ક્વોરા – ગુજરાતીમાં!

થોડા સમય પહેલાં ક્વોરાથી કંટાળીને ખાતું દૂર કર્યું પણ પછી ખબર પડી કે મારો મિત્ર અમીર હિબ્રૂ ક્વોરાના કારણે પાછો ફર્યો છે, તો હું પણ એવી આશા સાથે પાછો આવ્યો કે ક્વોરા ગુજરાતીમાં આવશે. અને લો, આજે જ ખબર પડીકે ક્વોરા હવે ગુજરાતીમાં છે. તો મારી પ્રોફાઇલ પણ બનાવી લીધી છે અને જ્યાં સુધી કંટાળીશ નહી ત્યાં સુધી ત્યાં ટકી રહીશ.

બે રન

બે બી.આર.એમ. પછી આ વીકએન્ડમાં વારો હતો ઉપરાછાપરી બે રન નો!

બીએનપી અલ્ટ્રા ૨૫.૦

ગયા અઠવાડિયે ૬૦૦ બીઆરએમ પછી યાદ આવ્યું કે આવતા અઠવાડિયે તો ૨૫ કિમી અને ૧૦ કિમી રનિંગ રેસ છે. લો, ગયો વીકએન્ડ એમાં. જોકે અઠવાડિયાની મધ્યમાં આવતી રજાઓનો લાભ લઇને નાનું વેકેશન લઇ લીધું હતું. સંપૂર્ણ આરામ કર્યો અને આજે સવારે ૬ વાગે નેશનલ પાર્ક પહોંચ્યો. રીનીત મારો બીબ નંબર લઇને આવ્યો અને થોડું ચાલીને તળાવ પાસે ગયા જ્યાંથી રેસ શરૂ થવાની હતી. મારો પ્લાન હતો, ધીમું દોડવું. શરૂઆત અત્યંત ધીમી કરી પછી થોડી ઝડપ પકડી. રીનીત મારાથી આગળ હતો અને રસ્તામાં બે વખત મળ્યો. બીજા લૂપમાં તેને ક્રેમ્પ આવ્યા એટલે એ ધીમો થઇ ગયો અને હું આગળ નીકળ્યો. છેવટે, ૨ કલાક ૩૭ મિનિટમાં ૨૫ કિમી પૂરા કર્યા. જોકે ગારમિન પ્રમાણે આ અંતર અંદાજે ૨૪ કિમી હતું. પણ, ઓર્ગેનાઇઝર જે કહે તે. આપણે શું? 🙂

કોકી-કવિન અને હિરલ અમને દોડતા જોવા માટે ત્યાં આવ્યા હતા. થોડી વાર રનર્સ મિત્રોને મળ્યાં અને ફેડેક્સનો મેસેજ આવ્યો કે સુરતથી મારી સાયકલનું પાર્સલ આજે આવશે એટલે ફટાફટ નાસ્તો કર્યો, શેરડીનો મસ્ત જ્યુશ પીધો અને ઘરે આવ્યા.

સ્ટાર્વા કડી: https://www.strava.com/activities/3120665141

પરીની જુહુ ૧૦.૦

આ રન કેમ રજિસ્ટર કરાવ્યું તે હજુ યાદ નથી આવતું. સૌ પહેલા તો તેની મૂળ તારીખ ૯ ફેબ્રુઆરી હતી, જે સારું થયું કે બદલાઇને ૨૩ ફેબ્રુઆરી થઇ (કારણ કે ૯ ફેબ્રુઆરીએ હું ૪૦૦ કિમી બીઆરએમ કરતો હતો!) અને પછી એ લોકો કહ્યું કે અમે બીબ ઘરે મોકલીશું. બીબ માટે રાહ જોઇને થાક્યો, કેટલાય મેસેજ કર્યા ત્યારે ૪-૫ દિવસ પહેલાં ઘરે કુરિયર આવ્યું. જોડે મસ્ત જેકેટ આવ્યું જે XXXL માપનું હતું. હવે એમાં તો અમે ૩ જણાં ફીટ થઇ જઇએ. ફરિયાદ કરીતો જાણવા મળ્યું કે મોટાભાગના લોકો સાથે આવું થયું છે અને તેઓ રેસ પછી બદલી આપશે પણ મને આ વિશે સો ટકા શંકા છે 🙂

