટો બની ગયો. પછી ફરી પાછો કસારા ઘાટ પહેલાનો જરૂરી બ્રેક અને પછી સીધો ૧૦૨ કિમી પર. ત્યાંથી ૩૦ કિમી સરસ ચલાવી અને પછી સીધો ૧૬૦ પર. વચ્ચે બે-ત્રણ બિનજરૂરી ફોન આવી ગયા તેમાં અટકવું પડ્યું. હવે આવતી વખતે બ્લ્યુટુથ ચાલુ રાખીને જ જવું જેથી ગારમિન પર ખબર પડે કે કોનો ફોન છે! 🙂

૧૬૦ પર દાળ-ખીચડી અને સ્પ્રાઇટનો ટેસ્ટ લઇ ફરી આગળ વધ્યો. ૨૦૦ પર પહોંચ્યો તો કંટ્રોલ પોઇન્ટ ન મળ્યો એમાં પાંચેક મિનિટ બગડી. ત્યાંથી સંદીપનો સાથ મળ્યો પણ બ્રેકની સંખ્યા હવે વધતી ગઇ. રીટર્નમાં નાસિક વટાવીને એક પ્રિ-ડિનર બ્રેક લીધો. એમ તો પ્લાન એવો હતો કે અંધારુ થાય એ પહેલા કસારા ઘાટ ઉતરી જવો પણ.. જે હોય તે. આમ પણ મોડું થઇ ગયું હતું અને હવે ઠંડી-પવન લાગવાની શરૂ થઇ. જીવનમાં પહેલી વખત આપણે મોઢા પર બંડાના-સ્કાર્ફ બાંધ્યો. કફ-શરદીને કારણે આખી રાઇડ ખાંસી યુક્ત હતી એમાં મોઢા પર કપડું બાંધ્યા પછી વિચિત્ર હાલત હતી, પણ એકંદરે ફાયદો થયો. કસારા ઘાટ પહેલાં એક બ્રેક લીધો. ત્યાર પછી દર ૨૦-૨૫ કિમી પર અનુક્રમે વડા પાઉં, ચા, દાબેલી અને ચા. વજન તો ન વધ્યું પણ પેટ વધી ગયું!!

લગભગ ૧૦-૧૨ કિમી બાકી હશે ત્યાં ટ્રાફિકનો સામનો કરવો પડ્યો. લો, ૧ વાગે પણ ટ્રાફિક! ક્યાંય તેલ ઢળ્યું હતું તેના પ્રતાપે. જેમ-તેમ વાહનોની વચ્ચેથી રસ્તો કરતો આગળ વધતો હતો. તે વખતે સંદીપ મારાથી આગળ નીકળી ગયો અને પછી હું ધીમે-ધીમે શહેરમાં પહોંચ્યો. છેલ્લાં ૩ કિમી, દર વખતે થાય છે તેમ મરતા-મરતા પૂરા કર્યા. તો પણ લગભગ ૨૧ કલાક અને ૧૨ મિનિટ અને ૫૮ સેકન્ડ્સમાં રાઇડ પૂરી કરી. ડેબિટ કાર્ડનો પિન ભૂલી ગયો એટલે કેટલીક બીજી મિનિટો બગડી, જે ઓફિશિયલ સમયમાં ઉમેરાઇ ગઇ 😉 એટલે એ સમય ૨૧ કલાક અને ૧૯ મિનિટ આવ્યો!

સેલ સેલ સેલ! ભાગ – ૨

* હજુ પેલી સેલ સેલ સેલ! પોસ્ટનું HTML સુકાયું નથી ત્યાં બીજાં અનેક મસ્ત સેલ આવી ગયા છે..

શૂન્યની કિંમત તમે શું જાણો!

વાહ, શૂન્ય, ઝીરો ટકા! 🙂

અપડેટ્સ – ૨૨૫

* આ આખું અઠવાડિયું વ્યસ્ત રહ્યું. અને મારે જ્યારે વ્યસ્ત રહેવાનું આવે ત્યારે મગજનો પારો થોડો ઊંચો જાય 🙂 તો પણ, શાંતિથી ભારતીય પ્રાદ્યૌગિક સંસ્થામાં (એટલે કે IIT મુંબઈ!) બે હાફ-મેરેથોન (એક સાંજે, બીજી સવારે) દોડવામાં આવી. તે પછી ઘર બદલ્યું અને ગોઠવ્યું. હજુ પણ કેટલાય કામ બાકી છે. કાલની વસઇ-વિરાર ફૂલ મેરેથોન પડતી મૂકી છે. હાફ હોત તો દોડાઇ જાત પણ ફૂલ મેરેથોનની વાત અલગ છે. ખાસ કરીને વસઇ-વિરાર માટે મુશ્કેલ છે. કારણ કે ૪ કલાક પછી રસ્તા પર કાગડા ઉડતા હોય અને પાણીના પણ ફાંફા પડે છે તેવા લોકોના અનુભવો છે. જોકે છેલ્લાં બે વર્ષથી સ્થિતિમાં સુધારો થયો છે એવું સાંભળ્યું છે, પણ નો રિસ્ક! એટલે કાલે બધાં જોડે ત્યાં જઇશ અને ૧૧ કિમીના રૂટ પર ચાલીશ (અથવા કોઇ જોતું ન હોય તો દોડી નાખીશ!).