જે હોય તે, પહેલા અજયભાઇને મળ્યો ત્યાંથી અમે જુહુ ગયા અને ત્યાંથી રીક્ષા પકડીને અમે સમયસર શરૂઆતના સ્થળ જમનાદાસ સ્કૂલના ગ્રાઉન્ડ પર પહોંચ્યા, જે એકદમ સરસ જગ્યા છે.

બીબ ક્રમાંક!

પ્લાન એવો હતો કે ૧ કલાકની અંદર ૧૦ કિમી પૂરા કરવા, પહેલો કિમી આરામથી લોકોની વચ્ચેથી જગ્યા કરવામાં પૂરો થયો અને પછી થોડી ઝડપ પકડી જે છેક ૧૦ કિમી સુધી જાળવી રાખી (૫.૩૦-૫.૩૫ મિનિટ/કિમી) અને અંતે ૫૬ મિનિટમાં ૧૦ કિમી પૂરા કર્યા. નાસ્તો કર્યો અને ત્યાંથી પછી MCCની મેડલ સેરિમનીમાં જવાનું હતું એટલે વિશાલ-મેહુલ-નિમેશ જોડે એક્ટિવા પર ત્યાં જવા નીકળી ગયો.

સ્ટાર્વા કડી વગર પોસ્ટ પૂરી થાય? 🙂 https://www.strava.com/activities/3123645085

આવજો ત્યારે. નેક્સટ રેસ રિપોર્ટ હવે માર્ચમાં આવશે. માર્ચ પણ રેસિંગમાં હર્યો-ભર્યો રહેવાના એંધાણ છે!!

ગિફ્ટ-અ-બૂક

ફેસબૂકમાં બે-ત્રણ દિવસ પહેલા આ ગિફ્ટ-અ-બૂકની પોસ્ટ જોયેલી ત્યારે લાગેલું કે ફેસબૂકમાં બધું ફેક જ હોય. પણ, જ્યારે એક મિત્ર દ્વારા આ મૂક્યું ત્યારે થયું કે ચાલો, કંઇક સારું ટ્રાય કરીએ. અને, થેન્ક્સ ટુ મારી ટાઇમલાઇનના મિત્રો જેણે પુસ્તકો મોકલાવીને ચેઇન શરૂ કરી છે. સંદીપભાઇએ મને ભૂલથી એક પુસ્તક મોકલાવી દીધું છે એટલે મારું ખાતું તો સરભર થઇ ગયું છે 😉

હવે આવતા અઠવાડિયે આવું જ કંઇક માત્ર ગુજરાતી પુસ્તકો માટે શરૂ કરવાનું વિચારી રહ્યો છું. આમાં જો એક કડી તૂટે તો પછી આ આખી પ્રક્રિયા આગળ વધતી અટકે છે, એટલે કંઇક બીજો ખ્યાલ વિચારવો પડશે અને થોડી શરતો પણ લાગુ કરવી પડશે એમ લાગે છે.

મૂળે આ મલ્ટીલેવલ માર્કેટિંગનો ખ્યાલ-કન્સેપ્ટ છે, પણ અહીં કંઇક સારું થાય છે.

પંકચર

છેલ્લી બે રાઇડ્સમાં ટ્યુબ પંકચરની બે ઘટનાઓ બની ગઇ છે. પહેલી રાઇડમાં તો ઘરથી ૧૫ કિમી દૂર હતો એટલે ફરજિયાત ટ્યુબ બદલવી પડી અને જોડે અનિરુદ્ધ હતો (એ જોકે હવા ભરતી વખતે થોડી વાર પછી એકદમ યોગ્ય સમયે આવ્યો) એટલે થોડી રાહત થઇ.

પણ બીજી ૧૦૦ કિમી ફાસ્ટ રાઇડનો પ્લાન ૪.૫ કિમીમાં જ ફૂસ થઇ ગયો. થેન્ક્સ ટુ મુંબઈના રોડ અને થેન્ક્સ ટુ લાઇનર વગર રેસિંગ ટાયર વાપરવાની ટેવ. હવે જૂનાં ટાયર પાછાં લગાવવા પડશે. પેરિસના રોડોની યાદોને ટેમ્પરરી માળિયા પર મૂકવી પડશે 😉

હાલમાં શનિવાર સુધી દોડવા પર ધ્યાન આપવામાં આવશે. SRT Ultra આવે છે!

કમન-સનસ

ઈ.સ. ૨૦૧૯માં પણ વર્ડપ્રેસ.કોમ ગુજરાતીમાં સરખા હેશટેગ દર્શાવી શકતું નથી!

દા.ત.

હવે ઉપરના #કોમન-સેન્સ ટેગ પર ક્લિક કરતાં..

કમન-સનસ ખરખર કોમન નથ હત 😉

KBC

ગઇકાલે સંદિપભાઇએ ધ્યાન દોર્યું કે અંગ્રેજી વિકિપીડિયાના KBC લેખ પરની ઓફિશિયલ વેબસાઇટ સ્પામ-બોગસ છે. લેખના ઇતિહાસ-હિસ્ટરીમાં જઇને જોયું તો લોકોએ વિકિપીડિયાનો ભરપૂર ફાયદો લઇને પોત-પોતાની બોગસ વેબસાઇટ્સ ઉમેરી હતી. ટૂંકમાં,

૧. લોકો લાલચુ હોય છે. ie ઇઝી મની જોઇએ છે.

૨. લોકો છેતરતા હોય છે અને છેતરાઇ જવામાં માહિર છે.

૩. વિકિપીડિયા એમના બાપનું માર્કેટિંગ ખેતર છે.

ગુજરાતી વિકિપીડિયામાં પણ આવા આક્રમણો થતા હોય છે. પણ, જ્યાં સુધી અમે છીએ, અમે યુદ્ધ ચાલુ રાખીશું! મને ખબર છે કે સ્પામ-માર્કેટિંગ-લાલચ-લોભનો અંત નથી, પણ આ જ જીવન છે 🙂

પ્રોજેક્ટ ટાઇગર ૨.૦

ભારતીય ભાષાઓના વિકિપીડિયામાં નવા લેખો બનાવવા માટે ગયા વર્ષની જેમ પ્રોજેક્ટ ટાઇગર ૨૦૧૯ એટલે કે પ્રોજેક્ટ ટાઇગર ૨.૦ સ્પર્ધા શરૂ થઇ છે. ગુજરાતી વિકિપીડિયાએ પણ આમાં ભાગ લીધો છે. આપેલા વિષયો પર નવાં લેખો બનાવવાના રહેશે. વિષયો અનુરૂપ અને ઓછામાં ઓછાં ૩૦૦ શબ્દો (અને ૯૦૦૦ બાઇટ્સ) અને સંદર્ભો સહિતના લેખો માન્ય ગણાશે. વધુ માહિતી માટે ગુજરાતી વિકિપીડિયાનાં Project Tiger Writing Contest/2019 પાનું જોઇ શકાશે.

આ વર્ષે હું તેમાં જ્યુરી બન્યો છું, પણ હું પણ તેમાં ભાગ લઇ શકું છું 😉

અપડેટ્સ-૨૩૦

છેલ્લી અપડેટ્સ છેક ૧ ઓગસ્ટના રોજ લખી હતી અને આ અપડેટ્સ એમ તો ૧ ઓક્ટોબરના રોજ લખવાની હતી, પણ સમય બધાં માટે સરખો છે, છતાંય સાપેક્ષ હોવાને પરિણામે મને ઝડપી લાગે છે!