* સાયકલ બરોબર ગોઠવાઇ ગઇ છે અને ચાલુ પણ થઇ ગઇ છે. ડિસેમ્બરની ઠંડી અહીં તો લાગતી નથી અને હવે સાયકલનો રૂમ નાનો છે એટલે થોડી તકલીફ પડે છે. અહીં તો ટેબલ ફેન વગર નહી ચાલે.

* ઘર બદલી કરીએ ત્યારે એકસાથે બહુ કચરો સાફ થાય છે. આ વખતે ફરી ભેગા થયેલા સફારીની પસ્તી તેમજ ન વંચાતા અને ભૂલથી ખરીદેલા પુસ્તકોનો વારો છે. જોકે એ પહેલા ઘણાં બધાં પુસ્તકો પપ્પા જોડે નજીકના પુસ્તકાલયમાં પહોંચાડ્યા હતા. હવેના પુસ્તકો બહુ ટેકનિકલ છે અને મને ખ્યાલ નથી કે કોને કામમાં આવશે..

જીએસઆરટીસી

                   યે બૂકિંગ બ્લર હૈ

ઉપરોક્ત સ્ક્રિનશોટ છે, જીએસઆરટીસીમાં બૂકિંગ કરાવવાના પ્રયત્ન વખતનો.

જોકે મોબાઇલથી સાઇટ બે પ્રયત્નો પછી ખૂલી અને બે નિષ્ફળ પ્રયત્નો વડે અમે આગામી પ્રવાસ આયોજનનું બૂકિંગ સફળતાપૂર્વક ગુજરાત સ્ટેટ ટ્રાન્સપોર્ટ નિગમની બસમાં કરાવ્યું છે. હવે સમયસર ત્યાં પહોંચીએ અને અમને બસ ગંતવ્ય સ્થાને સમયસર પહોંચાડે એટલે ‘બસ’ છે!

ગુટેનબર્ગ ટેસ્ટ

આ વર્ડપ્રેસ હવે નવાં-નવાં ફીચર્સ આપણા પર નાખે છે, એટલે આપણે હવે વર્ડપ્રયોગશાળાના દેડકા છીએ, પણ આ એક સરસ નવું એડિટર લાગે છે.

જોઇએ હવે, ક્યાં સુધી ચાલે છે 🙂

હેપ્પી બર્થડે, ડેબિયન!

p6

(સ્ત્રોત: https://salsa.debian.org/valessio-guest/DebianArt/tree/master/posters/25th)

હેપ્પી બર્થડે, ડેબિયન!

અને હા, ડેબિયન ડેવલોપર બન્યાને પણ ૧૦ વર્ષ થઇ ગયા એ તો ધ્યાન બહાર જતું રહ્યું 🙂

ગુગલ મેપ્સ – ઉપ્સ

* થોડા સમય પહેલાં ગુગલને એવું લાગ્યું કે તેમના મેપ્સમાં સ્થાનિક ભાષા વાપરીએ તો વધુ સારું. સારું જ કહેવાય પણ તેમને તેમાં “ઓટોમેટિક ટ્રાન્સલિટરેશન” – ભાષાંતર નહી, પણ “લિપ્યાંતરણ”ની મદદ લીધી અને પરિણામ કેવું આવ્યું તે તમે જોઇ શકો છો, છતાં પણ બે ઉદાહરણો તેને સમજવા પૂરતા છે. બાકી હસી હસીને પેટ દુખી જાય એવા ઉદાહરણો તો દરરોજ મળે છે.

PS: વિકિપીડિયામાં હવે નકશામાં લેબલનું ભાષાંતર કરી શકો છો, જોકે તે માટે સૌથી સહેલો રસ્તો ઓપનસ્ટ્રીટમેપમાં જઇને સુધારવાનો છે.