નવરાત્રિ ચાલે છે અને દર વર્ષની જેમ મને ગરબા આવડતા નથી પણ ૨૦૨૦માં ગરબા રમતા શીખવાનો ધ્યેય રાખ્યો છે. સાયકલિંગ આવડે તો ગરબા કેમ ન આવડે? PS: આજે લીલો રંગ છે/હતો.

સપ્ટેમ્બરમાં દુબઈનો નાનો પ્રવાસ-મિટિંગ થયો હતો, જે વિશે વિગતે લખવાનું રહી ગયું. ત્યાં મોટાભાગનો સમય ઓફિસની મિટિંગ્સમાં જ ગયો અને થોડું ઘણું ફરી લેવાયું. પ્રવાસી આકર્ષણો જેવા કે બુર્જ ખલીફા, રણ, સફારી મને એકદમ બોરિંગ લાગ્યા પણ પછી છેલ્લા દિવસે કોલેજ મિત્ર મુન્શીએ મને શોપિંગ કરાવી અને તેની જોડે વાતો કરવાની અને ફરવાની મઝા પડી ગઇ. લગભગ ૧૫ વર્ષ પછી અમે મળ્યા.

ઓક્ટોબરનો પ્રવાસ આર્યલેન્ડ વિઝાની આડોડાઇને કારણે પડતો મૂકાયો, તો સામે નવેમ્બરમાં બીજો પ્રવાસ ઉભો છે જ, એ થશે ત્યારે નક્કી કર્યું છે કે વિગતે પોસ્ટ મૂકવી. અને હા, હવે ફરી પાછું બ્લોગિંગ નિયમિત કરવાનું નક્કી કર્યું છે.

તો મળીએ, કાલે! 🙂

પેરિસ-બ્રેસ્ટ-પેરિસ ૨૦૧૯

ગયા અઠવાડિયે થયેલી ૧૯મી પેરિસ-બ્રેસ્ટ-પેરિસ બી.આર.એમ.નો વિગતે અહેવાલ અહીં મૂકી રહ્યો છું. શું થયું એ મહત્વનું છે, એ પાછળની બીજી બધી વાર્તાઓ મહત્વની નથી. ૨૦૨૩માં આ વખતે થયેલી ભૂલો ફરીથી ન કરું એટલા માટે આ પોસ્ટ મહત્વની બની રહેશે.

સૌથી પહેલાં તો આ પેરિસ-બ્રેસ્ટ-પેરિસ શું છે? આ સાયકલિંગ ઇવેન્ટ દર ચાર વર્ષે પેરિસ નજીકથી શરૂ થાય છે અને પશ્ચિમ કાંઠે આવેલા બ્રેસ્ટ શહેર સુધી જઇ ફરી પાછા પેરિસ આવવાનું હોય છે. કુલ અંતર ૧૨૨૦ જેટલું હોય છે (દર વખતે થોડા કિમી આગળ પાછળ થઇ શકે છે). સમય હોય છે, ૮૦, ૮૪ અથવા ૯૦. તમારી મરજી. આ માટેની ક્વોલિફિકેશન એ હોય કે એ વર્ષમાં ૨૦૦-૩૦૦-૪૦૦ અને ૬૦૦ કિમીની બી.આર.એમ. પૂરી કરેલી હોવી જોઇએ. આ વખતે કુલ ૬૫૦૦ કરતા વધુ સ્પર્ધકોએ ૬૬ દેશોમાંથી ભાગ લીધો હતો. ભારતમાંથી આશરે ૩૧૫ રાઇડર્સ ગયા હતા. મુંબઈમાંથી માત્ર ૧૨. એ પણ કુલ આંકડો તો મને છેલ્લા દિવસે જ જાણવા મળ્યો 🙂

તો પેકિંગ પછી અને પેરિસ પહોંચ્યા પછીના દિવસો ૧ અને ૨ પછી કોઇ અપડેટ લખવાનો સમય મળ્યો નહોતો. રેસના આગલા દિવસે એટલે કે ૧૭ તારીખે બાઇક ચેક કરાવવાનું હતું. ભૂલ #૧: બાઇક ચેક માટે સાંજનો સમય પસંદ કર્યો. મારા રૂમ પાર્ટનર વિશાલનું બાઇક ચેક સવારે હતું. મને એમ કે એકલા કોણ જાય? એટલે તેની સાથે સવારે જ પહોંચી ગયો અને ત્યાં ઢગલાબંધ ઓળખીતા-નવાં રાઇડર્સની ઓળખાણ થઇ. સદ્ભાગ્યે મારું પણ બાઇક ચેક સવારે જ પૂરું થયું એટલે બપોરે સરસ લંચ કરીને અમે પાછા પણ આવી ગયા. એ દિવસે સારો એવો વરસાદ પણ હતો. ૧૭મીએ બાઇક બરાબર તૈયાર કરીને અમે જલ્દી સૂઇ ગયા પણ બીજા દિવસે સાંજે ૫.૪૫એ મારા ગ્રૂપની શરૂઆત હતી એટલે બીજા દિવસે પણ આરામ જ કર્યો અને બપોરે ટ્રેનમાં સ્ટાર્ટ પોઇન્ટ પહોંચ્યા. ટેકનિકલી, જે પેરિસથી ૭૦-૭૫ કિમી દૂર છે 🙂

ભૂલ #૨: પહેલા ન ટ્રાય કરેલી વસ્તુ રેસના દિવસે ટ્રાય કરવી. અહીં શું હતું? સેડલ બેગ? હાથી જેવી આ બેગનો લેવાનો દુ:ખ્યાલ મને પીબીપી ના એક મહિના પહેલા જ આવ્યો અને અમે છેલ્લી ઘડીએ તે લેવાનું નક્કી કર્યું. આ વિશે વિગતે પછી.

સ્ટાર્ટ પોઇન્ટ પર ક્રમ અનુસાર ૩૦૦-૩૫૦ લોકોની શરૂઆત થતી હતી. મારો ક્રમાંક H052 હતો અને H ગ્રૂપ મુજબ મારે જવાનું હતું. સમયસર શરૂઆત થઇ અને I ગ્રૂપના લોકોથી રસ્તો કરતો-કરતો હું આગળ નીકળ્યો. બ્રેવે કાર્ડમાં સ્ટેમ્પ કરીને શરૂઆત થઇ. સૌ પહેલા ૩૦ કિમી તો સરસ ગયા પછી ખ્યાલ આવ્યો કે સાયકલમાંથી ક્યાંક અવાજ આવે છે. ઉભા રહીને જોયું તો બેગ ટાયરને અડતી હતી. ઓ તારી! આ તો ગરબડ થઇ. માંડ-માંડ બેગ સરખી કરી અને આગળ વધ્યો અને રસ્તાની અદ્ભૂત લ્હાવો લેતો આગળ વધતો રહ્યો. ૮૦ કિમી આસપાસ ફરીથી બેગ સરખી કરી અને જેકેટ અને મોજા પહેરી લીધા. ઠંડીની શરૂઆત થઇ ગઇ હતી.

સૌપ્રથમ કંટ્રોલ પોઇન્ટ હતો ૧૧૭ કિમી પર. ત્યાં પહોંચ્યો એ પહેલા રાત પડી ગઇ હતી અને ફ્રાન્સમાં રાત કોને કહેવાય એ ખબર પડી. અહીં રસ્તામાં કંઇ ન હોય. જંગલ એટલે માત્ર જંગલ. સૂનકાર. સરરરર કરતી સાયકલના અવાજ અને લાલ લાઇટ્સ સિવાય બીજું કંઇ નહી! ઘનઘોર, કાળુ ડબાંગ અંધારુ અહીં પહેલી વાર જોવા મળ્યું. ડર ન લાગ્યો કારણ કે અહીં કોઇ જંગલી પ્રાણીઓ કે જંગલી માણસો નહોતા. રસ્તામાં લોકો ચિઅર્સ એટલે Ale ના પોકારો કરતા હતા. તે જોઇને નવાઇ લાગે. કારણ કે રાત્રે લોકો ઘરની બહાર ૧ કે ૨ વાગે પણ પાણી, કોફી, ચોકલેટ્સ ઓફર કરતા હતા. કલ્ચર ડિફરન્સ!