 

પુસ્તક: પાના નંબર બસો સત્તાવન

* એપ્રિલમાં ચિરાગભાઇ “ઝાઝી” ઝાએ  જ્યારે તેમની ટૂંકી નવલિકાઓના પુસ્તક પર ફેસબુકમાં પોસ્ટ કરી, ત્યારે તે મને ક્યાંથી મળશે તેની પૃચ્છા કરી. તેમણે મને પુસ્તક ભેટ તરીકે જ મોકલાવી દીધું. ત્યાર પછી, વેકેશન અને પછી સ્કૂલ ઓપનિંગ જેવી સારી-નરસી ઘટનાઓ વચ્ચે બનવાથી પુસ્તક વાંચવાનું રહી ગયું અને છેવટે ધીમે-ધીમે એક-એક વાર્તાઓ રેન્ડમ ક્રમમાં વાંચી. પુસ્તકમાં તેમણે અને તેમના દીકરાઓએ લીધેલા ફોટોગ્રાફ્સ દરેક વાર્તાની જોડે છે. એક સરસ નવો પ્રયોગ આપણને ગમ્યો.

સૌથી પહેલાં તો તેમણે મને સરસ સંદેશ લખ્યો છે:

કાર્તિક મિસ્ત્રીને સંદેશ

૩૭ વાર્તાઓ ધરાવતું પુસ્તક ચિરાગભાઇની લેખન શૈલીનો સચોટ ખ્યાલ આપે છે. એ જે રીતે વિવિધ દેશોમાં રહ્યા છે અને વિશાળ અનુભવ ધરાવે છે, એ રીતે આ વાર્તાઓ વિવિધ વિષયો ધરાવે છે. ટૂંકમાં, સરસ મઝાની વાર્તાઓ છે. પુસ્તક માટે ચિરાગભાઇનો ખૂબ-ખૂબ આભાર.

અને હા, આજ-કાલ પુસ્તકોનું વાચન કોકી અને મારા દ્વારા સહિયારા વાતાવરણમાં થાય છે. હું ચૂપકેથી કામકાજની વચ્ચે વાંચતો રહ્યો છું, તે જ્યારે તેને સમય મળે ત્યારે વાંચે છે.

અપડેટ્સ – ૨૧૬

* છેલ્લે છેક ફેબ્રુઆરીમાં અપડેટ્સ લખ્યા પછી આજે ઘણાં સમયે અપડેટ્સ લખવાનું મન થયું છે. આ સમય ગાળામાં વેકેશન આવ્યું અને ઉપરથી ગયું. ઉત્તરાખંડની મુલાકાત લીધી હતી એની પોસ્ટ ડ્રાફ્ટમાં જ પડી રહી છે :/ આજની અપડેટ્સ મિક્સ-મસાલા છે, પણ સ્વાદિષ્ટ છે એ વાતની ખાતરી!

* turing – https://turingapp.ml/ – પ્રોગ્રામિંગ શીખવા માટેનો એક વધુ પ્રોગ્રામ મળ્યો છે એટલે કવિન માટે તે ફીટ છે કે નહી તે જોવામાં આવશે! કવિને સ્વિમિંગ ચાલુ કર્યું અને સારૂ એવું શીખી પણ લીધું એ વેકેશનની એક સૌથી સારી વાત રહી છે.

* વિકિપીડિયામાં જોઇએ તો થોડા સમયથી ફરી પાછો વધુ પડતો સક્રિય થયો છું. અમદાવાદ યુનિવર્સિટીમાં વર્કશોપ કરી તેમજ પ્રોજેક્ટ ટાઇગર સ્પર્ધામાં ભાગ લીધો તે મજાની ઘટનાઓ રહી.

નવા સરસ લેખોમાં જોઇએ તો, મહારાજ લાયબલ કેસ પરથી સૌરભ શાહે મહારાજ નવલકથા લખી હતી અને તે વિશે હવે મહારાજ લાયબલ કેસ અને કરસનદાસ મૂળજીના લેખો વિકિપીડિયામાં અનુક્રમે અનંત અને મારા દ્વારા બનાવવામાં આવ્યા છે. સુધારા-વધારા કરવા વિનંતી. કરસનદાસ મૂળજીના નામ પર માથેરાનમાં પુસ્તકાલય પણ છે એટલે હવે માથેરાનની મુલાકાત લઇએ ત્યારે ફોટો લેવામાં આવશે!

વ્યોમે પાણીપતની લડાઇઓ તેમજ મરાઠા સામ્રાજ્ય અને પરમવીર ચક્ર સન્માન પામેલા સૌ સૈનિકોના સરસ લેખો ગુજરાતી વિકિપીડિયામાં બનાવ્યા છે. તો બીજી બાજુ સુશાંતભાઇ, નિઝિલે અને અન્ય લોકોએ વિવિધ વિષયોના લેખોનું સરસ ભાષાંતર કર્યું છે.