૧૧૭ પર કંઇ ખાધું-પીધુ નહી. પાણી ભર્યા સિવાય. બીજી નાની ભૂલ. ૨૧૭ સુધી પહોંચતા ફ્રેશ હતો પણ આ બ્રેક થોડો લાંબો ચાલ્યો. પીબીપીમાં સમય હંમેશા મહત્વનો હોય છે અને કંટ્રોલ પર થતો સમયનો બગાડ એકંદરે મને ભારે પડવાનો હતો. જૂની આદત એમ જાય? ૨૧૭ પર પ્રશાંત ઉર્ફે એંગ્રી બર્ડ મળ્યો અને તેની જોડે નાસ્તો વગેરે કર્યો.

ત્યાર પછી લગભગ Fougeres ઉર્ફે ફુજે પહોંચ્યો ત્યારે ત્રણ કલાક પછીના ગ્રૂપમાં રાઇડ સ્ટાર્ડ કરેલા અમારા એરબીએનબી પાર્ટનર ક્રેગ મળ્યા. ત્યારે ખ્યાલ આવ્યો કે ભાઇ આપણે સ્લો થઇ ગયા છીએ.

પછીનો જે રસ્તો હતો, Brest પહોંચ્યા સુધીનો. ઓએમજી. ધુમ્મસ, અંધારુ અને ઢાળ-ઢોળાવો. એવું કહેવાય છે કે ૧૦૦ મીટર પણ રસ્તો સીધો નહોતો. ક્યાં તો ઉપર જાય અથવા નીચે જાય. સ્વાભાવિક રીતે ભારતના મેદાની પ્રદેશોમાં રહેતા લોકોને આવા રસ્તાનો અનુભવ ન જ હોય. અને, સ્વાભાવિક રીતે ફ્રેંચ લોકો આને સપાટ રસ્તો કહે છે, કારણ કે એમના માટે દક્ષિણ ફ્રાંસ જ પહાડી વિસ્તાર છે. ભારતમાં પણ પહાડો છે, જે બહુ ઉંચા છે, જેનો આપણને અનુભવ નથી હોતો. બ્રેસ્ટ પહોંચ્યા પહેલા હું એકદમ આરામથી ચલાવતો હતો અને એ પહેલા એક નાનકડી ઉંઘ ખેંચી લીધી હતી. જે ૪૫ મિનિટ આસપાસ હતી, જે ખરેખર તો ૨ કલાક જેટલી હોવી જોઇતી હતી.

હવે નીચેનો ફોટો જુઓ. દૂર એક નાની છોકરી રસ્તા પર ઉભી રહીને (ડાબી બાજુએ) ચિઅર્સ કરતી હતી, તે જોઇને આંખમાંથી આંસુ આવી જાય. દુર્ભાગ્યે ખરા સમયે મારા ફોનનો મુખ્ય કેમેરો કામ કરતો બંધ થઇ ગયો અને તેનો ક્યુટ ફોટો લેવાનો રહી ગયો!

બ્રેસ્ટ કંટ્રોલ પોઇન્ટ સૌથી બોરિંગ હતો. ક્યાંક ખાવા-પીવાનું નહી. શહેર પણ બોરિંગ. માંડ-માંડ ક્યાંકથી વેજ ફૂડ મળ્યું જેમાં ૧ કલાક બગડ્યો. પછી, થોડી સાયકલ ભગાવી પછીના કંટ્રોલ પોઇન્ટ પર પહોંચ્યો. ત્યાં થોડો આરામ કર્યો. વચ્ચે થોડો સમય મારું ગારમિન ક્યાંક મૂકાઇ ગયું તો તે શોધવામાં ૧૫-૨૦ મિનિટ બગડી. હવે થાક લાગ્યો હતો અને શરીર આરામ માંગતું હતું. નક્કી કર્યું કે થોડો આરામ કરી આગળ વધું. ફરી પાછો ફુજે પહોંચ્યો અને થોડી ઉંઘ ખેંચી કાઢી, જે ૨ કલાકની જગ્યાએ એલાર્મ મિસ કરી ૩ કલાક ઉપર થઇ.

ભૂલ #૩ હંમેશા ૪ એલાર્મ મૂકવા. પછીના ૨ કંટ્રોલ પોઇન્ટ્સ પર થોડી ઝડપ મેળવી કારણ કે સારો એવો આરામ પણ કરી લીધો હતો. હવે ફરી પાછી રાત થવા આવી હતી અને અચાનક મને લાગ્યું કે કંઇક ગરબડ છે બેગમાં. ભૂલ #૪ સેડલ બેગમાંથી થોડો સામાન કાઢી ફોલ્ડિંગ બેગમાં મૂક્યો. બેગ હળવી હતી, પણ બેગ હતી. હવે, ફરીથી ઉંઘ દેખાતી હતી અને થાક પણ લાગવો શરૂ થયો હતો. ૧૦૧૨ના કંટ્રોલ પોઇન્ટ પર પહોંચ્યો એ પહેલા એક કોફી શોપમાંથી કોફી પીધી અને ત્યાં જ પેલી ફોલ્ડિંગ બેગ ભૂલી ગયો. શરીર અને મગજ બંને થાક્યા હતા એ નક્કી થયું. આ પછી, જે ઝડપે શરીર જવાબ દેવા માંગ્યો તે જીવનમાં પહેલી વખત થયું. સદ્ભાગ્યે પગના વાર્મર વગેરે લગાવેલા હતા પણ મારી મુખ્ય ટી-શર્ટ અને રેઇન જેકેટ અને શૂ-કવર હું ભૂલી ગયેલી બેગમાં ભૂલી ગયો હતો. છેવટે ૧૦૧૨ કંટ્રોલ પોઇન્ટ પછી મારે રસ્તા પર આવી રીતે કયાંક સૂવાનું આવ્યું.

હવે, પેટ-પગ અને ગરદન – ત્રણેય થાક્યા હતા અને અંતે કોકીને ફોન કર્યો અને નક્કી કર્યું કે ૩ મહિના હોસ્પિટલમાં ગાળવા એના કરતા રાઇડ ત્યાં જ પૂરી કરું. મને કોઇજ દુખ નથી કે પીબીપી પૂરું નથી થયું. જે કંઇ રાઇડ કરી પૂરા મનથી સાચી રીતે કરી છે. જાતને છેતરવી નહી, એ મારો મોટ્ટો છે.

૨૦૨૩ – અમે આવીએ છીએ, આ અધૂરી વાત પૂરી કરવા માટે!

સ્ટાર્વા કડી: https://www.strava.com/activities/2640453242

આ પણ જુઓ: https://gu.wikipedia.org/wiki/પેરિસ-બ્રેસ્ટ 🙂

પેરિસ – ૧

.. એટલે કે લગભગ પેરિસ જોડે જ કહેવાય. ચાર્લ્સ-દ-ગૉલ એરપોર્ટથી મારું સ્થાન ૭૦-૭૫ કિમી દૂર છે. એટલે કે પેરિસથી પણ ૩૦ કિમી દૂર. એરબીએનબી નો પહેલો અનુભવ લેવાનો હતો અને હોસ્ટ લેડીને ફ્રેંચ સિવાય બીજી કોઇ ભાષા આવડતી નથી એવું તેના સંદેશાઓ ઉપરથી લાગ્યું. જીવનમાં પ્રથમ વખત ગુગલ ટ્રાન્સલેટને આભાર વ્યક્ત કર્યો.