અનંતની “સ્કેનર ગ્રાંટ”ની અરજી સફળ રહી છે. વધુને વધુ લોકો તેનો લાભ લે તેવી આશા. અમે વિકિમિડિયનને જોઇતા પુસ્તકોની આપ-લે માટે સંદર્ભ વિનિમય યોજના બનાવી છે – તે પણ એક આનંદના સમાચાર છે.

* વરસાદ શરૂ થયો છે, એટલે સાયકલિંગ ઠંડુ છે (જોકે મે અંતમાં ૨૦૦ કિમી બળીને આવ્યો, એ વાત અલગ છે). પણ, આવતા અઠવાડિયે ૧૨ કલાક સ્ટેડિયમ રન છે એટલે રનિંગ ગરમાગરમ છે. વધુમાં અમદાવાદની વર્કશોપ જોડે ૧૨ કલાક ADR રાત્રિ રનનો લાભ લેવામાં આવ્યો. ઓગસ્ટમાં ફરી ૧૨ કલાક મુંબઈ અલ્ટ્રાની યોજના છે, પણ મારી યોજનાઓ છેલ્લી ઘડીએ સફળ નથી થતી તેવી મિ. મોહનની યોજના હોય છે. જોઇએ હવે શું થાય છે 🙂

અલવિદા વિનોદ ભટ્ટ!

* વિનોદ ભટ્ટે ગઇકાલે એટલે કે ૨૩મી મે એ બધાંને બાય-બાય કર્યું અને ગુજરાતી હાસ્યસાહિત્યનો એક યુગ પૂરો થયો એમ કહી શકાય. વિનોદ ભટ્ટ અને બકુલ ત્રિપાઠી અને અશોક દવે – આ ત્રણ મારા માનીતા હાસ્ય લેખકો છે.

વિનોદ ભટ્ટ એક વખત અકસ્માતે મળી ગયા ત્યારે ઓળખી શક્યો નહોતો (તેઓ સેલ્સ ટેક્સ કે પછી એવા કોઇ વિભાગમાં હતા ત્યારે કોઇ નિમંત્રણ આપવા મામાના ઘરે આવેલા). પછી ખબર પડી કે તેઓ વિનોદ ભટ્ટ હતા!

હવે વિકિપીડિયામાં તેમના લેખમાં વધુ માહિતી ઉમેરીને તેમને શ્રદ્ધાંજલિ અર્પવામાં આવશે.

102 નોટ આઉટ

ગઇકાલે સહ કુટુંબ 102 નોટ આઉટ માણવામાં આવ્યું. 3ડી ન હોય એવી ફિલ્મો જોવાનું વધતું જાય છે એ સારી વાત છે. ચલ મન જીતવા જઇએ પછી લાંબા વિરામ પછી સરસ બ્રેક મળ્યો.

ફિલ્મની આડઅસર રૂપે સૌમ્ય જોશી વિશે ગુજરાતી વિકિપીડિયામાં લેખ અનુવાદ કરી રહ્યો છું.

હા, 77 વર્ષ બાકી છે પેલા ચીનાનો રેકોર્ડ તોડવામાં. 😉

છૂંદો

દર વર્ષની જેમ પણ આ વખતે “કેરીનો છૂંદો” બનાવવાની પ્રક્રિયાનો આરંભ થઇ ગયો છે. મને યાદ છે કે પહેલાં રાજાપુરી કેરીઓ ઘરે લાવીને જાતે છીણીને છૂંદો બનાવાતો હતો. હવે, છીણ બજારમાં તૈયાર મળે છે એટલે ઝંઝટ ઓછી. તો પણ, દરરોજ તડકામાં છૂંદો મૂકવા અને લેવા જવાનું તો હોય છે. મૂકવા જવાનું તો ઠીક, લેવા જવાનું યાદ આવે એ માટે ખાસ એલાર્મ મૂકવામાં આવે છે. ગયા વર્ષે ધાબા પરથી છૂંદો લાવવાનું ભૂલી ગયા હતા ત્યારે ૧.૩૦ વાગે રાત્રે યાદ આવ્યું અને અમારે જવું પડ્યું હતું. ખતરો એ કે રાત્રે કોઇ ઉંદર કે પક્ષી તેને બગાડી નાખે, તેમજ ઠંડીમાં છૂંદોની ગુણવત્તા પર અસર પડી શકે.

છૂંદો એ અમારી કેરી લાલસા છેક દિવાળી સુધી પૂરી કરે છે, એટલે છૂંદો અત્યંત મહત્વનો છે!