એરપોર્ટથી અખિલેશભાઇ અને સુરત-વડોદરા-અમદાવાદ-વલસાડના રાઇડર્સ જોડે બસમાં આવ્યો અને તેમના સ્થાનથી ટેક્સી કરી મારા સ્થાને જવાનું નક્કી કર્યું. ઉબર બોલાવી તો ઑડી કાર આવી. લો તારે. ઑડીમાં સાયકલનું બોક્સ ન આવ્યું. બેકાર. આવી કાર શું કામની? એટલે સાયકલ ત્યાં જ રાખીને મારા ત્યાં આવ્યો, તો સ્વાગત એક અલમસ્ત કૂતરાથી થયું. રૂમ મકાનના ઉપલા માળે છે, અને મસ્ત નાનકડો છે. હાલ તો ચાલશે પણ પછી વિશાલ આવશે ત્યારે કંઇક સેટિંગ કરવું પડશે. સરસ કોફી અને બ્રેકફાસ્ટ કરીને ત્યાંથી ચાલતો અખિલેશભાઇને ત્યાં ગયો. મારી સાયકલ લઇ જવા અંગે કંઇ ગેરસમજ થઇ તો તે ત્યાં જ પડી રહેલી અને સારું થયું કે કોઇ ઉઠાવી ન ગયું. જે હોય તે. સાયકલ એસેમ્બલ કરી અને ત્યાંથી ડિકાથલોન ગયા. થોડી બિનજરૂરી શોપિંગ કરી અને પૈસા ઉડાવ્યા પણ તે પહેલાં ટ્રેઇલની મજા લીધી.

ત્યાં એક રાઇડરને ટચવુડ થયું ને જરાક માટે મોટો અકસ્માત થતાં રહી ગયો. હવે, ત્યાંથી અમારા સ્ટાર્ટ પોઇન્ટ રેમ્બૂલે જવાનું હતું, પણ અમે રસ્તામાં બહુ ગોથા ખાધા. ઢગલાબંધ વખત ખોવાઇ ગયા. મારો ફોન પણ બંધ થઇ ગયો અને એ પણ કન્ફ્યુઝ હતો. છેવટે, હોટેલ પાછા ગયા અને ફોન ચાર્જ કરી અને મસ્ત કોફી-થેપલાની મઝા લઇ હું પાછો ટ્રેઇલનો આનંદ માણી મારા ત્યાં પાછો આવ્યો તો ત્યાં સ્વાગત બે કૂતરાંથી થયું. એક બિલાડી પણ છે એવું જાણવા મળ્યું અને ઢગલાબંધ પક્ષીઓ પણ છે. આખા ઘરમાં એક ઘરડા બેન એકલાં. છોકરા-છોકરી ક્યાંક બીજે સેટ થયા છે એવું લાગ્યું.

હવે કાલે સવારે મારો ફ્રેંચ મિત્ર GPX મોકલશે તેના પરથી રાઇડ કરવાનો પ્લાન છે. અથવા રેમ્બૂલે જઇ આવીશું. પીબીપી પહેલાં બહુ સાહસ કરવું નથી. થોડીક કસરત ચાલુ રહે એ બરાબર છે. સાયકલનું ટેસ્ટિંગ આજે બરાબર થયું છે, કાલે ફરીથી ચેક કરી અને બધાં નટ-બોલ્ટ બરાબર છે, તે જોઇ લઇશ.

અહીં ૯.૩૦ સુધી અજવાળું રહે છે. ઠંડી પણ રાત્રે મસ્ત હોય છે. અને હા, અંધારુ થાય ત્યારે જોરદાર હોય છે. ઓફ-હાઇવેના રોડ પર જ અમારા ૧૨૦૦ કિમી છે, એટલે એવા ડાર્ક અંધારામાં જે મજા આવે એની વાત જ અલગ છે.

મર્સી – આ શબ્દથી જીવન અહીં સરસ રીતે ચાલે છે. પણ, આખરે જીવનમાં મર્સી સિવાય પણ શું મહત્વનું છે? આજે કેટલાય નવા રાઇડર્સની ઓળખાય થઇ. બધાં જ ખેરખાં, જોરદાર અને મઝાના માણસો. સાયકલિંગ મારા જીવનમાં આવેલી ખરેખર અદ્ભૂત વસ્તુ છે.

હા – હાલ તો કોકી, કવિન, કેટ અને કેક્ટસની ખોટ છે!